De La Soul - And the Anonymous Nobody (2016)

Pain is alvast heel erg lekker!

Trainwreck vond ik niet geweldig, maar Pain wel. Hopen dat de rest van het album dat niveau kan benaderen. Leuke featurings ook.

Ik verwacht hier toch wel wat van

Net Drawn met Little Dragon geluisterd. Apart niet-hip-hop nummer, maar klinkt best leuk. Eentonig wordt dit in ieder geval niet

Het begin is lekker!!

Grappig, de hoes is van Pablo Stanley. Gebaseerd op een ouder werkje van hem:
Nobody - Stanley Colors - stanleycolors.com
Ik herinner me nog dat rond 2013 de bovenstaande comic door hem zelf op Memecenter werd geplaatst.

Hmmm nooit een heel groot volger geweest van De La Soul. In de periode dat zij hot waren, luisterde ik nog niet naar hip hop en zij zijn een van die bands die ik later wel ontdekt heb maar nooit echt helemaal fan ben van geweest ondanks hun uitstekend materiaal. Toch ben ik erg benieuwd naar dit album. Gastartiesten die variëren van Snoop tot Roc Marciano (long time no hear) en van Damon Albarn tot Jill Scott, sounds interesting. Pain was alvast heel lekker...

hele goede plaat..muzikaal erg sterk en ook de artiesten die er aan meegewerkt hebben, maken dit een topplaat..deze komt iig hoog in mijn einde jaarlijstje

ik vind het nummer met Damon Albarn alvast erg prettig, moet het album als geheel nog draaien.

Dit is precies wat ik van een hedendaags, onafhankelijk De La Soul album verwachtte en zelfs iets meer dan dat. Lekkere relaxte, funky sfeer afgewisseld met wat serieuze noten. De oldschool invloeden zijn nog duidelijk te horen, maar het album is alles behalve gedateerd. Ook de (verrassende) gastartiesten zijn stuk voor stuk goed gekozen. Ik vind het echt een geweldige 'comeback', ondanks dat ze nooit van het podium verdwenen zijn. Heerlijk album!

Hoge verwachting was gewekt, maar dit valt me toch wat tegen. Oppervlakkig en simplistisch. Nergens echt slecht, maar het pakt me gewoon niet. Zal hem niet snel weer draaien.

Dat het je niet pakt is natuurlijk prima, maar ik snap niet wat hier oppervlakkig of simplistisch aan is.

Het is nergens verrassend of vernieuwend. Ik vind het gewoon wat simpel klinken en daardoor oppervlakkig, het word nergens top, geen uitschieters etc. Overall zelfs saai.

Sodeju dit klinkt lekker. Subtiel!
Had ik eerlijk gezegd niet meer verwacht.

Normaal gesproken zouden hier tegenwoordig allerlei kutzanglijntjes, auto tunes of overdreven samples door geflikkerd worden tegenwoordig.

-edit- Lord Intended is wel echt volstrekt kut

Dit wordt een lastige, al 25 jaar niet meer naar De La Soul geluisterd, sinds die eerste twee albums eigenlijk. Ik luister überhaupt weinig Hip Hop dus... maar ze hebben wel een album in RS's album top 500 of alltime.

Ga het toch doen, maar of ik ook tot een zinnige mening kan komen? Moet ik nu wel of niet de eerste 2 cd's afstoffen, is eigenlijk oneerlijk om dit met die twee te vergelijk met 25 jaar ertussen. Dan rest maar één ding... gewoon luisteren en ik merk wel hoe die valt.

Lord Intended met Justin Hawkins was even vergeten waar ik die naam van kende maar na 10 seconde zang, wist ik het weer, het is die Sparks fan van The Darkness, kan snappen dat dit voor Hip Hoppers even slikken is, een beetje over the top maar ik vind het geweldig. Ook al ben ik geen echte fan van Justin wel duimpje omhoog voor De La Soul om dit te durven. Gewaagd!

In iets mindere mate geldt dat ook voor Snoopies mag David Byrne een heel klein beetje Wereld muziek toevoegen aan een nummer. Ook van het geijkte Hip Hop pad af.

Nou vooruit, een 3,5 dan maar, ondanks dat nr. 7 en 8 volstrekt onaanvaardbare direct doorskiptracks zijn.

Track 8 met David Byrne? Die is juist geweldig! We're talking heads here.

Niks mis met Talking Heads maar dit is gewoon ruk.

Geen enkele reviewer van dit album zal zich kunnen verstoppen in objectiviteit. Iedereen zal kleur moeten bekennen en ik zeg het maar meteen, de eerlijkheid gebied me te zeggen dat de nummers waar bleekneuzen op meespelen mij het meest raken. Is De La Soul dan alleen goed als er bleekneuzen meespelen? Natuurlijk niet, dat wordt door een ieders individuele smaak bepaald ongeacht je achtergrond.

Ik had verwacht dat het moeilijk zou zijn om een review te schrijven als ik überhaupt dat zou kunnen (of moeten). Waarschijnlijk zou ik alleen kunnen zeggen, "het is een aardig leuk album" (als het dat was). En bij de eerste beluistering van de eerste paar nummers dacht ik dat dit inderdaad ook die kant op zou gaan. Ik ben geen echte Hip Hop fan maar ik ken De La Soul's begin en ik weet dat het eerste album geroemd wordt dat het in Rolling Stone's Top 500 albums of alltime lijst staande mag houden met de rest van het beste van de moderne muziek. Maar het is gewoon een goed album, en daar waar Britney Spears 2016 Glory onterecht als volwassen wordt aangemerkt is dit album dat wel. Dit is een volwassen album van een band die weet wat er van hun verwacht wordt, op basis van hun bejubelde begin, en daar feitelijk de draak mee steken.

Maar ze hebben ook een beetje kunnen leunen op dat verleden want ik denk dat meer dan genoeg artiesten de telefoon oppakken als ze uitgenodigd worden, zie de gastenlijst bij de nummers. Dat zal niet voor elke Hip Hop act gelden. Een voordeel van iets wat eigenlijk een last is. Ze hebben je op je best gezien en vanaf nu is het alleen nog maar bergafwaarts, De La Soul is dead (or at least dying).

Mijn interesse voor Hip Hop was nooit groot en afgezien van een paar albums uit 1988-1992 nooit veel meer naar geluisterd. Toen was alles baanbrekend en vernieuwd althans zo leek dat. Maar Cross-Over zou dat eigenlijk beter passen dat Hip Hop. Daar werden meer spannendere dingen gedaan dan in Hip Hop dat eigenlijk vooral nieuw was voor een / ons bleekneuzen publiek. Lang leve Vanilla Ice

Maar op dit moment zeg ik: De La Soul, is not dead! Als je via crowdfunding een album kan maken dan heb je een vrijheid die je niet kunt krijgen via een budget van een label. Die willen wat terug en meer, ze willen invloed. Hier hebben ze alle vrijheid en dat kan goed fout gaan. Resulteren in een egotripperij van iets wat alleen de band leuk vind maar waar de honden geen brood van lusten, laat staan dat er een publiek is die dit wil kopen. En dat is precies wat ze gedaan hebben maar met zelfhumor en met lak aan wat iedereen verwacht ook als er veel bekende Hip Hop ingrediënten voorbij komen. Om Prince te parafraseren "De La Soul is busy doing nothing but different than the day before" Dit is anders. Het is geen moderne versie van het eerste album, het is een album van nu met ingrediënten en gasten van nu (én toen).

Als over 25 het stof is neergedaald op alle graven van De La Soul en men terugkijkt zal men de eerste albums nog steeds aanhalen als iets bijzonders maar zal dit album worden aangehaald als daar waar De La Soul weer tot leven kwam. Een Cross-Over album dat (bijna) niets te maken heeft met Cross-Over. Bijna niets, want Justin mocht wel wat bijdragen aan de rollercoaster Lord Intended en verder met Damon in Here in After. Maar het is wel een soort Cross-Over, met invloeden uit de Electro, Wereld en Indie/rock, niet per se vertrouwde stromingen in Hip Hop land. Is het ego-tripperij voor een selectieve groep? Wie weet, Dave heeft gekregen wat hij verdiende en de rest van de wereld ook. Here in After (woordspelling op Afterhere oftewel de dood? of From here on till forever?) Ze leveren een prima album af die velen zullen vermaken mits je niet te puristisch ingesteld bent. Want een recht toe recht an Hip Hop album is het zeker niet ook al wordt je in de eerste nummers wel verlokt om te denken dat dit het is. Wordt de luisteraar bewust op het verkeerde been gezet?

Bij nummers als Drawn kan je afvragen wat dit met Hip Hop te maken heeft, het is zinloos. Hip Hop is dead, long live life!

...en uh... "het is een aardig leuk album"

Hoe vaker ik het hoor hoe meer ik denk dat het een vrij losjes opgezet soort concept album is waarin het verhaal vertelt wordt over het ontstaan van De La Soul en al wat ze meegemaakt hebben in die tijd tot en met maken van dit album (You Go Dave) en een tipje van de sluier oplichten over de toekomst in Exodus.

Property of Spitkicker.com is echt wel i-di-oot goed.

Hun eerste 4 albums waren voor de tijd waarin ze gemaakt werden supertof! Classic zelfs! Daarna volgden 3 middelmatige albums waar ze de middelmaat niet mee overstegen.. Nu is er 12 jaar na het laatste album ineens een nieuw DeLa album dat opvallend volwassen klinkt! Dit is gewoon erg tof en muzikaal en inhoudelijk tekstueel een volwassen album met een oldschool twist. Toegegeven dat rocknr had er voor mij af gemogen.!

Net op wit vinyl binnen en dit is echt een ouderwets goede moderne hiphop plaat van De La Soul en gasten!

Leuke plaat met een aantal goede tracks, maar helaas ook te veel fillers. Bovendien is de speelduur echt te lang. Een selectie van de beste tracks was beter geweest.

Twaalf (!) jaar na hun laatste album is De La Soul terug en wel gelijk met een dubbel LP. En ondanks het grote aantal diverse gasten heeft het de echte relaxte De La Soul sound, maar ook dooor al die verschillende gasten meer dan voldoende afwisseling. Het leidt tot meer klassieke lekkere rapsongs als Pain, met Snoop & Memory Of ... (US), met Pete Rock, tot aan een nummer met een lange waanzinnige gitaarsolo: Lord Intended met Justin Hawkins. Daarna staat trouwens weer een uitstekende samenwerking met David Byrne van the Talking Heads, Snoopies is ook eigenzinnig fijn. Verderop valt op Here In After de gastrol van Damon Albarn op: ook dat pakt niet verkeerd uit. Daarvoor staan ook nog prettige songs als Sexy Bitch & Trainwreck. Kortom: een moderne afwisselende hiphop plaat met trouwens ook nog een dijk van een productie. Het klinkt als een klok vanaf mijn platenspeler. Bedankt heren!

Poeh, dit is toch wel een hele fijne en onverwachte verrassing!!
Wat een lekkere lome, relaxte plaat is dit geworden, en wat glijdt de maaltijd soepel naar binnen!!!
Bovenaan werd Vanilla Ice al als held geëerd; Terecht! Deze bleekneus is ook via hem bij eerst de la soul gekomen en daarna bij nog veel meer moois!!!
Dit wordt wel een aanschafje!!!

Hij is nog op 'smoky clear' vinyl te krijgen Pinsnider:
De La Soul - And The Anonymous Nobody (Vinyl, LP, Album) at Discogs

Kan hem inmiddels ietwat meer waarderen, maar blijft dat album te lang is, aantal ongeïnspireerde tracks kent en idd teveel fillers. Jammer!

Ha, mooi toeval, die heb ik net gisteravond besteld!!

Veel plezier ermee!