King Crimson - Beat (1982)

Kijk eens aan nog geen reacties!

Een beetje te veel 80's sound maar zeker niet slecht. een echte popsong ook 'heartbeat' dat destijds zelfs op MTV werd gespeeld.

Requiem met de huilende gitaar en de drums vind ik 1 vd hoogtepunten samen met waiting man, the howler.

Echt slechtere nummers zijn ern iet.

3.5*

Heerlijke plaat! Ik vind dit een van de betere albums van Crimson, juist omdat hij wat meer 'poppy' is. Neil and jack and me vind ik 1 van de sterkere nummers.
was dit niet de eerste plaat dat Belew meedeed?

nee, dat was Discipline

Wat is Neurotica toch een fantastisch nummer! Van de 'poppy songs' vind ik Two Hands echt goed en Heartbeat wat minder, maar over het algemeen is Beat een heerlijk album om zo nu en dan eens op te zetten: 3,5*

Deze vind ik niet goed. Discipline vond ik nog goed maar deze klinkt nog meer eighties en vooral vind ik dat de nummers nogal richtingloos zijn. Ik word er zenuwachtig van. 2,5

heartbeat vind ik dan weer een van de sterkere nummers, all time favorites des crimsons, wort volgens mij nog altijd gespeeld

Volledig eens met i.Ron S., het is gewoon een rotslecht album.

Ik heb deze 3 jaar geleden gekocht in Verona (Italie), samen met Bob Dylan's Bootleg Series Volume 7 (toen net een dag uit...) en Pawn Hearts van de groep Van Der Graaf Generator.

Ik vond hem toen na Discipline (ook al is het dezelfde bezetting) toch wat tegenvallen...

Zal hem weer eens aan een luisterbeurt onderwerpen, nadat ik de cd heb teruggevorderd van een vriend van mij...

Begrijp mij niet verkeerd, het is geen slecht album, maar over de hele linie genomen, kan het album (mijn inziens) niet tippen aan Discipline.

Ik vind deze plaat, welke gebaseerd is op Jack Kerouac, wat ik dan weer nooit gelezen heb, iets minder dan Discipline.

Lekkere helder productie en op het spel van het viertal is niets aan te merken.
Een aantal lekker pop-achtige structuren en catchy melodieen.
De ballad Two Hands, is een heerlijke dromerige track.

ik herinner me nog een gesprek in een cdzaak van Zutphen.

misterfool: meneer heeft u toevallig iets van King Crimson

Werknemer: King crimson, laat mij eens even denken. was dat niet z'on one hit wonder in de jaren 80. Heartbeat toch?

M: ja die band bedoel ik maar ik ben meer geintresseerd in hun jaren 70 werk

W: hebben ze dan iets uitgebracht in de jaren 70

M: jazeker, dat was hun sterkste periode.

W: o ik zal eens even kijken.
even later
W: nee we hebben niks liggen van king crimson

M: ok bedankt voor de moeite

king crimson een one hit wonder, laat me niet lachen maar heartbeat blijft een geniaal nummer. dit album is trouwens ook het enige king crimson album zonder een titelnummer

als je heartbeat beschouwd als commerciele one hit wonder dan lijkt het net toegankelijke top 40 muziek

het is ook een toegankelijk nummer voor kc lekker int gehoord, mee te zingen en wellicht kun je er op dansen

uiteraard totaal niet representatief voor overig werk

inderdaad, maar ik vind het zo typisch. een hele band beoordelen op een nummer. en nooit verder kijken dan je neus lang is.(ik beschouw uiteraart king crimson niet als one-hit-wonder maar als een geweldige alternatieve proggigant)

Eerlijk gezegd kan ik me niet voorstellen dat het gesprek heeft plaatsgevonden. Niet om lullig te doen, maar ik kan me niet voorstellen dat iemand zich (ik in ieder geval niet) kan herinneren dat dit nummer wel eens op de radio werd gedraaid. Van een hit was in ieder geval geen sprake.

Precies.
Daar gingen mij gedachten ook al naar uit.

Van de eerste plaat zijn wel nummers veelvuldig op de radio geweest. Ik denk zelfs dat het titelnummer of 21st Century Schizoid Man meer een belletje doen rinkelen bij mensen die King Crimson niet kennen dan een nummer van een redelijk onbekende jaren 80 plaat in een tijd dat symfo taboe was.

Ik denk wel dat velen denken dat Yes een one-hit-wonder was met Owner of a Lonel Heart

ik denk dat je dat opgeschreven gesprek dan ook niet serieus moet nemen en dat het zo ook niet bedoelt is

misterfool weet van de vork en de steel

Deze ken ik nog niet is deze zelfde niveau red en discipline?

Wat mij betreft niet, verre van eigenlijk.

Het fenomenale album ''RED'' lijkt alweer een mensenleven geleden en de directe voorganger ''Discipline'' is (mijn inziens althans) lichtjaren beter.

''Beat'' is meer een halfbakken kopie van de voorganger...

Daar ben ik het toch zeker niet mee eens. Hoewel er hier meer korte (pop)songs op staan is er heel veel te genieten hier en is-ie op zijn minst gelijkwaardig aan "Discipline". Uitschieters zijn 'Sartori in Tangier', 'Requiem' (beide instrumentaal) en 'Neurotica', maar eigenljik staat er geen enkel zwak nummer op de plaat (en dat is bij "Discipline" wel het geval).

Beluister samples van ''Beat'' op Amazon en beoordeel zelf.

Die samples hebben er voor gezorgd dat ik dit album snel moet aanschaffen. overigens kende ik Heartbeat al. Zeker ooit van m'n pa gehoord.

Deze ligt qua sound in het verlengde van Discipline.

De songs zijn wat gestripter en soms iets poppier.
Echter zit hier een soort thema in, die van de beat-generation en Jack Kerouac.

Ook is Two Hands de mooist ballad ooit van King Crimson.

Nou ja dat poppy maakt mij niks uit. Ik luister haast alle soorten muziek. van de Dire Straits en Queen Naar Zappa en King Crimson

Na "Book of Saturday" dan welteverstaan, maar van de 'Belew-generatie' ben ik dat met je eens!

mooiste ballad van king crimson . kun je exiles een ballad noemen. nee niet echt. tja book of saturday eigenlijk ook niet. king crimson maakt geen ballades eigenlijk. maar als het mooiste niet hard-rockende crimson nummer zou moeten noemen dan zou dat fallen angel worden

Two Hands is in ieder geval een ballad.

Fallen Angel is een geweldig mooi nummer, maar geen ballad.
Book of Saturday vind ik niet zo geweldig.

Gewoon deze plaat aanschaffen dan.

Ga ik ook zeker doen

Goede plaat veel meer pop dan de voorgangers die een stuk beter zijn. Al met al een toegankelijke Crimson plaat met nummers die goed blijven hangen. Heartbeat is de beste voor mij. 4*

Verhoogt met een heel punt. Dat is me niet vaak overkomen, vooral niet bij een stem die er al enkele maanden onbetwist staat. Deze zomervakantie heb ik in Italië deze cd na een lange en deprimerende zoektocht door een gigantische Justin Bieber-Madonna-platenzaak uit de bak gevist en blind gekocht. Op het eerste gehoor al een teleurstelling. Na enkele verdere luisterbeurten kon dit album me nog steeds niet bekoren. Nu ik drie maanden lang geen noot Beat meer gehoord had, besloot ik het nog een laatste kans te geven voordat ik het in mijn vergetelheid liet verdwijnen. En plots pakte het me. Van de eerste tot de laatste noot. Zie ik nu pas in wat een goed album dit is. En wat heeft het lang moeten bezinken. Na pas zie ik dat Belews stem geen zeurderig geprevel uitkraamt maar mooie, zuivere klanken voortbrengt. Pas nu klinkt King Crimsons beat mij als muziek in de oren.

Zo te zien ligt dit toch wel in jouw straatje. Ik gaf het aanvankelijk ook een 2,5*, dus misschien moet je het gewoon nog eens met andere oren beluisteren.