Dusty Springfield - A Girl Called Dusty (1964)

De beste soulzangeres van Groot-Brittanië. Dit debuutalbum laat op een overtuigende wijze liefdesleed horen.

Sterk debuut van één van de beste zangeressen van Groot-Brittannië in de jaren '60. Veel covers, maar wel op overtuigende wijze vertolkt. Mooiste nummers vind ik "Wishin' and Hopin'", "I Only Want to Be with You" (haar doorbraakhit, vaak gecoverd), "I Wish I'd Never Loved You" en vooral "Summer Is Over".

Je kan het wel een sterk debuut vinden LucM maar van de tracks die je noemt stond eigenlijk alleen Wishin' and Hopin' op dit album, de rest is er later aan toegevoegd.
Het is overigens niet het eerste album waar Dusty op zingt, hiervoor had ze met The Springfields (samen met o.a. haar broer) al albums uit gebracht. (wel met totaal andere muziek trouwens, folk namelijk)

Ik heb hem nèt in geremasterde versie te pakken gekregen, inclusief de bonustracks. Ik verhoog aldus van 3.5 naar ****
Zalige zangeres die op onnavolgbare wijze deze songs vertolkt!

You don't Own Me zal je als melodie bekend in de oren klinken... niet verwonderlijk; André Hazes zingt dit liedje als "Zeg Maar Niets Meer".

Ik heb er ook een zwak voor.....................gekregen.

De waarheid is, dat ik de cd kocht voor het onvolprezen The Summer is over, ja die oude tune die thuishoorde bij Radio Veronica.

In ieder geval, de rest is ook heerlijke pop om zo 's zomers, met de eerst keer boven de 20 graden................ weg te draaien. Heerlijke stem uiteraard, onmiskenbaar.

Tijdloos is de cd zeker niet. Het hoort helemaal thuis in de sixties, ik vind het niet erg. Veel van deze cd is ook vooral bekend geworden omdat het later (meestal veel slechter) gecoverd is door anderen.

Een fijne cd van Dusty. Je kan horen dat dit haar debuut is. De plaat is nog wat lief en mist hier en daar wat diepgang welke het latere werk wel mee kreeg. Maar goed, aangezien Dusty Springfield de beste zangeres is die ooit op deze aardkloot heeft gestaan valt er ondanks dat wel weer een hoop te genieten.

Haar solodebuut, maar echt aan haar debuut was ze natuurlijk niet, gezien haar eerdere werk
met The Springfields.

Inderdaad, beste zangeres ooit.

Daarom zeg ik ook "haar" en niet hun

When the Lovelight Starts Shining Thru His Eyes vind ik het sterkste liedje. Klinkt gewoon erg vrolijk en meeblerren kun je er ook lekker mee. Helaas vond ik deze plaat niet overal sterk. Het heeft enkele bijzonder seniele nummers, zoals Wishin' and Hopin' en Anyone Who Had a Heart, je weet wel dat nummer van die suffe boterreclame. Ik vind dat soort nummers suf en net effe wat te zoet.

Neemt niet weg dat mijn eerste kennismaking met de muziek Dusty Springfield toch nog wel oke uitvalt. Echter denk ik dat dat meer komt doordat ze toevallig wat covers zingt, die van zichzelf gewoon goed zijn. 3,5 sterren lijkt me dan ook ruim voldoende .

Grappig dat jij dit te suf en zoet vindt, Vinokourov. Dat had ik in tegenstelling tot jou dan weer met het album van Solomon Burke, het vorige uit het boek '1001 albums'.

Je kan het je bijna niet meer voorstellen maar de hoesfoto was superprogressief in het Engeland van 1964. Poseren in een broek met een spijkerhemd was een feministies statement van de bovenste plank en het regende dan ook negatieve kommentaren.

Dusty's talent waren de meesten het echter wel over eens en op deze plaat is ze duidelijk nog op zoek naar haar eigen stijl en dat doet ze op een dusdanig verpletterend enthousiaste manier dat er voor mij weinig op aan te merken is. OK, een nummer als Do Re Mi had ze misschien beter links kunnen laten liggen en Mockingbird ben ik ook niet echt kapot van ( had waarschijnlijk beter gewerkt als duet ) maar dat is het wat mij betreft wel. Gewoon een goeie plaat dus !

Daar ben ik het mee eens. Net als bij Cilla Black werken de covers van die rhythm and blues-nummers (voor mij) niet allemaal zo goed, en van My Colouring Book ben ik ook niet zo'n liefhebber. Mooiste nummers van het originele album zijn voor mij Will You Still Love Me Tomorrow en Wishin' and Hopin', en verder breek ik graag een lans voor haar cover van Twenty Four Hours from Tulsa. Maar het allerbeste nummer op dit album is misschien wel You Don't Own Me, dat je ook kunt kennen van de enigszins onderschatte Lesley Gore. Maar Dusty maakt er iets heel moois van. De tekst (een beetje feministisch avant la lettre) past dan weer goed bij de hoesfoto met spijkerhemd...
Samengevat : leuke plaat, maar het beste moest nog komen.

............ Zeg Maar Niks Meer ..........

You Don't Own Me is een mooie Dustysong ,en vind dit een van de fijnste albums van haar...
Maar Twenty Four Hours from Tulsa en vooral Anyone Who Had a Heart vind ik heel wat mooier
En wat dachten jullie van een van haar mooiste....Summer Is Over (bonustrack)
Die 2 laatst genoemde behoren zeker tot mijn Dustyfavorieten

Twee albums van Dusty in één jaar. Dusty is zonder twijfel te rekenen tot de allerbeste zangeresse van het Britse Koninkrijk. Met haar kwam de introductie van de Blue Eyed Soul als genre. Beide albums staan vol met covers.
1. Mama Said – oubollig en doet mij weinig
2. You Don’t Owe Me – heeft een bluesy karakter in de zang wat ik wel mooi vind
3. Do Re Mi – moeilijk serieus te nemen, wel heel erg kneuterig
4. When the Love Light Starts Shining Through – vrolijk nummer, doet een beetje country aan
5. My Colouring Book – heel erg traag. Voelt een beetje Kersterig aan.
6. Mockingbird – doet mij een beetje rommelig overkomen. Stem lijkt niet aan te passen bij de instrumentatie.
7. Twentyfour Hours from Tulsa – heeft wel iets leuks
8. Nothing – eindelijk weer eens echt met overgave gezonge
9. Anyone Who Had a Heart – beetje vermoeiende zang
10. Will You Love Me Tomorrow – echt een niemendalletje
11. Wishin’ and Hopin’ – probeert te swingen, maar komt nooit los
12. Don’t You Know – die blues in de zang staat Dusty goed. Erg sterk nummer
13. I Only Want to Be With You – en we gaan weer braver
14. He’s Got Something – en zelfs nog een stapje braver
15. Everyday I Have to Cry – pompiedom
16. Can I Get a Witness – best een aardige cover. Al lijkt het wel veel.
17. All Cried Out – een heel stemmig nummer
18. I Wish I’d Never Loved You – niet al te boeiend
19. Once Upon a Time – waar is mijn aandacht?
20. Summer is Over – hele lange lijzige noten

(bron: Opus de Soul)

Oei, deze CD ooit gekocht voor mijn vrouw en al die tijd gedacht dat dit een verzamelaar was...

Las net nog eens het bijbehorende boekje en realiseerde me ineens dat dit het eerste album van Dusty Springfield was aangevuld met een heel stel bonustracks. Ik vond het altijd al wat vreemd dat Son of a Preacher Man miste.
Toen ik deze CD kocht had ik wel een klein eigenbelang: het nummer Summer is Over stond er op. Ik vind dat nog steeds een geweldig mooi nummer. Tekstueel matig maar ze zingt zo mooi en dan die trompet... Indertijd gebruikte Radio Veronica dit nummer ook als jingle (Come on and sail away, mmmmmmmmm, with Veronica today). Misschien dat Summer is Over daarom ook wel zo is blijven hangen.

Een jaar of wat geleden stonden we op een camping in het Engelse Henley-on-Thames. Een mooi dorpje aan de Thames waar ze ook roeiwedstrijden houden. Al wandelend kwamen we bij het kerkje waar de aandacht werd getrokken door een massa bloemen op het kerkhof. Blijkt dat Dusty Springfield daar begraven ligt onder een heel eenvoudig, klein, steentje waar alleen Dusty opstaat. Een heel bijzondere gewaarwording.

Ik nam in '74 Lo Mejor De Dusty Springfield mee uit Spanje ..... Dat was de comp waar jij naar op zoek was want daarop was eenvoudig weg een van de nummer van A Girl Called Dusty vervangen door Son Of Preacher Man.



Als fan zou dat voor mij een bijna religieuze ervaring geweest zijn..........

Een aardig debuut met een handvol klassiekers waaronder verschillende covers. Dusty heeft hier echter nog niet de emotionele diepgang en sensualiteit die haar stem later zou kenmerken. De muziek is bombastisch en tegelijk lichtvoetig. Al schopte You Don't Own Me wel tegen een paar zere schenen.

78/100

Ik sta werkelijk op het punt Summer is Over te kiezen tot beste single ooit dan wel in ieder geval van de jaren '60.
Wat is er toch met dat nummer.

Ja, eigenlijk is het niet uitgebracht als single, alleen als b-kant van Losing you in '64. Toch kan het nummer worden gekozen, omdat het in 1974 in Nederland alsnog werd uitgebracht.

Wellicht is het vanwege de associatie met Radio Veronica, die ook het initiatief namen Summer is over uit te brengen, als onderdeel van de strijd om het behoud van het piratenschip.
Maar alleen dat is te weinig.

Summer is Over klinkt echt geweldig, de muzikale lijnen zijn van een intrigerend, nostalgisch en verslavend gehalte. Een goede notering meer dan waard. Geschreven door haar broer Tom Springfield.
Het is echt meer dan een zomaar een klassieker, het stijgt daar boven uit. De warme stem van Dusty.

Come On And Sail Away mmmmm With Veronica Today

Die Paay was geen Dusty maar kon wel zingen
Ook backing bij heel veel NL artiesten...bv
Roek Williams ,Peter Tetteroo , Cats, Golden Earring enz

Summer is over staat er bij mij niet op (vinyl), zal ook niet meegenomen moeten worden in de bespreking van deze plaat

Ja hoor, het album heeft inclusief bonustracks 20 songs (gekregen). Al enige tijd terug.
Dan mag er over alle 20 worden gesproken.
De Amerikaanse "Dusty" had Summer is over al standaard op het album staan.
We kunnen het niet helpen, dat ze het destijds niet eens met elkaar konden worden over de Europese en de Amerikaanse uitgave. Dat hebben ze nu aardig proberen te repareren.

Dat zou mooi zijn, dat we onze besprekingen zouden moeten aanpassen aan de vinyl versie die iemand heeft

Prettig solo-debuut van Dusty Springfield, die eerder al o.a. met haar broer Tom de band The Springfields vormde. Een solocarrière ging haar echter een stuk beter af, zo lijkt het. Het debuut was meteen succesvol, ook omdat de single I Only Want to Be With You, in 1997 als één van de bonustracks aan de reissue toegevoegd, potten brak in de Verenigde Staten. Er zouden in de jaren '60 dan ook diverse US-albums op de markt worden gebracht.

Het is ook wel begrijpelijk dat dit aansloeg in de VS, want ik vind de présence en stem (en zelfs de artiestennaam) van Dusty Springfield best Amerikaans klinken. Aan de folkpop van de meeste van de opgenomen liedjes voegde Dusty nog een flinke scheut soul toe. Karaktervol, én aanstekelijk.

3,5 sterren

PS: de bonustracks zijn zeker de moeite waard!

Zou Amy Winehouse kunnen hebben bestaan zonder Dusty Springfield - die als eerste bewees dat niet alle Britten stijf zijn, maar sommigen hun leed kunnen uiten in goede, vettige soul? Hoe dan ook, Dusty levert geweldig werk en wordt toch wat onderschat doordat zij in de late zestiger jaren wel veel werd overschaduwd door landsgenoten die losgeslagen puberrock verkozen boven het verfijnde. Tegelijkertijd is Dusty’s stem - vooral in dit vroeger werk - een gevaarlijke gespannen draad waar je makkelijk van af valt: een paar keer zingt de nog jonge Dusty bijna vals. Bijna - waardoor het precies goed is. Het ene nummer is wat sterker dan het andere, maar over het algemeen is A Girl Called Dusty een goed gesmeerde soultrein die geen rode wijn nodig heeft.