Radiohead - A Moon Shaped Pool (2016)

mijn stem
4,15
846 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: XL

  1. Burn the Witch (3:40)
  2. Daydreaming (6:24)
  3. Decks Dark (4:41)
  4. Desert Island Disk (3:44)
  5. Ful Stop (6:07)
  6. Glass Eyes (2:52)
  7. Identikit (4:26)
  8. The Numbers (5:45)
  9. Present Tense (5:06)
  10. Tinker Tailor Soldier Sailor Rich Man Poor Man Beggar Man Thief (5:03)
  11. True Love Waits (4:43)
  12. Ill Wind * (4:16)
  13. Spectre * (3:19)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 52:31
885 BERICHTEN 34 MENINGEN
zoeken in:
avatar van bennerd
3,5
0
geplaatst: 15 februari, 15:56 uur [permalink]
Heeft nutteloos veel scrollen tot gevolg.

avatar van Johnny Marr
4,5
0
geplaatst: 15 februari, 16:28 uur [permalink]
OK, weer een levensles rijker! Om nog maar iets over dit album kwijt te kunnen: wat is Ful Stop toch een gigantisch bazennummer.

avatar van Funky Bookie
3,0
0
geplaatst: 15 februari, 19:14 uur [permalink]
Voor mij blijft het kabbelen........ 😉

avatar van Maartenn
4,5
0
geplaatst: 22 februari, 15:55 uur [permalink]
Ik kwam toevallig deze goede liveregistratie tegen van het volledige concert van Radiohead op het NOS-festival. Ze spelen een uitgebreide set, inclusief het merendeel van de nummers van dit album die goed tot hun recht komen live. Hoewel York niet altijd even stemvast blijkt, hij moet duidelijk opwarmen, een erg sterke registratie!

avatar van harencoor
4,5
0
geplaatst: 20 maart, 18:38 uur [permalink]
Na ok computer het beste album van Radiohead.

avatar van Johnny Marr
4,5
0
geplaatst: 20 maart, 22:12 uur [permalink]
harencoor schreef:
Na ok computer het beste album van Radiohead.

Gewaagde stelling. Ik vind er nog zeker drie albums tussenzitten.

avatar van Franck Maudit
 
0
geplaatst: 20 maart, 22:51 uur [permalink]
harencoor schreef:
Na ok computer het beste album van Radiohead.


God nee, dit is 1 van de meest overgewaardeerde albums op deze site.
Dit maantje komt nog niet aan knieën van Kid A, The Bends, ...
Verder veel luisterplezier toegewenst. Want genietbaar is dit zeker. Maar laten we toch niet al teveel overdrijven.

avatar van Misterfool
4,5
0
geplaatst: 20 maart, 22:55 uur [permalink]
The Bends(3.5*) komt nog niet aan de knieën van dit album. 😉

avatar van Franck Maudit
 
1
geplaatst: 20 maart, 23:08 uur [permalink]
Misterfool schreef:
The Bends(3.5*) komt nog niet aan de knieën van dit album. 😉


Tjah, als we de kwestie in cijfers gaan uitdrukken ben ik natuurlijk reddeloos verloren.

Uiteindelijk maakt het natuurlijk geen zak uit. Ik wou de sterke bewering van harencoor beantwoorden met een even nietszeggende sterke bewering.

Feit is wel dat ik deze laatste worp niet voel. Er zit geen seks in deze schijf. Het is te braaf, te gespeeld, te glad. Die herziening van True Love Waits op het einde is de ultieme dooddoener (en nu heb ik het niet over Harry Potter).

Maar in essentie vind ik het vooral jammer dat zoveel mensen dit echt geweldig vinden en ik er weinig mee kan. Want fijne Radiohead is altijd welkom.

avatar van Johnny Marr
4,5
1
geplaatst: 20 maart, 23:17 uur [permalink]
Eensch met Franck Maudit wbt True Love Waits. De live-uitvoering op I Might Be Wrong blijft heersen 🙇. Een sterke compositie is het dus zeker wel, maar al het gevoel lijkt wel weggefilterd en kapot geproduceerd op de studioversie.

avatar van Misterfool
4,5
1
geplaatst: 20 maart, 23:23 uur [permalink]
Mijn bericht was uiteraard slechts een plagerijtje (hoewel de cijfers kloppen). Dat de heren, vrij vertaald, niet meer de jeugdige energie van weleer hebben, snap ik. Deze plaat lijkt zelfs meermaals te refereren aan de eerste tekenen van de ouderdom. Zo hoor ik hier en daar een Yorke die zich er bewust van is dat hij ook niet het eeuwige leven heeft (Present Tense bijv). Zulk soort thematiek past nou eenmaal beter bij rustige contemplatie en zo zeer bij jeugdige opgewektheid. True Love Waits vind ik hier overigens ook wat minder dan op I Might be Wrong.

avatar van Franck Maudit
 
0
geplaatst: 20 maart, 23:35 uur [permalink]
Misterfool schreef:
Dat de heren, vrij vertaald, niet meer de jeugdige energie van weleer hebben, snap ik.


Misschien stuiten we hier op de reden waarom ik dit niet trek. Toen ik nog op tram 1 zat (ach man, wat een tijd, we vlochten bloemen in ons haar; het was prachtig) was dit een top-3 band voor mij. Radiohead blijft dan ook sterk verbonden met mijn woelige jongelingsjaren. Daarom is het goed mogelijk dat 1) nieuw werk buitensporig kritisch benaderd wordt en 2) een gebrek aan energie loodrecht staat op het gevoel dat ik bij Radiohead heb. Gevolg: een 'mwah-gevoel'.

avatar van bikkel2
4,5
2
geplaatst: 20 maart, 23:57 uur [permalink]
Ook Radiohead wordt ouder en veel vernieuwing zal er denk ik ook niet meer inzitten.
Ik vind eigenlijk dat Hail To The Thief hun laatste plaat is waar de luisteraar echt uitgedaagd wordt.
In Rainbows kabbelt heerlijk voort, misschien wel de mooiste, met de nadruk op "mooiste", plaat van Radiohead.
Minder energiek, ouder, het zal allemaal best.
Toch hoor ik hier een band die mij toch weer verrast.
Vernieuwingen blijven uit, maar dat is nu misschien aan anderen om dat te gaan doen, maar potverdomme, wat staat er weer mooi werk op.
Dan maar wat lager in de versnelling, maar dit is gewoon genieten hoor!

avatar van luigifort
4,5
1
geplaatst: afgelopen dinsdag om 12:28 uur [permalink]
Hail is Radiohead met de duivel op hun hielen. Rainbows is vluchten in hemelse bliss. Deze is op een ver tropisch eiland 's avonds chillen met een cocktail.

avatar van Ernie
4,0
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 19:46 uur [permalink]
Ik ga nog niet naar een 4,5* gaan maar zit er toch echt dichtbij.

Het is makkelijk om dit album na 2 luisterbeurten weg te zetten en als saai te definiëren maar wie volhoudt (lees als 20 luisterbeurten later) word beloond.

Burn The Witch was voor mij de moeilijkst te kraken noot maar ontpopt zich stilaan tot favoriet.
De hoge zang van York, het jachtige ritme, de mooie violen. het plaatje klopt wel.

Ful Stop is het langste en waarschijnlijk ook het beste nummer van deze plaat. Trage opbouw, veel ondehuidse ritmes en melodieën die vanuit het diepe komen.

Daydreaming, Tinker Tailor Soldier Sailor Rich Man Poor Man Beggar Man Thief & True Love Waits zijn de makkelijkere nummers in mijn oren omdat die direct mijn goedkeuring kregen. pas na meerdere keren luisteren hoor je ook daar de dubbele bodems en verborgen pareltjes in.

Er zit veel in deze A Moon Shaped Pool maar het beestje laat zich niet makkelijk temmen...