Tindersticks - The Waiting Room (2016)

Woopwoop! Eindelijk weer een nieuw album van deze heren (Across Six Leap Years was toch niet echt een nieuw studioalbum).

Er is al een video verschenen van de eerste single:
Tindersticks - We Are Dreamers! - YouTube

'We Are Dreamers!' is een duet met Jehnny Beth van Savages. Mooi, spannend nummer.
'Second Chance Man' heb ik live gehoord in Tivoli eerder dit jaar, ook een mooi nummer.
Ik ben ook benieuwd naar het duet met de in 2010 overleden Lhasa de Sela.

De trilogie Tindersticks 1 - Tindersticks 2 - Curtains was in de jaren '90 van ongekend hoog niveau (met wat mij betreft Curtains als uitschieter). Simple Pleasure vind ik nog steeds erg onderschat. Can Our Love en Waiting for the Moon kenden hun momenten, maar wisten mij niet over de hele linie te overtuigen. Na het uit elkaar gaan van de eerste line-up van Tindersticks in 2003 heeft Stuart Staples nog een briljante plaat uitgebracht: Leaving Songs. Grotendeels dezelfde bezetting als Tindersticks mk 2 (vanaf 2008). Daarna volgde een sterke nieuwe Tindersticks plaat The Hungry Saw en een wisselvallige plaat Falling Down a Mountain. Het laatste echte album The Something Rain vond ik dan weer erg sterk en avontuurlijk. Ik hoop dus dat ze die lijn verder doortrekken.

Ja, goed nummer. Om naar uit te kijken!

Nu op dit moment aan het luisteren naar "we are dreamers" op Spotify, geen nummer wat me nou direct iets doet, maar zal het nog een paar keer luisteren zodat het kan gaan groeien, komend jaar staat er weer een live optreden van Tindersticks op de planning.. Hoop dat het net zo mooi is al een jaar of 17 geleden in Utrecht, met Arab Strab als voorprogamma..

Goede song, maar wel goed dat Jehnny Beth van Savages ergens halfweg invalt, de combinatie met die kenmerkende stem van Staples zorgt voor wat extra intensiteit. Best spannend ook, maar van Savages ben ik niet anders gewend; luister maar 'ns naar het zeer goede Silence Yourself!

Rabbits (2002) - MovieMeter.nl iemand?

Als de sfeer van het album hetzelfde is, wordt dit een topper!

'Hey Lucinda':
NPR Media Player

Prachtig nummer!

Wow, kippenvel de eerste keer dat ik Hey Lucinda hoorde, met de stem van Lhasa die al bijna 6 jaar dood is. Moest het even opzoeken, dacht dat het pas 2 of 3 jaar was. Wat had ze toch een mooie stem en wat past die zo goed bij de Tindersticks.

Het eerste album van 2016 waar ik naar uit zal kijken, en potentieel Top 10 materiaal.

Ik heb ook een goed gevoel over deze nieuwe plaat... maar nog even wachten.

Inmiddels is er ook een video bij Hey Lucinda. Het schijnt overigens dat dit een van de laatste opnames is geweest van Lhasa..
Exclusive: Beautiful Music Video For Tindersticks' "Hey L | The Playlist - blogs.indiewire.com

Op de website van Tindersticks staat een boodschap van Stuart:

"Hello everyone. Welcome to this next part of our band’s journey.
The new album, ‘The waiting room’, was completed in the summer after a long time of gradual writing and recording. We think it’s pretty strong and a step on (a stride even?) from ‘The something rain’. I think it’s our first real ‘5 piece’ album. There are some great guest contributions also – Jehnny Beth, Lhasa, Julian Seigel – but it is more or less a balance between the 5 of us."

Over Hey Lucinda zegt hij:

"I started to write this song a long time ago – around 6am, walking the streets of central Cologne – I didn’t realise then that by trying to push at the way a duet is structured – making this song more conversational, fluid – that the musical setting it actually asked for was beyond us. A ten year struggle commenced, it became a joke in the band – ‘Time to try again with Lucinda…’
Along the way I visited my great friend Lhasa de Sela in Montreal and we spent a little time recording a version of ‘Hey Lucinda’. She understood that it was not right for this song to lament, that underneath its ‘sad’ surface, it is full of mischief. After Lhasa’s death on New Years day 2010 I had to put the song (and her other recordings) away. I have only recently been able to listen to her sing again and Lucinda resurfaced in my consciousness, though this time I was more able to understand what it needed – To be true to the moment we shared singing it together. As a band we approached the music again, giving it only just what was needed but hopefully catching some of that mischief!"

De melodie heeft overigens veel weg van 'This Road Is Long', van Stuart's 'Leaving Songs'.

En daar is single nummer 3: Were We Once Lovers?

"Were We Once Lovers?":
Were We Once Lovers? - Tindersticks - YouTube

Al vanaf de eerste tonen met de mondharmonica (Ennio Morricone inspiratie?!) weet je al weer dat je een ruime drie kwartier desolate klanken voorgeschoteld zult krijgen. Triestheid alom, een waar tranendal en dat het toch allemaal vertrouwd zal aanvoelen; dat inmiddels zo bekende warme 'Tindersticks bad'.

Vanaf Second Man horen we de vertrouwde stem van Stuart Staples, toch wel één van de meest markante stemgeluiden uit het hedendaagse muzieklandschap als je het mij vraagt. Het heeft in mijn oren iets deftigs (ik heb dat ook bij Bryan Ferry) maar zijn geluid zal ongetwijfeld voortkomen uit minder deftig gedrag. Stuart's manier van croonen bevalt me in elk geval.

En bevalt dit nieuwe album waar ik best wel naar uitkeek me dan ook? Vooralsnog heb ik er nog wat gereserveerde gevoelens bij.
Ja, er vallen best wel wat dingen op, zoals de blazers op Help Yourself die het geheel bijna een funky-disco-saus meegeven. De vocale bijdragen van Lhasa en Jehnny Beth zijn ook fijn (duetten tussen dames en Stuart bevallen me eigenlijk altijd wel), de dromerige, rokerige nummers. De sfeer.......
En toch knaagt het een beetje. Ze hebben betere albums gemaakt en toch is dit wederom niet slecht. Integendeel. Het klinkt uitstekend, maar de nummers hebben wat meer moeite om goed te beklijven.

Natuurlijk zal de tijd het leren. Natuurlijk ben ik ook deze keer weer ruimhartig in mijn beoordeling, want mooi is het nog steeds en er zitten echt een paar pareltjes tussen, maar ik moet het voorlopig houden op 3,75* (die ik dan wel weer naar boven afrond) waarmee ik dit als een iets minder album beschouw. Maar dan nog steeds 'minder' met een enorm gouden rand en de tijd zal het leren of deze mening blijft staan

Dat is waarschijnlijk een andere Lhasa dan die ik ken, want die overleed al zes jaar geleden.

Het is wel degelijk dezelfde Lhasa want het betreft een oude opname.

Het is inderdaad dezelfde, dix. Ik had dit bericht niet gelezen.

The Waiting Room film project:
Tindersticks - The Waiting Room Film Project - YouTube

Nummer voor nummer bespreking van het album op NPR zo even luisteren.

De kwaliteit van de stream van NPR houd niet over, maar wel duidelijk dat ROCK niet het label is wat je hier op zou moeten plakken: Jazz komt dichter in de buurt, of SCORE of Avant-Garde.

Ik vind het na een aantal mindere platen (eigenlijk vind ik alles na Can Our Love wel goed, maar nooit meer fantastisch) wel weer ijzersterk! Heerlijk jazzy of zelfs funky door de slap basses die ze nooit eerder gebruikt hebben. En ondanks dat is het toch oh zo vertrouwd Tindersticks. Dikke 5 sterren.

Dit mooie sfeervolle album sluipt een beetje om de luisteraar heen. De spanning komt pas naar voren in nummers waar Lhasa en Jehnny Beth een bijdrage aan leveren. Bovendien gaat het ook een beetje onbevredigend uit als een nachtkaars met Like Only Lovers Can, maar dat schijnt ook de opzet te zijn. Maar dan bij mij een tegennatuurlijke reactie oplevert om het opnieuw op te zetten. Normaal stopt men met een nummer dat uitnodigt om het album nog eens 'op te zetten' en niet dat je denkt "Okay, tijd om naar bed te gaan!" Wellicht meer een album voor laat op de avond wat ik ook heb met de voorganger.

Verder ken ik heel weinig van deze band maar het vorige album (The Something Rain) zat dicht tegen mijn top 10 van 2012. En gevoelsmatig komt deze daar dicht bij in de buurt. Ik heb de video van het bijbehorende project nog niet gezien maar vermoed dat die de inspiratie vormde die leidde tot dit resultaat. Voorlopig krijgt deze 4*, misschien dat ie nog verder groeit.

Je wordt bovendien een beetje op het verkeerde been gezet als je dit album streamt, de beperkingen van streamen komen duidelijk naar voren in de zeer rustig gezongen gedeeltes wat bij mij enige irritatie genereert. Dus is het beter om dit luisteren van bestanden in FLAC formaat of de originele CD (DVD?).

edit:
Zie net dat ik het album Across Six Leap Years (2013) over het hoofd zie, heeft blijkbaar weinig indruk gemaakt.

Wat is How He Entered een allemachtig mooi nummer!

Lekker, die blazers in Help Yourself!

Ik heb "The Waiting Room" nu een paar keer beluisterd maar het is best een lastige plaat om te beoordelen. De voorganger (dan doel ik op "The Something Rain" want "Across Six Leap Years" is meer een tussendoortje) is geweldig, maar deze is vooralsnog toch wat wisselvalliger. De sfeer op het album is losjes, bijna jazzy, en dat bevalt wel. Wat dat betreft een logisch vervolg op "The Something Rain". Maar het is ook een vrij trage plaat die niet overal even goed beklijft. De Instrumentale nummers "Follow Me" , "The Fear of Emptiness" en "Planting Holes" zijn niet echt bijzonder en halen de vaart een beetje uit het album. "Were We Once Lovers" (met slap bass!) en in mindere mate het duet met Lhase "Hey Lucinda" zijn mooi, maar bloeien niet echt open. "The Waiting Room" is vrij lang en vooral traag; vooralsnog is het kwartje bij mij niet gevallen.

Daar staan een aantal topnummers tegenover: "Second Chance Man", met een soort onderwater effect op de stem van Stuart is een prachtige ballad met een mooie rol voor de blazers. "Help Yourself" is een van de hoogtepunten, een funky blaxploitation achtig nummer met fantastische blazer arrangementen van Julian Siegel. "How He Entered" is een spoken word track, maar met uitermate sfeervol met piano en strijkers. Opnieuw een hoogtepunt. De afsluiter "Like Only Lovers Can" is een vrij traditioneel ingetogen Tindersticks nummer, maar fantastisch mooi.

Al met al kan ik me vinden in de review van aERodynamIC. Een wat wisselvalligere plaat dan de voorganger, met absoluut een paar hoogtepunten, maar ook met een aantal nummers die me (nog) niet zo veel doen, en wat teveel (onnodige) instrumentals. Een 3,75* voor nu, afgerond naar boven.

Prijsnummer is Help Yourself! FAN-TAS-TISCH!

Zo op het eerste gehoor het beste wat ik ooit van de Tindersticks gehoord heb.

Pure armoe deze plaat, de eerste platen waren zoveel beter....

T is idd vlakker allemaal dan we van Stuart c.s. gewend zijn. Een stap terug na het uitstekende 'The Something Rain'.

Na de zelfsturende auto kiezen nu ook de Tindersticks te vaak voor de automatische piloot en lijken daarmee te lijden aan hetzelfde virus als dat waarmee verwante Lambchop te kampen heeft.

Automatische piloot zou ik het zeker niet willen noemen. In dat geval zou je juist ballades verwachten die met strijkorkest opbouwen naar een climax, zoals we kennen van Tiny Tears, A Night In, Dying Slowly etc.. Dat hoor je hier juist niet. Het zijn geen nummers die hun best doen om indruk te maken op de luisteraar. Daarom duurt het wat langer om ze op me in te laten werken.

Hier ben ik het niet mee eens, want ten eerste was The Something Rain een relatief zwak en niet vernieuwend album en ten tweede is The Waiting Room het meest vernieuwende wat we van Tindersticks gehoord hebben sinds "Simple Pleasure" (1999). Het lijkt eerder of ze zichzelf opnieuw uitgevonden hebben.

Maar ik geef toe dat de plaat niet echt gemakkelijk is en hier en daar zelfs wel ontoegankelijk.

Tindersticks luisteren is altijd wel een prettige ervaring als je van rustige miziek houdt. De laatste jaren vond ik het allemaal wat aan de vrijblijvende kant een herhaling van het voorafgaande. The Waiting Room is weer wat gedurvder. Ben het met thetinderstick de nummers zonodig 'indruk' moeten maken, ik vind de nummers nog persoonlijker en met meer grvoel overkomen. Het lijkt wat meer uitgewerkt (of is het loslaten) en de muziek is wat experimenteler. Ik heb de teksten nog niet goed bekeken, maar de betekenis van de nummers lijken meer zeggingskracht te hebben. Maar bovenal gaat het mij om de sfeer. Ik ben dus blij met deze Tindersticks.
Hier een toelichting van de band: tindersticks - The Waiting Room - tindersticks.co.uk

Nog geen noot gehoord, maar opmerkelijk is dat de meningen nogal verdeeld zijn. Vernieuwend of automatische piloot... Deze fan van het eerste uur is nieuwsgierig geworden.