Kanye West - The Life of Pablo (2016)

Euhm ok ja, Kanye was ook nooit echt de man van de herkenbare teksten, ook op MBDTF niet. Ik ben ook niet famous, maar ik vind het desondanks een knaller van jewelste, Rihanna, Nina, Sister Nancy, Taylor, typisch Kanye om met zo’n uiteenlopende elementen iets te maken dat zowel compleet geflipt als ontzettend catchy is. Het lijkt bijna vanzelfsprekend.

Na al het gedoe bij de release nu eindelijk weer eens geluisterd naar de uiteindelijke versie. Is denk ik mijn favoriete Kanye, maar zal eens meer gaan terugluisteren. Alleen No More Parties in LA is wat jammer, te traditioneel en te lang. Zonder dat nummer zou je ook mooi op ongeveer een uur speelduur uitkomen.

Dit is een bijzonder goed album in al zijn waanzin. Ik heb deze al jaren laten liggen ondanks dat ik Ultralight Beam altijd al een goed nummer heb gevonden. Dit album voelt echt als een tornado die over je heen raast de eerste helft. De tweede helft is wat rustiger, maar daar staan dan wel pareltjes op als Real Friends, FML en No More Parties in LA. Tekstueel werken de bizarre teksten bij vlagen op mijn lachspieren. Een man die de breakdown nabij is op plaat gevangen.

Dit is oké.

Niet slecht maar ook niet goed. De lelijke hoes schildert goed af wat ik van dit zevende studioalbum van Kanye West vind. The Life of Pablo klinkt voornamelijk als een paar concepten en ideeën die de superproducer had maar zelden tot nooit tot een mooi afgewerkt product weet te maken.

De dieptes van Yeezus heeft dit gelukkig niet, maar diezelfde hoogtes ook niet. Ultralight Beam, Waves, Real Friends, Wolves, No More Parties in LA en bonustrack Saint Pablo vind ik de beste nummers. Vergeleken met wat we in het verleden voorgeschoteld kregen vind ik ze echter niet wauw.
Pt. 2 is leuk maar ik zet veel liever het originele Panda van Desiigner op. Famous heeft een geweldige beat. The Weeknd schittert op FML maar is voor de rest een redelijk saai nummer. 30 Hours had veel meer steek gehouden als dit de slottrack was, de outro is te langdradig... zeker als er daarna nog 4 nummers komen. De oorspronkelijk versie van Facts vind ik een stuk harder en beter dan deze versie.

Freestyle 4 en I Love Kanye zijn niet best.

De teksten van Mr. West en manier van rappen zijn ook niet om mee naar huis te schrijven op deze plaat.

The Life of Pablo doet me gewoon niet veel. Het klinkt niet verkeerd maar voornamelijk saai en onafgewerkt. Heel vreemd ook dat dit een aantal keer opnieuw uitgebracht is met telkens een paar kleine tweaks. Daar ben ik geen voorstaander van, maarja, artistieke vrijheid zeker?

3*

Ik vind het echt een draak om doorheen te komen. Heb hem twee keer voor de helft geluisterd, daarna eidenlijk eens in een geheel en ik was vooral moe. Misschien is het album gewoon te lang.

T/m nummer 7 echt héél goed, daarna raak ik de draad kwijt. Gaat allerlei kanten op, lijkt soms een flow te hebben en wordt dan weer een zooitje. 30 Hours bijvoorbeeld, in het outro (?) maakt hij zinnen niet af, gaat soort van mompelen en scatten, wordt intussen gebeld. Dat over een steengoeie beat. Ik begrijp er niets van. Misschien mis ik hier iets.

Maar verder: productie is uitmuntend en dat is waar ik Kanye voor luister. Rap en zang is ook erg goed, teksten zijn een rommetje voor een groot deel (maar ja, 't is Kanye!) Ik verkies zijn eerdere, meer begrijpelijke werk over Life of Pablo, dat onder fans toch als één van de beste wordt gezien.

Misschien dat m'n cijfer nog omhoog en omlaag gaat als ik er me weer eens aan waag!

Ik weet niet of ik hier mag schelden, maar ik ben van de straat. Wat ik wou zeggen is: K*nkerhard!

Nou ja, van mij mag het best, maar je loopt wel het risico dat mensen je een sukkel vinden.

(Edit: bericht over dubbelaccount verwijderd, inactieve account geband.)

Proficiat! Wie is de gelukkige?

The Life of Pablo probeert alles tegelijk te zijn, maar het grootste probleem zit in de samenwerkingen. Veel gastartiesten klinken alsof ze er alleen zijn voor sfeer of effect, niet omdat ze iets wezenlijks toevoegen. Bon Iver wordt gereduceerd tot een textuur, zijn stem vervormd en leeg, een gimmick in plaats van een echte bijdrage. De mainstream artiesten klinken strak en gepolijst, maar emotioneel vlak en voorspelbaar. Ze voegen weinig toe aan het verhaal of de energie van de nummers, waardoor het album vaak voelt als een collage van stemmen zonder gewicht.

De productie is creatief, maar te vaak onaf. Alleen wanneer Kanye samenwerkt met artiesten die hem echt uitdagen ontstaat echte spanning. The Life of Pablo laat zien wat er gebeurt als dat niet gebeurt: veel namen, weinig inhoud en een gemiste kans op een samenhangend album. Het album voelt daardoor oppervlakkig en geforceerd, alsof de keuzes voor gastartiesten vooral gericht zijn op effect in plaats van op muzikaal of inhoudelijk belang. Het had impact kunnen maken, maar in plaats daarvan blijft het steken in losse momenten zonder echt verhaal.

Score: 3/10