Little River Band - Time Exposure (1981)

Goeie plaat van LRB, niet zo sterk als Diamantina Cocktail ( 1976 ) maar uiterst genietbaar.
De muziek klinkt een stuk steviger zoals in de opener The Night Owls wel hoorbaar is.
Volgens mij is Man On Your Mind nog een bescheiden single geweest.

Mee eens, Tequila Sunrise. Al vind ik persoonlijk dat deze van hetzelfde niveau is als Diamantina Cocktail, met dat is een kwestie van persoonlijke smaak. En ik geef toe, het komt vooral door dat fantastische acapella nummer waar kant 2 mee begint, Full circle.

Wat steviger inderdaad, wat vooral hoorbaar is op The night owls, Just say that you love me en Don't let the needle win. Geproduceerd door de legendarische George Martin, al hoor ik dat er niet direct aan af.

In Nederland waren de singles The Night owls, Man on your mind en Ballerina.

Niet dat dat grote successen werden. Ondanks onmiskenbare kwaliteiten en een behoorlijk stevige aanpak, steviger dan in het verleden, was de Little river band hier een beetje uit de mode.

In de VS werd nog behoorlijk gescoord, maar anders dan ten tijde van het debuut (met It's a long way there) uit 1976 en Diamantina Coctail (met 3 grote hits) van een jaar later, hadden we hier andere muziek aan ons hoofd.

De rock van het type Little river band raakte ondergesneeuwd in het geweld van andere muziekstromingen uit die tijd en dat is erg jammer. Zeker ook gezien deze Time exposure. Ik ben ook pas veel later aan dat album begonnen en pas recent heb ik nu de cd versie hiervan, samen met Sleeper catcher op een dubbele cd.

Cd's van de Little river band zijn niet gemakkelijk te krijgen en dat was een extra reden beide albums niet te laten liggen. Het is mij een raadsel waarom You're driving me out of my mind als extra track is toegevoegd, de single van het album The Net (1983). Maar desondanks dank voor deze attentie!

Time exposure geeft vooral aan, dat The Little river band uiteindelijk meer zou hebben verdiend in beoordelingen en verkopen, ook in Nederland in 1981, 1982. Maar het is nooit te laat het te ontdekken, de muziek klinkt nog behoorlijk fris en eigenlijk helemaal niet gedateerd.

musician vat het prima samen . Een uitstekend album wederom van de Australische Eagles , zo werden ze namelijk genoemd . Het enige wat je de groep misschien kan verwijten is het gebrek aan vernieuwing . Anderzijds kun je stellen dat ze doen waar ze goed in zijn en dat de meeste songs staan als een huis . Want prachtmelodieen kunnen ze zonder meer schrijven en de muzikaliteit ligt onveranderd op een hoog peil .
Dat uiteindelijk de populariteit afnam is te wijten aan het veranderde muziekklimaat . In de 80er jaren werd alles anders . Niettemin is dit een album die inderdaad nog opmerkelijk fris klinkt . Wat gladjes geproduceerd , maar dat kenmerken al hun albums . Het hoort bij hun sound met heldere prachtig bedachte coirtjes en muzikaal vernuft .
Favo's hier : The Night Owls ,Man on Your Mind en het prachtige a capella gebrachte Full Circle .
Jammer om te constateren dat in het heden The Little River Band louter bestaat uit musici die met de originele line-up niets van doen hebben .
Het trio Shorrock , Birtles en Goble tourt af en toe nog wel eens . De dvd Full Circle is wat dat aangaat een aanrader . Daar is de magie nog overduidelijk aanwezig .

Aan Time exposure bewaar ik goede herrineringen, het kwam uit in een tijd waarin ik mijzelf muzikaal heb ontdekt, veel van mijn favoriete albums komen uit deze tijd, het was ook de periode dat ik geinterreseerd raakte in liveconcerten, het concert van LRB in vredenburg, november 1981,( weet het nog heel goed, het was op een woensdag, een avond waarop het Ned.elftal uit werd geschakeld voor het Wk in spanje), heeft grote indruk op mij gemaakt, of het kwam door het concert zelf of het feit dat het mijn eerste concert was van een int.geroemde band, laat ik even in het midden.

Een van de dingen die ik ook nog goed weet , is het feit dat Beeb Birtles plotseling in het nederlands het publiek begon toe te spreken, met dit concert is mijn liefde voor liveshows geboren en heb er daarna nog vele gezien en gar er hopelijk ook nog vele zien.

Het concert zelf heb ik onlangs herbeleefd met de dvd Live exposure(okt 1981) ook met de dvd full circle gaan mijn gedachten vaak terug naar die woensdagavond in 1981.

Man on your mind vind ik wel een leuk nummer,zat destijds in de film Bad boys (die met Sean Penn dan).

Redelijk tot goed album waarbij vooral de meer rock-achtige nummers me prima bevallen.Vooral de singles The Night Owls en Man on your mind zijn erg sterk en ook Don't Let the Needle Win is een fijn nummer (ook qua tekst).
De wat meer poppie nummers trek ik wat minder maar zijn wel goed geproduceerd en je hoort er ook vanaf dat hier vaklui aan het werk geweest zijn.
Toch wel altijd een zwak gehad voor dit soort AOR rock (die hier meestal niet al te veel deed) die ik vroeger vaak (de singles dan) voor één gulden of zo uit de uitverkoopbakken van V & D of de Bijenkorf viste.Zo ook aan Man on your mind gekomen

In mijn ogen het beste album van de heren. De band werd weleens gezien als het Australische equivalent van de Eagles. Dat is onterecht in mijn ogen. Oke, de samenzang en de muzikale roots komen wel overeen maar Little River Band is meer rock, put uit meer genres en implementeert minder country elementen in hun muziek en dat vind ik een pre! Pas geleden dit bandje ontdekt en wat jammer, wat hebben de heren een hoop mooie liedjes gecomponeerd. Dit album vormt voor mij de beste schijf van de heren. The Night Owls is alom bekend maar blijft ijzersterk, de mooie samenzang van Man On Your Mind. Take It Easy on Me had inderdaad zo op een Eagles plaat kunnen belanden. Suicide Boulevard vormt voor mij het beste nummer van de plaat, de zelfverzekerdheid spat er wat mij betreft vanaf. Een minder sterk punt van deze band vorm(d)e de vele bezettingswisselingen en daarmee nam de wisselvalligheid ook enorm toe. Deze plaat is wat meer rock gericht in vergelijking met de voorgaande schijven, in mijn ogen is dat geen nadeel want het is tevens 1 van de meest evenwichtige platen uit de discografie van de heren. Vanwege enkele niemendalletjes een dikke voldoende maar blijft het predikaat uitstekend uit.

Wat een fantastische plaat is dit zeg! Ik denk dat dit voor mij tot nu toe het beste LRB album is dat ik beluisterd heb. Maar ik moet No Reins nog beter beluisteren, dus misschien stel ik mijn mening bij.
Eigenlijk bij toeval liep ik tegen dit album aan, in een 7CD Box genaamd “The Capitol Years”.
First Under the Wire kende ik al, net als After Hours (ook goed!), Diamantina Cocktail en Sleeper Catcher. Maar deze raakt mij het meest. Fantastische samenzang, en steengoeie nummers. Man On Your Mind had niet misstaan op One of These Nights van de Eagles. Take it easy on Me vind ik zelfs nog mooier, maar absoluut topnummer (vanwege de tekst) is voor mij Orbit Zero.
Zo jammer dat dit destijds zo weinig gedaan heeft in Nederland.

Moet mijn mening inzake dit album enigszins herzien.
Mijn waardering was iets te mager.
Gaat met een halfje omhoog naar **** sterren.
De wat steviger kant van LRB bevalt steeds beter.