Van Halen - Van Halen III (1998)

”Van Halen III” is over het algemeen alom verguisd, en dat vind ik volkomen onterecht. In de derde reïncarnatie van Van Halen neemt Gary Cherone de vocalen voor zijn rekening. Ik vind hem een uitstekende zanger en dat is op ”Van Halen III” niet minder. In de jaarlijstjes van 1998 eindige ”Van Halen III” steevast in de albumflops van het jaar, terwijl het gitaarwerk van Eddie Van Halen alom werd geprezen en hij meerdere malen werd verkozen tot beste gitarist. Dat vind ik een beetje een paradox, aangezien in mijn beleving goed gitaarwerk niet alleen komt, daar is meer voor nodig. Toegegeven, de eerste luisterbeurt van ”Van Halen III” destijds was even wennen, maar dit is een groeialbum en nu vind ik het gewoon een sterk album. ”Van Halen III” is een stijlbreuk met het eerdere werk van Van Halen. Op dit album kleurt Van Halen buiten de lijntjes, durft te experimenteren en gaat het niet meer alleen om sex, vrouwen en feesten. Ik hoor meerdere lagen en gedurfde composities. Het album bevat een divers palet aan liedjes. Van stevige rockers zoals ”Without You”, ”One I Want” (wat een solo!) en ”Fire in the Hole” (met een heerlijke outro), tot meer ingetogen werk als het dreigende ”From Afar”, ”Once” en het epische ”Year to the Day”. In die laatste maar ook in ”Dirty Water Dog” en ”Ballot Or the Bullet” rekt Eddie Van Halen het spectrum van zijn gitaarspel nog verder op en klinkt zijn brown sound nog warmer en intenser. Het afsluitende ”How Many Say I” vind ik minder geslaagd. Instrumentaal heel mooi, maar Eddie had niet zelf moeten zingen. Voor vele die-hard fans is de verandering op ”Van Halen III” te groot gebleken en mede daardoor kon Gary Cherone niet omgaan met de druk van de fanbase. Een vervolg met hem heeft er dus niet ingezeten. Persoonlijk vind ik dat erg jammer, want ik had graag willen horen waar een verdere samenwerking op uit was gelopen. Ik vind dat ”Van Halen III” een moderne en frisse rockplaat is geworden. Naar mijn mening is ”Van Halen III” dus een zwaar onderschat album. Toen destijds ”Fair Warning” uitkwam waren de kritieken ook niet mals. Nu is het een favoriet album onder de fans. Ik hoop (wellicht ijdele hoop, maar toch) dat Van Halen III dat respect nog eens mag krijgen.

P.S. Gary Cherone kreeg overigens wel het respect van de fans tijdens de ”III Tour”. Niet alleen omdat Eddie fenomenaal speelde, maar vooral omdat de setlist een perfecte dwarsdoorsnede was van het gehele oeuvre en era’s van Van Halen. Ook oude klassiekers werden weer van stal gehaald. Daarnaast behoorde ”Humans Being” tot de setlist en dat vind ik nog steeds een geweldig nummer. Dat had ik graag willen zien, maar helaas werd het optreden op Bospop geannuleerd wegens een blessure van Alex van Halen. Dat vind ik tot op de dag van vandaag nog eeuwige zonde.

hahaha…...nope…
maar lees het boek (RED) van Sammy maar....en daar staat niet alleen ervaringen in uit Eddie's donkerste periode want dan zou je met een beetje goede wil nog excuses voor kunnen vinden..... daar bovenop de videoreactie van Sammy naar aanleiding van Eddie's interview in de Rolling Stone uit 2015. heb zo effe de tijd niet om het op te zoeken voor je, maar Sammy was zooo furieus omdat Eddie beweerde dat hij alle noten voor moest doen bij Mikey (basist).
Dat was dus pertinent niet waar. "fuck You Eddie" is letterlijk wat hij zegt op camera en Sammy is daar eigenlijk helemaal niet de persoon voor om het zo te doen...….. En dat was voor mij de druppel die de emmer deed overlopen...…. ik had Eddie VH hoog zitten... ze zeggen eens dat je je idolen niet moet ontmoeten anders zou de magie verdwenen zijn...……. nou die is er dus niet meer, daar was geen ontmoeting voor nodig.

De derde zanger van een groep? Soms werkt het goed, zoals David Coverdale bij Deep Purple of Mark Tornillo bij Accept. Soms wekt het minimaal gemengde reacties op, zoals Ian Gillan bij Black Sabbath. En soms werkt het niet, zoals Blaze Bayley bij Iron Maiden.
In welke categorie zit Gary Cherone bij Van Halen? Hij was niet de eerste keus. Zo was daar Mitch Malloy, maar met al het geflirt door de groep met David Lee Roth bedankt deze na enkele demo's voor de eer.

Inmiddels weten we dat Eddie Van Halen zich intensief bemoeide met Cherones zangstijl. Bovendien speelde hij zelf sommige drumpartijen in, baste op de meeste nummers en vertelde oudgediende Michael Anthony hoe te bassen op de overige drie. In de woorden van de laatste, in 2022 gedeeld door website Ultimate Classic Rock, is III min of meer een soloplaat van de gitarist/toetsenist. Het citeert uit dit veel uitgebreidere interview vanaf 28'03".

Het gitaarwerk op III is uiteraard knap met genoeg oefenstof voor de geïnteresseerden, dat wist je van tevoren. Maar laat ik doen alsof dit een debuutplaat is. Kom ik dan goede nummers tegen?
NeWorld trapt fraai akoestisch en instrumentaal af, waarna het midtempo Without You degelijk is. Met z'n dikke zes minuten te lang, waarbij het pas in de fade-out versnelt. Dirty Water Dog heeft een sterk refrein, maar te lange coupletten voor de dikke vijf minuten.
Josephina is een groeibriljantje. Het begint klein en groeit uit naar stevig, waarbij vreemde tempowisselingen langskomen. Mijn favoriet is Ballot or the Bullet waar het eindelijk los gaat.

En verder pakt het me niet. Het zit 'm naast de te vaak geknepen zang van Cherone in de vele introverte minuten. Zoals wanneer Josephina wordt gevolgd door meer melancholisch getokkel in Year to the Day en meer daarvan in het instrumentale Primary. Nog verdrietiger is de sfeer in Once, een synthesizernummer met sequencer, drumcomputer en gitaar.

Fire in the Hole haalde in ietsiepietsie ingekorte versie de soundtrack van Lethal Weapon 4 en past vast bij zo'n verhaal. Maar VH III met zijn tien nummers van boven de 5 minuten? Het is een lange zit. Te veel slappe nummers, daar kon Cherone niks aan doen.
Als totaal is het me te veel één man in zijn thuisstudio die hoorbaar niet de vrolijkste was en anderen liet meedoen. Anthony vond de tour erna wél heel goed en Cherones bijdrage daarin prima, maar het verval van het ooit machtige Van Halen was ingezet.