menu

Bruce Springsteen - The Wild, the Innocent & the E Street Shuffle (1973)

mijn stem
3,88 (443)
443 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: CBS

  1. The E Street Shuffle (4:31)
  2. 4th of July, Asbury Park (Sandy) (5:36)
  3. Kitty's Back (7:09)
  4. Wild Billy's Circus Story (4:47)
  5. Incident on 57th Street (7:45)
  6. Rosalita (Come Out Tonight) (7:04)
  7. New York City Serenade (9:55)
totale tijdsduur: 46:47
zoeken in:
3,5
ik ben niet heel erg thuis in de muziek van Bruce Springsteen (op brothers in arms na dan), maar ik heb het idee dat dit album een beetje buiten zijn normale stijl valt. ik vond het in ieder geval een erg prettig album om te horen.
vooral het laatste nummer, New York Seranade, wordt erg mooi begeleid door de piano.

avatar van andré
4,0
Beejeej schreef:

ik ben niet heel erg thuis in de muziek van Bruce Springsteen (op brothers in arms na dan)


...

avatar van herman
Na Highway To Hell toch wel de beste Springsteen anders!

avatar van aERodynamIC
4,0
Beejeej schreef:

ik ben niet heel erg thuis in de muziek van Bruce Springsteen (op brothers in arms na dan)






Gelukkig heb je voldoende zelfkennis door te zeggen dat je niet thuis bent in zijn muziek. Zelfs ik als niet-kenner weet dat Springsteen niet verantwoordelijk is voor die draak van een Brother in Arms.

3,5
heh, tja, als je een beetje naar de stemmen kijkt die ik albums hier heb gegeven liggen die voornamelijk bij de Lounge-sectie (electronisch in ieder geval).

zou dus zomaar kunnen dat ik in mijn eerste bericht hier iets compleet idioots heb gezegd

avatar van Zachary Glass
4,5
Beejeej schreef:
maar ik heb het idee dat dit album een beetje buiten zijn normale stijl valt. ik vond het in ieder geval een erg prettig album om te horen.
vooral het laatste nummer, New York Serenade, wordt erg mooi begeleid door de piano.




Ik ga volmondig akkoord. Deze plaat vind ik dus beter en beter worden. Je zou deze plaat zelfs schaamteloos romantisch kunnen noemen (neem zo'n nummer als 4 th of July, Asbury Park (Sandy) ... "Chasing the factory girls underneath the boardwalk" ... ).

Het klokkenspel is op deze plaat niet zo uitgesproken aanwezig als op andere Springsteen lp's ... natuurlijk zijn er belletjes (hell, een Springsteen-lp zonder belletjes kan gewoon niet) ... maar die zijn hier eerder ... *kuch* schattig ...

Het geheel schenkt een wat lossere indruk dan pakweg "Born in The U.S.A." ... het klinkt als een spetterend feestje in een pokdalig café naast een drukbereden highway ... stoom aflaten met de musicerende maatjes, daarna terug asfalt vreten ...

avatar van Eddie
4,0
herman schreef:

Na Highway To Hell toch wel de beste Springsteen anders!


Ha ha ha

avatar van Paalhaas
4,5
Potverdorie, ook voor mij wordt dit steeds beter. Was zijn eerste album nog een beetje 'normaaltjes', hier heeft Springsteen echt een heel eigen sound gecreëerd. Tuurlijk, er zijn vergelijkingen te maken met Van Morrison's muziek (vanaf 'Moondance' natuurlijk), maar deze mix van soul, texmex, folkrock, jazz en zelf kamermuziek (laatste nummer) is toch echt de zijne. Bovendien zijn de nummers lekker lang, extra genieten!

Het eerste deel van het album mag er wezen (E street shuffle, Kitty's back), maar valt eigenlijk in het niet bij het vrijwel perfecte 2e deel. Het begint met het prachtige 'Incident on 57th Street'. Maar de echte winnaars zijn het onweerstaanbare 'Rosalita' en het ontroerende 'New York City serenade', twee van mijn favoriete Springsteen-nummers.

Toch maar een halfje erbij, naar een krappe 4,5/5.

avatar van LittleBox
5,0
Alleen al vanwege Incident 5 sterren.

avatar van LittleBox
5,0
Beejeej schreef:
ik ben niet heel erg thuis in de muziek van Bruce Springsteen (op brothers in arms na dan

Oei, ik lees dit nu pas. Dit doet óók al zoveel pijn!

avatar van citizen
5,0
New York City Serenade...bijna over de top, maar bijna is gelukkig net niet helemaal. Dit vind ik zo fenomenaal mooi dat ik het anderen bijna niet durf te laten horen, bang dat ze er doorheen zouden praten of dat ze het moois er af luisteren. Alleen thuis, licht uit, scotch, volume op 8, ogen dicht en genieten!

avatar van Tribal Gathering
4,0
Ik heb een beetje gemengde gevoelens over dit album. De nummers zijn allemaal (misschien met uitzondering van Wild Billy) fantastische composities, maar missen een beetje de power die ze live hebben.

Het eerste wat ik van Bruce kocht was de maxi-single War van het live-album 1975-1985. Daarop stonden twee extra tracks : een heerlijke versie van Merry Christmas, Baby en een spetterende versie van Incident on 57th street. Als je dan nu het origineel van dat laatste nummer terug hoort, valt het toch wat tegen.

Ook kende ik het live-album 1975-1985 voor dit album. Hierop staan ook betere versies van Sandy en Rosalita. En met de uitgave van Live at the Hammersmith Odeon 1975 krijgen ook the E Street Shuffle en Kitty's Back een sublieme versie. Het is New York City Serenade dat ik het beste nummer van het album vind. Deze is dan ook amper (of nooit ?) live gespeeld.

Het is jammer dat Bruce nooit in de studio de versies kon benaderen die hij Live zonder moeite uit zijn mouw lijkt te schudden. Ondanks dat toch 4 sterren, want het blijft natuurlijk wel een goed album.

avatar van Rinus
3,5
Een goed album, uit zijn vroege periode. De teksten zijn soms psychedelisch van aard. De stijl is ook heel anders dan de muzikale stijl die Bruce hanteert vanaf het album "Born to run". 4th of July, Asbury Park (Sandy) was een grote hit voor The Hollies in de jaren 70. Ik heb het album op vinyl.

EVANSHEWSON
Rinus schreef:
Een goed album, uit zijn vroege periode. De teksten zijn soms psychedelisch van aard. De stijl is ook heel anders dan de muzikale stijl die Bruce hanteert vanaf het album "Born to run". 4th of July, Asbury Park (Sandy) was een grote hit voor The Hollies in de jaren 70. Ik heb het album op vinyl.


Jawel, formidabel album, zij het voor mij iets minder spectaculair dan zijn debuutalbum, maar absolute klasse, zoveel was toen al duidelijk.

John Landau sprak toen al de legendarische woorden - of was dat pas bij de release van Born to Run ? - I've Seen the future of Rock'n Roll and it's name is Bruce Springsteen!

4 **** 4 **** 4 ****

avatar van LittleBox
5,0
EVANSHEWSON schreef:
- of was dat pas bij de release van Born to Run ?

Dat was inderdaad later en bovendien niet bij de release van het album maar nadat hij een optreden van Bruce had bezocht en dat was nog voor de release van Born to Run.

avatar van cosmic kid
5,0
cosmic kid (moderator)
Het meest experimentele Springsteenalbum uit zijn indrukwekkende ouvre.

Springsteen is hier nog wat zoekende naar een eigen vorm. De nummers zwieren eigenlijk nog alle kanten uit en bevatten zowaar wat jazzinvloeden. Dit is vooral duidelijk hoorbaar op openingsnummer The E Street Shuffle,Kitty's back (opzwepend en vooral live niet te versmaden) en New York City Serenade. Zo jazzy en rustig heeft Bruce nog nooit geklonken (en zal hij ook nooit meer klinken).
Speciale aandacht verdienen de teksten: zo kan je alleen schrijven als je 24, 25 bent (de leeftijd die Springsteen ten tijde van dit album had). Neem bv. 4th of July, Asbury Park (Sandy): het nummer staat vol van de (naieve) romantiek, maar dat mag als je begin 20 bent.

Ook Incident on 57th street (het mooiste nummer van de cd en 1 van zijn beste nummers ooit) staat vol van oprechte, integere romantiek: de romantiek van de gangs, van het leven op straat, van een Spanish Johnny en Puerto Rico Jane, de romantiek van begin jaren 70. Dit nummer is een verhaal op zich.
Dat is misschien wel het opvallendste kenmerk aan de jonge Springsteen: zijn nummers zijn dan nog beeldende verhalen vol kleurrijke personages. Het is alsof een camera inzoemt op een situatie, het beeld vasthoudt en weer uitzoemt en de set verlaat.

Na Incident on 57th street volgt Rosalita (come out tonight). Rosalita was jarenlang de vaste afsluiter tijdens al zijn concerten voor de toegiften. Het nummer is een zeer klassiek rock 'n roll nummer (maar dan 7 minuten lang). De E- Street Band rock en rollt hier als geen ander, de tekst is heerlijk ongecompliceerd, en de energie spat ervan af. Zo'n nummer begin jaren 70 was redelijk uniek. Misschien is dat nog wel de grootste verdienste van Springsteen voor de muziek: hij heeft de oprechte, enthousiaste rock 'n roll weer onder de aandacht gebracht. Door Springsteen mocht er weer over meisjes, over auto's, over alle zaken die je bezighouden als je begin 20 bent, gezongen worden. En dit alles zonder dat het te goedkoop, te klef wordt.
Welbeschouwd zou Springsteen in zijn latere carriere niet meer zo naief en enthousiast hebben geklonken als op deze cd.

De beste 3:
1. Incident on 57th street
2. 4th of July, Asbury Park (Sandy)
3. Rosalita (come out tonight)

5,0
Een luie zondagavond, beetje wind uit het openstaande raam, voeten op de vensterbank, een biertje en "The Wild, the Innocent & the E Street Shuffle"...........wat kan het leven mooi zijn!

avatar van Sldghmmr
4,5
citizen schreef:
New York City Serenade...bijna over de top, maar bijna is gelukkig net niet helemaal. Dit vind ik zo fenomenaal mooi dat ik het anderen bijna niet durf te laten horen, bang dat ze er doorheen zouden praten of dat ze het moois er af luisteren. Alleen thuis, licht uit, scotch, volume op 8, ogen dicht en genieten!

Geweldig! Hier herken ik mezelf ook in

avatar van Martin Visser
4,5
Nav het concert afgelopen maandag in Antwerpen heb ik dit album ontdekt. Springsteen speelde Sandy en ik was benieuwd van welk album dat eigenlijk kwam.

Moet zeggen dat ik volledig verrast ben. Dit is een heerlijk album en zo ontzettend anders dan het andere werk. Sommigen noemen het jazzy, ik heb de neiging het een soul-album te noemen, vooral vanwege de overvloedige warme orgelklanken die me aan Donny Hathaway doen denken.

Dit ga ik de komende tijd wel vaker draaien, want Bruce heeft me 35 jaar na dato op ene prettige manier verrast. Ideale zomerplaat ook, dus dat komt wel goed de komende weken.

avatar van Twinpeaks
5,0
heb gisteren ter vervanging van de krakende lp's een aantal Springsteen albums opnieuw aangeschaft.ze zijn nu aantrekkelijk geprijsd bij van leest en voorzien van japanse teksten(voor wat dat waard is ).dit blijft toch een prachtige plaat met magistrale nummers en een melancholie die je zelden hoort.verbazingwekkend dat deze in hetzelfde jaar is gereleased als Greetings.je hoort de progressie die Springsteen als tekstschrijver heeft gemaakt.de potentie was er natuurlijk al op Greetings ,maar de uitwerking hier is een stuk subtieler.Incident on 57th street is als het ware een film die aan je voorbijtrekt en Springsteen geeft je ruimschoots de mogelijkheid om je in te leven in de karakters.35 jaar na dato is deze plaat nog steeds krachtig en bovenal beeldend.daar kun je alleen maar bewondering voor hebben.

avatar van aERodynamIC
4,0
Dit album ken ik eigenlijk nog maar vrij kort en ik wist niet wat ik hoorde toen ik opener The E Street Shuffle hoorde. Even twijfelde ik zelfs of ik wel de juiste cd op had staan. Toch was mijn reactie heel positief: een bijna funky swingende Springsteen is eigenlijk net zo aangenaam als de rocker of de man van de mooie verhalende liedjes.
De nummers die na dit nummer volgen zijn al wat herkenbaarder maar bevatten wel wat invloeden die we niet snel meer terug zouden horen in ander werk.
Ik ben in elk geval nog niet klaar met dit album want het blijft telkens weer ontdekken op The Wild, The Innocent & The E Street Shuffle.

avatar van Thunder_Road
5,0
Zijn eerste echte meesterwerk, met het prachtige Incident... als beste nummer. het album klinkt helemaal anders dan al zijn andere, maar het klinkt toch als Bruce Springsteen, en dat vind ik heel knap.

avatar van Madjack71
4,0
Zijn vreemdste eend in de bijt van heel zijn oeuvre, maar absoluut geen lelijk eendje.
Prachtige lange uitgesponnen nummers, waarbij er flink op los gemusiceerd word. Het was de E street Shuffle i.p.v E street Rock!
Die zou later verder geperfectioneerd worden. Hier is Bruce meer nog een onderdeel van de muziek, dan dat hij in de spotlights op de voorgrond stond.
Dit zou hij met zijn latere E Street Band, waarvan hier al een paar leden bij aanwezig waren, niet meer herhalen.
Dat maakt dit album dan ook weer zo uniek en nog steeds prima om te luisteren.
Heb dit nog op lp, binnenkort denk ik toch ook maar eens op cd halen.

TheBlackKeys
meesterwerk.
Bruce En The E streets Experimenteren er voolop.
maar dat maakt het ook een geweldig album.
Mijn Favoriet Is Incident on The 57th Street Prachtig

5,0
Tribal Gathering schreef:
Het eerste wat ik van Bruce kocht was de maxi-single War van het live-album 1975-1985. Daarop stonden twee extra tracks : een heerlijke versie van Merry Christmas, Baby en een spetterende versie van Incident on 57th street.


Dat was toevallig ook mijn eerste Springsteen-plaat!

Weet iemand toevallig uit welke tour of welk jaar die live-opname van Incident On 57th Street is? Dat staat namelijk niet op de plaat.

avatar van Tribal Gathering
4,0
volgens mij eind 1980.

5,0
Bedankt voor je snelle reactie.

Weet je misschien ook of die versie ooit op cd is verschenen? Mijn platenspeler doet namelijk geen 45-toeren meer...

avatar van Twinpeaks
5,0
@ Evol: er zijn ten tijde van de release van de live box van Bruce Springsteen 2 cd's verschenen met als ik het goed heb ieder 4 tracks.Dit waren volgens de hoes Japanse releases en ze waren toendertijd niet al te prijzig.Naar ik meen 25 gulden per stuk.Volgens mij staat op 1 van die cd's de live versie van Incident on 57th street .Ik denk dat je deze albums wel ergens op Ebay kunt spotten voor niet al teveel geld.Als ik nog even dieper graaf stond volgens mij op de andere cd de live versie van For You ,die weer op de maxi single b kant van Fire was verschenen.

5,0
@Twinpeaks: bedankt voor de info!

Ik heb 'm gevonden (Amazon), hij heet "Live Collection", Japanese only. Tracklist: For You, Rosalita, Fire, Incident On 57th Street (je hebt een goed geheugen).

avatar van Sven Vermant
4,0
Dit album bewijst dat The Boss ook voor Born to Run goede albums kon maken, alhoewel het niet de topkwaliteit van Born To Run of Darkness on the edge of Town heeft.
Heb de LP aangeschaft toen ik een jaar of 11/12 was en dus al zo'n 25 jaar in bezit (Door Born in the USA maakte ik kennis met Bruce, was meteen fan en ben toen zijn vroegere werk gaan aanschaffen). Van die aankoop heb ik nooit spijt gehad.

Een hele dikke 4* voor deze lekkere plaat.

Rosalita en Sandy zijn trouwens mijn favoriete tracks.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:51 uur

geplaatst: vandaag om 11:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.