Pure Reason Revolution - The Dark Third (2006)

Zeer lovende kritieken in de Britse pers. En terecht. Fenomenaal lekkere plaat. Het wordt wel onder Progrock geschaard maar dat vind ik het toch niet helemaal. Het is meer een soort van Progpoprock. Van begin tot eind is het heerlijk om er naar te luisteren. Tot dusver beste album van 2006, althans dat is mijn mening.

Inderdaad zeer leuke plaat. Of het nu prog-whatever-rock is doet er voor mij niet zoveel toe maar ik vind het best goed klinken. Goede afwisseling tussen man en vrouwenstem, rustig en hevige stukken. Maakt ook bij mij veel kans in de top10 van 2006 op te duiken. 4*

Zo weinig aandacht voor deze prachtplaat!? Mume kan soms zo oneerlijk zijn

Staat bij mij nr. 1 in top 10 van 2006!

Op "rate your music" krijgt deze plaat wel wat ze verdient: aandacht en een nr. 15 notering in beste albums van 2006...
Heb net ontdekt dan er een link met Meddle van Pink Floyd is... op Echoes hoor je waar de zinsnede "bright ambassadors of..." vandaan komt.

En live is deze band eveneens geweldig. Gisteren traden ze op in de Biebob in het voorprogramma van Blackfield. Deze laatste band werd voor wat mij betreft duidelijk overschaduwd door deze veelbelovende band.
Een naam die ik niet tegen kom in hun referenties, is Amon Duul 2. Verschillende stukken uit hun Yeti-improvisaties doen me sterken denken aan de muziek van PMR.
Miin fotokes staan op http://jaakgeebelen.spaces.live.com

Hmm dit album misschien toch maar eens opzoeken.. nummer 3 en 4 klinken erg goed Is de rest ook zo goed?

JA!

Leuke single, hoewel stevig ingekort. Ga hier maar eens naar op zoek.

Na de melding dat ze het voorprogramma van Blackfield mochten doen direct maar gaan luisteren. Wat een ongeloofelijke slechte plaat. Het eerste nummer is zowaar nog best wel aardig, gelukkig geheel instrumentaal. Maar daarna is het einde zoek want pakkende nummer kunnen ze niet schrijven. Af en toe komt er iets leuks voorbij en denk je dat het eindelijk gaat beginnen maar dan begint het geneuzel weer. Het geheel lijkt nogal op Mostly Autumn (ook al geen favouriet) maar die hebben dan weer wel soms iets betere nummers.
Ik had nog wat hoop dat ze live wat beter zouden zijn, maar dat bleek eergister in Zoetermeer helemaal niets van. Aan het slechte geluid konden ze zelf vermoedelijk niets doen (en hadden ze tijdens de hele toer al last van begreep ik). Gelukkig was de zangeres hierdoor helemaal niet te vertaan. Lichtpunt in de duisternis was de gitarist, af en toe een leuke solo, en als enige had ie duidelijk lol in het spelen. Dus dank zij de gitarist toch nog 2,5*.

Pure klasse, dit. Werd meteen overrompeld door de kwaliteit van deze muziek, de samenzang is fenomenaal en door het gebruik van zangeres en zanger klinkt het meteen anders dan anders. Maar het belangrijkste is toch wel de mooie zanglijnen en melodieën, die het geheel tot een memorabel album maken. 4,5*!!

Kreeg dit album per toeval onder handen en draai hem nu al een paar weken regelmatig... een voor mij verrassende band en ik kan me eigenlijk alleen maar aansluiten bij itbites... een groep om zeker in de gaten te blijven houden!

* 4,5

Nog een linkje voor wat previews voor de geinteresseerden: HIER

erg goed album en met name - bullits dominae - is een prachtig nummer.
4,5*

Super! Bij toeval ontdekt en verkocht.

Gisteren gehoord in het voorprogramma van Porcupine Tree. Aangenaam verrast. Eens even heel snel werk van deze band opzoeken.

Inderdaad, ze klonken echt lekker in de Effenaar! Ga ook zeker eens wat van ze luisteren, ben erg benieuwd of ze op cd ook net zo lekker klinken als in het echt!

De cd is zeker een plaat die lekker klinkt!

Die mag in het memorabele quotes topic!

Over de plaat: die vind ik behoorlijk veelbelovend klinken. Terugkerende themaatjes, wat dat betreft neigt het wat naar progrock. Toch vind ik het dat niet echt, er zit ook een flinke scheut britpop door heen. Dat doet een heel klein beetje aan Mansun denken, maar toch ook niet echt, want dit ligt ook weer niet echt heel vreemd in het gehoor. In elk geval wel een aanrader, 3.5* met kans op meer.

3,5 is denk een goed cijfer voor t album. Live klonkt t allemaal net wat strakker (wat wel vaker is live natuurlijk). Maar de zang komt op de cd wel beter tot zn recht dan live, daar was dat deel niet te verstaan.
ga deze band in de gaten houden iig!

En 2 maanden later inmiddels goed genoeg voor een top 10 notering...groeiplaatje?

Ja, ik wilde er een paar dagen geleden verdorie net wat over schrijven . Ik heb niet al te veel tijd nu, dus ik zal het een beetje kort houden.

Deze plaat is nu al een maand lang mijn favoriete treinplaat. Ik kan hem gewoon niet weerstaan in het ov. Hoewel toch zeker een beetje afgekeken hier en daar, komt Pure Reason Revolution namelijk met een vrij uniek geluid op de proppen. Dit is een soort van prog, maar toch ook weer niet. Laten we het progbritpop noemen . Gooi Porcupine Tree, Pink Floyd, Blur en Electric Light Orchestra in een blender en je krijgt zoiets, denk ik.

Vaak haak ik bij progalbums toch een beetje af bij concepten en epics. Porcupine Tree waardeer ik dan ook vooral als liedjesband. Deze plaat blijft ook gedurende langere tijd over de hele linie boeien (da's ook de definitie van een groeiplaatje inderdaad). Zoals grovonion al aangeeft, zit de kracht van de plaat in de afwisseling tussen hard en zacht, tussen mannen- en vrouwenzang. Neem nou een nummer als Bright Ambassadors of Morning. Het nummer slaat een paar keer volstrekt om, maar valt nergens uit de toon en is ook best een samenhangend stukje muziek. Dat geldt ook voor Twyncyn/Trembling Willows. Het poppy voorstukje slaat daar ineens om in een soort van metalriff. En het werkt, wonderwel. Voeg daarbij het gevoel voor pakkende thema's en melodieën en je hebt een wereldplaat!

En juist daarin is Porcupine Tree voor mij veel minder geslaagd. Ik skip daarbij toch vaak de hardere gedeeltes, want die boeien me minder dan de liedjes. Hier is de afwisseling zo vanzelfsprekend dat alles me wel blijft boeien. Daarmee heeft het voorprogramma de hoofdact voor mij toch wel een beetje ingehaald. Hoewel ze zich met andere albums nog wel even moeten bewijzen, natuurlijk

Wat is dit een goed album zeg! Ik draai hem de laatste ontzettend veel en hij wordt maar beter en beter. Het mooiste aan deze plaat zijn de prachtige zanglijnen, gezongen met afwisselend mannen en vrouwenzang. Vooral Goshens Remains, The Exact Colour en Voices in Winter hebben mooie zanglijnen. Maar ook de hardere gitaarstukken bevallen mij heel erg goed. Zoals Lukas al zei zit er een perfecte afwisseling tussen hard en zacht op deze plaat. En dan die lange monstertrack: Bright Ambassadors of Morning. Alleen aan die vette intro hoor je al dat er iets episch gaat komen. Gewoon een ongelooflijk lekker afwisselend stukje muziek.
Ik heb ze wel een keer live gezien in het voorprogramma van Porcupine Tree, maar toen vond ik het niet veel bijzonders, vooral omdat het geluid heel erg slecht was. Maar ook toen viel mij de mooie zang al op. Ik ben blij dat ik het album een kans heb gegeven!
Ik verhoog hem naar 5* en knal hem gewoon mijn top 10 in.

Ahum, Lukas zei iets anders .

Ja sorry foutje van mij

*EDIT* ...Zoals grovonion al zei....

Zoals Tsjo-Wi al zei dat grovonion al zei, bevat deze plaat een perfecte afwisseling tussen hard en zacht.

CD gisteren ook aangeschaft. Er zat nog een tweede cd bij met een nummer van hun EP (In Aurélia), en nog vier andere nummers;

* Borgens Vor
* The Exact Colour
* The Twyncyn / Trembling Willows (deze staat niet op de andere)
* Golden Clothes


klinkt ook allemaal erg goed, het lijkt allemaal erg bij elkaar te horen. maar voor mij is die eerste cd wel de ontdekking van de afgelopen tijd. Dankuwel porcupine tree

tracklist van de eerste cd:

I Aeropause
II Goshen's Remains
III Apprentice of the Universe
IV Bright Ambassadors of Morning
V Nimos & Tambos
VI Voices in Winter
VI In the Realms of the Divine
VII Bullitts Dominae
VIII Arrival
VIII The Intention Craft
IX He Tried to Show Them Magic!
IX Ambassadors Return

Er zijn inderdaad twee exemplaren in omloop, ik heb ook de tracklist die Kevsch aanhaalt.

De tracklijst van de Britse/Europese release is ook verschillend van de USA-release.

Wel een aardig plaatje, maar na een paar luisterbeurten ging het doorgeproduceerde geluid me toch wat vervelen. In zijn soort trek ik The Pineapple Thief iets beter.

Bedankt voor de tip