Hank Williams - 40 Greatest Hits (1978)

CD één wil ik amper opzetten, daarvoro klinkt het té oud en 'haiwaiaans'. CD2 echter is genietbaar, met een aantal hele sterke nummers.

Hank beschrijft nauwkeurig hoe ik mij voel in mijn leven, van A to Z.
Hoe mijn land weer veel te drassig is na teveel regen. Hoe ik met 2 paarden in mijn trailer met een lekke band van de paardentrailer ergens in een godverlaten oord sta langs de weg, en het reservewiel lek is en ook het 2e reserve wiel. En het is donker en zeikt van de regen. Hoe ik denk dat het nooit afkomt op deze ranch hier, altijd gaat er wat stuk, of de trekker of de paarden hebben weer wat gesloopt, of de veearts moet weer komen, en al de rekeningen.
Maar dat ik niet kan stoppen, met mijn westernlifestyle, mijn paarden, enz.
Hoe ik ook nog denk verder te komen met reining (westernrijden).

Hank zit in mijn bloed en botten, en bij alles wat hij zingt, het is allemaal nog 100% waar ook.

Knap om in die 'oude tijd' (zonder alle moderne middelen) al zo goed emoties in muziek te kunnen vertalen. Gewoon klassiek in 2,5 minuten een song met een kop en staart neerzetten. Toch wel één van de grondleggers van de moderne muziek, deze Hank Williams. De liedjes staan nog steeds als een huis. En ze spreken nog steeds aan.

, Volgens mij konden de oude grieken en romeinen al emoties vertalen in hun muziek. Het is muziek zelf die de emotie brengt niet het middel waarmee het is opgenomen.



Inderdaad een leuk plaat.
The Complete Hank Williams met zijn 10 cd's is ook een prachtige collectie om in huis te halen.

Maar als ik je een nog een andere plaat mag aanbevelen waarvan bekend is dat hij echt van grote invloed is geweest op de ontwikkeling van onze folk, rock muziek en ook op mensen als hank williams. Probeer deze verzamelbox maar eens Anthology of American Folk ...

Ik heb eigenlijk helemaal niks met Hank Williams. Ben er misschien nog niet aan toe en ben er misschien nog te jong voor maar sommige artiesten rond deze tijd kan ik weer wel waarderen. (is dan ook in een ander scene maar goed .)

Eh ja. Wat is het punt?

Ik heb hetzelfde bij Wham, want ik houd enorm van New Order.

Ook nog niet aan toe?

Nope, eerst dementeren.

Maar even serieus: normalitair ben ik niet zo van de greatest hits albums, maar dit lijkt me wel een goede instapper voor Hank Williams. Deze staat op mijn lijstje 'stokoude' releases die ik nog wil beluisteren, samen met een goed overzicht van Woodie Guthrie.

Ligt het nu aan mij of zie ik maar 29 tracks staan bij deze "40 Greatest Hits"?

Yep dat klopt niet, dit is een dubbel cd met 40 nummers. Ik zal het wel even aanpassen.

Hank Williams leek me tientallen jaren een soort Eddy Christiani (de eerste Nederlandse bespeler van de elektrieke gitaar). Tot een paar jaar geleden, had ik hem nooit beluisterd. En toen draaide ik dit album. En verdomme: Move it on over! Williams nam het in 1947 op, en hij is wel niet de uitvinder van de rock-'n-roll, maar hij is met dit nummer wel de eerste blanke die een rock-'n-roll nummer opnam.

Billy Haley's Rock-around-the-clock, dat lange tijd als oudste rock nummer gezien is, is afgeleid van Move it on over. Je kan het plagiaat noemen. Hank Williams is niet alleen de stamvader van de country, maar ook van de blanke rock.

Het is jammer dat de publieke omroep geen aandacht besteed aan de geschiedenis van de rock. Er is zo ontzettend veel uitstekende zwarte muziek uit de periode 1935-1945 die laat horen dat de rock- 'n - roll in de lucht hing. "Zelfs" het pianospel van Jerry Lee Lewis heeft zijn oorsprong in het werk van zwarte pianisten.

Kijk, dit is zo'n plaat die ik absoluut in huis wil halen. Hank Williams is een legende, een held van onder andere Johnny Cash en Bob Dylan. Ik ben 'm nu aan het beluisteren, en begrijp helemaal waarom; deze man was een kei in het verwoorden van emoties! Al is het in het geval van Hank Williams meestal zwartgalligheid troef; de man heeft in z'n leven niet veel geluk gekend, dacht ik eens te hebben gelezen..

Ik heb een tijdje staan wikken en wegen of ik deze Polydor release zou kopen, of de (bijna identieke) release van NotNow!

Ik koos uiteindelijk voor de NotNow versie omdat alles wat hier opstaat daar zo goed als allemaal ook opstaat plus 35 nummers meer, dan is de keuze denk ik gauw gemaakt.
Het enige waar ik bang voor was, was dat de kwaliteit van de NotNow release krakeriger is dan deze door Polydor uitgegeven versie. Gelukkig klinkt het bijna het zelfde en heb ik 35 nummertjes meer(en ook nog een hele euro goedkoper uit!)

Ik zal die andere versie eens toevoegen, want dat is een mooi cariere overzicht dat is opgesplitst in een CD van 1946-1948, een CD van 1948-1950 en een CD van 1951-1952. Chronologisch dus, dat is deze niet.

De mooiste verzamelaar is volgens mij nog steeds deze: Hank Williams - The Original Singles Collection...Plus. De meest belangrijke songs van hem staan hier op.

Op een goede manier sentimenteel. De man kon niet bijster goed zingen of gitaar spelen, maar liedjes schrijven ging hem bijzonder goed af. Williams is een vaak gecovered artiest en terecht.

Hank Williams is misschien wel de meest invloedrijkste artiest met zo korte carriere. In januari 1947 kwam zijn eerste single uit en 1 januari 1953 overleed hij op de achterbank van de auto waarmee hij zich liet vervoeren op weg naar een concert.
Maar hoe dan ook Hank Williams behoort tot het beste wat de Country muziek heeft voortgebracht. En daar is deze verzamelalbum een goed voorbeeld van. Zijn meest essentieele songs/single's staan erop.
En er zijn maar weinig artiesten die me zo weten te raken als Hank Williams. En zijn I'm So Lonesome I Could Cry vind ik een van de mooiste liedjes die er zijn.
Hank Williams behoort gewoon tot de Canon van de lichte muziek. En daar valt geen speld tussen te krijgen.

Toen ik Hank Williams in de jaren 80 voor de eerste keer op de radio hoorde (op Radio 2 bij de KRO, dat kon toen nog) was ik geschokt door zijn unieke stemgeluid. De volgende dag heb ik gelijk een compilatie van zijn bekendste nummers gekocht - en dat vinylalbum draai ik nog steeds af en toe. Het ene liedje is nog mooier dan het andere, maar het allermooiste vind ik Cold, Cold Heart. Zo beeldend gezongen! Daar kan geen Johnny Cash of zelfs George Jones tegenop. Zou ik al mijn country-albums moeten wegdoen, dan alleen als ik 40 Greatest Hits zou mogen behouden.



Hank Williams - Greatest Hits | Releases | Discogs

Een en al leed wat Hank Williams zijn hele leven lang heeft doorgemaakt. Geboren met rugproblemen waar hij zijn leven lang last van had. Al op elf(!) jarige leeftijd begon hij met drinken en werd een rode draad door zijn leven.
Daarnaast zijn vrouw Audrey Williams waar hij een haat / liefde verhouding mee had. Er wordt gezegd dat Cold Cold Heart over haar gaat.
Er kwam in zijn laatste jaren ook nog drugs bij kijken om de pijn die hij leed nog meer te verdoven.

Het zorgden inderdaad voor hele mooie muziek, wat vandaag de dag nog steeds stand houdt.

Begrijpelijk dat dit onder de country geschaard wordt: een steelgitaar, een viool, een cowboyhoed en een eeuwig liefdesverdriet – Hank Williams wordt zelfs gezien als de aartsvader van de klassieke Amerikaanse countrymuziek, en ik zal de laatste zijn om daar stelling tegen te nemen. Tegelijkertijd echter zou je deze man een vroege singer-songwriter kunnen noemen, met zijn (grotendeels) zelfgepende nummers vol inkijkjes in een getroubleerd zielsleven, waarbij het natuurlijk wel zo is dat er bij hem geen sprake is van uiterst specifieke privédetails, sociale problematiek of rebellie tegen autoriteit zoals bij de grote singer-songwriters van de jaren 60 en 70 (Bob Dylan, Joni Mitchell, Leonard Cohen, James Taylor enz.).
        Maar zelfs wanneer je Hank Williams alleen maar in de jaren 50 wilt plaatsen, waarin schuilen dan zijn grote kwaliteiten? Degelijke melodieën, herkenbare arrangementen, teksten die vaak een echt verhaal vertellen en een specifieke situatie schetsen, mooie details, af en toe humor (hoewel zelden van de komsiche soort), een sterk gevoel van ritme (hoe zijn woorden op de muziekregels passen), een vrij uitgebreid vocabulaire, niet altijd de gelikte rijmwoorden, en een stem waar niemand jaloers op hoeft te worden maar die tegelijkertijd de (meestal trieste) gevoelens van de tekst perfect over het voetlicht kan brengen zonder vanwege overdreven zoetgevooisdheid sentimenteel te worden.
        Het enige waar ik af en toe problemen mee heb is dat veel nummers qua opbouw nog al op elkaar willen lijken: net als bij Sam Cooke denk ik bij sommige nummers wel eens dat ik niet in staat zou zijn om de juiste titel te noemen wanneer ik een instrumentale versie zou horen. En als ik bij deze 40 nummers al vind dat I'm sorry for you my friend wel veel op Cold cold heart lijkt (en Your cheatin' heart op You win again) zou dat bij Williams' complete oeuvre (ongeveer 125 composities volgens het boekje bij deze dubbel-CD) misschien nog wel veel meer gaan opvallen.
        Maar goed, alleen een kniesoor zoekt spijkers op laag water, en wanneer ik een half uurtje in Williams' unieke wereld vol hartzeer ben ondergedompeld wens ik niets anders dan daar nog veel langer te vertoeven, zij het liever niet met alle ellende die híj heeft meegemaakt. I can't help it (if I'm still in love with you), die titel somt het wel zo'n beetje op (en daarvan ken ik trouwens ook een fraaie versie door Linda Ronstadt met Emmylou Harris, zéér zoetgevooisd, tòch prachtig).