Midori Takada - Through the Looking Glass (1983)
mijn stem
49 stemmen
Japan
Avant-Garde
Label: RCA
-
Mr. Henri Rousseau's Dream (11:52)
-
Crossing (8:40)
-
Trompe-l'Œil (5:26)
-
Catastrophe Σ (14:46)
0
geplaatst: 4 maart 2016, 23:46 uur
Dit is meer dan geweldig. Lang geleden dat ik zo'n mooie ontdekking heb gedaan! Aanrader voor een ieder!
0
geplaatst: 5 maart 2016, 09:44 uur
-SprayIt- schreef:
Dit is meer dan geweldig. Lang geleden dat ik zo'n mooie ontdekking heb gedaan! Aanrader voor een ieder!
Dit is meer dan geweldig. Lang geleden dat ik zo'n mooie ontdekking heb gedaan! Aanrader voor een ieder!
Zelfde hier, ontdekt door YouTube een aantal maanden geleden en het verbaasde me dat deze nog niet op de site stond.
Zelden zo'n mooie droomplaat gehoord.
1
geplaatst: 29 augustus 2016, 01:19 uur
Dit is een prachtplaat. Inderdaad een aanrader voor mensen die willen en durven dromen.
1
geplaatst: 10 januari 2017, 21:48 uur
repress komt er binnen een paar maanden aan!
RA News: Midori Takada's Through The Looking Glass album gets reissue - residentadvisor.net
RA News: Midori Takada's Through The Looking Glass album gets reissue - residentadvisor.net
0
geplaatst: 10 januari 2017, 22:21 uur
Dreten Bukgat schreef:
repress komt er binnen een paar maanden aan!
RA News: Midori Takada's Through The Looking Glass album gets reissue - residentadvisor.net
repress komt er binnen een paar maanden aan!
RA News: Midori Takada's Through The Looking Glass album gets reissue - residentadvisor.net
Heerlijk nieuws, morgen maar eens de platenboer contacteren!
1
geplaatst: 24 maart 2017, 20:15 uur
-SprayIt- schreef:
Cd is hier binnen, genieten!
Cd is hier binnen, genieten!
hier ook aan het genieten, bij mij de 2LP. fantastische release dit. fijn om in je collectie te hebben.
1
geplaatst: 25 maart 2017, 22:32 uur
Ook ik heb de LP besteld, blijft een fantastisch stukje muziek. Binnenkort live in Amsterdam!
0
geplaatst: 18 mei 2017, 22:57 uur
Mooie release... Prachtige op 45 toerenplaat op dubbel vinyl, voor het perfecte luistergenot. Voor deze instant ambient/ elektronische klassieker, met de mooiste hoes van dit jaar!
Blind aanschaffen dus. Er zijn er 500 van dus op is op.
Blind aanschaffen dus. Er zijn er 500 van dus op is op.
0
Poa
geplaatst: 27 april 2020, 11:59 uur
Voor de mensen die hem niet kunnen vinden op Apple Music of Spotify (zoals ik): hij staat ook in zijn volledigheid op Soundcloud.
Through The Looking Glass (reel-2-reel to digital conversion)
Through The Looking Glass (reel-2-reel to digital conversion)
2
geplaatst: 25 juli 2020, 21:21 uur
Zo, dit is me de bevreemdende luisterervaring wel. Maar dat had ik ook uit de - overigens schitterende - albumhoes kunnen afleiden. Ik ben 'm nu jammer genoeg niet via de koptelefoon aan het beluisteren (domme ik!), wat ik zeker nog wel ga doen, want ik heb zo het vermoeden dat dit dan nog vele malen harder binnenkomt.
Ik moet er wel het geschikte moment voor vinden, want hoewel ik zeker van dit soort intrigerende ambient kan genieten, moet ik er wel voor in de stemming zijn.
Ik moet er wel het geschikte moment voor vinden, want hoewel ik zeker van dit soort intrigerende ambient kan genieten, moet ik er wel voor in de stemming zijn.
0
geplaatst: 4 augustus 2020, 23:38 uur
Minimalistisch, maar zeer sfeervol ambient album. Traditionele percussie in innovatieve jasjes. Intrigerend en meeslepend.
2
geplaatst: 23 januari 2021, 01:14 uur
jaartje terug dit verteld:
jordidj1 schreef:
Kijk, voor dit soort albums doe je het. In deze quarantainetijd had ik mij sowieso voorgenomen om wat meer in de "anderstalige" muziek te verdiepen, dus deze was zeker welkom. Een paar maanden terug had ik er waarschijnlijk nog mijn neus voor opgehaald, ware het niet dat ik nu op een complete revival ben qua Aziatische muziek én film. Van de week mijn eerste Japanse film ooit gezien, dus ik kom er wel.
Dit is misschien ook wel mijn eerste Japanse album die ik in z'n geheel beluisterd en - net als bij de film (Totoro) - het is meteen een schot in de roos. Wat een heerlijk, rustgevend album. De eerste luistersessie, samen met Asian_nerd Koenr, was 's avonds en we kwamen tot de conclusie dat dit meer een ochtendplaatje is. Wel eentje met pit, want zeker naar het einde toe legt Takada er steeds meer lading in en wordt de spanningsboog beetje bij beetje opgebouwd.
Het zorgeloze, idyllische sfeertje vaart heel rustig naar de afsluiter Catastrophe Σ, waar de boel lichtjes implodeert. En dan zijn de veertig minuten opeens weer voorbij, mag 'ie nog een keer op?! Onderschatte parel dit, mag wel wat meer stemmen hebben op deze site.
Kijk, voor dit soort albums doe je het. In deze quarantainetijd had ik mij sowieso voorgenomen om wat meer in de "anderstalige" muziek te verdiepen, dus deze was zeker welkom. Een paar maanden terug had ik er waarschijnlijk nog mijn neus voor opgehaald, ware het niet dat ik nu op een complete revival ben qua Aziatische muziek én film. Van de week mijn eerste Japanse film ooit gezien, dus ik kom er wel.
Dit is misschien ook wel mijn eerste Japanse album die ik in z'n geheel beluisterd en - net als bij de film (Totoro) - het is meteen een schot in de roos. Wat een heerlijk, rustgevend album. De eerste luistersessie, samen met Asian_nerd Koenr, was 's avonds en we kwamen tot de conclusie dat dit meer een ochtendplaatje is. Wel eentje met pit, want zeker naar het einde toe legt Takada er steeds meer lading in en wordt de spanningsboog beetje bij beetje opgebouwd.
Het zorgeloze, idyllische sfeertje vaart heel rustig naar de afsluiter Catastrophe Σ, waar de boel lichtjes implodeert. En dan zijn de veertig minuten opeens weer voorbij, mag 'ie nog een keer op?! Onderschatte parel dit, mag wel wat meer stemmen hebben op deze site.
1
geplaatst: 23 januari 2021, 01:18 uur
jordidj1 schreef:
Onderschatte parel dit, mag wel wat meer stemmen hebben op deze site.
madmadder deed anders haar best, maar pas een week of zo geleden kwam ik hier terecht.Onderschatte parel dit, mag wel wat meer stemmen hebben op deze site.
Nu de muziek nog...
1
Casartelli (moderator)
geplaatst: 16 maart 2022, 21:31 uur
jordidj1 schreef:
Het zorgeloze, idyllische sfeertje vaart heel rustig naar de afsluiter Catastrophe Σ, waar de boel lichtjes implodeert.
Daar kreeg ik wel een beetje een wacht tot het rode licht gedoofd is, er kan nog een trein komen-vibe bij.Het zorgeloze, idyllische sfeertje vaart heel rustig naar de afsluiter Catastrophe Σ, waar de boel lichtjes implodeert.
0
geplaatst: 14 mei, 09:21 uur
Gezien de hoge waarderingen een album waar ik erg nieuwsgierig naar was. Ik kreeg het maar moeilijk gevonden en uiteindelijk op cd aangeschaft. Vol verwachting in m’n cd speler gestopt enne…tja enne. Ik zat te wachten op de dame met wat overgewicht die de opgietsessie in de sauna met veel theater en begeleid met deze muzikale ondersteuning, vorm gaf. Mocht je willen visualiseren dan mag dat. Ik ben dol op fraaie ambient en neo-klassieke muziek met aardig wat bijgeluidjes maar dit is niet helemaal mijn ding. Ik zal bij mijn volgend saunabezoek die opgietdame eens een muzikaal voorstel doen. Wie weet breekt het zweet mij dan echt uit 
0
geplaatst: 19 mei, 15:48 uur
Midori Takada maakte met Through the Looking Glass een hypnotiserend en tijdloos meesterwerk. Het album bestaat uit vier lange composities waarin marimba’s, gongs, bellen, fluiten en natuurlijke geluiden langzaam in elkaar overvloeien. De muziek voelt tegelijk meditatief en spannend aan — alsof je door een droomlandschap wandelt.
Wat bijzonder is: Takada speelde vrijwel alle instrumenten zelf en nam het album in slechts enkele dagen op. Haar stijl combineert Japanse tradities, Afrikaanse percussie en minimalistische invloeden van componisten als Steve Reich. Vooral nummers als “Crossing” en “Catastrophe Σ” bouwen langzaam op tot een bijna tranceachtige ervaring.
Dit is geen album voor snelle consumptie; het vraagt rust en aandacht. Maar wie zich eraan overgeeft, ontdekt een warme, spirituele en enorm originele klankwereld die vandaag nog even modern klinkt als in 1983. Niet voor niets wordt het tegenwoordig gezien als een cultklassieker binnen ambient en minimal music
Wat bijzonder is: Takada speelde vrijwel alle instrumenten zelf en nam het album in slechts enkele dagen op. Haar stijl combineert Japanse tradities, Afrikaanse percussie en minimalistische invloeden van componisten als Steve Reich. Vooral nummers als “Crossing” en “Catastrophe Σ” bouwen langzaam op tot een bijna tranceachtige ervaring.
Dit is geen album voor snelle consumptie; het vraagt rust en aandacht. Maar wie zich eraan overgeeft, ontdekt een warme, spirituele en enorm originele klankwereld die vandaag nog even modern klinkt als in 1983. Niet voor niets wordt het tegenwoordig gezien als een cultklassieker binnen ambient en minimal music
* denotes required fields.
* denotes required fields.