Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Ja vondt ik ook

Heeft iemand Classic Albums al eens gezien over dit album? Geweldig verhaal over hoe dit album tot stand kwam en werdt gemaakt.

Inderdaad, wordt nu herhaald - ik zag het 1,5jaar terug al op canvas.
Vele zaken wist ik wel al door internetdocumenten, maar het verhaal over de versnelde noten op On The Run was wel iets nieuws...
Zeer leuk.

De aflevering van Classic Albums komt eens in de zoveel weken weer op TV
Dat stukje met On The Run was inderdaad erg knap.

Vooral de studiobeelden vind ik heel leuk. Van mij mogen ze van elk van hun albums wel zo'n docu maken!

P.S. Officieel mag het niet, maar dergelijke spelfouten zijn echt doorns in mijn oog:
Eerste persoon enkelvoud + stam+t?

Verleden tijd dan nog lol

...

Redelijk geweldig album dit, zelfs een gedrocht als On The Run valt hier op zijn plaats en wordt ineens een heel prettig intermezzo. Enige minpunt(je) is Any Colour You Like, vanwege de synthesizer die mij niet kan boeien.

Net de aflevering van Classic Albums bekeken, en hoewel vrij indrukwekkend, blijf ik toch met een dringende vraag zitten.

Wat is nou precies de rol van Alan Parsons geweest? Dat blijft ook na het zien van de documentaire nogal vaag voor mij.

Ik zie hier wat losse termen, maar niets concreets.

Voorbeelden:
The assorted clocks ticking then chiming simultaneously at the start of "Time", accompanied by a series of Rototoms, were initially created as a quadraphonic test by Parsons.

Parsons perfected the use of studio techniques such as the doubletracking of vocals and guitars, which allowed Gilmour to harmonise with himself.

Parsons also made prominent use of flanging and phase shifting effects on vocals and instruments, odd trickery with reverb, and the panning of sounds between channels (most notable in the quadraphonic mix of "On the Run", when the sound of the Hammond B3 organ played through a Leslie speaker rapidly swirls around the listener).

Producer en engineer (wat Parsons op DSOTM was) is wel wat anders, dat maakt het ook nogal verwarrend. De Nederlandse Wikipedia klopt dus niet.

Ik heb op de Engelse Wikipedia blijkbaar toch over dit tweede en derde voorbeeld heen gelezen, wat het wel duidelijker maakt, maar als iemand nog verdere aanvullingen heeft zijn die ook welkom.

Een engineer is niet meer dan de studio-technicus die weet waar elke knopje in een studioruimte voor dient, wat je er mee kan en wat er NIET mee kan. Hij zorgt voor de technische vertaalslag naar opnameband van wat producer en band / artiest willen en heeft als belangrijkste taak om het zo goed mogelijk op band te krijgen.

Deze vraag is al vaker gesteld maar welke versie van Dark side of the moon (cd) klinkt het best in stereo? Mijn exemplaar heb ik in 1997 in Canada gekocht. Klinkt hier en daar nogal dof. Er moet volgens mij een veel betere en ook heldere uitgave zijn. Of toch de lp kopen ? wie o wie.............

ik heb de lp vandaag gekocht en ik zou niet weten hoe je een helderder, en "meer stereo" manier zou vinden om dit fantastische en ongeëvenaard album af te spelen...

Erg sterk album, vooral Time en Brain Damage. Wel overgewaardeerd echter. Animals, The Wall en Relics zijn toch beduidend beter.

Relics? Maar dat is een verzamelaar hoor!

Ik heb een SACD versie van EMI van 2003(met een alternatieve cover) en een 'gewone' cd versie van 1994. Gigantisch is het verschil niet maar die SACD klinkt toch wel wat subtieler en kost ook niet meer denk ik dus das een aanrader, in surround is hij ook heel mooi.

Ik maakte een tijdje geleden een opmerking hoezo mensen hier nou lager dan een 5 voor kunnen geven, nou uit eindelijk kom ik ook terug van mijn wolkje en vind ik persoonlijk dat er maar 1, net aan 2 echt goede nummers op staan: Any coulour You like vind ik verschrikkelijk en ook On theRun is ook een verschrikkelijke draak.
Nou vraag je je af, welke 2 vind hij dan goed?
1. Time, ondanks de verschrikkelijk lange intro, wat van mij niet had gehoeven.
2. Money, deze haalt het net en ik luister toch liever naar de versie van Velvet Revolver met Slash op de gitaar. Noem me een cultuur barbaar maar zo kijk ik er tegen aan!

Ik viel van m'n Pink Floyd wolk af en de klap tegen de aarde was hard.. terug van 5 sterren naar een magere 3,5. Voor mij is er maar één echte Floyd plaat en dat is "Animals"

Dat is nogal een verschil.

'Any coulour You like is natuurlijk verschrikkelijk'. Zo natuurlijk vind ik dat niet. Ik ben het overigens wel met je eens dat beide nummers de minste zijn.

'Any Colour You Like' vind ik het beste nummer. Veel interessanter dan een commercieel rotdeuntje als 'Money'.

Rotdeuntje!!??

Ik heb t eventjes aan gepast

Dan vind ik het wel merkwaardig dat je Dark Side op nummer 1 in je top 10 heb staan.

Ik denk dat de kracht van Dark Side of the Moon zit in het totaalplaatje. Muzikaal zal het niet het meest ingewikkelde album zijn, maar dat vind ik ook helemaal niet belangrijk, het gaat om het gevoel wat je bij het luisteren krijgt.

Het enige echt vervelende aan dit album vind ik die klokken bij Time en bij momenten Money met dat catchy basdeuntje, die verveling met Money heb ik niet zozeer gekregen door deze versie maar door die lange versie op PULSE(of Delicate Sound...) waar die zangeressen 'Oehoe' zingen(en dan nog zo'n onnozel gezicht trekken als je de dvd bekijkt), dat is vervelend.
Het is geen nummer om te lang te rekken, de gitaar maakt veel goed. Het voelt ook wel een beetje vreemd in dit album maar de overgang in Us and Them is dan weer wel vlot.
Voor de rest zit het allemaal heel knap in elkaar, de juiste noten en klanken op het juiste moment. Het loopt voor het grootste deel gladjes in elkaar over. En een vol geluid, het geeft een rustig gevoel.
Heel ongeforceerd is dit album en dat is wat het zo goed maakt.

Dit album is wat mij betreft echt het summum van de muziek. Enkele nummers zijn er als singles wel geschikt, maar bij dit album versterkt ieder nummer elkaar en horen ze vooral bij elkaar. Het eindresultaat is zoveel meer dan de som der delen.

Dit is eigenlijk de enige echt perfecte plaat die ik ken. Ik heb hem laatst weer gedraaid en de opbouw van de nummers... Alles zit zo goed in elkaar en volgt elkaar naadloos op. Wat dat betreft vind ik Money (sommigen vinden het een rotdeuntje... ) een heerlijke verfrissing. Het past op die plek perfect. Nergens verveelt dit album, het concept is tot in de puntjes uitgewerkt.

Iedereen die dit album random/shuffle afspeelt, die...

Als ik op een onbewoond eiland terecht zou komen en ik mocht maar een cd meenemen (cd speler en versterker staan er dan al), dan zou dat dit album zijn.

Zes sterren!


Prachtig verwoord! Helemaal eens!!

Het is een van die weinige cd's die je na 20,30 keer draaien nog steeds pakt en steeds beter word.

Ik ga binnenkort nog maar weer eens goed zitten voor deze, zit nu denk ik op rond de 15 keer beluisterd, maar ik denk dat ik hier nog wel eens een hoger cijfer op zal gaan geven als ik 'm wat vaker hoor .

Alles went. Misschien dit ook wel . . . .

Wat zo jammer is, bij het recenseren van platen, die voor mijn tijd zijn gemaakt, is dat ik de impact van zo'n plaat nooit heb meegemaakt.

Ik vind de songwriting op Dark Side niet de beste van Pink Floyd, maar ik kan me voorstellen dat het sonische karakter, de geluidseffecten, de sfeer, het psychedelische karaker etc. een zeer vernieuwend en verrassend werkte in 1973.

Pink Floyd die samen met Hawkind en Gong de spacerock aanvoerde, had toch productioneel meer hoogstaande platen uitgebracht.

Nogmaals, jammer dat ik er niet bij was, toen deze plaat in 1973 uitkwam.

Dat laatste denk ik ook vaak. Moet heerlijk geweest zijn om de release van dark side mee te maken en de originele lp te kunnen kopen.
Zeker omdat dit album het beste ooit gemaakt is, alles klopt namelijk, zo simpel is het.

Ja dat klopt, ik vond het echt een top album! Maar ik ben zoals ik zei flink hard tegen de grond gesmakt na mn val van m'n goddelijke wolk! Dus die top moet nog eventjes worden aangepast, helaas

Als je hem dalijk nog eens bekijkt, dan zal je wel ongeveer snappen warom deze plaat voor mij ineens veranderd, eerst luisterde ik veel Gratefull Dead en Pink Floyd platen, ik kom langzaam weer in de stoner vibe