Andrew Ridgeley - Son of Albert (1990)

Het enige album van de andere helft van Wham. En niet erg succesvol, dit album flopte en Andrew raakte helemaal in de vergetelheid... Geen idee wat deze man nu doet.

Wat mij betreft heeft hij geluk gehad dat hij mee mocht doen met Wham, want hij snoepte mooi mee van het succes. Heb niet het idee dat hij enige inbreng had. George Michael was degene met talent (zoals later ook gebleken is). Benieuwd of ze nog zulke goede vrienden met elkaar zijn..

Het enige nummer dat ik goed vind van dit album is de 'hardcore'-versie van 'Shake'. Die is beslist o.k. te noemen. De rest van deze kan me werkelijk gestolen worden.
Andrew is zich na dit album gaan storten in zijn altijd grote hobby van 'autoraces'. Hij wilde een prof. coureur worden. Maar helaas, ook dat mocht allemaal niet baten.
Daarna nooit meer iets vernomen van deze man.
Andrew en George waren schoolgenoten en later hechte vrienden die samen, nadat George 'Careless whisper' had geschreven, 'Wham' oprichtten. Maar ook als kameraad heeft Andrew afgedaan als we Goerge mogen geloven. Hij zei dat ook hij Andrew nooit meer heeft gezien.

Dit had ik uit een magazine. Echter niet al te lang geleden was er een interview op televisie, een recente, waar George vertelde dat hij nog altijd dikke maatje was met Andrew. Even later komt hij er zelfs nog even bij.....dus in deze mijn correctie...
p.s.: Andrew liet niet veel los over zijn prive. Maar wattie ook maar doen mag nu, op zijn manier heeft hij zijn zaakjes ook wel voor elkaar nu denk ik. Hij kwam over als een bewust iemand, volwassen.

Tja, hoe uiteenlopend kunnen carrieres vallen:

George Michael: 564 stemmen
Andrew Ridgeley: 0 stemmen
Pepsi & Shirlie: 0 stemmen
Deon Estus: 0 syemmen

Plus komt bij dat Andrew nog nooit een hit heeft gescoord en de andere 2 artiesten beiden slechts 1: Heartache (Pepsi & Shirlie) en Heaven Help Me (Deon Estus).

En dat kwam omdat George daar aan mee deed (en het mede geschreven en geproduceerd had).
Trouwens George doet ook mee op het album van Ridgeley, hij is namelijk te horen op Red Dress.

Heb dit album, en draai m eigenlijk nooit.

Shake is wel een erg lekker nummer, en de ROxy music cover price of love gaat ook nog wel...

Verder was het wel duidelijk wie Wham eigenlijk was

Had je deze cd niet voor hoeven kopen lijkt me

Nee klopt, maar... Ik heb ooit de cd single van Shake! gekocht, omdat ik dat echt een lekker nummer vond. Destijds werkte ik bij de Free R Shop, en kwam dit album tegen voor wel 1 hele gulden.. Dus toen heb ik deze maar meegenomen

Okay, dan had ik 'm ook meegenomen. Shake is een lekker nummer en op Red Dress doet GM mee. Rechtvaardigt zowaar een hele Gulden

Is dat zo? dat wist ik niet eens!!

Grappig detail...

Nou, met the price of love als ook nog aaridg nummer heb ik dus voor 33 cent per nummer, best een aardig koopje gedaan

Voor 1 euro meegenomen. Ben benieuwd wat me te wachten staat!

Oh, daar hoop ik ook altijd nog eens op.

Eén maal beluisterd. Tja, het is me nog steeeds niet duidelijk wie Andrew Ridgeley was.
Klinkt als Bryan Adams in een 3 delig maatpak.

De sound van Wham! is in de verste verte niet te bekennen. George Michael evenmin.
Een reden meer om aan te namen dat Andrew bij Wham! gewoon een posterboy was.
Muzikaal had ie niet beel in te brengen. En dat is maar goed ook.

Deze plaat scoort geen voldoende. Het merk "Andrew Ridgeley" was in 1990 al vier jaar over de datum. Geen wonder dat dit een flop werd.

Lekker veel gitaren! Shake is wel lekker.

Op LP gevonden, en toch maar meegenomen.

Nu ik m na een heel lange tijd weer eens beluister, is het eigenlijk best een aardig plaatje.

Shake is de topper, gewoon een lekker nummer. Red dress doet t ook erg goed, en Baby Jane als afsluiter (op de LP) is ook een leuk nummer. De cover van the price of love is ook goed te pruimen, en Flame en Mexico gaan ook lekker.

Kortom, mijn 2 was te laag, en gaat naar 3.
Natuurlijk is Andrew geen super zanger, maar zo slecht is dit toch niet. 25 jaar oud inmiddels, en amper opgepikt door de media. Ik blijf t zonde vinden dat Shake niks deed in de top 40...

Ik vrees dat Andrew al teveel bekend stond als de helft van het duo Wham, die niet echt bedeeld was met veel talent.
Aan het handje mee lopen van George Micheal.

Ik heb het toen wel eens gehoord, maar er staat me praktisch niets meer van bij. Zegt genoeg.

Een mogelijke reunie van Wham steekt regelmatig de kop op.
De heren zijn nog steeds goed bevriend.

Ik ken dit album via mijn zusje, ze was destijds een fanatiek Ridgeley fan. Het is niet slecht, maar scoort ook nergens boven de middelmaat.
Ridgeley verdween na dit album van de radar, gaf in 1997 zijn enige interview en gaf onlangs op twitter aan dat de reünie een grap van Michael was.
Is tegenwoordig bezig met het zeemilieu, voetbal, wielrennen, pub en met Karen Woodward. Vooral dat laatste lijkt mij een prima tijdsverdrijf

Maar die man van Eurythmics had wel de mooiste van de Bananarama's.

Inderdaad, Siobhan Fahey is flink veranderd.

Vind t bij hem nogal meevallen eerlijk gezegd.

Ach...

Time changes Siobhan too !

Nou, dit vind ik dus een normaal verouderingsproces. Hij is alleen ietwat dikker en kaler en grijzer geworden.

Dat klopt niet, want hij zit gewoon met George aan de piano in de docu over George uit 2005. En ook daar doet hij zijn woordje.

nou vind ik het allemaal wel best, maar The Price of Love een Roxy Music cover noemen gaat me te ver.

Ja sorry 12 jaar verder weet ik ook wel beter. Maar toen kende ik t niet anders.... aldoende leert men he. Zo bekend is het origineel overigens ook weer niet..

Het origineel van The Price of Love staat uiteraard o.n.v. The Everly Brothers. Een compositie hoofdzakelijk van Don Everly. Eén van de leukste, maar een beetje vergeten hit van de broers, uit 1965, een beetje de nadagen van de broers. Desalwelteplus toch mijn favoriete periode, maar dit geheel terzijde. Het gaat hier tenslotte om Andrew Ridgely. Ook een beetje over het hoofd gezien. Ja, zijn talent steekt wel erg schril af tegen dat van George Michael. Er was een tijd dat ik het gevoel had dat hij zelfs succes zou hebben als hij een akkoordenschema onder zijn boodschappenlijstje zou zetten. En dat maakte Ridgely van meet af aan kansloos.
Shake is nog enigszins bekend omdat het een single was. Het ritme doet me altijd een beetje aan Bo Diddley denken. En zelfs aan Faith van zijn maat.
De cover van The Price of Love is verdienstelijk, maar ovetreft het origineel niet. Het lukte Brian Ferry om het nummer met Roxy Music in elk geval te evenaren.
Er is aan Andrew Ridgely geen groot zanger verloren gegaan, ook daar was George Michael zijn meerdere. Dat maakt dit album op zijn minst tot een interessante voetnoot. Als ik de verhalen mag geloven was Andrew Ridgely degene die de verlegen George Michael onder zijn vleugels nam en hem hielp zijn verlegenheid te overwinnen en Wham te ontwikkelen. Ja, dan mag je van mij ook een keer een flutalbum maken.
Met Ridgely is het goed gekomen. Doet mee in een AH reclamefilmpje, recentelijk te zien bij Eva Jinek en mag af en toe zijn verhaal vertellen.

Ik begrijp dat Andrew Ridgely niet veel muzikale credits krijgt, maar hij is wel degelijk degene geweest die gezorgd heeft dat Wham op de radar kwam en schreef de muziek van Careless Whisper (van de rechten alleen van dit nummer kun je een heel aardig pensioen overhouden).