Temple of the Dog - Temple of the Dog (1991)

Prachtig muzikaal eerbetoon aan Andrew Wood. The man of golden words die aan de vooravond van de release van Mother Love Bone's debuut Apple zichzelf permanent verloor in heroïne en het leven liet. Kamergenoot Chris Cornell maakte samen met o.a een paar overgebleven leden van Mother Love Bone deze sonische dankbetuiging. En voor het eerst schittert, zij het maar even, de ster van Eddie Vedder in Hunger Strike.

Eén van de weinige goede grungeplaten. Sterk album! Onderscheid zich van de rest door eigen stijl en goede composities.

Hunger Strike

Eerste albumhelft is top, maar de tweede helft is niets speciaals. Zoals al zo vaak gezegd is de zang erg sterk op dit album, met als bekendste voorbeeld 'Hunger Strike' waar Eddie Vedder en Chris Cornell hun krachten op magistrale wijze bundelen. Maar geef mij toch maar Pearl Jam of Soundgarden!

De composities van Pearl Jam en Soundgarden zouden later nog sterker blijken. Toch vind ik daar de tweede albumhelft niet minder om. De ingetogener kant van Cornell staat in de kinderschoenen maar is omlijst van emotie door het overlijden van een vriend.

Gisteren deze plaat ontdekt en voorlopig vind ik hem geweldig. Vooral Wooden Jesus maakt veel indruk.

Heb deze plaat nu meerdere malen gehoord en ik vind hem werkelijk schitterend in mijn oren staat hier niets zwaks op. Uitschieters voor mij zijn Times of Trouble, Wooden Jezus, Call me a Dog en Hunger Strike. Prima plaat die me beter bevalt dan het materiaal van Soundgarden.

Heel mooi plaatje waar de kracht duidelijk ligt bij de vocalen. Man, wat een verrukkelijke strot hebben beide heren! De nummers op zich zijn allemaal van hoge kwaliteit, met uitzondering van de laatste drie nummers.

Ik moet zeggen, dat het een goede plaat is met 2 goede zangers. Op dit moment pakt het me nog niet helemaal, net zoals MadSeason. Voor nu dus nog een 3,5. Kan zeker hoger worden, maar op dit moment zeg ik, geef mij Pearl Jam maar.

'Say hello 2 heaven' stond destijds op compilatie-cd 'What's up', zo leerde ik Temple of the Dog kennen. Tijdloze plaat met een geweldig klinkende Cornell op zijn best, maar hiermee doe ik de andere leden zeker tekort. Met deze plaat zou iedereen mee moeten opgroeien, al zal deze altijd in de schaduw blijven staan van 'Ten'. Tweede deel vond ik aanvankelijk ook minder, maar wat luisterbeurten verder ben ik ook deze nummers gaan waarderen.

Ik luister dit zo nu en dan maar ik kan maar niet in de andere nummers komen dan enkel Hunger Strike. Dat nummer is echt geweldig. Misschien weer eens een spin geven.

1 woord: Geweldig !!!!

Zo zit dat, heb m al 3 jaar in bezit maar zag net dat ik nog niet gestemd had!

Schitterend grunge album, ik heb hem al vaak gehoord, ik ga er binnenkort maar eens een beoordeling aan binden .
Hunger Strike is een van de beste tracks die ik ken, schitterend die emotie.
Ik heb sowieso een zwak voor dat soort tribute tracks, zoals ook Far Behind van Candlebox, voor dezelfde persoon.

Hm....hunger strike vind ik eigenlijk 1 van de mindere...de echte toppers vind ik Say Hello 2 Heaven, Call me a Dog, en All night Thing. Al moet ik zeggen dat de rest van het album ook van een uitzonderlijk hoog niveau is.

luister ook eens naar de 2e van Alterbridge zelfde stijl qua zang ... fantastisch

Toen ik dit las hardrock, luisterde ik Alter Bridge , ook geweldig inderdaad!

Bijf deze cd maar draaien: ik verhoog hem met een halfje naar 4,5 *

Prachtalbum. Hunger Strike en Reach Down

Temple Of The Dog is verwerken.
Rouwproces in gang gezet door de vroege dood van Andrew Wood.
Gewoon een groep vrienden die Stone Gossard en Jeff Ament hierin steunen.
Samen tot een mooi eerbetoon komen.
Het presenteren van Eddie Vedder tot het grote publiek.
Als waardige opvolger van Wood.
Waarschijnlijk bewust werd zijn rol hier nog klein gehouden.
Zodat men alvast kon wennen aan de nieuwe frontman.
Hunger Strike is wel het sleutelnummer.
Chris Cornell die als het ware Vedder aankondigt.
Hij opent, maar de muzikale opluchting komt op het moment dat Vedder invalt.
Duidelijk hoorbaar in de instrumentatie.
Vervolgens lijkt ook Cornell zich beter in zijn vel te voelen.
Verder wordt het nivo van Ten en Badmotorfinger niet meer gehaald.
Is waarschijnlijk ook niet de opzet geweest.
Geen rivaliteit bij dit project.
Gewoon een vriendengroep met een groot verlies.
Beschouw het als sleutelalbum.
Nodig om Pearl Jam en Soundgarden tot verdere ontwikkeling te laten komen.

Hmm....mooi deric ....al moet ik zeggen dat ik dit album beter vindt van badmotorfinger en ten . Al valt over ten natuurlijk te twisten!

Dit album valt me eigenlijk ietwat teleur, in vergelijking met bijvoorbeeld Pearl Jam. Sommige momenten had ik echt zin om er mee te stoppen, maar er was altijd wel iets die me deed door doen.

Valt dit album je teleur?

Misschien valt hij tegen of stelt hij je teleur:P

Maar ik vind dit toch eigenlijk wel een hoogte punt in de historie van Soundgarden en Pearl Jam.
Misschien zijn sommige nummers te lang, en dat vind ik ook want die vervelen me dan gewoon.
Reach Down heb ik nog nooit geluisterd, sla hem altijd over... 11 minuten.
Misschien toch maar eens lusiteren. Ik plak een 4 aan dit album vast

Reach Down is juist een heel goed nummer, Ducoz.
Geef dat nummer een kans. Laat je niet afschrikken door de lengte.

Heb je echt Reach Down nog nooit geluisterd???

Is voor mij HET hoogtepunt van de cd!!! Echt een keer proberen hoor....

(Ik vind eigenlijk dat je geen eens een mening mag hebben over een cd die je nog nooit in zijn geheel hebt gehoord...)

Waarom zou een nummer je überhaupt afschrikken puur en alleen omdat hij elf minuten duurt? Daarnaast ben ik het met freakey eens dat je eigenlijk geen stem mag uitbrengen als je die nog niet hebt gehoord.

(Daar ben ik het eigenlijk wel mee eens...)

Ja ik heb hem wel gehoord daar gaat het niet om, want ik heb deze cd denk ik minimaal 6 tot 10 keer helemaal in het geheel gedraaid, daarna puur van de Ipod.
Maar dan als achtergrond muziek, heb de CD al sinds 2007 dus een mening over deze plaat heb wel, sinds 2008 stond er namelijk 5 sterren van mij, maar die vond ik toch wat te hoog..
Op de achtergrond springen er voor mij maar 2 nummers echt uit, en dat zijn net als vele andere voormij al hebben gezegd, Hunger Strike en Say Hello to Heaven.
Ik hoop dat ik hier mee genoeg uitleg heb gegeven, op de Ipod sla ik hem liever over..

Ps. ik moet hem zowieso weer heer luisteren want de laatste keer dat hij in de speler zat was ergens in het begin van de zomer-2010.
In de tijd dat ik hardcore grunge fan was, waren nummer van 2 tot 4 minuten prima, 11 was in mijn ogen al erg lang en vond ik Soundgarden niet zo heel leuk(Cornell's stem wel o nu en dan), nu wel trouwens.

Oh, maar je hebt het nummer dus wel al een aantal keer beluisterd. In dat geval mag je er wel op stemmen. Ik ben zelf altijd erg fan van wat langere nummers, mits goed natuurlijk. Er is veel meer tijd voor opbouw en variatie.

Ja tuurlijk, er is inderdaad niet veel mis met lange nummers, heb in begin 2010 pinkfloyd ontdekt, en dergelijke en was zomer 2009 helemaal fan van Grateful Dead, ik heb daar 1 CD van(Grayfolded) met maar 1 nummer er op, dat is een dubbel CD en het nummer duurt anderhalf uur!

Had toen dertijd altijd een mwa-mwa gevoel bij Soundgarden, net er op of net er onder.
Deze plaat steeg daar net iets meer boven.
Toen ik van Led Zeppelin en Guns N' Roses ging houden kon Soundgarden ook weer mee komen en viel deze beter in de smaak.
Moet hem weer eens opzetten voor een helder beeld, vond Wooden Jesus altijd maar een vervelend nummer. Momenteel zit ik even aan de FInntroll, dus hij komt op het To-DO lijstje