DMA's - Hills End (2016)

Kijk eens aan, weer wat nieuwe nummers van deze mannen.

Lijkt mij een geweldig debuut, afgaande op Too Soon en In the Moment.
Afwachten maar, een paar dagen.

De australische Oasis, toch wel benieuwd naar.

Klinkt als een overbodige reactie.
Maar er zijn vast mensen die het met je eens zijn(wellicht kleine kans dat ze komen kijken op deze pagina).

Australische Oasis is teveel eer, maar dit is best een lekker albumpje geworden. Het beste nummer is al tijden bekend; Delete. Heerlijk feelgood-nummer. Ik snap niet zo goed waarom Laced niet op het volledige album staat....

Niet zo overbodig als jou reactie.
Australisiche oasis, zo klinkt het toch, handig voor de mensen die het niet kennen.

Het was een reactie op iemand die zijn gal aan het spuwen was. Maar die heeft klaarblijkelijk zijn bericht verwijderd waardoor het lijkt of ik tegen jou loop te zeiken.

Wat absoluut niet mijn bedoeling was, excuus.

No prob!

Klinkt tof!

Mee eens. Delete vind ik samen met Feels Like 37, die eveneens ontbreekt op dit album, de beste nummers.

Het is wat veel van hetzelfde met wat weinig inhoud. Lijken me wel grappig live, maar zal dit weinig meer draaien, weet ik nu al.

Het is wel heel Oasis-esque Maar klinkt lekker

Top album, verveeld geen moment!
En wat een dijk van een plaat is "Step up the morphine''



Muah de enige platen die ik echt Oasis achtig vind klinken zijn Too Soon en Lay Down.

Naja, de muziekstijl is nog tot daar aan toe maar de wat nonchalante zang is toch wel echt herkenbaar

Wat mij betreft had geen enkel nummer van de EP op het album gestaan. Er zit te lang tussen om weer met dezelfde songs aan te komen zeulen, zeker wanneer je bedenkt dat ze uit 150 songs konden kiezen (dat beweren ze althans).
Fijn britpop plaatje.
Too Soon viel me op als sterk nummer.
Ik hoor buiten Oasis ook Arctic Monkeys en the Charlatans.
Erg origineel is het allemaal niet, maar de songs zijn sterk en het klinkt goed. Ik ga deze wel vaak ploegen en ga die aussies ook in rotown bekijken 3 mei.

The Stone Roses niet te vergeten!

Mooie hoge waardering!
Ik had hem vandaag ook in de post.
Delete staat er gewoon op, toch een prima samengesteld album.

Klinkt als een echo uit de bewogen jaren van de britpop/rock. Niet slecht, maar voegt ook niet veel toe. Bands als The Stone Roses en Oasis hadden heel wat meer te brengen dan deze band. Namelijk ballen en groove. Dit album is het kleine broertje dat het met alle goede bedoelingen probeert te evenaren.

Een veel te simplistische voorstelling van zaken. En dat laatste is echt veel te gemakkelijk gezegd.

Ik vind het altijd knap dat luisteraars van muziek kunnen aangeven wat er werd gedacht door leden van de band tijdens de opnamen en wat hun beweegredenen waren.

In plaats van er gelijk maar namen tegenaan te gooien van bands die zijn opgericht in een ver verleden, zou er misschien niet gewoon sprake kunnen zijn van een jong Australisch bandje dat op basis van inzet en talent gewoon een goed album wilde maken?

Dat ze uiteindelijk gewoon onder de indie-rockers in al hun varianten mogen worden geschaard is evident. Ergo, er zijn meer verschillen dan overeenkomsten met Oasis en bovendien denk ik dat die jonge pikkies nog in hun luiers liepen ten tijde van de hoogtijdagen van Oasis.

Wat mij een beetje tegenviel, was dat ze herhaaldelijk gas terug nemen op momenten dat ik het niet zou aanbevelen. Een beetje gas geven gedurende het hele album is helemaal niet slecht om je te presenteren en misschien aan het einde dan wellicht zoiets als het nummer Delete.

De opening is vrij furieus, met Timeless gelijk één van de betere nummers van de cd. Lay down zet natuurlijk ook prima door. Maar dan wordt er behoorlijk ingehouden en is alle vaart uit het album. Delete is dan een heel nummer maar later wordt het ook op delen van andere tracks gedaan. Dat maakt het voor mij iets minder goed dan zou hebben gekund.

Dat gezegd hebbende, blijft het natuurlijk nog steeds een uitstekend debuut en ze zijn uiteraard ook nog maar net begonnen. Het belooft wel iets voor de toekomst.

Leuke plaat. en ja ik ga het ook zeggen, het lijkt hier en daar wel echt veel op oasis qua geluid. als ik het niet zou weten dan zou ik zweren dat een too soon van Oasis zou zijn. Best een compliment eigenlijk.

Ik vind het overigens ook een fijne balans tussen de uptempo en rustigere nummers. prima debuut album.

Deze plaat verdient meer dan de constatering dat het klinkt alsof de broertjes Gallagher weer bij elkaar zijn. Sterker, er zouden meer van dit soort platen gemaakt moeten worden. Een flinke dosis vakmanschap en enorm veel passie voor goed in het gehoor liggende popsongs. Erg fijn om weer eens nieuwe, mr-mucho citerend, 'Ballen met groove' uit mijn speakers te horen.

zie boven.

Ik blijf op twee gedachten hinken bij Hills End. Van dit heb ik al te vaak gehoord tot lekkere plaat. Van wat een hoogtepunten naar wat een dips. Van wat een energie naar wat een zouteloosheid. Ja, ik heb het allemaal eerder gehoord, maar toch wel een aantal lekkere nummers. Het heeft dan ook even geduurd voordat ik doorpakte en aan een recensie toekwam.

Dat DMA's niet bijster origineel klinken, is voor een debuutalbum niet erg. De energie die in de eerste nummers zit, neemt dat bezwaar weg, evenals de wijze waarop een ballad als 'Delete' uitgroeit tot een sonische storm. Gewoon heel lekker gedaan. Verderop op Hills End staan dan wel een paar bijna draken van nummers. Een deel van het probleem komt mij voor als dat van een zanger die iets zingt waar zijn stem niet voor gemaakt lijkt te zijn.

Alles bij elkaar optellend, kom ik tot een half geslaagd album, met een plusje voor de heerlijke up tempo nummers. Alle tam tam vooraf is qua plaat niet geheel terecht. Live kan dat anders zijn. Dat kan ik niet beoordelen.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.

Zal nu wel weer gaan worden gedraaid. Play it Out op FIFA 17 soundtrack.

Schaamteloos kopiëren en goede songs kunnen hand in hand gaan. Blijkt maar weer.
Lay Down, Melbourne & Blown Away. Zijn prima geslaagd.

Wie kopieert er wie?

Je kan niet ontkennen dat het een aantal songs veel weg hebben van Oasis (en britpop in het algemeen) en de zang al helemaal lijkt alsof het afkomstig is van een verloren Australisch Gallagher broertje?

Het woord kopiëren houdt altijd in, en dan in combinatie met het woord "schaamteloos", dat er bewust gekozen wordt voor een "duplicaat". En het zou hier dan niet gaan om een A4-tje maar om jongens die bij het maken van het album er expres voor hebben gekozen te klinken als een andere band. En zich bij de opnames daar ook op hebben gericht.

Het sluit hier de mogelijkheid uit, dat drie muzikanten elkaar gewoon hebben ontmoet, dat het klikte en dat ze besloten om samen songs schrijven. Die dan uiteindelijk blijken te passen in de Britpop/indie hoek.
Daar zijn er (gelukkig) nogal wat van.

Ik sluit niet uit, dat ze allemaal hun favoriete bands zullen hebben, wie niet, maar om zo ver te gaan dat er sprake is van "schaamteloos kopiëren" van het drietal ipv dat er een gezonde dosis eigen materiaal is geschreven en uitgevoerd zou ik zeker niet doen.

Beatles fans hebben heel erg de neiging om alles wat er goed is en na de Beatles is verschenen toe te schrijven aan de Beatles om aldus de Beatles weer eens op te kunnen hemelen en het songwriting vermogen van de betreffende artiest omlaag te halen. Vaak is het dan nog net geen plagiaat.

Volgens mij heeft Noel Gallagher in commentaren inderdaad ook kopie-gedrag van The Beatles. Dat zou de DMA's daar dan ook weer onder plaatsen, als logisch gevolg.

Ik doe daar niet aan mee. Britpop/indie akkoord; daarna wordt er een eigen invulling aan gegeven, ook al hebben ze ongetwijfeld Definitely Maybe in de kast staan. Maar wie niet.

Songstructuur, Manier van zingen, gitaarrifs zijn zwaar geinspireerd op de Gallagher broers die zoals bekend ook aanleunen tegen Beatles. En als dat fijne popsongs opleverd, lijkt er geen probleem, maar de orginaliteitsprijs win je er niet mee.

Nee dit bedoel ik natuurlijk niet . De nummers hebben gewoon alleen veel weg van Oasis qua sound, that's it.

Late reactie, maar wat een plaat is dit. Van tevoren was ik redelijk bezorgd of een klein bandje met een leuke EP ook een goede LP konden maken, maar de plaat heeft al mijn verwachtingen overtroffen. Absolute parels op deze plaat. Ik kan niet wachten op het vervolg in april van dit jaar.