Gene Clark - White Light (1971)

Ik heb een groot zwak voor dit album. Bloedmooie nummers van deze ex-byrd.... Mooie, prachtige, versie van Tears of Rage onder andere....
Jammer, zeer jammer, dat het door weinigen is gehoord en/of gewaardeerd.
Verplichte kost!
Stond tot voor kort ook op de MuMe als "Gene Clark".
Is gecorrigeerd, en nu alleen met de juiste (oorspronkelijke) titel: White Light.
Door een fout is de titel nooit op de hoes verschenen. Vandaar dat dit album ook bekend staat als een titelloos album.

wat een onweerstaanbaar mooi album zeg...
white light is gewoon een klassieker. Onbegrijpelijk weinig reacties hier. 5* van mij!

Een klassieker is het zeker, net zoals de andere albums waar helaas ook geen berichtjes staan.

erg soms he? Blij dat sommigen toch de schoonheid van dit album ook weten te appreciëren

Hebben we hem lekker voor onzelf
Roadmaster vind ik trouwens nog een ietsje beter.

Een erg mooi album inderdaad. Voor mij net geen 4,5 of 5 sterren omdat het wat in één tempo blijft hangen, maar er staat geen matig nummer op. Favorieten de twee openers en de bonustrack Winter In.

kan het niet, maar dat is maar 'n kwestie van dagen
bedankt voor de tip!

Da's natuurlijk omdat ik nog maar net lid ben van deze toko !

White Light werd trouwens in 1971 door Oor tot plaat van het jaar uitgeroepen........ Samen met No Other mijn fave Gene plaat !

De mooiste singer/songwriterplaat ooit! Superieur ingetogen geproduceerd met als bonus het vette drumwerk van Gary Mallaber en de prachtige slidegitaar van indian Jesse Ed Davis.
De volgende plaat No Other was dan ook een behoorlijke afknapper, onbegrijpelijk met al die bombastische kitch en Gene als nicht op de hoes. Gene werd sindsdien vol schaamte uitgekotst door de NL pers die White Light tot plaat van het jaar had gekozen. Was No Other ook maar door Jesse Ed Davis geproduceerd geweest, dan hadden we 2 meesterwerken gehad.....

Deze plaat raakt me enorm, terwijl 'no other' of 'roadmaster' dat niet echt doen. Waar ligt het aan? Ik volg Jaap M; de ingetogen productie. De andere door mij genoemde platen komen op mij te theatraal en 'te bedacht' over, maar dat heeft Gene Clark toch wel een beetje in al zijn solowerk. Ik kan er niet precies de vinger op leggen.

Voor deze plaat 4*.

Geniale plaat.

Ik ben sinds een paar dagen lid anders had ik zeker al eerder gestemd op deze wonderschone plaat.
Mooie Liedjes; sommige heel breekbaar met heel veel gevoel gebracht
Deze man is een ware poëet.
De eerste keer dat ik dit album hoorde werd ik bij enkele nummers zo geroerd dat ik tranen voelde opkomen.
Sommige nummers zijn van een geweldige schoonheid en niet te vergeten; de begeleiding en de produktie staan hier geheel ten dienste van de muziek en Gene Clarck z'n stem, wat een album!
Jammer genoeg alleen bij een wat kleiner publiek opgemerkt maar voor de insiders is het een prachtige herinnering aan Gene Clark.
Het is moeilijk om een nummer tussen al dit moois als favoriet aan te wijzen maar ik wil "For a spanish guitar" toch wel een uitzondering maken.
Voor de rest kan ik me alleen maar aansluiten bij wat de anderen al vermeld hebben.

Gezien de recenties deze toch maar eens via MMD in bezit gekregen en, valt me niet mee. Zit zeker niet verkeert in elkaar maar 'raakt' mij niet. Dit itt bijv. een Flying Burrito Bros......Ik houd het dus maar bij de 2 platen die ik van hen heb en een mooie verzamel van The Byrds.
N.b.
Voor den liefhebbert: CD is dus 'beschikbaar' via MMD.

Het zal wel aan mij liggen hoor maar wat is MMD?

CD en DVD ruil-site: www.mailmydisk.com
....zeg maar voor de generatie (zoals ik) die pindakaaS nog met een een S schrijft....

Weergaloos

Met jou nick had je wel wat breedsprakiger mogen zijn hoor ........ Iets in de trant van: Een heer op zijn lange en eenzame weg weergaloos verbeeld in 9 klankfluwelen ...... ofzo

Ik heb gisteren deze plaat voor de derde keer in mijn cd speler gestopt. En net zoals bij de vorige 2 luisterbeurten, ben ik niet voorbij nummertje 3 geraakt.

Ik weet niet waarom, maar ik geraak er niet door. Ze pakken mij niet en ik verveel me direct. Maar ik wil absoluut de genialiteit ervan te pakken krijgen. Ik lees de reacties en bekijk de beoordelingen... dit moet wel iets hebben. Ik denk dat ik er misschien gewoon nog niet klaar voor ben. Dat heb ik soms bij sommige albums. Ff nog een paar jaar laten rijpen misschien...

Zet 'm 'ns een paar keer vanaf nummer 4 op.....
Wie weet vindt je de rest wel goed.

Ik vind no other nog steeds beter. Het lukt mij op de een of andere manier niet om hier helemaal in te komen. For a Spanish guitar is geniaal, maar de rest van de nummers pakken mij niet net zo als de songs op no other. Maar wat niet is kan nog komen..

No Other is de veel dramatieser plaat van de 2. De aardse rust en het sumblieme roots gevoel wat ten grondslag ligt aan White Light heeft wat langer nodig omdat de songs niet zo kamerbreed over het voetlicht gebracht worden.

Vreemde curve heeft deze plaat bij mij gemaakt. Ik kreeg hem jaren geleden bij een gewonnen cd collectie en heb hem toen enkele keren gedraaid, maar we werden nooit echte vrienden. Heb hem een jaar geleden via MailmyDisc weggedaan (mooi principe overigens), maar wel even in mijn iTunes ingeladen.
Sindsdien ben ik elke keer flabbergasted als er (door shuffle) een nummer van deze cd voorbij komt. Stom, stom dus.
Heb hem deze week dus weer aangeschaft !! Het kan raar lopen

Ik heb drie albums van deze Gene Clark: No Other, Roadmaster en deze. Ik heb ze al een paar jaar en alledrie de albums heb ik snel afgezet wanneer ik ze opzette.

Nu heb ik deze voor de derde keer deze week opgezet (wat een prestatie voor mij met deze Gene Clark!) en ik moet zeggen dat de muur die de schoonheid van dit album omhuld zachtjesaan kreukjes begint te vertonen. Ik wéét dat zijn albums muzikaal gezeien een pak waard zijn. Gewoon wat tijd nodig. Nog eventjes en ik zal me bij jullie kunnen voegen...

Welkom alvast

+1 ..... Ik ben Gene Clark fan en heb vroeger bovendien een hond gehad die Lennon heette....... helpt dat ?

Die hond is toch niet ook doodgeschoten, mag ik hopen. Verder snap ik de samenhang van de reaktie niet zo.

Lennonlover gaat zich misschien bij de Gene Clark liefhebbers voegen, ik probeer daar wat humor bij vandaar de ........ sorry als dat niet over komt !

Beste Droombolus, dat snap ik ook wel, maar ik maakte me zorgen om het lot van de hond Lennon. Dat was weer mijn humor.(beetje flauw misschien, maar toch)

The Virgin is een schitterend nummer, werkelijk prachtig. De overige nummers daarentegen weten mij tot dusverre niet volledig te overtuigen.

Maar ik geef niet op!

Bij herbeluistering verhoog ik deze mooie, sfeervolle plaat met een halfje. Alles lijkt hier gewoon te kloppen, de sfeer, de stem, de arrangementen.

Ontiegelijk knap dat Clark het meeste werk van the Byrds artistiek weet te overtreffen.