Dinosaur Jr. - Give a Glimpse of What Yer Not (2016)

Ben benieuwd naar dit album, met een paar klappers na hun reünie viel "I bet on sky" ietwat tegen.
En ze komen naar "Le Guess Who?" zag ik.

Gisteren speelden ze "Tiny" bij Jools Holland op de Beeb. Klonk lekker vertrouwd rammelend.

En daarom me wat meer in de heren verdiept. Kende ze natuurlijk wel en heb met 'Farm' zelfs een album van ze in de kast staan.

Conclusie wat mij betreft; ben nog nooit, en dan bedoel ik echt nooit, een band tegengekomen van wie alle nummers zoveel op elkaar lijken. En dat is in dit geval geen compliment.

Kan me dat gevoel wel voorstellen. Moest er ook een beetje aan wennen en ben Dinosaur Jr eigenlijk gaan luisteren toen ik er achter kwam op hoeveel bands die ik vroeger luisterde ze invloed hebben gehad. En zeker de solo's van J Mascis zijn niet mis!

Fijn nummer, dat 'Tiny'. Vintage Dinosaur Jr.!

Stuk beter dan het vorige album. Vind deze weer vrij geniaal eigenlijk

Idd een lekkere plaat!

Tsjah, ik denk dat deze plaat zich bijna kan meten met Beyond, bijna. Laat dat nu net de leukste reünieplaat zijn. De band knalt hier weer behoorlijk, zoals het hoort.

De 2 singles zijn alvast schitterend, vooral Tiny is een oorwurm.

Deze vlug binnenhalen

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Dinosaur Jr. - Give A Glimpse Of What Yer Not - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het is niet veel bands gegeven om na een afwezigheid van ruim 10 jaar terug te keren op het allerhoogste niveau.

Dinosaur Jr. deed het in 2007 met het sterke Beyond en weet het hoge niveau van de comeback plaat sindsdien overtuigend vast te houden.

Na Beyond (2007), Farm (2009) en I Bet On Sky (2012), is het onlangs verschenen Give A Glimpse Of What Yer Not al weer de vierde plaat uit het tweede leven van de band en het is wat mij betreft weer een hele goede.

J Mascis, Lou Barlow en Murph hebben inmiddels een uit duizenden herkenbaar geluid, waardoor Give A Glimpse Of What Yer Not misschien geen hele verrassende plaat is, maar wat valt er weer veel te genieten.

Dinosaur Jr. heeft nog altijd het patent op gruizige maar ook heerlijk melodieuze rocksongs en waar de band op haar vorige plaat nieuwe wegen insloeg, wordt op Give A Glimpse Of What Yer Not weer het vertrouwde recept gebruikt. Het is een recept waar ik persoonlijk geen genoeg van kan krijgen.

Ook op haar nieuwe plaat vertrouwt Dinosaur Jr. weer voor een belangrijk deel op het onweerstaanbare gitaarwerk van J Masics, die dit keer overigens ook vrijwel alle songs schreef. Mascis kan prachtig rauw en ondersteunend spelen, maar is gelukkig ook nog steeds niet vies van heerlijk zweverige gitaarsolo’s, die meer dan eens doen denken aan die van Neil Young in zijn jaren met Crazy Horse.

Ik ben altijd wel gecharmeerd van de songs van Lou Barlow en ook de twee songs van zijn hand op deze plaat zijn uitstekend, maar ook J Masics is het schrijven van geweldige songs nog lang niet verleerd, waardoor de plaat de volledige speelduur blijft boeien en vermaken.

Hier en daar wordt Dinosaur Jr. een gebrek aan vernieuwing of urgentie verweten, maar zo lang het Amerikaanse trio blijft strooien met onweerstaanbare songs vol memorabele riffs, dromerige vocalen, betoverende gitaarsolo’s en melodieën die je bij blijven, laat ik geen plaat van de band liggen.

Versie 2.0 van Dinosaur Jr. timmert inmiddels al weer bijna tien jaar aan de weg en is een stuk minder wisselvallig dan versie 1.0. Give A Glimpse Of What Yer Not is de vierde topplaat op rij en het is ook dit keer een plaat die niet onder doet voor klassiekers als You're Living All Over Me (1987), Bug (1988) en Green Mind (1991). Topband. Erwin Zijleman

Wat een heerlijk album!!
1 november AB in mijn agenda én mijn vinyl (paars gekleurd!) in huis gehaald ...

Ben wel een beetje verbaasd, zo weinig stemmen op MM ?

Het Dinosaur Jr. soundje klinkt erg aanstekelijk, al had ik in het begin soms het idee dat het verdacht veel op vorig materiaal leek.
Sinds het optreden in Vera (2005 Groningen) lijkt de band wederom een verhaal apart te zijn.
Dinosaur Jr. hebben altijd iets eigenzinnigs gehad. De manier al hoe ze opnemen en performen.
Wanneer de lp bv start hoor je die gasten Goin' Down direct, boogiënd en beukend los gaan.
Tiny daarna lijkt zo 'n song die maar niet uit je kop geraakt!
Be Apart en Love Is klinken lekker loom, maar m 'n voet staat tegelijkertijd toch niet stil.
Daar tussenin dendert Told Everyone stevig door de ruimte.
Het album kent na diverse beluisteringen niet echt zwakke plekken en de track Good To Know vormt een soort van aparte headbanger song in een rockend blok op de plaat.
I Walk For Miles lijkt met een Tony Lommi riff zelfs op een Black Sabbath nummer!
Het stijlenpallet wisseld geraffineerd. Lost In A Day kon bv zo op een Nirvana album gestaan hebben. Gitaar-overdubs gecombineerd met bezemsteel drums van Murph. Erg aanstekelijk gedaan allemaal.
Soms hoor je een soort van simpel Al Kooper orgeltje, een slide, of acoustische gitaar.
Ook Knocked Around, Miror en Left Right lijken soms op andere DJ hoogtepunten.. je ontdekt echter steeds meer op deze laatste Dinosaur Jr..
Ogenschijnlijk simpele veranderingen die een diepere vorm krijgen naar mate je 'Give a Glimpse of What Yer Not' beter leert kennen.

Wat verrassend. Zo goed. 50+ die nog steeds fris en boeiend klinken. Lekker afwisselend met een paar stevige rocknummers. Naar dit album kan ik tot het eind luisteren.

Ik kan de bovenstaande positieve meningen alleen maar onderschrijven : Give a Glimpse of What Yer Not is een nieuw hoogtepunt in het oeuvre van Dinosaur jr.
Sterker nog ik vind het hun beste album van hun tweede carrière,al scheelt het niet veel met Farm.
J Mascis giert weer regelmatig met zijn gitaar uit de bocht maar verliest de balans nooit uit het oog,van zijn stem ben ik sowieso een liefhebber en Lou Barlow zorgt met twee door hem gezongen songs voor de welkome afwisseling.
Verder niet al te veel nieuws onder de zon of het zou moeten zijn dat de band er in is geslaagd een album af te leveren met een constant hoog niveau zonder noemenswaardige zwakke plekken.En dat is in het verleden wel eens ander geweest.
Uitschieters staan er des te meer op want of het nu de fantastische single Tiny,het meeslepende Be a Part of de met een uitstekende riff gezegende I Walk for miles is,het zijn stuk voor stuk geweldige songs.
Een dikke vier sterren derhalve voor Give a Glimpse of What Yer Not.

Wat is het toch genieten met deze plaat. De melodieën, de zanglijnen, het spetterende gitaarwerk. Waanzinnig!

Toch wel serieuze kanshebber voor mijn plaat van het jaar.

Ben hem net voor het eerst aan het luisteren en ben aanbeland bij "I walk for Miles" Wow! Wat een nummer.

Album dat met een killertrio opent; de eerste 3 nummers zijn meteen al een schot in de roos. Het Lou Barlow nummer Love Is... verdient ook een extra vermelding samen met Mirror. Een plaat met nergens echte inzakkers en dus is een constante 4* een goede score voor dit album.

Bijzonder fraaie tempowisselingen op Goin Down en Tiny. Deze openingsnummers grijpen je meteen bij de strot.

Een ding dat je zeker weet is dat Dinosaur Jr altijd kwaliteit levert, zo ook op deze langspeler zo vlak voor het 2e kwart van de 21e eeuw.. wie had dat gedacht, zo ruim 30 jaar na het self titled debuut.

Het verveeld me ook nooit en dat is uniek. Het is namelijk niet dat de band zoveel anders doet per plaat. Ja oké, de hardcore randjes die Lou Barlow wel eens in de mix slingerde zijn verdwenen. De bezetting in de 90s veranderde drastisch en bracht ook een iets ander geluid mee. Maar écht anders? Nee. Of deze plaat nu in 2016, 2007, 1994 of 1989 had uitgekomen.. het had allemaal gekund. Ook dat is de kwaliteit van Dinosaur Jr.

J scheurt er weer op los, Murph beukt zijn kit tot moes en Barlow geeft het geheel body. Het enige is dat de vocalen soms minder live klinken. Verder gewoon weer een prima LP.

Ik krijg altijd een nostalgisch gevoel zodra ik Dinosaur jr hoor . Gelukkig zullen ze waarschijnlijk nooit drastisch veranderen en dat is maar goed ook. Soms heb je van die dagen,dan heb je gewoon een flinke dosis Dino nodig.

Deze plaat dan, eind april komt de laatste . Dit is een meesterlijke instapper voor degenen die nog eens kennis willen maken met de band voor het geval dat ze er door de nieuwe plaat geïnteresseerd in zijn geraakt. Ik zeg begin met deze ,mede doordat het niet zo'n muur van big muff geluid is als op bv Farm of het eerste werk. De toegankelijkheids factor is hier toegenomen maar nergens wordt de old school sound verruild door radio vriendelijke massa pleasers. Dit is en blijft gewoon klassieke Dinosaur.
Het laatste nummer laat trouwens de kwaliteit zien van zanger nummer twee (Barlow), feitelijk eigenlijk beter als zanger nummer één die vaak wat kreunt . Toch zou Dinosaur jr geen Dinosaur jr zijn zonder dit beruchte J Mascis geluid!
Op deze plaat zingt J Mascis wel een stuk minder J Mascis als dat we van hem gewend zijn .
Dat zeg ik, een perfecte instapper. Maar ook een perfecte uitstapper ,want (samen met Beyond ) toch zeker wel de betere plaat van de reeks van na de reünie.
Het nummer Be a part is voor mij zelfs het beste wat ik in jaren van deze band gehoord heb, wonderschoon.