The Mothers - The Grand Wazoo (1972)

Werkelijk geniale plaat. Zo'n plaat die ik af en toe per ongeluk opzet, en dan niet meer kan afzetten. Juist dan blijven meesterwerken leuk.

The Grand Wazoo - niet eens mijn favo nummer van de plaat, ook al is het de titel-song. Prettig klinkend, lekker lang en echt Zappa.

For Calvin (And His Next Two Hitch-Hikers) - Dit nummer is werkelijkwaar geniaal. Het begint met een soort semi-klassiek jazzy stuk, waar eigenlijk geen genre op te gooien is. Vervolgens komt er een soort intermezzo met 'strange noises' die toch grooven en kloppen. Om te eindigen in een jazzy stuk, vervolgens klassiek en toch op het einde nog een paar noten rock-gitaar in een rare setting. Heel bizar hoe hij alles bij elkaar zocht.

Cletus Awreetus-Awrightus - Prettig nummer, ook hier gebruikt Zappa de manier waarop hij een melodie laat spelen door instrumenten en vervolgens laat zingen (of andersom). Hilarisch vooral hoe de stemmen klinken. Alsof hij je weer stevig in de zeik neemt.

Eat That Question - Is lekker key-board & Gitaar werk met veel snare-drum erin. Meerdere lekkere climaxen in het nummer. Gewoon erg goed.

En dan laat hij je volkomen tot rust komen in Blessed Relief, terwijl hij toch een muzikaal hoogstandje neerzet.

Moeilijk om zo'n cd te bespreken met zulke Zappa achtige nummers erop. Niks lijkt op elkaar. Overigens wel te zeggen dat deze cd een stuk beter is dan Waka/Jawaka.

Op de één of andere manier denk ik altijd aan de kleur geel bij deze cd, heel vreemd.

Ook deze nu op cd en lp in de collectie. Met dank aan de lokale platenboer, die toch steeds weer her en der leuk vinyl in erg goede staat vandaan weet te halen.

godverdjoe

waar zit die boer?

In Tilboland. Hier om de hoek.

mm,hoe heette dat zaakie ook al weer dat al jaren bestaat en waar ook ik lang geleden mijn zappaspul uit de bakken viste

bad memory, tommy>nee tommy was in die andere stad, of toch?

he verdomme, wel tommy!

maar tommy is al dicht toch?

mm, iets met sound...;)

Tommy was vroeger dé zaak van Tilburg, maar die is nu al en jaar of twee dicht. Sounds heeft het overgenomen. Sinds een tijdje hebben die ook iemand met 2e-hands vinyl in het achterhuis.

Geweldige jazzrock/fusion.
Dit van Zappa, kan ik prima verteren.
Miles Davis eat your heart out, is wat ik denk bij het eerste nummer.

Ik heb begrepen dat deze plaat niet eentje is waar Zappa zelf veel op meespeelt, maar eentje waar de beste man vnl. de muzikale leiding op zich neemt.

Ik denk dat jij Hot Rats, Burnt Weeny Sandwich, Waka Jawaka en Chunga's Revenge ook wel waarderen kunt als je dit een goede plaat vind.

Hot Rats vind ik ook geweldig.
Ik ben er helemaal uit.
Zijn jazzrcok sjizzle vind ik geweldig.
Zijn humor-dingetjes vind ik 10 keer niks

Ik heb ook wel meer met de serieuze Zappa dan met zijn humorplaten hoor, alleen die ben ik later ook enorm gaan waarderen. Ik denk dat jij Make A Jazz Noise Here ook wel een goed live album zal vinden, want daar hoor je Zappa op zijn best van zijn serieuze kant. Er zijn nog wel meer goede live albums van hem, maar de meesten hebben toch wel veel grappen en grollen.

En Uncle Meat, en Wazoo... (Liveplaat uit dezelfde periode)

Ok véél jazzinvloeden, als je het mij vraagt; Vandaag gevonden in Mediamarkt (Jemappes, bij Mons), ik denk 14 € zo uit mijn hoofd, niet echt heel goeiekoop, maar kom, een klassieke Zappa erbij in de kast.... nu nog de plaat ontdekken en leren appreciëren, ik luisterde vluchtig in de vrachtwagen, omdat ik alweer een flink stapeltje meenam, zie desbetreffend forumtopic van vandaag....

Kom zeker terug met mijn bevindingen!

Ik ben erg gecharmeerd van de jazzy kant van Zappa. Hot Rats, Burnt Weeny Sandwich en Waka Jawaka vind ik geweldig. Deze heb ik net geluisterd, weer zo'n pareltje die met trots mag toetreden tot dat rijtje.

Dit is ook een erg lekker plaatje vind ik. Ik vind hem echter wel een ietsiepietsie minder goed dan Waka Jawaka, die vind ik nog wat virtuoser en nog wat rustgevender eigenlijk. Deze plaat vind ik samen met Burnt Weeny en One Size Fits All wel bij de beste 3 van The Mothers Of Invention behoren.

zonde dat de band maar 10 optredens stand hield

vooropgesteld plan, zappa had de muzikanten alleen voor wazoo nodig
ze wisten vantevoren dat het maar 10 optredens waren

vette plaat iig

zappa op zijn best, blessed relief als een van zijn hoogtepunt in zijn ouvre

ik vind dit sowieso zijn sterkste periode

Daar ben ik het wel mee eens.
Dit album, samen met Waka/Jawaka, Hot rats en Chunga's Revenge, voeren bij mij de Zappa toplijst aan.

Van 'Eat That Question' staat overigens op dit album een fijne coverversie, door een band waarvan de leden deel hebben uitgemaakt van original Zappa line-ups. Ik denk dat het voor Zappa-adepten niet verkeerd is The Muffin Men even een kans te geven. Naast het hierboven gelinkte album zijn ook 'Bakers Dozen' en vooral 'Live @ the Cavern' zeer de moeite waard.

ik heb de mufin men live gezien

het is natuurlijk leuk om hen de muziek van zappa horen spelen, maar je mist toch de meester

magoed, die speelt ook niet live mee op zappa plays zappa (wel digitaal) en dat concert was geweldig, over 2 weken weer in de effenaar

Deze plaat begint steeds meer een verslavende werking op mij te hebben. Aanvankelijk gingen de deunen wat aan mij voorbij bij beluistering. Er sprong eigenlijk niets uit wat direct aanspreekt. Desondanks luisterde het lekker weg en om die reden bleef ik het ook draaien. Ineens valt het kwartje. De te gekke muzikale details openbaren zich één voor één aan mij. Minieme merkbare bruggetjes, dubbele partijen met verschillende instrumenten. Dat laat mij helemaal verdwalen in zo'n plaat. Zulke hernieuwde kennismakingen blijven altijd erg bijzonder. Zo heb ik eigenlijk nog geen één Zappaplaat gehoord die hap-slik-weg was.

Zappa voegt hier een flinke scheut jazz aan de rock toe; Zou dit dan per definitie fusion zijn, Geen idee, maar het werkt wel; Sommige stukken moet je wel vaker horen, maar da's niet erg, natuurlijk.
Een goeie Zappa, maar zo zijn er wel méér te vinden.

idd, Wazoo bijv

Wat maakt het uit. Deze plaat is geniaal, maar op Wazoo worden de nummers nog beter tot uitvoering gebracht.


Dat is alles wat er over te zeggen valt eigenlijk.

Dit is ook al zo'n prettig sfeervolplaatje waar ik echt een positief onderbuikgevoel van krijg. Vandaag 2 keer afgespeeld, maar is ook 1 van de betere Zappa platen vind ik. Stem verhoogd naar 5*

Inderdaad een steengoede plaat, met flink wat jazz in de rock. Mooie mengvorm en zeker een soort fusion avant-la-lettre. Hele sterke composities, de plaat geeft lang niet meteen zijn schatten prijs, meerdere en intensere luisterbeurten zijn zeker vereist om dit werkje naar waarde te schatten;
Puik album!

Blessed Relief is 1 van die, voor mij althans, 'vergeten' Zappa tracks en deze week hoorde ik 'm weer na lange tijd in m'n Corsa. Dwars door de Achterhoek scheurend, langs gele bloemenvelden, terwijl Blessed Relief de controle neemt over je gemoed. Zo'n moment dat muziek letterlijk kleur geeft aan je leven.

hij kon het wel, rustig kabbelende nummertjes maken, nu eens niet volgepropt met duizend en 1 noten per seconde

hij had er alleen verdomd weinig zin in gezien het aantal relaxte plaatjes , tegenover de drukke bedoeling waar zijn platen vol mee staan

Zeker niet een vergeten track! Zappa Plays Zappa heeft Blessed Relief zelfs in zijn concertlist opgenomen!

Aantal off topic (en slecht leesbare) berichten over stemmen verwijderd.

Maakte laatst een zelfde belevenis mee van de kust terug naar huis.
Een echte zomerse plaat, dit.

Mooi om te lezen. Geweldig gevoel wanneer muziek de regie letterlijk overneemt.

Deze staat op mijn cd aangegeven als 'Frank Zappa/The Mothers'. Waarom is hier nu in godsnaam 'The Mothers of Invention' van gemaakt....