menu

In Letter Form - Fracture. Repair. Repeat. (2016)

mijn stem
3,64 (22)
22 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Electronic
Label: Metropolis

  1. Face in the Crowd (3:44)
  2. Won't Get the Best of Me (3:46)
  3. Wait Now (3:01)
  4. Audio Drones: Adagio for Terror (0:40)
  5. Terror (Is a State of Mind) (4:26)
  6. High Line (3:36)
  7. Edison's Medicine (5:36)
  8. 111 (3:27)
  9. Rain Prelude (0:38)
  10. Reflecting the Rain (4:08)
  11. Mal de Mer (1:51)
totale tijdsduur: 34:53
zoeken in:
avatar van DjFrankie
4,5
Goeie plaat met allerlei invloeden en dat vind ik mooi. Van Interpol tot the Cure. Heerlijke Sound.

avatar van Jean-Maurice
DjFrankie schreef:
Goeie plaat met allerlei invloeden en dat vind ik mooi. Van Interpol tot the Cure. Heerlijke Sound.


Gisteren binnengekregen. Wegens bezoek een keer goed beluisterd maar wat een prachtig album, dit gaat hier zeker een favoriet worden. Wat een geweldig nummer is 'Terror'! Uitgebreider commentaar volgt.

ILF LIVE PROJECTION - YouTube

avatar van Castle
4,5
Jaja vandaag bezorgd en gelijk beluisterd. Wat een knalstart op vol volume en niet via ipad streamend. Nu is dit album na 3 luisterbeurten verder gegroeid.
Deze ga ik zeker vaker draaien en andere releases van deze band beluisteren.

avatar van Castle
4,5
Lekkere opener Face in the Crowd, zet lekker de toon, zeker een beste opener.
Alles is goed, maar nummers als WaitNow, Terror (Is a state of mind) , 111 en Reflecting in Rain zijn absoluut favo.
Nummer als Edisonks Medicine zit er voor mij net onder...
4,5 * blijft zeker staan

avatar van Jean-Maurice
Castle schreef:
maar nummers als WaitNow, Terror (Is a state of mind) , 111 en Reflecting in Rain zijn absoluut favo.


Hier ook!

avatar van Jean-Maurice
Ik heb het album nu een week in mijn bezit en bijna elke dag gedraaid. Bij het luisteren naar dit album heb ik gemengde gevoelens door de tragische dood van frontman Eric Miranda. Maar mensen, wat is dit een mooi album. Nu bezien lijkt het wel een zwanenzang in de letterlijke zin! De teksten kondigen het eigenlijk al aan als je goed luistert. Voor mij telt altijd de kwaliteit en die is hier heel hoog. Bij mijn favoriete liedjes sluit ik me aan bij Castle. Ik wil een commentaar schrijven dat hout snijdt maar vind het moeilijk zoals gezegd. Dit was een band met potentie en zeker een van de beste van de nieuwe lichting in het genre. Eric Miranda had een stem uit duizenden die zich met gemak kon meten met de grote idolen. Laat ik het er op houden dat dit een hele goede band was en dat ik dit prachtige album zal blijven koesteren. Sommige sterren schijnen even heel fel en doven snel weer uit maar de herinnering aan hun mooi licht blijft.

avatar van reptile71
Ik heb de LP besteld, maar die is nog steeds onderweg. Ik heb echt zin om gewoon die plaat te draaien. Tot die tijd wacht ik even met luisteren. Wel een aantal keren via Spotify gedraaid, maar ik vind het toch altijd weer anders als ik het medium zelf heb en kan afspelen.

avatar van DjFrankie
4,5
Ik heb hem verhoogd. Gisteren de hele dag in de auto gehad. Ben het met Jean-Maurice eens. Zonde dat de man niet meer onder ons is.

4,5
Ook verhoogd naar 4,5 sterren. Wat een top album!

avatar van Jean-Maurice
reptile71 schreef:
Ik heb de LP besteld, maar die is nog steeds onderweg. Ik heb echt zin om gewoon die plaat te draaien. Tot die tijd wacht ik even met luisteren. Wel een aantal keren via Spotify gedraaid, maar ik vind het toch altijd weer anders als ik het medium zelf heb en kan afspelen.


Ik wacht ook altijd totdat ik het origineel heb. Klinkt gewoon veel mooier.

avatar van Jean-Maurice
Mensen, ik ga deze voorlopig in mijn top 10 zetten! Nu is die top 10 hier een dingetje en zoals jullie weten voor mij een momentopname maar dit heeft zoveel emotie, 'sturm und drang' dat het me bij elke luisterbeurt meteen terugbrengt bij de helden van mijn jeugd (o.a. The Sound). Mijn beste vriend Rob die vorige week op bezoek was zei bij het horen van dit album dat hij de zang mooier vond dan die van Andrew Eldritch. Nu over het album; de opener (Face in the Crowd) is geweldig en eigenlijk alle liedjes die volgen zijn prachtig met voor mij als hoogtepunt Terror. Het is vooral de stem van Eric Miranda die dit album zo bijzonder maakt. Dit album heeft op mij na de zoveelste luisterbeurt inmiddels net zoveel impact als een Unknown Pleasures destijds. Een album als dit met zoveel tekstuele diepgang, mooie melodieuze songs en echte doorleefde emotie is uiterst zeldzaam.

avatar van deric raven
Nou is Andrew Eldritch ook niet echt een geweldige zanger, het is meer zijn rock & roll benadering in combinatie met de grauwe grafstem die hem zo uniek maakt.

avatar van Chameleon Day
3,5
Eldritch en zijn zusters waren één grote parodie op vooral zichzelf...en dat vond hij zelf ook. Dr. Avalanche was het enig serieus te nemen bandlid (met volle overgave tot in de late uurtjes).

Dit album vergelijken met UP gaat me overigens ook wat ver...

avatar van Alicia
4,5
Impact hebben op iemand is voor mij weer iets anders dan vergelijken. Maar goed, ik heb gisteren weer enkele video's van de band gezien/bewonderd en wat mij betreft - ook qua uitstraling - had de band een grote kunnen worden met een frontman als Eric Miranda.

avatar van Jean-Maurice
Alicia schreef:
ik heb gisteren weer enkele video's van de band gezien/bewonderd en wat mij betreft - ook qua uitstraling - had de band een grote kunnen worden met een frontman als Eric Miranda.


Zeker weten!

avatar van Jean-Maurice
Hoe zou deze band live geklonken hebben? Helaas zullen we dat nooit weten maar het zal zeker heel goed geweest zijn. Echt wel!

avatar van DjFrankie
4,5
Jean-Maurice schreef:
Hoe zou deze band live geklonken hebben? Helaas zullen we dat nooit weten maar het zal zeker heel goed geweest zijn. Echt wel!


Zou een ideale band zijn geweest voor Geleen Calling

avatar van reptile71
Muziek is, net als alles eigenlijk, iets wat iedereen op zijn eigen persoonlijke manier ervaart. Dat geldt uiteraard ook bij elk nummer en elk album zo. Ervaring wordt door vele zaken beïnvloed en dat is niet alleen smaak, maar soms ook achtergrond of een bepaald gevoel wat iets bij je oproept.

Allereerst roept deze muziek al snel associaties op met oude en nieuwere bands in het genre. Zelf noemt de band als invloeden: ‘(early) Cure, Joy Division, Bauhaus, New Order, Echo and the Bunnymen, Interpol ’. Voor mij is post-punk een genre dat me enorm aanspreekt door een bepaalde lading die het meestal draagt. Soms kan een productie me te glad klinken of de emotie te gemaakt klinken en wordt iets een soort schijnvertoning. Niet dat het dan persé zo is, maar dat is dan hoe ik het ervaar.

Nu kan ik me niet herinneren of ik al wist dat Eric Miranda, de zanger, op vrij jonge leeftijd en door voor de buitenwereld onbekende oorzaak al was overleden toen ik dit album voor de eerste keer hoorde, maar ik kan niet ontkennen dat het van invloed is op hoe ik dit album ervaar. Juist doordat de oorzaak niet bekend is gemaakt, heb ik wel een vermoeden dat het zelfmoord is geweest. Met die gedachten in het achterhoofd krijgt het album voor mij toch een andere lading. Het zet me ook aan de teksten wat meer onder de loep te leggen dan ik gebruikelijk doe.

Met dit review heb ik even gewacht tot ik het vinyl eindelijk thuis had ontvangen. Bij de eerste draaibeurt galmt ‘Face in the Crowd’ de huiskamer binnen. Ik vind het jammer dat dit iets te letterlijk zo is. Het hele nummer galmt me teveel. Ik vind de productie hier dus niet al te sterk en dat is zonde natuurlijk. Het nummer zelf vind ik intens. Naar mijn idee gaat het over vervreemding en angst. Los van de productie klinken de muziek en zang erg goed.

Het is jammer dat het eerste nummer zo galmt, omdat ik denk dat een hele groep mensen die alleen even een eerste stukje van een album luistert om te horen of het wat is hier al afhaakt, terwijl het allerbeste dan echt nog moet komen. Het tweede nummer, ‘Won’t Get the Best of Me’ klinkt namelijk al helemaal anders. Het kan natuurlijk dat de reverb hier hetzelfde staat afgesteld als in het eerste nummer, maar het klinkt in elk geval niet zo. Het nummer klinkt in zijn geheel veel gedoseerder, waardoor er geen brij ontstaat maar ruimte. Hier hoor je pas echt goed de mooie zangstem van Eric Miranda, die ook heel mooi melodieus zingt. Nu het storende van de (overdreven) galm weg is, is het pas echt genieten geblazen. Elk instrument is nu hoorbaar en komt precies op het juiste moment. En Miranda weet ook precies de juiste snaar te raken met zijn stemgeluid: het fluweelzachte gecombineerd met zijn intense uithalen is om de rillingen over je lijf van te krijgen. Tekstueel gezien is dit nummer zo pijnlijk, zeker als je de achtergrond kent en als het klopt wat ik denk. Wat voor strijd moet er gaande zijn geweest in Eric Miranda. Die wens om te sterven, maar tevens weten dat dat niet zo hoort te zijn en er tegen vechten.

‘Wait Now’ is weer andere koek. Dit is gewoon lekker het volume opengooien en los gaan op een post-punk rocker. Kort maar krachtig is hier meer dan op zijn plaats.

‘Audio Drones’ is natuurlijk de aanloop naar het nummer ‘Terror (Is a State of Mind)’. Houd dat volume maar open, zou ik zeggen. Bas en drums knallen je speakers door, galmende gitaar komt er doorheen gieren en dan die stem…. Deze man had een laag dat zo lekker klinkt dat ik even niemand kan bedenken die dit kan evenaren. En waar ik nogal wat andere zangers ken die bijvoorbeeld een knauw in hun stem hebben of iets dat me op een gegeven moment wat gaat irriteren, klinkt dit in mijn oren ronduit perfect. De emotie die eruit komt als Miranda naar zijn hoog gaat is compleet weergaloos. Het nummer gaat uiteraard over terreur en de angst die je daarvoor kunt hebben, het zinloze en de pijn die hij er door voelt. Hij is zich er echter van bewust dat angst iets is dat zich in je hoofd afspeelt en lijkt hier met dit nummer korte metten mee te willen maken. Dit nummer kan mij echt raken (niet doorvertellen, maar de tranen sprongen zojuist in mijn ogen). Zoals ik al zei is ook dit nummer ervoor gemaakt om hard te draaien en… er mag weer gedanst worden! Overigens, als je het vinyl hebt is dit ook een spetterende afsluiter van kant A.

‘High Line’ is voor mij de opener van kant B. Als opener niet het sterkste nummer, vind ik. Het voelt vrij luchtig, al is het onderwerp ook niet erg luchtig natuurlijk. Het gaat naar mijn idee over een verlangen naar een verloren liefde, de wens om die herinneringen zo sterk mogelijk vast te houden en het besef dat op deze aardbol liefde kan sterven. Qua muziek / melodieën moet ik bij dit nummer steeds denken aan ‘Love Will Tear Us Apart’ (Joy Division) in combinatie met ‘Inbetween Days’ (The Cure).

‘Edison’s Medicine’ is met vijfenhalve minuut het langste nummer van dit album. Ik vind het een sterk punt dat de nummers niet teveel zijn gerekt op deze plaat. Ze behouden daardoor voor mij hun kracht. ‘Edison’s Medicine’ is iets langer dan gemiddeld, maar heeft dan ook een stukje introtekst, dat al heel veelzeggend is. Op de website van In Letter Form (die ze zo lang mogelijk in leven willen houden als herinnering aan de band en Eric Miranda) vind je ook alle songteksten. Daar staat tussen haakjes achter dit nummer ‘An Agnostic’s Apology’. Een agnost is iemand die geen overtuiging heeft van het wel of niet bestaan van een hogere macht. In de introtekst hoor je de stem zeggen dat de reden waarom we dood gaan is om erachter te komen waar het nu eigenlijk allemaal om draait. Met andere woorden: een agnost weet het allemaal niet en de dood geeft de antwoorden. Edison’s medicine is een therapie die zwaar depressieve mensen kunnen krijgen. Miranda zingt ‘Edison’s medicine has got me down, again’. Als ik de tekst van dit nummer lees krijg ik kippevel. Het is complete wanhoop en uiteindelijk een excuus voor de keuze voor de dood. Ik denk ook dat Miranda heel veel moeite heeft gehad met het verwerken van de dood van zijn moeder. Op de hoes staat bij ‘In memoriam’ ook Judith Miranda. Ik denk dat het zijn moeder was, maar zou ook zijn vrouw geweest kunnen zijn. Los van de diepgang die dit nummer tekstueel kent, vind ik het ook een enorm sterk en mooi nummer. Zonder kennis van de achtergrond is het al mooi, maar met die kennis wordt het een nummer waarbij je de rillingen over het lijf kunnen lopen. Er spreekt zoveel wanhoop uit en misschien ook wel de eerste stap richting de bevrijding: de dood.

‘111’ geeft me een beetje een New Order-gevoel. Ik weet niet zeker waar de titel voor staat. In Nieuw Zeeland is het het noodnummer, maar de band komt uit de VS. Ik vind het op zich wel een aardig nummer, maar het is vrij ingetogen en pakt me niet in het bijzonder.

‘Rain Prelude’ is uiteraard de inleiding tot ‘Reflecting the Rain’, wat ik een mooi nummer vind. Qua sound is het een combinatie van New Order en The Cure, een geijkte sound in het new wave genre dus. Het klinkt daarom direct vertrouwd en dat kan ook best lekker zijn.

‘Mal de Mer’ betekent zeeziek. Dit nummer heeft Eric Miranda in zijn geheel alleen opgenomen. Denk qua stijl in de richting van een rustig liedje van Depeche Mode. Het lijkt te gaan over vervreemd zijn van jezelf en/of niet kunnen aarden in dit bestaan. Het is een klein liedje, dat ik nog wat verder op me in moet laten werken. Ik denk namelijk dat het niet voor niks de afsluiter is van het album.

In zijn geheel genomen vind ik dit een sterk album met als grootste uitschieters ‘Won’t Get the Best of Me’, ‘Terror (Is a State of Mind)’, ‘Edison’s Medicine’ en ‘Reflecting the Rain’, maar de rest luistert ook uitstekend weg. Wat mij betreft een aanrader voor iedereen die interesse heeft in wat meer recente post-punk.

Review afkomstig van mijn site: In Letter Form | Fracture. Repair. Repeat. – New Wave & Post-Punk Reviews - newwavepostpunkreviews.wordpress.com

avatar van Jean-Maurice
reptile71 schreef:
Bij de eerste draaibeurt galmt ‘Face in the Crowd’ de huiskamer binnen. Ik vind het jammer dat dit iets te letterlijk zo is. Het hele nummer galmt me teveel. Het is jammer dat het eerste nummer zo galmt, omdat ik denk dat een hele groep mensen die alleen even een eerste stukje van een album luistert om te horen of het wat is hier al afhaakt


Als je dit commentaar had weggelaten dan had ik dit een goede recensie gevonden en beloond met een 'like'. Ik vind 'Face in the Crowd' juist wel een geweldig openingsnummer.

avatar van reptile71
Kwestie van smaak. Het komt bij mij gewoon niet goed over met die galm (het nummer zelf vind ik wel goed). Wel erg balen dat dit me een like scheelt. Nu blijf ik hangen op slechts twee. Slaap er al nachten niet van.

avatar van Castle
4,5
reptile71 schreef:
Kwestie van smaak. Het komt bij mij gewoon niet goed over met die galm (het nummer zelf vind ik wel goed). Wel erg balen dat dit me een like scheelt. Nu blijf ik hangen op slechts twee. Slaap er al nachten niet van.


Hoop je nu beter slaapt, met wat likes erbij . Geeft mij ook wat nachtrust

avatar van reptile71
Man man ben zo blij, ben direct op de bank in slaap gevallen! Dank jullie wel! Hierbij een flinke portie nachtrust voor jou ook, Castle.

avatar van Jean-Maurice
Klopt wel dat er op 'Face in the Crowd' veel galm zit en dat had niet gehoeven als je zo'n geweldige stem hebt maar storen doet het me niet. Het tweede liedje 'Won't Get the Best of Me' laat inderdaad goed horen wat een prachtige stem Eric Miranda had. Vind ik ook een van de mooiste nummers die me meteen raakte.

avatar van Bill Evans
Door die galm en de algehele sfeer, krijg ik bij het openingsnummer een beetje een Fields of the Nephilim-vibe. De rest van de plaat weer andere associaties, hierboven allemaal al genoemd.

Erg fijn album dit. Luister 'm momenteel zeker twee keer per dag.

avatar van reptile71
In een boek dat ik aan het lezen was, werd in het dankwoord de naam Alan Watts genoemd als grote inspiratie. Vervolgens ging ik googlen op die naam en kwam op youtube clipjes met speeches van Alan Watts. Vervolgens herkende ik de stem. Het deed me denken aan de stem in Edison's Medicine. Albumhoes gecheckt en wie wordt daar genoemd in de bedankjes? Precies: Alan Watts. Grappig dus dat ik op een heel ander spoor dan muziek ook weer terugkom hier bij In Letter Form. Blijkbaar hield Eric Miranda zich met dezelfde zaken bezig als ik.

Enorme aanrader trouwens om de speechfragmenten van Alan Watts te luisteren op youtube.

avatar van Bill Evans
Ik had al een vermoeden, omdat de stem me zo bekend voorkwam. Jaren terug, toen ik 'zoekende' was, regelmatig dingen van hem beluisterd op YT.

avatar van 4addcd
geplaatst:
Na de zeer positieve reacties en verwijzingen naar bands die ook ik zeer kan waarderen leek het me risicoloos om het album blind te bestellen. Een klein weekje geleden viel ie op de mat en sinds die tijd komt ie regelmatig langs. Eerlijk gezegd ben ik het niet zo eens met de opwinding die sommigen voelen bij dit album. Absoluut een dikke knipoog naar de 80's wave. In het eerste nummer hoor ik krijsende gitaartjes zoals Cocteau Twins die ook veelvuldig gebruikte op Garlands. En zo is er nog veel meer die herinneringen aan vervlogen tijden boven laten komen. Zeker leuk om dit allemaal een keer te horen, maar ik had meer verwacht. Voor mij is de drummer de zwakste schakel. Deze klinkt een beetje houterig/onervaren. Omdat ik vroeger drumde valt me dit helaas iets te veel op. Als ik het nu zou moeten waarderen zou ik er 3 sterren aan toe kennen, maar ik wacht even met een meer definitief oordeel. We laten hem lekker in de speler zitten. Overigens vind ik het jammer dat het bandje Victories at Sea geen plek op Musicmeter krijgt. Ze hebben 1 album en 2 EP's die ook teruggrijpen op wave/indie van weleer, en ze doen dat zeker niet onverdienstelijk! Misschien iets gladder en dansbaarder, maar absoluut catchy! En nu we toch met tips bezig zijn; zaterdag naar (Clan of) Xymox in Helmond. Vorig jaar gezien in Tilburg. Nu een stuk beter dan in hun hoogtijdagen!

avatar van DjFrankie
4,5
geplaatst:
4addcd schreef:
Overigens vind ik het jammer dat het bandje Victories at Sea geen plek op Musicmeter krijgt. !


Komt verandering in

4addcd schreef:
zaterdag naar (Clan of) Xymox in Helmond. Vorig jaar gezien in Tilburg. Nu een stuk beter dan in hun hoogtijdagen!
Ik ben der bij

Gast
geplaatst: vandaag om 01:14 uur

geplaatst: vandaag om 01:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.