Public Enemy - Fear of a Black Planet (1990)

Ik vind dit een erg goed album, het gebruik van samples klinkt doordacht dan wel gezond spontaan, past altijd goed en geeft de plaat karakter. De teksten komen niet altijd heel hoogstaand over, maar het vocale departement loopt over het algemeen lekker. Wat me vooral aanspreekt is de attitude, de thema's en daarmee de sfeer van dit album. Beats als Welcome to the Terrordome zijn natuurlijk monsterlijk, en een intro als Power to the People is ook prachtig om te horen.

Maak maar eens een opvolger van een meesterwerk (It Takes A Nation Of Millions To Hold Us Back). Veel groepen struikelden daarover, Public Enemy niet. Ook op deze plaat zijn de gebruikte breaks, beats & samples weer geweldig. Ze zijn veel funkier dan je zou denken bij deze heftige teksten en gestructureerde chaos. En er zijn van die mooie details, zoals dat lekkere orgeltje op de titelsong. Ongemerkt swingt deze geweldige plaat regelmatig: concentreer je maar eens op die breaks & beats. Ook hier geldt dat de combinatie van rauwe hip hop, directe teksten en ijzersterke breaks een volgend hoogtepunt in de hip hop geschiedenis oplevert.

Er staat vrijwel geen minder nummer op dit album. Ik vind Flavor Flav hierop zelfs wat beter klinken dan op de voorganger. Wat minder 'hyper'. Chuck B blijft natuurlijk 'the king'. Wat een onvoorstelbaar goede rapper is dat toch. Hij brengt cool en tegelijk woedend en betrokken de maatschappij kritische teksten. Wederom een fantastische plaat!

Die is gewoon niet te overtreffen.