Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

'S avonds laat, als je al een beetje dromerig bent, met een koptelefoon op je kop komt deze wel het meest tot z'n recht ja. Heerlijk. Overdag als ik in een hyperbui ben (ben ik eigenlijk nooit, rustig type ) of veel energie heb zet ik liever Mastodon of Master Of Puppets op.

Kan iemand mij eens uitleggen wat'ie zo goed vind aan dit album? Ik vind "wish you were here" een meesterwerk. Maar als ik hiernaar luister heb ik het gevoel alleen naar lawaai uit het dagelijks leven te horen :S Dan is er iets goed mis met mij zeker... :S

Klopt

Ik zal binnenkort wel hier iets schrijven over mijn favoriete plaat aller tijden. Even geduld derhalve...

als omayyad 'even geduld' schrijft hebben we het al snel over jaren

ik weet iig zeker dat hij anathema, riverside en PT niet in 1 zin gaat noemen

maar ik benieuwd naar zijn stuk over dit album

Ik ook!

Ik verblijf ondertussen met vol ongeduld, Omayyad!

Kwaliteit kost nu eenmaal tijd...

Het gaat trouwens inderdaad nog wel even duren (eerder weken dan dagen) voordat ik hier een stukje over deze plaat neerzet, maar het zal het wachten meer dan waard zijn...

ad a) klopt - ik deed er vijftien jaar over.
ad b) als het taalgebruik maar niet te wollig wordt, vind ik alles best

Jah, dat doe ik ook altijd! En om wakker te worden zet ik Wish You where Here op. Het begint rustig en maar maakt je naderhand wel fatsoenlijk wakker

tjonge wat een fijne manier om wakker te worden Anthony .

Om wakker te worden zet ik toch liever de nummer 2 van mijn top 10 op dan ben je zekr wakker

Dat is dan ook het enige voordeel van die plaat

Ik heb overigens meerdere keren overwogen om hier toch 5 sterren voor te geven, ik geef dat alleen niet vanwege On the Run, een nummer waar ik de bedoeling wel van snap maar die in de uitvoering toch matig blijft. Zit me net iets te veel gekunstel aan en iets te weinig echte muziek... jammer want nummers als Us and Them en Time zijn hemels

Aan die laatste twee wil ik nog Speak to Me en The Great Gig in the Sky toevoegen als we het hebben over hemels.

Gekunstel? Het nummer bestaat enkel uit een synthesizer, wat gitaar en een paar stemmen. Dat is alles...

ik doel dan ook op die synthesizer.... en het feit dat er dus maar 1 echt instrument in voor komt geeft ook al wat aan voor mij

Overigens heb ik niets tegen synthesizers hoor... anders had ik nooit zoveel van PF gehouden, alleen in dit geval is het net iets over the top

je moet het ook niet als een los nummer zien, maar binnen een concept

Niets anders dan dat,door het geheel is dit album subliem

klopt helemaal. ik denk dat per nummer gezien hoogstens Us And Them in mijn PF Top 20 komt. het geheel is hier duidelijk veel meer dan de som der delen.

Ik zet hem op om wakker te maken als ik nog wat tijd heb om van de lekkere warmte van mijn neste te genieten en nog een keer of 25-30 kan omdraaien

Met jou nummer twee ben je zeker wakker met een hartstilstand. Dan mag je direct terug gaan liggen

BTW: gaat er iemand naar het "symphonic echos of pink floyd" concert van Dirk Brossé in Antwerpse Stadsschouwburg kijken?

Ze gaan de muziek door een klassiek orkest laten spelen. Lijkt me wel leuk.

Ik wil hier toch even op het ongeloofelijk hoge gemiddelde wijzen: 4,30 vor bijna duizend stemmen, lijkt me waanzinnig

Dat weet ik... maar ik probeerde juist aan te geven dat het zelfs dan niet blijft hangen. Ik vind het gewoon net niet genoeg kwaliteit hebben om het hele album een 5 te kunnen geven. Neem van mij aan; ik weet waar DSOTM over gaat; ik draai nooit losse nummers van dit album, enkel en alleen in zjin geheel. Maar toch is On the Run niet heel bijzonder en dat komt doordat het toch overkomt als iets te simpel uitgewerkt. Opzich is het idee erachter fantastisch, maar de uitvoering is dus wat minder.

Toen ik Roger Waters dit jaar dit album zag uitvoeren was "on the run" een van de hoogtepunten! Die geluiden kwamen van overal en het geheel werd met prachtige schermen en lichshows aangevuld. Op die schermen was het alsof je ergens was aan het rondvliegen, als maar sneller en sneller, toen plotseling alles even stopte, heel abrubt, en je zag een trein voorbijrazen, 1 seconde maar, om dan terug in de chaos verder te vliegen, toen weer, plotseling een autorace, heel even maar, toch wel even verschieten maar wel zwaar genieten.
Wat ik aanraad is om eens naar On The Run te luisteren ergens op je gemak "onder invloed" met de volumeknop op het maximum! Ik vind dat zwaar trippen, maar ik kan wel geloven dat sommige mensen dit minder aanspreekt.

Ik was de 1000ste stem en ik ben er trots op

5*****

Prima jubileum-stem

5* voor de 1000ste stem => TERECHT!

Ik heb een ander voorstel: we vervuilen dit prachtige album niet langer met "grapjes" en andere "nonsens".
Ik denk dat ik het album maar eens uit mijn updates ga halen.

Ik heb deze plaat gisteren even beluisterd, en ik moet zeggen dat ik aardig onder de indruk was, zoals On the Run kon ik niet veel muzikaals in vinden, zoals iemand hier dat al eerder formuleerde, en The Great Gig In The Sky vond ik soms een beetje té, maar voor de rest heb ik toch zitten genieten van deze plaat.
Nog even een paar keer goed beluisteren maar verwacht in ieder geval een hoge score..

Dat lijkt me een goed idee. Ik heb maar weer een hoop onzinnigheid weggehaald. Af en toe een grapje kan best, maar bij de populaire albums loopt het af en toe de spuigaten uit. Het mag wel weer iets inhoudelijker...

edit: En Raekwon geeft meteen het goede voorbeeld.