Angel - Angel (1975)

Angel blijft voor mij de twee-hits band. Het sublieme Tower is de ene. Dat heb ik een paar jaar geleden nog eens gehoord in de live-versie. Maar de live-dubbelaar van Angel staat (nog?) niet op deze site.

Is dit soms de band dat door Frank Zappa belachelijk gemaakt wordt i.v.m. Punky Meadows?

Jazekers, maar heette het niet Punky's Whips?

Niet eens zo slecht als ik dacht aangezien ik las dat dit de godfathers van de hairmetal zijn.
Maar goed gedenkwaardig is het nou ook weer niet.

Ik heb dit album ooit eens gekocht voor Tower....wat ik nog steeds een goed nummer vind...
Long Time ook een prima nummer, de rest doet me niet zo veel.

Ik ben waarschijnlijk de enige die dit een zeer knap album vind. Ik heb'm jaren geleden (1977) uit een ramsj-bak in Beverwijk gevist (misschien zegt dat ook wel wat) en ik was meteen helemaal verkocht! Ontdekt door Kiss-bassist Gene Simmons speelt de band licht symfonische jaren 70 hardrock met enkele lekkere synthesizer- en gitaarduels. Vooral kant één vind ik magistraal met nummers als Tower en Long Time. Maar je moet ervan houden.
Er kwam nog één knap studio-album achteraan ( Helluva Band) en aan het eind van de rit een leuk dubbellive album (Live Without a Net) hetgeen wel een aantal overdubs bevat.
Van de 3 studio-albums na Helluva Band kan men het best asfalt maken, waaronder men meteen die belachelijke engelen-outfits kan begraven!

Heeft deze band ook niet een single uitgebracht die Angel Face heette?Omstreeks 1973/74.
Of is dat een andere band geweest?
Het was in ieder geval een glamrock nummer.

Best wel een goed album. Vooral "Tower", dat nog wel eens gedraaid werd door Alfred Lagarde in z'n Betonuur op de Vara, is echt de mooete waard. Is ook uit gebracht als single, maar wel ingekort. De band heeft in nederland ook nog een hitje gehad met Wintertime, van 1 van de latere albums.Hardrock met symphonische invloeden. Op vinyl.

Heb ik maar eens verandering in gebracht. Als het goed is staat die er eerdaags op.

Wat een heerlijke bombastische plaat is dit toch met machtige nummers als Tower. Long Time of Broken Dreams. Gregg Giuffria is later nog opgedoken in House of Lords. Mooie nostalgische plaat.

Dit album is pas opnieuw uitgebracht.
Remastered, reloaded en met extra artwork.
(Vreemd genoeg?) geen extra nummers

Ik heb hem in een dubbeluitgave met Helluva Band, van ook nog tamelijk recente datum. Vond ik wel precies genoeg eer.

Tower was idd meesterlijk destijds, geweldig maar vaak met dit soort bands een paar nummers die opvielen...overigens Wintersong was ook een lekkere..

Prima album die werd overtroffen door Helluva Band hun 2e plaat daarna was het over + sluiten

Hun tweede heeft wel The Fortune, maar als geheel vind ik deze beter, geloof ik.

Ik vind vooral de solo's tussen de keyboards en gitaren goed uit de verf komen.
En...hier is nog sprake van sterk geschreven songmateriaal. Daarna was dat item ver te zoeken..

Punky Meadows is na zijn Angel periode een hondentrim salon gestart (geen grap).

Afgelopen augustus organiseerde 50tracks in het topic Greatest Hits of een verkiezing van adult oriented rock. Eén van de nummers die langskwamen is Angel met Tower.
Dat nummer opent hun titelloze debuut uit 1975 en knalt als een malle. Misschien met de oren van nu over de top, maar ik kan het goed hebben. Na de recente berichten bij hun Sinful van vier jaar later is het leuk om deze er bij te pakken.
Was de muziek in '79 verwaterd - al ben ik positiever dan sommigen - duidelijk is dat Angel hier volop knalde. Toegankelijk en luid op heel andere wijze dan de Britse glamrock uit die dagen, al denk ik soms enigszins aan Sweet.

Verschillen zijn echter de cleane en vaak hoge, uitgelaten zang van Frank Dimino en de overdadige toetsenpartijen van Greg Giuffra, die fraai om voorrang vechten met de gitaren van Punky Meadows. Dit is zo Amerikaans als wat en afgezien van Mariner ramt de groep er nummer na nummer op los: drummer Barry Brandt heeft het druk.

Tower is met z'n bijna zeven minuten een aor-klassieker, de overige nummers volgen in het kielzog. Apart is het kleinood Angel (Theme) dat de plaat afsluit met dikke mellotron, waarmee ik aan de symfonische rock van toen moet denken. Bij Angel is het echter weliswaar goed doordacht, maar nooit complex met bijvoorbeeld aparte maatsoorten.
Voor mij is dit aor, de muziek is toegankelijk zoals het bombastische intro van Broken Dreams bewijst: dichtgesmeerd maar begrijpelijk. Of wat in Long Time gebeurt: klein beginnen met klavecimbelgeluiden om stapsgewijs steeds luider met stijgende energie te vervolgen inclusief een heerlijke gitaarsolo; ook dat ontvouwt zich in zeven boeiende minuten. Vanaf 3'59" een knipoogje naar Led Zeppelins Babe I'm Gonna Leave You, waarbij Giuffra's klavieren het Amerikaans houden.

Sterk debuut dat bij ons in Nederland relatief onbekend is. Aanrader!

Het nummer Tower heb ik vroeger grijs gedraaid, maar de rest van de plaat - met uitzondering wellicht van de mooie ballad Mariner - kan me niet echt bekoren. Ik vind de composities gewoon niet zo sterk, terwijl ik normaal wel verzot ben op stevige rock met veel ruimte voor keyboards.

Dit doet me erg sterk aan Rush van dezelfde tijd denken, al gebruikten die toen nog geen keyboards. Zelfde hoge stem, drukke drums. Harder dan ik verwacht had.