menu

Morte Macabre - Symphonic Holocaust (1998)

mijn stem
3,62 (13)
13 stemmen

Zweden
Rock
Label: Mellotronen

  1. Apoteosi del Mistero (4:20)
  2. Threats of Stark Reality (2:59)
  3. Sequenza Ritmica E Tema (7:06)
  4. Lullaby (8:05)
  5. Quiet Drops (6:46)
  6. Opening Theme (2:53)
  7. The Photosession (7:14)
  8. Symphonic Holocaust (17:50)
totale tijdsduur: 57:13
zoeken in:
Omayyad
"Symphonic Holocaust" bevat vijf muzikale eerbetonen aan de componisten van de soundtracks van vermaarde, voornamelijk Italiaanse, horrors als "Paura Nella Città Dei Morti Viventi" ("City Of The Living Dead", 1980) van Lucio Fulci, "E Tu Vivrai Nel Terrore – L’Aldilà" ("The Beyond", 1981) eveneens van Lucio Fulci, "Rosemary’s Baby" (1968) van Roman Polanski, "Buio Omega" ("Beyond The Darkness", 1979) van Joe D’Amato en "Cannibal Holocaust" (1980) van Ruggero Deodato. Samen met een nummer uit de, mij uiteraard onbekende, pornofilm "Golden Girls" (1984) van Alan Vydra en twee eigen composities komt het totaal hiermee, geheel volgens de elementaire rekenkunde, op acht.

Zoals uit de albumtitel valt te herleiden, is de muziek op "Symphonic Holocaust" een mengeling van progressieve rock met horrorthema’s. Deze is overigens niet volslagen uniek, want volgens de tekst in het boekje kent het mengen van horror, seks en progrock zijn oorsprong in de jaren zeventig. Met bands als Museo Rosenbach, Celeste en, met name, Goblin (Dario Argento’s hofleverancier) is deze beweging voornamelijk in Italië zeer populair. Wat evenwel wel erg knap is, is dat Morte Macabre de herinterpretaties van deze muziek een hedendaags gezicht weet te geven.

Een wezenlijk onderdeel hierbij is het excessief gebruik van de onvolprezen Mellotron. De band telt maar liefst vier bespelers van dit antiek instrument! Het zacht golvende geluid maakt het een ideaal instrument op de achtergrond, waarbij het een zekere dreiging ten toon kan spreiden. De hevige, vaak hoge vioolachtige klanken zijn op hun beurt dan weer een zeer geschikte ondersteuning tijdens de wat meer agressieve stukken.

"Symphonic Holocaust" is geenzins een overdonderend album te noemen. Daarvoor hebben de vaak subtiele en wel degelijk sinistere melodieën te veel tijd nodig om aan de oppervlakte te komen. De sombere en depressieve plaat is daarmee duidelijk veel geschikter als soundtrack bij een fijnzinnige horrorfilm in plaats van de gekende bloedspillende slashers.

Ozric Spacefolk
In wat voor bui moet je zijn om te kunnen aanhoren?!?

Een overdonderende plaat vol over-the-top melancholiek en mellotron.

Veel te zwaar voor mij. Ik zet nog een gezellige Hidria Spacefolk-plaat op...

Gast
geplaatst: vandaag om 15:41 uur

geplaatst: vandaag om 15:41 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.