Hank Williams - 40 Greatest Hits (1978)

Begrijpelijk dat dit onder de country geschaard wordt: een steelgitaar, een viool, een cowboyhoed en een eeuwig liefdesverdriet – Hank Williams wordt zelfs gezien als de aartsvader van de klassieke Amerikaanse countrymuziek, en ik zal de laatste zijn om daar stelling tegen te nemen. Tegelijkertijd echter zou je deze man een vroege singer-songwriter kunnen noemen, met zijn (grotendeels) zelfgepende nummers vol inkijkjes in een getroubleerd zielsleven, waarbij het natuurlijk wel zo is dat er bij hem geen sprake is van uiterst specifieke privédetails, sociale problematiek of rebellie tegen autoriteit zoals bij de grote singer-songwriters van de jaren 60 en 70 (Bob Dylan, Joni Mitchell, Leonard Cohen, James Taylor enz.).
        Maar zelfs wanneer je Hank Williams alleen maar in de jaren 50 wilt plaatsen, waarin schuilen dan zijn grote kwaliteiten? Degelijke melodieën, herkenbare arrangementen, teksten die vaak een echt verhaal vertellen en een specifieke situatie schetsen, mooie details, af en toe humor (hoewel zelden van de komsiche soort), een sterk gevoel van ritme (hoe zijn woorden op de muziekregels passen), een vrij uitgebreid vocabulaire, niet altijd de gelikte rijmwoorden, en een stem waar niemand jaloers op hoeft te worden maar die tegelijkertijd de (meestal trieste) gevoelens van de tekst perfect over het voetlicht kan brengen zonder vanwege overdreven zoetgevooisdheid sentimenteel te worden.
        Het enige waar ik af en toe problemen mee heb is dat veel nummers qua opbouw nog al op elkaar willen lijken: net als bij Sam Cooke denk ik bij sommige nummers wel eens dat ik niet in staat zou zijn om de juiste titel te noemen wanneer ik een instrumentale versie zou horen. En als ik bij deze 40 nummers al vind dat I'm sorry for you my friend wel veel op Cold cold heart lijkt (en Your cheatin' heart op You win again) zou dat bij Williams' complete oeuvre (ongeveer 125 composities volgens het boekje bij deze dubbel-CD) misschien nog wel veel meer gaan opvallen.
        Maar goed, alleen een kniesoor zoekt spijkers op laag water, en wanneer ik een half uurtje in Williams' unieke wereld vol hartzeer ben ondergedompeld wens ik niets anders dan daar nog veel langer te vertoeven, zij het liever niet met alle ellende die híj heeft meegemaakt. I can't help it (if I'm still in love with you), die titel somt het wel zo'n beetje op (en daarvan ken ik trouwens ook een fraaie versie door Linda Ronstadt met Emmylou Harris, zéér zoetgevooisd, tòch prachtig).