Wild Nothing - Life of Pause (2016)

Alright, samen met de nieuwe van DIIV en Chromatics iets om naar uit te kijken in 2016.
Mooie hoes vind ik.

Nice, wist niet dat er nieuw werk te verwachten was, en nog wel over het leven van een Paus, een ambt dat ik in mijn jeugdjaren ook ambieerde.

Wild Nothing - To Know You | TV Queen (The Living Album Art of Life of Pause) - YouTube

Top die eerste 2 singles

Hier ben ik wel benieuwd naar. Gemini vond en vind ik een geweldig plaatje, maar op Nocturne was ik alarmerend snel uitgeluisterd. Gelukkig klinken To Know You en TV Queen alvast meer dan een beetje goed!

Leuke retrohoes en leuke single die Reichpop.
Doet me ook wat denken aan St. Lucia, die ook met een nieuwe plaat komt.

Reichpop vind ik beter dan To Know You. Ben benieuwd wat dit album brengt.

Reichpop is super. Tv Queen gaat er trouwens ook lekker in bij mij

To Know you is echt een heerlijke track. Veel gedraaid op Pinguin radio!

Wow. Na Reichpop, nu Life Of Pause. Fantastisch! Dit heeft iets magisch!

Mogelijk de beste plaat in dit dromerige gitaarpopgenre sinds zijn eigen 'Gemini'. DIIV en al de rest hebben me niet weten te bekoren de laatste jaren.

Tja, na een zestal luisterbeurten is het voornaamste woord dat bij mij opkomt: saai. Hoewel ik ergens wel de kwaliteit hoor, zijn er maar weinig momenten die blijven hangen en die mij weten te grijpen. Ik luister de plaat nog een paar keer. Als er dan niets verandert aan mijn luisterervaring, dan eindigt deze plaat op de stapel 'niet mijn ding'.

Ik krijg een beetje hetzelfde gevoel. Ik was eind 2015 danig onder de indruk van de single To Know You, maar die blijkt nu na twee luisterbeurten ook absoluut het hoogtepunt van het album. De andere nummers doen me voorlopig weinig - jammer genoeg. Ik geef het nog wat tijd, maar de eerste tekenen zijn dus niet al te best.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Wild Nothing - Life Of Pause - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Gemini, het debuut van Wild Nothing, haalde ik een jaar of zes geleden uit het jaarlijstje van Pitchfork en beviel me in eerste instantie wel.

Het was kennelijk niet genoeg om de aandacht echt vast te houden, want heel vaak heb ik de plaat niet gedraaid en de vorige plaat van de band rond de Amerikaan Jack Tatum (Nocturne) heb ik zelfs helemaal niet beluisterd.

Life Of Pause kwam de laatste dagen wel geregeld door de koptelefoon, maar het duurde even voor ik een duidelijke mening had over de plaat.

Wild Nothing maakt op het eerste gehoor popmuziek die zich laat beluisteren als een ode aan de popmuziek uit de jaren 80. Dat klinkt voor iemand met een zwak voor 80s pop direct bijzonder lekker, zeker omdat Wild Nothing niet vies is van 80s pop van het gepolijste en warmbloedige soort.

Zeker bij eerste beluistering klinkt Life Of Pause als een omgevallen platenkast, waarbij het niet direct duidelijk is welke platen bovenop liggen. Bij oppervlakkige beluistering kom je waarschijnlijk uit bij de honingzoete 80s bands die je al lang vergeten bent (en waarvan ik de namen niet ga oprakelen), maar Life Of Pause heeft afwisselend ook wat van de platen van Prefab Sprout, A Flock Of Seagulls en The Dream Academy en dat zijn 80s platen die ik nog steeds hoog heb zitten.

Wanneer je nog beter naar de muziek van Wild Nothing luistert, en dat is makkelijker met de koptelefoon, hoor je in de wat minder gepolijste lagen van de muziek van de band veel moois. Life Of Pause komt misschien het makkelijkst binnen via warme klanken en zoete melodieën, maar Wild Nothing durft ook zeker te experimenteren en raakt hierbij incidenteel aan de 80s platen van Japan, Peter Gabriel en zeker ook Talk Talk .

Zeker de bijdragen van keyboards en gitaren kleuren meer dan eens buiten de lijntjes en durven bovendien voor kleurencombinaties te kiezen die niet direct voor de hand liggen, wat vervolgens fraai combineert met de warme zang en de toegankelijke melodieën.

Of Life Of Pause een blijvertje is durf ik nog niet te voorspellen, mogelijk grijp ik toch weer naar de klassiekers uit de jaren 80, maar voorlopig bevalt Life Of Pause me zeer, al dan niet als 'guilty pleasure'. Erwin Zijleman

Natuurlijk. Ik hoor prettig veel China Crisis.
Wild Nothing wil vooral the 80-s her-uitvinden.

heerlijk popalbum dat zeer lekker wegluisterd. Lijkt me heerlijk om deze straks in de eerste lentestralen in de tuin te beluisteren.

Het heeft hier en daar (in ieder geval reichpop) wel wat van de eerste plaat van Bombay bicycle club weg trouwens en dat is een compliment.

Lekker plaatje

Helemaal geen onaardige plaat. Verplichte voer voor elke dreampop/janglepop/shoegaze liefhebber

Z'n opvolger is gelukkig weer beter dan dit redelijk geflopte album.