Hell in the Club - Shadow of the Monster (2016)

Zo af en toe kom je op een potentieel interessant nieuw naampje. Alhoewel ik het Italiaanse "Hell in the Club" misschien niet helemaal nieuw meer kan noemen. Ze zijn inmiddels namelijk alweer vanaf 2009 actief en zijn met "Shadow of the Monster" alweer toe aan hun derde album.
De band bestaat voor 3/4 deel nog uit de originele leden: zanger Davide Moras (tevens zanger van Elvenking), gitarist Andrea Piccardi en bassist Andrea Buratto. Ze zijn vorig jaar van drummer gewisseld en dit is dan ook het eerste album waarop Marcoo Lanciotti te horen is (op de voorgaande twee was Federico Pennazzato te horen).
De heren brengen een mix van melodieuze Heavy Metal en (party) Rock. Hierbij trekt men veel van de genre cliche's uit de kast: gitaarsolo's, ballads, enz.
Het gros van de nummers zijn wel uptempo rockers, want op de powerballads "The Life & Death of Mr. Nobody", "Naked" en ballad "Money Changes Everything" na hebben we het wel gehad qua ballads.
Qua thematiek blijven ze wat bij het "monster (in me)" en de lyrics zijn dan ook weinig verassend. Daarnaast springt zanger Davide Moras er wat mij betreft niet uit. Hij houd op dit album een licht rauw stemgeluid aan, maar we hebben inmiddels binnen het genre zoveel varianten hiervan te horen gekregen dat Moras er wat mij betreft niet in slaagt om boven de meute uit te stijgen.
Wel zijn de Elvenking invloeden hier en daar wat terug te horen. Zo gebruikt men hier en daar graag gebruik van strijkers en keyboards.
Instrumentaal gezien staat het gitaarwerk van Andrea Piccardi het meest centraal en hij doet zijn werk dan ook goed. Wederom weet hij zich niet bijzonder af te scheiden van genregenoten, maar de uitvoering is gewoon strak en goed. Daarbij mag er ook credits gegeven worden aan producer Simone Mularoni, want alles zit lekker vol in de mix en zowel de instrumentatie als de zang is tot in de kleinste details te horen. Alleen bassist Andrea Buratto komt er hier en daar wat bekaaid vanaf. Op een wat minder groots aangepakt nummer als "Shadow of the Monster" is hij wel te horen, maar op nummers als "Hell Sweet Hell" en "Appetite" is hij door de toevoeging van achtergrondzang en keyboards soms helemaal niet te horen.
Degelijk uitgevoerd, maar zowel qua thematiek als muzikaliteit weinig origineel en zullen ze waarschijnlijk niet eruit springen in de Heavy Metal/Rock releases van dit jaar.

Als ze me zouden vragen "Noem enkele Italiaanse metalbands op" dan zou ik er spontaan niet één kunnen bedenken.
Ook deze band lijkt dus zo te lezen dertien in een dozijn. Vandaar dat je nooit wat hoort uit Italië, Metalhead99.

Toch vind ik persoonlijk Rhapsody (of Fire) een van de betere Power Metal bands, dus helemaal nooit wat uit Italië ben ik niet helemaal met je eens.
Binnen de Prog Rock scene hebben de Italianen wel wat toffere dingen gedaan trouwens. Zo kan ik jou Goblin en Le Orme toch wel aanraden. Verder hebben een aantal ex-Goblin leden vorig jaar nog Goblin Rebirth uitgebracht. Een album dat zeker de moeite van het beluisteren waard is, maar goed, nu begin ik misschien wel erg off-topic te raken t.o.v. dit album en deze band.

Dank je voor die tips, Metalhead99.

Ik vind dat Metalhead99 deze band wat te makkelijk wegzet als 13 in een dozijn. Het klopt dat het allemaal niet origineel is, maar welke band in dit genre is dat wel of beter kan dat zijn want het is zo uitgekauwd dat originaliteit niet meer te doen is. Wat deze band wel doet is het op een prima manier uitvoeren, met veel spelplezier en ook goede instrumentbeheersing. Denk in de richting van Moltey Crue. Ze doen zeker niet onder voor de populaire Zweedse bands in dit genre zoals bv Heat. Ik vind het een prima band die lekker rauwe hard/party/sleazerock maakt. Voor mij een van de beteren en ik hoop dat ze snel deze kant op komen zodat ik ze live kan aanschouwen. Samen met Heat co-headlinen bv, wat een ouderwets feestje zou dat zijn zeg. Dikke 4* van mij!!

Dat is ook weer zo, maar ik vind persoonlijk de zanger ook niet top en dat heeft meer met persoonlijke smaak te maken denk ik.

Uiteraard heeft alles met persoonlijke smaak te maken. Ik snap wel wat je zegt, voor mij is ook de zang het meest bepalend hoe goed ik een band vind. Dat kan voor mij een band maken of breken.