Them - The Complete 1964-1967 (2015)

Mooie 3 CD verzameling van Them en Van the Man. Volledig geremastered.
Hier een link met alle details: Complete Them - Bluesmagazine
Release 4 dec. Net op tijd voor pakjesavond

De tracklist hier wijkt behoorlijk af van de tracklist in het artikel. Als de tracklist van het artikel klopt is dit een zeer interessante release.

Je hebt gelijk. Moeten 69 nummers zijn. Lijkt erop dat de laatste 19 (import vanuit ITunes) niet zijn geimporteerd. Ga ik checken.

Joshua68,

Nu compleet! Goed gedaan. En wat een fantastische verzamelaar is dit geworden. Alles uit de 'Van Morrison' periode van de groep. Alle album tracks, singles A- en B-kantjes, EP-tracks, demos, alternatieve takes en BBC-sessies. Dit is een verzamelaar die letterlijk de andere verzamelaars overbodig maakt. Werd tijd ook want alles van Them was al jaren vervallen. Als ik 'm tegenkom na 4 december dan pak ik'm gelijk mee.

Dat verhaal levert dan gelijk weer vraagtekens op. Groovin' en You Can't Judge A Book By Its Cover werden opgenomen op de eerste Them sessie maar die staan er niet op ? Banden verloren geraakt of ....... ?

Dan heb ik ( It Won't Hurt ) Half As Much in 2 versies, die van m'n olde singletje en de Them featuring Van Morrison, lead singer 2LP mèt backing vocals en die op The Story Of Them feat ...... 2CD zònder.......... ik zie hier maar 1 versie op staan .......

En dan hebben we natuurlijk ook nog het bekende Friday's Child probleem. Moeten we het hier weer met de brakke US stereo versie doen of hebben ze eindeluk de UK mono versie opgeduikeld ?

Voordat ik ( wederom ) in de buidel ga tasten om nòg maar weer eens een keer te trachten mijn Them verzameling kompleter te krijgen zou ik daar eerst graag duidelukheid over hebben.

Op aitunes staat achter Friday's Child tussen haakjes "True Stereo"...

Het blijft lastig, zoniet onmogelijk, om echt alles van een groep te pakken te krijgen. De laatste poging om een (redelijk) compleet beeld van Them in de Van Morrison periode te krijgen stamt al weer uit 1997 met de dubbel-CD Them Featuring Van Morrison - The Story Of. Op die collectie was er geen sprake van BBC sessies en ontbrak Mighty Like A Rose omdat Van Morrison dat beschouwde als een demo en niet als voltooide track. Kennelijk is Morrison sindsdien milder of de samenstellers hebben hem deze keer niks gevraagd.
Bij de diverse re-releases van debuutalbum Kinks van The Kinks ontbraken tot groot verdriet van Kinksfans als mogelijke bonus track de Dave Davies compositie One Fine Day. De reden daarvoor zou zijn dat de tape te beschadigd was, dus ongeschikt. In 2013 heb ik vernomen dat de tape nog in perfecte staat is. Mensen die willen horen hoe dat nummer ongeveer zou kunnen klinken moeten op Youtube maar eens zoeken naar One Fine Day door Shel Naylor of mijn bijdrage/recensie lezen bij het desbetreffende album want daar is een nog werkende link naar het liedje. Larry Page wist dit nummer te slijten aan deze zanger nog voor de doorbraak van The Kinks.
De keuze van mono- of stereoversie van liedjes en de kritiek/discussies daarover op de samensteller(s) overschaduwde in 2005 zelfs de release van de prachtige Rhino release Magic Hollow van de Amerikaanse groep The Beau Brummels.

Als dat hier mogeluk geweest zou zijn zou ik hier nu een "triple facepalm" plakken. Voor zover ik weet is Friday's Child een van de vroegere Them opnames en uit een tijd dat er nog strak mono opgenomen werd. In de US hebben ze daar een nep-stereo versie van gebakken waar we sinds de 70s mee opgescheept zitten omdat ze de ozzinele UK teep niet meer kunnen vinden.

Het is natuurluk beter dan niks, maar eigenluk is die US versie niet om aan te horen. Gelukkig is er nog de ( Van & The Caledonia Soul Express ) live versie op de The Inner Mystic laarsbeen ...... want het blijft een geweldig nummer.



Die waren dan al wel weer verschenen op de The Genuine Philosopher's Stone maar die hebbik niet in de kast dus uiteindeluk zal ik toch wel weer sneuvelen voor deze comp ........... Het leven van een fan gaat niet over rozen, maar is wel Mighty .......

Ik weet niet hoe oud de songs zijn, maar bij ouder dan 50 jaar hoef je volgens mij ook geen toestemming meer te vragen.

Weet niet in hoeverre hij bij compilatie betrokken is geweest maar las wel dit: "the discs come with a 16-page booklet featuring new commentary on Them by Van Morrison"

Ik heb Them alleen nog op vinyl en wil deze overstap wel maken.

Robert Tijans

Interessante en complete verzamelaar van Them, heel wat prima bluesgetinte rocksongs die nu nog steeds krachtig en vitaal klinken niet in de laatste plaats door de bezielde en expressieve zang van Van Morrison. Natuurlijk vind ik Gloria (een onverwoestbaar fuifnummer) hun beste nummer maar Here Comes the Night en Don't Look Back (lijkt de voorbode van de solocarrière van Van Morrison) vind ik eveneens geweldig.
Hopelijk worden ook alle albums van Van Morrison solo opnieuw op CD uitgebracht (ik mis er enkele).

Ben dus toch gesneuveld ......... en op maar even de antwoorden te geven op m'n eigen vragen:

Half As Much is de versie mèt. Friday's Child is een schone "previously unissued" "stereo" versie, model mid 60s met naar links en rechts gepanorameerde mono kanalen. Niet ideaal, ik had liever een mono miks gehad, maar het zonder twijfel de beste versie die in 45+ jaar verschenen is.

Het lijkt wel of er bij de keuze van het materiaal uitsluitend uit UK bronnen geput is want bijvoorbeeld de US-versie van One More Time ( die al o.a. als bolus op Them Again CD verscheen ) schittert door afwezigheid.

Tja, complete zal dit dan inderdaad wel niet zijn naar bovenstaande berichten te oordelen (net als bijvoorbeeld de evenmin complete Complete Animals en Complete Stone Roses), maar zoals nlkink op 13 november 2015 al schrijft is dit toch wel een geweldige compilatie : als ik de discografieën die ik van Them vind uitpluis, staat inderdaad alles uit het Van Morrison-tijdperk bij de tweemaal 64 minuten van de eerste twee CD's, terwijl de derde (74 minuten) dus nog een heleboel extra moois bevat, en dat alles netjes chronologisch geordend en in prima geluidskwaliteit. Jammer dat de geschiedenis van deze band zó chaotisch is dat het onbegonnen werk lijkt om de muzikanten bij elk nummer op te sporen, maar naar wat er op deze box staat ga ik nog heel veel luisteren.

Het is toch raar: van één van de laatste "grote" sixties-bands die nog geen deluxe treatment hadden gekregen verschijnt nu een vrij definitieve box voor een betaalbare prijs – en dat heeft geleid tot niet meer dan 11 stemmen en 14 berichten van 7 gebruikers. Waar zijn alle liefhebbers van sixties-pop c.q. muziek die de tand des tijds heeft doorstaan? Ik had op MusicMeter eigenlijk iets meer belangstelling verwacht.

Vind het nóg meevallen, 11 stemmen met bovendien een hoog stemgemiddelde, en toch nog14 berichten. De doorsnee liefhebber heeft misschien ook niet de behoefte om Them compleet te hebben en zal dit album daarom dan ook niet beluisteren. Was overigens vergeten om te stemmen (dank jewel dus), en dat heb ik even goedgemaakt.

De muziek is me overbekend. Dat die zo compleet opnieuw is uitgegeven, is totaal aan mij voorbij gegaan. Ook Ria, pronte uitbaatster van snackbar de Raket, zal verguld zijn want ze had destijds al de Them-singles in haar jukebox. En meer van dat fraais. Wist ik veel. Zij wél. Smullen.

Ah, weer een zieltje – wat zeg ik? twéé zieltjes gewonnen! En gaat dat nog een gratis kipcorn bij de Raket opleveren?

Van alle verzamelaars die ik bezit , is deze er zeker eentje voor een eervolle vermelding

De echte fans hadden waarschijnlijk de vorige "definitieve verzamelaar" al gekocht, al heeft die ook maar 22 stemmen. De meer hondsdolle fans ( zoals ik ) hebben deze er ook nog bij gekocht ..........

ik heb de verzamelaar van 1997 en ga deze dus niet kopen voor die paar alternatieve nummers en live tracks.
Het aantal nummers zegt me niet zoveel want hier is de story of them 2 nummers en op die andere verzamelaar 1 nummer. Maar het was al moeilijk om die andere op de kop te tikken en zag deze liggen voor bijna 23 euro. Dat is me dan ook te prijzig om deze te kopen.

Ik ben toch ook een redelijk grote liefhebber van de sixties en toch heb ik heel Them min of meer links laten liggen. Ik ken ook maar een paar nummers - de meest bekende - want ik was en ben nog altijd geen liefhebber van de stem van Van Morrison. Verder kun je, en soms helaas, niet alles bijhouden. Uit welk decennium dan ook. Maar misschien ga ik Them nog wel eens een keer proberen.

Ik zet Gloria alvast in mijn top 500 aller tijden. Mag zeker niet ontbreken!

Ikzelf absoluut wel, maar –eerlijk is eerlijk– jouw aversie in dezen kan ik goed begrijpen, aangezien ik die lange tijd gedeeld heb.

Als je niet zo goed tegen de stem van Van bestand bent, dan moet je hier maar niet naar luisteren,
Alicia. Er blijft toch genoeg moois over? Zelf ben ik bijvoorbeeld allergisch voor de stem van Geddy Lee, hoewel ik A Farewell to Kings van Rush muzikaal gesproken wonderschoon vind. En er zijn nog wel meer voorbeelden; zo houd ik ook niet zo erg van het stemgeluid van Freddie Mercury en dus blijven de albums van Queen (ik heb er een paar in de kast staan) grotendeels onbeluisterd. Van Morrison daarentegen - vooral in de jaren 60 en begin jaren 70 was zijn stem er zo een die heel erg bij me binnenkwam, en dan is voor mij zelfs een matig album als Blowin' My Mind! zeer boeiend.

Helemaal mee eens. Maar Gloria vind ik wel een leuk nummer en was vroeger een van de meest gedraaide nummers op feesten en partijen.

Wat een heerlijke verzamelaar van een van de beste Rhythm & blues bands uit Ierland wel te verstaan. Ondanks dat de heren maar 2 platen hebben gemaakt met Van the Man raakt bijna elk nummer wel de bekende snaar. Je hoort duidelijk dat Van Morrison nog niet de 'doorleefde' stem heeft die je wel vanaf de jaren 70 terug begint te horen, het zijn ook twee verschillende werelden, met name Van Morrison wil niet meer aan de 'Them' periode herinnerd worden. Jammer en op muzikaal gebied wat mij betreft ook totaal onnodig. Piepjong waren de heren destijds bij het debuut maar wat een vuur en beleving. Deze kloeke verzamelaar vat alles wel een beetje samen wat er nog op de plank lag (enige probeersels en demo's daargelaten) en dat is niet misselijk. Beste nummers: Don't You Know, Screamin' Jay Hawkins cover; I Put a Spell on You en I'm Gonna Dress in Black. Wat mij betreft een van de beste bands uit de jaren 60.

Dat valt wel mee tegenswoordigs...... hij schreef een behoorluk uitgebreid stukkie over z'n Them jaren in het boekie bij deze 3CD



Amen !

Dat is ook zo, maar daar zullen commerciële overwegingen aan ten grondslag liggen. In de spaarzame interviews die de beste man geeft of heeft gegeven rept hij bijna nooit over zijn periode met Them. Wellicht heeft dat te maken met zijn muzikale koerswijziging na deze periode en het volop ontplooien van zijn ideeën, maar dat is een aanname. Het maakt voor de muzikale beleving echter niets uit wat mij betreft, wat een topnummers.

Hitweek plaatste ( in '67 ? ) een compleet overzicht van alle Them releases en in welke bezetting de desbetreffende nummers volgens hun opgenomen waren. Ik heb dat overzicht jarenlang in de hoes van Them Again bewaard. Toen het grijsgedraaide vinyltje het pand alhier verliet, heb ik het ( om het niet kwijt te raken ) ergens goed opgeborgen en sindsdien is het dus zoek

Goed verhaal Martin, blij dat je je taak als archivaris zo serieus opvat!