Prince and the Revolution - Purple Rain (1984)

Uit den wandelgangen,.. met een goede connectie...

Warner kreeg het oppoetsen van de video en audio niet op tijd klaar voor de release van de deluxe editie. Dat is dus de reden van het weglaten. En meteen een reden voor een latere, aparte release.
Al komen er nu ook verhalen dat t alleen via streaming verkrijgbaar zal zijn. Wat natuurlijk belachelijk zou zijn..

Het instrumentale Father’s Song doet me vooral denken aan de eerste albums van Gary Numan.

Heb de eerste luisterbeurt erop zitten van de expanded version.

Als fan kan ik er alleen maar blij mee zijn, ook al mis ik dus de lange versies van darling Nikki en the beautiful ones, waar er dus wel een van is toegevoegd van Computer blue.

De rest van de b kanten en 7 inch en 12 inch versies heb ik al , maar is leuk om we zo bij te hebben.

The rarities is het deel wat het meest interessant is voor me. Ondanks het feit dat de meeste tracks niks te maken hadden met het album Purple Rain of het proces. De meeste dateren van na de release. Maar de nummers die er op staan zijn veelal wel in bezit op bootlegs, maar nu is de kwaliteit echt goed. En natuurlijk Fathers song en electric intercourse zijn de grote verrassingen hier.
Nummers als possessed, dance electric en wonderfull ass circuleren al jaren rond, maar dit zijn allen andere versies dan de meeste bootlegs bevatten.

De Syracuse dvd is ook al bekend,maar een mooi document en nu voor t eerst officieel op dvd (al wel ooit op vhs en laserdisc verschenen)

Het had (zoals altijd) beter gekund, maar ik ben tevreden.

We zullen het hier mee moeten doen helaas.

De release is fijn, maar ook weer een reality check, de man is niet meer....

Prince en deluxe versies... het is even wennen, maar eindelijk is ie er dan met de hoognodige vertraging: Purple Rain.
Een toch wel emotioneel moment. Purple Rain is immers het album waar het allemaal mee begon voor mij als 14-jarige puber en dat gaat nu gepaard met het besef dat m'n muzikale held er niet meer is. Al ruim een jaar niet meer.....

De expanded version is natuurlijk de meest interessante versie met een dvd van een concert dat tot op heden alleen op VHS verkrijgbaar was (Syracuse 1985) en twee extra cd's, waarvan cd 2 voor velen de meest spannende zal zijn. Nummers die veel grote fans al wel kenden, maar die nu officieel uitgekomen zijn en in betere kwaliteit.

Laat ik dan ook eens met die cd beginnen: The Dance Electric is geen onbekende. Geweldig synthpopfunk nummer. Een weggevertje aan André Cymone, maar in zijn eigen versie onweerstaanbaar natuurlijk. Dit is de Prince waar ik in 1984 zo van ben gaan houden.

Love and Sex is nieuw voor mij. Het begint alsof de live 12" versie van I Would Die 4 U van start wil gaan. Dat is dus niet zo. Een funky nummer waar de nadruk enorm wordt gelegd op Yamaha DX7 digital synthesizer. Het o zo kenmerkende geluid van Prince in die tijd. Niet bepaald een hemelbestormend nummer uit de kluizen van de kleine, grote man, maar wel lekker om te horen. Het spelplezier druipt ervan af. Hier horen we een band die zichzelf goed weet te vermaken in de studio. Dat het nooit op een album terecht is gekomen valt te begrijpen. Fijn om Prince weer eens lekker te horen krijsen.

En dan de 'Hallway Speech Version' van Computer Blue. Die is al langer bekend bij de fans. Het zijn juist deze lange versies die Prince zo onweerstaanbaar goed maken. Wat een geweld in deze lange versie. Ik kan er maar geen genoeg van krijgen en wat klinkt het goed in deze nu officiële versie. Niks bootleg meer, maar gewoon in het verdiende daglicht. Man, man, man wat is dit toch goed. En dan baal ik tegelijkertijd toch wel dat de lange versies van Darling Nikki en The Beautiful Ones er niet tussen staan. Die gaan misschien wel nooit meer officieel verschijnen?!

De studio-versie van Electric Intercourse konden we al eerder beluisteren en was voor de fans wel een bijzondere. De live versie was bekend met al z'n emotie en nu dook ineens een studio-versie op. Die bestond dus wel degelijk! Een behoorlijk kenmerkende ballad uit die tijd, bedoeld voor de film, maar vervangen door The Beautiful Ones. Hoe mooi dit nummer ook is: het kan totaal niet tippen aan The Beautiful Ones. Deze studio-versie ontbeert toch ietwat te veel emotie die overigens wel in de live-versie voelbaar was. Maar dat het een zeer goed nummer is staat buiten kijf. Het brengt me terug naar mijn tienerjaren. Het had ook mooi op 1999 kunnen staan trouwens.

Our Destiny/Roadhouse Garden is een echt Revolution-nummer. Het geeft aan dat deze band wel degelijk z'n invloed had en of het nu zijn beste begeleidingsband ooit was durf ik niet te zeggen. Het is zeker wel zijn meest iconische. De start van Our Destiny is bekend voor iedereen: het strijkers-intro van The Ladder. Clare Fisher all over. Lisa op lead-vocals. Leuk voor het tijdsbeeld, maar verder niet heel erg bijzonder of opwindend. De grote fans zijn er vast mee in hun nopjes, maar of dit nu heel erg veel toevoegt voor het grote publiek betwijfel ik. Het tweede deel, Roadhouse Garden, is dan weer een heel stuk boeiender. De flow van dit nummer is heerlijk. Het was al bekend als live nummer (First Avenue 1984) en nu dus een studioversie. Waarom deze nummers aan elkaar gekoppeld zijn weet ik niet, maar er is een behoorlijk verschil in kwaliteit wat mij betreft.

Possessed circuleert ook al langer rond onder fans. Een eerbetoon aan James Brown. Een prima funky track, maar niet zijn meest bijzondere. Maar toegeven: zelfs dit misschien wat minder interessante nummer uit deze periode is vele malen beter dan veel van zijn latere werk. Het toont aan op wat voor niveau Prince op dat moment zat.

Ook Wonderful Ass is geen onbekende. Maar goed dat het nu officieel verschenen is, want het blijft een grappig en vooral luchtig popnummer waar Wendy & Lisa de hoofdrol krijgen.

Velvet Kitty Cat is een niet al te boeiende demo, waarschijnlijk bedoeld voor The Time of Apollonia 6. Ook dit nummer kende ik al. Leuk, maar meer ook niet.

Katrina’s Paper Dolls is een nieuw nummer die ik voor het eerst hoor. Hier kakt cd 2 toch wel een beetje in, want erg spannend kan ik dit nummer niet noemen. Wel een leuke aanwinst 'voor de heb' en toch ook wel een typisch Prince-nummer uit die tijd.

We Can Fuck kennen de minder grote fans ook wel als We Can Funk, het nummer dat gezongen wordt door George Clinton op Grafitti Bridge. Deze oudere versie circuleert ook al heel lang rond onder de bootleg liefhebbers. Heerlijk, dampende funk. Wat moet je daar verder nog over melden?! Niks. Gewoon over je heen laten komen.

Father's Song is de bekende instrumentale ballad uit de film met delen die in Computer Blue terug zijn te horen. Een perfecte afsluiter voor deze disc.

En dan is er natuurlijk nog cd 3 met daarop niks nieuws voor de fans: de singles (oerlelijk in deze edits, altijd al gevonden, gaat nooit veranderen) en de b-kanten. Die zijn natuurlijk een stuk interessanter ook al zijn ze bekend. Nu mooi bij elkaar op een schijfje met als extra de 12" versies van de hits, die niet te versmaden zijn. Dat blijven gewoon de beste versies. Neem een Let's Go Crazy: die versie kan ik niet genoeg horen. Hoor ik dan de gewone album versie dan mis ik altijd echt iets.

En uiteindelijk zou het moeten draaien om disc 1: Purple Rain. Het album waar het voor mij dus mee begon in 1984. Onverwoestbaar. Een klassieker. Geremasterde versies zijn altijd fijn voer voor puristen, ik laat de discussie dan ook aan hen of dit nu een verbetering is of niet. Ik hoor het vaak niet zo heel goed. Zo op het eerste gehoor klinkt het prima, maar ongetwijfeld zal ik de echte details nog moeten gaan ontdekken via beluistering door een koptelefoon.

Is het goed dat deze nieuwe versie van Purple Rain er is?! Ja, natuurlijk. Maar misschien is het toch ook wel een fan-dingetje zoals dat zo vaak gaat met dit soort grote klassiekers in een nieuw jasje.
Ik hoop dat met name door de nummers uit de grote, mysterieuze kluis er toch mensen zullen zijn die wat dieper in het werk van Prince gaan duiken of die begrijpen waarom de grote fans soms zo lyrisch konden zijn over 'langere versies' of 'onuitgebrachte nummers' die onterecht nooit het daglicht zagen.

Zelf ben ik er heel gelukkig mee, ondanks het feit je altijd weer dingen mist (waar zijn zoals eerder al gezegd de prachtige lange versies van Darling Nikki en The Beautiful Ones?). Het paarse Prince-hart gaat er hoe dan ook weer even heel snel van kloppen.

Toch een kleine correctie aERodynamIC : de violen in roadhouse garden zijn dezelfde als op het intro van the Ladder en niet het outro van Purple Rain

Oeps, klopt natuurlijk helemaal (ik ken dat intro en outro uiteraard niet zo goed haha). Ik pas het nog even aan (ben toch nog wat typfoutjes aan het verbeteren)

Waarom staan de Live at the Carrier Dome, 1985 nummers hier toegevoegd als extra tracks? Dit is een DVD en die worden toch nooit toegevoegd?

Alle eerste opnames komen uit de periode 83-84 . Hoezo zeg je dat ze van na de release komen? Er zijn na de eerste opnames nieuwe versies gemaakt. Maar de originelen komen van voor de release.

In het begin van mijn Prince-fan zijn, nu alweer meer dan tien jaar geleden ( ) was de kleine tovenaar nog veelvuldig op youtube te vinden. Niet alleen videoclips en albumtracks, maar ook 12 inch-versies en bootlegdingetjes. Ik beluisterde dat toen best veel, maar daar kwam zoals gekend vrij snel een einde aan. Ik had absoluut niet het geld om zelf achter bootlegs met dit materiaal aan te gaan, dus veel van die liedjes die ik toen wel eens luisterde heb ik al zo’n tien jaar niet meer gehoord. De lange versies van Computer Blue en I Would Die 4 U staan me nog bij, net als bijvoorbeeld The Dance Electric. Helaas, plots lagen dit soort goudklompjes lichtjaren ver buiten mijn bereik.

Gelukkig is er nu dus de expanded edition van Purple Rain, en is deze al op spotify gezet. Prince zelf was waarschijnlijk minder blij geweest met deze gang van zaken, maar mij doen ze er een groot plezier mee. Eindelijk kan ik weer al die heerlijke lange versies en dat uitstekende restmateriaal door mijn oortjes laten knallen! Ik zit nu middenin cd2 en jongens, wat ligt het niveau hoog! Ik geniet echt zo hard op dit moment, niet normaal. Leukste nummer tot nu toe dat ik nog niet kende: Love And Sex. Leukste hernieuwde kennismaking: de lange versie van Computer Blue (maar de 12” van I Would Die 4 U moet nog komen, natuurlijk).

Hoe dan ook, mijn dag kan al niet meer stuk, zoveel is zeker. Prince, nog maar eens bedankt voor alles!

Heb de Deluxe Expanded Edition (die eind juni 2017 uitkwam) net op tijd afbesteld: los van de verschrikkelijk goedkope verpakking, is met de remaster het originele album weer eens heerlijk verkloot. De geremasterde versie kent dan ook een veel slechtere dynamic range dan het origineel.

De andere albums in het boxje zijn in dat opzicht beter, maar volgens een kritische luisteraar (die Adobe Audtion gebruikte) op het bekende muziekforum www SteveHoffmann.tv , kent de 12" van 'Erotic City' gelijk aan het begin een hinderlijke 'drop out', Ook in 'Computer Blue' is zoiets te horen, met daarnaast een geluidsprobleem in het rechterkanaal. Ook met 'Velvet Kitty' en 'Our Destiny/ Roadhouse Garden' is het nodige mis op geluidstechnisch gebied.

Bron: Prince - Purple Rain Deluxe Edition 2017 | Page 4 | Steve Hoffman Music Forums - forums.stevehoffman.tv

Natuurlijk, je kan dit allemaal slikken, de kosten van de 3CD/1DVD zijn op zich niet hoog, maar ik had graag meer betaald voor een betere versie in ook nog een stevigere en luxere verpakking.

Het is mij in ieder geval duidelijk genoeg dat Warner Brothers en/of de master engineer (i.s.m. overigens Prince zelf) veel aandacht heeft geschonken aan zijn werkzaamheden (not). Ik val voor de vele songs van de B-kantjes en 12"'s van Prince maar weer gewoon terug op het oude vinylwerk.

Misschien over tien jaar een nieuwe kans op een betere versie van het album met de nodige B-kantjes?

De basis voor dit album ligt in de First Avenue show uit 1983. De rest is daarna toegevoegd. Het is nagenoeg een live plaat

Dance Electric komt wel uit 1984, maar opgenomen na de release van PR
Our Destiny Roadhouse Garden zijn ook uit 84, maar niet bedoeld voor PR. Ze zijn rond juni opgenomen, de maand van de release van PR
Velvet Kitty Cat en Katrina's Paper Dolls waren voor Vanity 6 2e album, maar door dat ze stopte, hield dat op. Niet voor PR bedoeld.
Wondefull ass is origineel uit 83, deze opname is wel uit 84, maar ook nooit voor PR bedoeld geweest.
Possesed, Computer Blue, en Father song zijn uiteraard wel voor PR gemaakt daar ze ook in ieder geval in de film te horen zijn.
Electric intercourse is wel bedoeld voor PR,maar vervangen voor Beautiful ones. Echter is deze studio versie niet de versie die daarvoor bedoeld was. Dat was waarschijnlijk de live versie van 1st avenue.
We can fuck is uit 83, maar ook niet bedoeld voor PR.

Kortom, ja, deels staan er songs op deze cd die echt bij PR horen en stammen uit 83 of 84, maar een deel van de tracks hebben niks met PR te maken verder. Desalniettemin wel fijn dat ze nu op één plaat staan.

Als je trouwens bedenkt hoeveel kwaliteit er op dat schijfje staat, en je dan bedenkt dat dit nog niet eens alles is uit die periode, dan is het natuurlijk wel enorm uniek. Ik kan geen één artiest noemen ie zoveel kwalitatief goede tracks in zijn kluis had liggen, maar ze niet waardig genoeg vond.

prettig dat het er nu toch uitkomt. Laten we hopen op vervolg releases zoals deze.



Tja, alleen het album zelf is een remaster natuurlijk. De extras niet. Echter hoor ik al deze dingen niet die jij nu noemt, maar ik ben dan ook geen audiofiel.

Je laat een mooie release schieten door de mening van anderen te volgen, da's jammer.

Die zijn er wel hoor

Bruce Springsteen...

Nou mensen, ook niet echte fans die dit een geweldige plaat vinden, ik zou 'm toch maar gauw gaan halen. Er is niks mis met het digipak, dezelfde kwaliteit als vergelijkbare edities, alleen is deze maar liefst 4-fold uitvouwbaar. Ook is het artwork ervan fraai gedaan en zit er een boekje bij van maar liefst 36 pagina's.

Het geluid op de meeste interessante CD's, 2 en 3 is werkelijk prima. De inhoud van de formidabele CD2 (From The Vault) wordt hierboven al mooi beschreven door lennon & aERodynamIC en is niet te missen. En die B-kantjes? Er staan er 3 op CD3, samen met een paar heerlijke 12 inch mixes. Als je dan voor 25 euro ook nog de DVD van het sublieme Syracuse concert erbij krijgt dan zou ik maar naar de winkel rennen, ook al zit er een enkel geluidsfoutje in.

De perfectie zelve in het poplandschap. Elke song is er boenk op.

Meer woorden heb ik hier niet voor nodig.

Helaas valt de (beeld-) kwaliteit van de dvd heel erg tegen. Daar hebben ze blijkbaar niet veel meer van kunnen maken.

Dat is een rechtstreekse copy van de laserdisc
Het is destijds live uitgezonden maar nooit op film gezet. Beter dan dit zal het dus ook nooit meer kunnen worden.

Overigens hoor ik de fout in erotic City ook (track 6, meteen aan t begin) dat is wel een heel erg lelijk foutje. Maar ik erger me er verder niet aan. Doet niks af aan hoe gaaf ik deze box vind.

Beeld- geluidskwaliteit dvd is prima. Het is precies zoals ik het me kan herinneren toen het live werd uitgezonden op de ZDF (of een andere Duitse zender, dat weet ik niet meer exact) en ik het stiekem zat mee te kijken met mijn oudere zussen terwijl ik al lang op mijn bed had moeten liggen

Super vette box dit!!

pfffff wat ongelofelijk gaaf die outtakes. Gewoon glashelder ipv altijd maar slechte kwaliteit. Kunnen ze niet gewoon de complete kluis van prince uitgeven? Ik hoop dat elk album tot lovesexy deluxe wordt. Ik heb syracuse ook van die duitse zender destijds. de videoband zo vaak gedraaid toen dat die versleten was.

Ik heb het nog op koop VHS (met als titel Live). Had het toen ook op cassette en echt helemaal grijs gedraaid. Ik ken dus ook echt elk gesproken woord van Prince uit mijn hoofd ('it's a purple house').

Nu heb ik het ook als mp3 en gelijk maar geplakt achter disc 1, 2 en 3. Helemaal compleet als mp3 op deze manier.

Tsja daar is dan eindelijk de zo lang verwachte re-issue. Prince was hier zelf in 2014 ook mee bezig vanwege het 30-jarig jubileum, maar om schimmige redenen is het destijds niet uitgebracht. De Deluxe box is uiteraard de meest interessante versie: 3 CD’s + 1 DVD. De DVD is een opname van het legendarische Syracuse concert. Niet wereldschokkend en First Avenue had ik persoonlijk leuker gevonden, maar voor meer casual fans is dit fantastisch, ondanks dat de beeldkwaliteit niet beter is dan op versies die al circuleerden.
Dan de CD’s. CD 1 is de geremasterde versie van het goddelijke album. Op het eerste gehoor is er weinig verschil, maar als je simultaan gaat luisteren, hoor je toch dingen die voorheen op de achtergrond bleven. Het album blijft uiteraard magisch.
CD 3 zijn singles en b-kantjes. Ik ben geen fan van de edits die gedaan zijn voor de singles, maar de b-kantjes zijn uiteraard interessant. Hier is namelijk het verschil met de op vinyl verschenen singles wel hoorbaar en dat maakt een track als Erotic City nog sterker dan het al was. Verder bevat dit schijfje geen schokkende dingen, maar wel hele leuke tracks als de beide versies van God, het al eerdergenoemde Erotic City en de extended version van Another Lonely Christmas.
CD 2 is uiteraard waar het in deze set om gaat. Groots aangekondigd als: “de kluis gaat op een kier” komt er misschien voor de fans weinig verrassends uit, maar levert het wel een heel fijn album op.

The Dance Electric
Geschreven voor zijn jeugdvriend Andre Cymone is dit de uitvoering van Prince in een lange, funkende versie. De titel wordt veelvuldig herhaald in dit nummer waar geen einde aan lijkt te komen. Heerlijk!

Love And Sex
Typische dans track waar Prince zo goed in was. Niet het niveau van Baby I’m A Star, maar heerlijk om dit nummer nu in deze kwaliteit op een officieel schijfje te bezitten.

Computer Blue
Het meest complexe nummer van het originele album dat nog altijd doorgroeit. Deze langere versie is werkelijk fenomenaal. Aan het eind krijst Prince dit nummer de essentiële Prince lijst in. Dit nummer alleen is de aanschaf van de set al waard.

Electric Intercourse
Al bekend van live opnames en ineens bleek er een studioversie te zijn. Ik vind het meer dan terecht dat het niet op het album kwam vanwege het meesterlijke The Beautiful Ones, maar wat een waanzinnige traktatie om hier eindelijk een studioversie van te hebben.

Our Destiny / Roadhouse Garden
De beste versie van Our Destiny is te vinden op het album van Jill Jones uit 1987. Deze door Lisa gezongen versie is mij iets te tam. Roadhouse Garden is daarentegen wel weer top. Het gerucht ging begin van deze eeuw dat er een nieuw album met The Revolution uit zou komen waar dit het titelnummer van zou zijn. Dat sluit aan op uitspraken van Wendy na het ontslag van de band dat er nog 3 onafgemaakte albums klaarliggen.

Possessed
Typisch Prince-alleen-in-de-studio jaren 80 nummer, met overheersende synths. Misschien een tikkie eentonig, maar ik kan er goed naar luisteren.

Wonderful Ass
Tsja tekstueel past het uitstekend in de Prince wereld. Het nummer is geen hoogvlieger, maar wel heel fijn. Ik zou me hier ook een fijne versie van The Time bij kunnen voorstellen.

Velvet Kitty Cat
Deze track had van mij weggelaten kunnen worden. Dit is echt een filler wat zonde is, aangezien er nog zoveel moois beschikbaar moet zijn.

Katrina’s Paper Doll
Geldt in mindere mate hetzelfde voor als de voorganger. Niet heel memorabel, maar deze kan ik beter waarderen.

We Can Fuck
Hiermee gaat het niveau weer flink omhoog. Dit is de demo van wat later We Can Funk zou worden. Prince laat zich zeker aan het eind lekker gaan, maar de iets teveel weggedraaide bas op deze versie laat mijn voorkeur toch uitgaan naar We Can Funk.

Father’s Song
Dit schijfje had niet mooier kunnen eindigen dan met dit door de vader van Prince geschreven nummer. Dit nummer heeft in de film al een hele mooie plek, maar het beklemmende piano stuk laat mij na beluistering met een dikke laag kippenvel achter. Magnifiek!

Ja, voor de die-hard fans had deze set misschien nog beter gekund, maar dat vind ik veel te kritisch. Purple Rain heeft een waardige deluxe uitvoering gekregen die in de verzameling van elke muziekliefhebber terug te vinden zou moeten zijn.

Dan heb jij een ander exemplaar dan ik

Ik vind haar versie, die ze recentelijk als demo naar buiten heeft gebracht, overigens wel beter, maar dat is persoonlijk (ik heb een zwak voor Jill).

Grappig ik vind velvet kitty cat juist t mooiste nummer. Heerlijk timide gezongen en prachtig subtiel. Verder las ik net op de housequake facebook dat de linernotes in t boekje voor geen meter kloppen en dat nu blijkt dat meerendeel aan outtakes al uit 1983 zijn dus infeite meer 1999 outtakes

lennon beschrijft hierboven al hoe dat ongeveer in elkaar zit (23 juni).

Helemaal gelijk, mea culpa.
Ik heb hetzelfde zwak voor Jill, dat zal zeker meespelen.

Maar hoe dan ook is haar versie wel erg fijn

Het officiële Prince kanaal op YouTube heeft weer vele clips online gezet. Ook de clips van Purple Rain en die live clip van Take Me with U is toch echt om van te smullen! Die van I Would Die 4U en Baby I'm a Star (die danspassen van hem!) ook natuurlijk, maar die ken ik wat beter.

Als ik die clip zie dan mis ik hem toch weer enorm. Dit gaan we nooit meer meemaken helaas.

Is er ook een clip van het nummer Purple Rain zelf?

Dat was altijd de filmversie als ik me niet vergis. Op het YouTube kanaal staat ie nog niet.

Ik keek op YouTube, maar vond niks.