Group 1850 - Agemo's Trip to Mother Earth (1968)

Rare nederlandse psych/prog album en zeker een van de beste nederlandse plaaten ooit. Veele horen hier een Pink Floyd invloed maar voor mij is het meer "Mothers Of Invention" invloet. Deze cd bevat een aantal bonus nummers die niet op de original Vinyl release staan die inmiddels een peper duure collector's item is.

Met hun tweede "Paradise Now" (1969) hebben Group 1850 dit hooge niveau net gemist maar ook deze is een aanrader.

de lp heeft een prachtige 3-D hoes en bij de cd is zo'n speciale kleurenbril gevoegd. De muziek klinkt ietwat gedateerd vooral met dat verschrikkelijke engelse accent maar het is een internationale klassieker.

en Paradise Now is minstens zo goed

agemo's trip wordt (o.a. omdat ie ook in Engeland uitkwam) de status van klassieker, maar Paradise Now wordt algemeen gezien toch wel als de beste gezien, en daar sluit ik me volledig bij aan.

Dan ga ik de twee platen vanavond nog een keer herbeluisteren.

Maar ik heb ook "dit hooge niveau net gemist " geschreven. Dat wil zeggen dat volgens mijn inschatting "Paradise Now" ietsje minder is. Het zijn natuurlijk twee fantastische platen

Ik heb Paradise Now net ingevoerd.

Het in 1975 verschenenen Polyandri is ook een aanrader. Gastmuzikanten zijn oa Hans Dulfer, Barry Hay en Neppy Noya.

Ik heb dan gisteren avond zowel "Agemo's Trip to Mother Earth" als ook "Paradise Now" twee keer herbeluisterd. En ik blijf er bij mijn mening dat "Agemo's Trip to Mother Earth" ietsje beter is dan "Paradise Now". Het zijn twee fantastische platen, specieel kant twee van "Paraise Now " is super. Op Agemo trekt "I put my hands on your shoulder" mijn specieele aandacht aan. De titel song "Paradise Now" komt wel een beeje gevaarlijk in de buurt van Ravel's "Bolero". Maar....Agemo's Trip to Mother Earth is een stukje ruwer en veel meer experimenteel dan "Paradise Now" en daarom voor mij ietsje beter. Het hooge niveau van "Agemo's Trip to Mother Earth " heeft "Group 1850" dus met "Paradise Now" net niet berijkt

Meesterwerk

Leuke plaat, maar alles behalve een meesterwerk vind ik. Ik vind het, zoals shinybeast al opmerkte, erg gedateerd en dat Engelse accent is echt verschrikkelijk. En 'I Put My Hands on Your Shoulder' vind ik vrij lachwekkend. Mother Earth Where We Are All Together... haha, en dat in alle talen (ik vind het echt niet klinken). Als ze het als parodie op de hippie-cultuur hadden bedoeld dan was het wel grappig geweest. Maar neen, ze zijn bloedserieus . 3* lijkt me dus wel op z'n plaats.

Iemand die het met me eens is?

Nee. Zo rond 1968 was dit een ongekende muziekervaring, zeker voor een nederlandse band. Je hoorde dit in ieder geval niet op de radio. Het werd tot de (daar komt die term weer, ) underground scene gerekend. Als ik het nu terug hoor vind ik het nog steeds vrij goed al zou ik het inderdaad geen meesterwerk noemen. (ik probeer een beetje zuinig met dat soort termen om te springen)

Maar een klein meesterwerk was het wel, terminste gezien in de tijd.

Daar heb je gelijk in Harald en vooral live waren ze geweldig. Jammer eigenlijk dat dat soort bands nauwelijks meer te vinden is in Nederland. Een optreden van 1850 stond altijd garant voor een avond muzikaal genot!

Jammer dat ik niet erder naar Nederland ben verhuisd, hier zijn muzikalisch gezien in deze tijd meer spannende dinge gebeurt dan in Duitsland

Jammer dat ik niet eerder naar Nederland ben verhuisd, hier zijn muzikaal gezien in die tijd meer spannende dingen gebeurd dan in Duitsland

vlak Freddy Quinn niet uit Harald!

Niet lachen maar met 12 of 13 jaar heb ik wel van Freddy singles gekocht. Junge komm bald wieder ....

Als ik terug kijk was het 68 muzikalisch in Nederland spannender dan in Duitsland ofwel ik in 1968 natuurlijk ook mijn plezier heb gehad. Maar duitse bands wilden in deze tijd altijd zoiets als de duitse Beatles of Stones zijn. Kreatieve en zelfstandige bands als Groep 1850, C & the B, Golden Earrings, Livin Blues of Outsiders hadden we niet gehad. Maar hebben 1974 wel 2 : 1 gewonnen

Ik zal daar zeker niet om lachen (al zag laatst ergens dat hij uit Oostenrijk komt/kwam) . En wat ik van voetbal vind zal ik maar niet opschrijven.....
Ik heb wel even voor je gekeken op de site van het Nederlands pop instituut omtrent group/groep 1850, derhalve het volgende:
Eén van Nederlands eerste psychedelische groepen, die eind jaren zestig twee LP's maakt die voor Hollandse begrippen goed verkopen. Group 1850 was ook één van de eerste bands die de LP als op zichzelf staand medium gebruikte. De muziek is niet zoals bij veel tijdgenoten gebaseerd op Engelse beat, maar haalt de inspiratie eerder bij Amerikaanse psychedelische en experimentele groepen als Frank Zappa & The Mothers Of Invention, Westcoast Pop Art Experimental Band en The Electric Prunes. In het werk van Group 1850 kom je van alles tegen: overstuurde gitaren, experimenten met vreemde klanken, meerstemmige zang, snel wisselende ritmes, tapeloops en andere trucs met bandrecorders (stemmen op verschillende snelheden), gregoriaans aandoende koren en zang, blazers enzovoorts. De teksten komen voort uit een door de flower power aangewakkerde belangstelling voor mystiek en het idee dat alles kan. De nodige geestverruimende middelen worden gebruikt bij het componeren en uitvoeren van de muziek. Peter Sjardins problemen met de psychedelische lekkernijen zijn mede verantwoordelijk voor het feit dat de groep regelmatig uit elkaar viel of tijdelijk op non-actief stond. Na 1974 is Group 1850 meer een project rond Peter Sjardin dan een vaste band. Group 1850 is dan eigenlijk al lang over het hoogtepunt heen en na 1976 wordt niets meer geproduceerd onder die naam.

bij het jaar 1967:

Mede door de bijzondere livereputatie wordt er veel opgetreden, ook in het voorprogramma van gevestigde buitenlandse acts als The Troggs, The Kinks, The Rolling Stones en hoogtepunt voor de leden zelf als opwarmer voor Frank Zappa & The Mothers Of Invention in het Amsterdamse Concertgebouw op 24 september. Inmiddels heeft het viertal een langlopend contract met Philips afgeloten. Voor die maatschappij worden de singles I Know (La Penseé) en Mother No-head opgenomen. Het laatste nummer is een vrije bewerking van Vader Jacob, met onder andere vocalen van de producer uit die tijd Hans van Hemert en Het Urker Mannenkoor, de single wordt eind van het jaar een bescheiden hit.

Bij het jaar 1968:

De groep speelt mee in de in Amsterdam opgenomen Italiaanse maffiafilm Amore Matto Amore. De single Zero brengt het niet verder dan de tipparade. Met de release van Agemo's Trip To Mother Earth vestigt de groep haar naam. Voor de teksten is samengewerkt met dichter Hans Wesseling die ook een aantal teksten voordraagt. Het is Nederlands eerste concept-elpee. Met name het ruim dertien minuten durende nummer I Put My Hand On Your Shoulder is voor die tijd behoorlijk experimenteel en zit vol met ongebruikelijke ideeën. De plaat verkoopt erg goed. Aan het einde van het jaar komt het tot een breuk in de band, Klaasse, Van Buuren en Van Bergen herformeren samen met zanger Jack Eckhardt de formatie Boots en Sjardin vertrekt naar Amsterdam. De single We Love Life is nog wel in de originele bezetting opgenomen maar haalt de Top 40 niet.


Enfin je begrijpt.... het waren spannende tijden!

Bedankt....heel goede en interessante bericht en alweer een stukje wijzer geworden.

Het concert in het Amsterdamse Concertgebouw op 24 september 1967 had ik graag gezien maar helaas komen deze tijden nooit terug.

Freddy Quinn komt inderdaad uit Oostenrijk maar leefde in Hamburg en heeft zich daar muzikalisch een legende opgebouwd als zingende zeeman die hij nooit was.

Dat overdreven zweverige hippie geneuzel komt volgens mij regelrecht uit de koker van Simon Vinkenoog. Het zou me niets verbazen als hij ook daadwerkelijk aan dat nummer meegewerkt heeft. Iemand hier die de orginele LP nog heeft en dat op de hoes kan checken ? ( Ik ben helemaal niet nieuwsgierig hoor )

Dat is niet Vinkenoog maar Hans Wesseling. Overigens als je het geneuzel vind zou ik er verder niet naar luisteren.

Dank Indiana !

Ik ben overigens niet zo 1 dimensionaal dat ik verder niet naar een plaat luister als een onderdeeltje ervan me niet zo aanstaat hoor .........

Na 40 jaar valt er een kwartje (10 eurocent ?) : Mother No-Head is het tegenovegestelde van Vader Ja-Kop. Volgens mij waren ze niet zo serieus ze gebruikten wel meer omdraaingen : Put your head on my shoulder : I Put My hands On Youre Shoulder.

In tegenstelling tot een zeer goed en energiek optreden van de Q65 (Openluchttheater Zuiderpark Den Haag, 1969) vond ik ze toen een stel lsd trippende zombies, die er live niets van bakten en nu, na een fiks aantal zeer grondige luisterbeurten (lees kwellingen) vind ik ze nog steeds niks aan.

Ik heb de cd met bonusnrs. net aangeschaft en tot nu toe neig ik ook naar bovenstaande mening. Hopelijk wordt het beter. Paradise now ken ik beter en die vind ik beter en meer beluisterbaar.
Ik ben wel een prog liefhebber.

Ik heb ze diverse malen in Fantasio aan de gang gezien en ben het daar wel mee eens eigenlijk. Het was live allemaal gebakken lucht maar Peter Sjardin had wel de gave om iets los te maken bij het publiek waardoor er toch altijd een goede sfeer bij hun optredens was en ik denk dat dat in zalen beter tot zijn recht kwam dan bij openlucht festivals.

Ik heb Sjardin eind jaren 70 nog eens aan het werk gezien met zijn toenmalige band. Ook dat was geen muzikale eredivisie maar hij was nog prima in staat om zijn enthousiasme over te brengen op het publiek waardoor ze het hoofdprogramma ( weliswaar het schrijpend slechte Hollander ) totaal naar huis speelden ........

De minpunten zijn allemaal wel opgenoemd. De zang doet met name mijn wenkbrouwen ook even fronsen...

Toch heeft het wel iets. Ik heb met de CD in handen gestaan voor 5 euro, maar uiteindelijk toch maar niet gedaan.

Ergens wel een beetje treurig dat ik 1,5 jaar later enkel terug kom bij dit album om te constateren dat ik per ongeluk wenkbrauw verkeerd heb geschreven.

Het gemiddelde valt nog redelijk hoog uit. Dat verbaast me wel een beetje.

Noem het maar vaderlands sjofinisme ......

Ik heb deze wel eens voorbij horen komen , maar ben er verre van onder de indruk . Een verzameling vage ideetjes die duidelijk onder invloed van verdovende middelen moeten zijn ontstaan .
In de hippietijd zal dit misschien enigzins gewaardeerd zijn , maar als je dit nu terughoort is het in feite een rommelige bedoening zonder enige visie .

Oranje boven , ik zal het snel voor Nederlandse bands van toen en nu opnemen , maar hier kan ik in ieder geval niets mee .

De eerste paar keren dat ik dit album draaide leek het wel of de middelste zes à minuten minuten van I put my hands on your shoulder mijn aandacht als een draaikolk opzogen en mijn waardering voor het gehele album als een drenkeling naar de ondergrens trokken. Ik ben best wat gewend qua hippiefilosofie en ik vind het vaak zelfs sympathiek en in bepaalde mate navolgenswaardig gedachtengoed, maar bij zowel de vorm als de inhoud van déze slogans over zingende zintuigen, gezichten vol gezapigheid en gehoren vol geheimen doen mijn tenen pijn van het krommen, en dan heb ik het nog niet eens gehad over de Engelse uitspraak. En die verblindende aversie is jammer, want zo ontgaat mij een beetje dat de voorafgaande vier minuten eigenlijk behoorlijk goed klinken, en hetzelfde geldt voor de eropvólgende vier minuten, hoewel de goede indruk dáárvan dan weer enigszins teniet wordt gedaan door het melige You did it too hard dat dáár weer op volgt.
        Maar als ik dan eens even niet let op dat dwaze gefröbel, dan blijken de overige nummers en passages subliem te zijn, met bezwerende melodieën, geweldig sologitaarwerk, een sterke ritmesectie, verrassende instrumentatie (klavecimbel, fluit, Gregoriaans koor, een betoverende vrouwenstem op Little fly), aardige geluidseffecten en (voor mij samen met de gitaar de belangrijkste sfeermaker op deze plaat) een subliem totaalgeluid dat tegelijkertijd helder (qua opname) en duister (qua "fysieke ruimtelijkheid") is, wellicht geholpen door het uitstekende geluid op mijn The golden years of Dutch pop music-dubbel-CD. Van met name de eerste twee nummers kan ik geen genoeg krijgen, en het meelezen van de teksten en het verbindende proza op de oorspronkelijke hoes helpt mijn waardering zelfs nog iets omhoog (ja, ik ben zo iemand bij wie dat een rol kan spelen). Voor mij geen meesterwerk zoals een eerdere gebruiker hier meent, maar ik kan wel begrijpen hoe je dat kunt vinden.

Overigens heb ik dit album zoals gezegd op de aan deze band gewijde "aflevering" van The golden years of Dutch pop music uit 2017, een geweldige uitgave die alle A- en B-kantjes van de zeven singles plus de drie complete studioplaten van Group/Groep 1850 op twee CD's heeft verzameld. Nadeel is echter dat de eerste CD begint met de veertien nummers van die zeven singles, en omdat één nummer van Agemo ook als B-kantje is verschenen en de samensteller natuurlijk doublures wilde vermijden, is de juiste volgorde (en daarmee de muzikale en tekstuele samenhang) van dat debuutalbum nu verstoord. Als je die plaat in z'n geheel en volgens de oorspronkelijke opzet zou willen horen moet je eerst CD 1 track 16 draaien, dan CD 1 track 10 (dat is dus dat B-kantje, Little fly), dan CD 1 tracks 17 t/m 20 en dàn nog eens CD 2 track 1 (of natuurlijk even de CD's rippen en dan een eigen exemplaar branden met het album zoals het bedoeld was). Een kleine maar voor sommigen wellicht irritante smet op een verder prachtige uitgave waar ik zelf erg blij mee ben.

Geweldige LP!!!
Wie heeft de originele? Ben nog op zoek.