menu

Motorpsycho - Here Be Monsters (2016)

mijn stem
3,88 (105)
105 stemmen

Noorwegen
Rock
Label: Rune

  1. Sleepwalking (0:57)
  2. Lacuna / Sunrise (9:47)
  3. Running with Scissors (5:39)
  4. I. M. S. (7:05)
  5. Spin, Spin, Spin (4:08)
  6. Sleepwalking Again (0:57)
  7. Big Black Dog (17:43)
totale tijdsduur: 46:16
zoeken in:
avatar van Fred Zed
4,0
Staan een paar typische Motorpscyho grooves op Snah mag zich weer eens goed uitleven op guitar
Hebbeding voor de Psychonauts

avatar van jurado
4,0
Fred Zed schreef:
Snah mag zich weer eens goed uitleven op gitaar

...dat vinden wij helemaal niet vervelend, wereldgitarist!

Misterfool
Prima album van deze Noren. Drie epische tracks worden onderbroken door de twee luchtige popknallers. In wezen geeft de band ons nog een portie lang uitgerekte rock met swingende jams.Het proggehalte ligt hier echter weer eens een stuk lager. Ik heb weinig moeite met de twee interludes. Ze zorgen ervoor dat dit album als een eenheid aanvoelt! ik heb Motorpscyho wel eens spannender gehoord, maar hier zijn ze in ieder geval erg consistent. 4 sterren.

avatar van frolunda
3,0
Mijn eerste Motorpsycho sinds Trust us.Meeslepend,soms hallucinerend en Pink floyd zijn drie woorden die me bij dit album te binnen schieten.I.M.S vind ik erg sterk.

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Motorpsycho - Here Be Monsters - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Er zijn tijden geweest dat ik iedere release van de Noorse band Motorpsyche koesterde (in de jaren 90 was het zelfs een van mijn favoriete bands), maar de laatste jaren blijven de platen van de band wat langer liggen en dat bleek achteraf bezien niet altijd onterecht.

Ook het vorige maand verschenen Here Be Monsters heeft een tijdje op de stapel gelegen, maar dit blijkt weer zo’n Motorpsycho plaat die je na één keer horen niet meer wilt missen.

Het in een aan Bowie's Blackstar herinnerende hoes gestoken Here Be Monsters was oorspronkelijk een samenwerkingsproject met de toetsenist Ståle Storløkken, maar deze haakte uiteindelijk door een gebrek aan tijd af.

Of het met de oorsprong van het project te maken heeft weet ik niet, maar duidelijk is wel dat Here Be Monsters, zeker aan het begin van de plaat, wat minder stevig rockt dan veel andere platen van de Noren.

Here Be Monsters opent met een piano riedel, maar pakt vervolgens direct uit met een meeslepende en bijna 10 minuten durende track. Het is een track met volop invloeden uit de psychedelica en de prog-rock, die vervolgens zijn overgoten met de melancholie die over je wordt uitgestort wanneer het in de winter een aantal maanden nauwelijks licht wordt.

Het doet wel wat denken aan de muziek die Pink Floyd zo vaak heeft gemaakt, maar dan net wat donkerder en met meer ruimte voor experiment (mede hierdoor doet het ook wel wat aan Yes denken, maar dan zonder het muzikale spierballenwerk).

Na 10 minuten zweven op de mooie volle klanken van Lacuna/Sunrise is duidelijk dat Here Be Monsters een blijvertje is, maar Motorpsycho is dan natuurlijk nog lang niet klaar. Ook de tracks die volgen zijn langer dan gemiddeld en hebben invloeden uit de psychedelica en de prog-rock hoog in het vaandel staan. De ene track is wat steviger en lichtvoetiger, de volgende track gaat aan de haal met een beetje Westcoast pop (CSNY), maar het blijft allemaal prachtig zweverig of zelfs benevelend.

Na een volgend piano intermezzo sluit Here Be Monsters af met het bijna 18 minuten durende Black Dog, dat ingetogen opent, maar wanneer de donkere wolken verschijnen weet je dat het onweer vol Mouwai achtig gitaarwerk gaat losbarsten, waarna aan het eind toch nog even de zon doorbreekt. Het is een mooi slot van een volgende waardevolle toevoeging aan het imposante oeuvre van Motorpsycho. Erwin Zijleman

avatar van Mindscapes
4,5
Mijn recensie voor iO Pages 135 (geschreven een week nadat de plaat uitkwam, door de strakke deadline; enkel in het fysieke blad, niet online te vinden, hier nu wel )

Bovenstaande tekening van twee vleermuisjes onder een zeshoek is geen alternatieve versie
van David Bowie’s Blackstar, maar een nieuwe dosis cinematografische psychedelica van
Motorpsycho. Tot zover de Bowie-gelijkenis. Motorpsycho is dat eclectische Noorse drietal,
gekend om hun onverwachte stilistische uithalen in een twintigtal albums (in een kwarteeuw).
Deze schijf rockt minder dan opgefokte voorgangers Behind The Sun en Still Life With
Eggplant, maar is met vlagen hypnotiserender, zoals in de 18 minuten durende afsluiter, over
de maandenlange Scandinavische winternacht, waar de titel een metafoor vormt voor
depressie en futloosheid (‘Sunlight, please find me…’). Here Be Monsters kent zijn oorsprong
in een unieke compositie die slechts eenmaal live werd opgevoerd in november 2014, maar
waar later nog duchtig aan werd gesleuteld. De plaat start met het slaapdeuntje Sleepwalking
op piano en gaat naadloos over in Lacuna/Sunrise, dat enigszins doet denken aan Pink Floyd’s
Breathe. Bent Sæther’s basspel is lekker vol en kraakhelder (net als de gehele albumproductie
zijner hand) en Snah’s atmosferische gitaarspel om duimen en vingers bij af te likken (maar
niet van de stroperigheid). Running With Scissors is een instrumentale jam die lustig
voortkabbelt op een dromerig fusionesque melodie, waarna I.M.S. na een
Moon Safari-pianodeuntje als opening, al snel de zwaardere Hiwatt-versterkers opendraait om
er een vlammende stoner-rocker uit te persen die niet had misstaan op Heavy Metal Fruit
(2010). Hier herkennen we weer die motorpsychedelische vocale signatuur (een harmonie van
zang/schreeuw tot in de hoogste spectra). De B-kant begint met een cover van Spin, Spin,
Spin, een zomers sixties-folkdeuntje met een sinistere twist waarin nog geen hipsters, maar
hippies de plak zwaaiden. Na een kort intermezzo (Sleepwalking Again), wordt afgesloten
met de bombastische hypnosesessie Big Black Dog. Een cleane gitaartokkel zal je in de eerste
minuten vredig doen mijmeren over die eerste lentezon op je huid. Niets is echter wat het lijkt
wanneer na enkele minuten een orkestraal amalgaam van gitaar, bas, mellotron, vele laagjes
atonale toetsen en akelig sterke harmonische zang (en opvallend rustig drumwerk) als een
kille wind zijn intrede doet en een eeuwige winter je in zijn inktzwarte greep houdt.
Motorpsycho slaagt erin na twintig albums nog even fris voor de dag te komen. Uniciteit in
diversiteit. En zeggen dat we later dit jaar onze dorst nog mogen laven aan een gelimiteerde
12” editie van het halfuur durende ‘Monsters’, een lied dat wegens plaatsgebrek uiteindelijk
niet op de hier beschreven plaat is terechtgekomen.

avatar van Mindscapes
4,5
(quote)

Staat de recensie in dat fysieke blad ook zoals hier, één waterval van woorden en zinnen zonder zo hier en daar een witregel: voor de broodnodige rust voor het oog en de leesbaarheid?


Als hier een magische random generator van een lay-out knop of een professionele InDesign-optie aanwezig was, had ik er surrealistisch kunstwerk van gemaakt, met als enige Groots Doel de Absolute Leesbaarheid.

Nee sorry Ik heb het geknipt en geplakt uit mijn Word document, want zo dienen we onze recensies aan. In het blad bestaat bij de rubriek 'Oordeel' een A4'tje uit vier kolommen, ook zonder witruimte.

Maar speciaal voor jou en iedereen:

Bovenstaande tekening van twee vleermuisjes onder een zeshoek is geen alternatieve versie van David Bowie’s Blackstar, maar een nieuwe dosis cinematografische psychedelica van Motorpsycho. Tot zover de Bowie-gelijkenis. Motorpsycho is dat eclectische Noorse drietal, gekend om hun onverwachte stilistische uithalen in een twintigtal albums (in een kwarteeuw). Deze schijf rockt minder dan opgefokte voorgangers Behind The Sun en Still Life With Eggplant, maar is met vlagen hypnotiserender, zoals in de 18 minuten durende afsluiter, over de maandenlange Scandinavische winternacht, waar de titel een metafoor vormt voor depressie en futloosheid (‘Sunlight, please find me...).

Here Be Monsters kent zijn oorsprong in een unieke compositie die slechts eenmaal live werd opgevoerd in november 2014, maar waar later nog duchtig aan werd gesleuteld. De plaat start met het slaapdeuntje Sleepwalking op piano en gaat naadloos over in Lacuna/Sunrise, dat enigszins doet denken aan Pink Floyd’s Breathe. Bent Sæther’s basspel is lekker vol en kraakhelder (net als de gehele albumproductie zijner hand) en Snah’s atmosferische gitaarspel om duimen en vingers bij af te likken (maar niet van de stroperigheid). Running With Scissors is een instrumentale jam die lustig voortkabbelt op een dromerig fusionesque melodie, waarna I.M.S. na een Moon Safari-pianodeuntje als opening, al snel de zwaardere Hiwatt-versterkers opendraait om er een vlammende stoner-rocker uit te persen die niet had misstaan op Heavy Metal Fruit (2010). Hier herkennen we weer die motorpsychedelische vocale signatuur (een harmonie van zang/schreeuw tot in de hoogste spectra).

De B-kant begint met een cover van Spin, Spin, Spin, een zomers sixties-folkdeuntje met een sinistere twist waarin nog geen hipsters, maar hippies de plak zwaaiden. Na een kort intermezzo (Sleepwalking Again), wordt afgesloten met de bombastische hypnosesessie Big Black Dog. Een cleane gitaartokkel zal je in de eerste minuten vredig doen mijmeren over die eerste lentezon op je huid. Niets is echter wat het lijkt wanneer na enkele minuten een orkestraal amalgaam van gitaar, bas, mellotron, vele laagjes atonale toetsen en akelig sterke harmonische zang (en opvallend rustig drumwerk) als een kille wind zijn intrede doet en een eeuwige winter je in zijn inktzwarte greep houdt.

Motorpsycho slaagt erin na twintig albums nog even fris voor de dag te komen. Uniciteit in diversiteit. En zeggen dat we later dit jaar onze dorst nog mogen laven aan een gelimiteerde 12” editie van het halfuur durende ‘Monsters’, een lied dat wegens plaatsgebrek uiteindelijk niet op de hier beschreven plaat is terechtgekomen.

avatar van oceanvolta
4,0
Mooie recensie Mindscapes met nuttige info. Ik heb al zin in 30 april.

avatar van siepie
Voor de liefhebbers: Ze verkopen bij de concerten nu de 12" van HBM met het titelnummer zelf. Hier in Noorwegen alleen bij de concerten zelf (rest in Europa weet ik niet). Voor de fans een absolute must have, denk ik zo. Tijdens het concert uitgesponnen tot een koortsdroom van een kleine half uur. Het hoogtepunt van 1 van hun beste concerten van deze makkers ooit (Stavanger, april 2016)

avatar van itchy
4,5
Binnenkort is die 12“ ook online te koop. De oplage die beschikbaar is bij de concerten is namelijk veel te laag, veel verhalen van mensen die achter het net hebben gevist.

avatar van siepie
Ah kijk, goed nieuws! Hoewel de noren een rustig volkje zijn, was het wel dringen bij de tafel met ditjes en plaatjes.

avatar van namsaap
4,0
Heb wel eens eerder aan werk van Motorpsyche gesnuffeld maar dit is mijn eerste serieuze kennismaking met deze band. Prima plaat! Wordt de komende tijd vaker gedraaid

avatar van Mindscapes
4,5
namsaap schreef:
Heb wel eens eerder aan werk van Motorpsyche gesnuffeld maar dit is mijn eerste serieuze kennismaking met deze band. Prima plaat! Wordt de komende tijd vaker gedraaid

Hebben ze gisteren integraal gespeeld in Utrecht en morgen in Nijmegen. Gaan, zou ik zeggen Live is een heel andere bedoening dan op plaat (trippy exploration of the deepest space out there of zoiets).

avatar van crosskip
4,0
Live komt het album inderdaad uitstekend uit de verf. Er wordt hier en daar uiteraard wat verbouwd aan de nummers, maar voor degenen die nog van niks weten zal ik nog niks verklappen. Het komt mijn waardering voor het album in ieder geval alleen maar ten goede! Het ontbrekende titelnummer zelf werd ook uitgevoerd en alleen dat was het kaartje al bijna waard, wat een monster van een nummer!

avatar van itchy
4,5
Wat was I.M.S. live moordend!

avatar van AOVV
4,0
Drie ontzettend sterke nummers ('Lacuna / Sunrise', 'I.M.S.' en 'Big Black Dog'), twee interludes en twee wat mindere liedjes ('Spin, Spin, Spin' mag dan wel lekker klinken, daarmee hebben ze zich er toch echt wat te makkelijk mee afgemaakt). Ziedaar 'Here Be Monsters', alweer de twintigste (als we The International Tussler Society meetellen) langspeler van Motorpsycho. Het vorige album was wat minder, maar met 'Here Be Monsters' bewijzen de Noren dat ze het nog lang niet verleerd zijn, en nog voldoende inspiratie hebben. Het album klinkt echt als een album, als één geheel dus. Er wordt gejamd, de gitaar van Snah krijgt bij momenten vrij spel, waar hij op een heerlijke, onnavolgbare manier gebruik van maakt en de groove in de melodieën zijn weer om van te smullen; Motorpsycho in topvorm!

Doordat er toch een tweetal mindere broeders te vinden zijn, ga ik niet voor 4,5 sterren. Ik zet echter wel in op een mooie 4.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:21 uur

geplaatst: vandaag om 09:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.