Courtney Marie Andrews - Honest Life (2016)

Table for one, prachtig! ?

Da's dan bijna een werkweek. Doe je dat met alle releases die je goed vindt?

Wat denk je zelf?!

Dat zoiets alleen mogelijk is zonder baan en met weinig slaap ..

... ik ben misleid. Dit heeft veel meer te doen met Country dan met Folk. Genre zou aangepast moeten worden... zie Discogs.

In het begin nog niet zo storen voor mij maar als ik bij 15 Highway Lines kom dan krijg ik al de neiging om te skippen met name omdat nu de stem begint te irriteren. Nasale huilerige Country kan ik maar een paar nummers van verdragen.

Dit album is al in zes maanden geleden uitgekomen in Amerika en was vorig jaar één van de drie meest gedraaide albums. Ook toen ik een zeer drukke baan had, had ik ook altijd genoeg tijd om muziek te luisteren.

Daarom vroeg ik ook of je dit doet met alle releases die je goed vindt. Maar kennelijk is Honest Life een uitzondering.

Ik heb een paar duizend platen, maar ik denk dat ik alleen de 7" Waterloo van Abba meer dan 50 keer gedraaid heb

Zie tot mijn verbazing dat ik nog geen stem heb uitgebracht. Er komt ook zoveel mooie muziek uit; niet bij te houden.
Wat betreft dit album......ik herken de schoonheid; alles staat er kristal helder op en een mooi helder stemgeluid. Ik moet hier persoonlijk wel voor gaan zitten en in de stemming zijn. Dat doe ik af en toe......4* voor een mooi album wat niet altijd aan mij besteed is.

Soms duurt het blijkbaar een tijd voor "het kwartje valt" en moet een mens even uit de comfort zone. Maar uiteindelijk heb dan wel wat....prachtige plaat en stem verhoogd!

Inmiddels ook kleine zaal Paradiso zaterdag 9 september.

Album net in huis.
Bij beluisteren komen Joni Mitchel maar ook recenter Samantha Crain voorbij.
Geweldige stem.

Gisteren in Doornroosje gezien. Erg onder de indruk van haar beeldschone stem en de wondermooie liedjes (waaronder Table for One en Honest Life). Mijn favoriet is de nieuwe single Near You, die waarschijnlijk op het eerstvolgende album zal verschijnen.

April in bitterzoet....

‘Near You’ heb ik als single gekocht, met ‘Sea Town’ op kant B.

Courtney Marie Andrews - Sea Town / Near You (Vinyl) at Discogs

Yep. Ze zwerft ook al enige tijd rond in m'n spotify collectie, nooit echt veel aandacht aan besteed, en nu na een echte luisterbeurt is het kwartje gevallen. Althans wat dit album betreft, maar ik heb zo'n vermoeden dat ze nog wel mooie albums heeft gemaakt.
How Quickly Your Heart Mends & Table for One zijn voorlopig de uitschieters.
Zo'n stem + simpele maar trefzekere teksten + vleugje country (steel guitar!!) = verkocht. Ik heb er weer een favoriet bij denk ik.
Wat 'n leuk gevoel toch hé, net een nieuwe artiest ontdekt hebben, en dan blijkt dat er nog een aanzienlijk onontgonnen oeuvre op je ligt te wachten. =)

Gisteren was ik getuige van een indrukwekkend optreden van deze dame. Daar stond ze dan.....alleen met haar gitaar en stem. Het had een betoverende uitwerking op de zaal waar het tijdens de nummers muisstil was. Iedereeen hield bijna letterlijk de adem in. Dit album al een tijd niet gehoord, maar daar had ik vanavond zin in vanavond en na zo'n optreden komt die extra binnen.

Live in Utrecht als support van Glen Hansard

Irene
Let the Good One Go

Na de weergaloze drie voorgangers is dit wel even wennen. Ik heb een hekel aan country en dit is wel heel erg in die richting, jammer want CMA is voor mij het allerbeste als eigenzinnige folky singer-songwriter met die fladderende stem. Ben al weken aan het kauwen op deze.

...maar niet stukgebeten op Honest Life - toegegeven, het is mij vooral in de eerste paar songs een beetje te country. Als ik het (voor mij) weergaloze For One I Knew of No One's Slate Is Clean ernaast leg merk je ook dat ze meer (country-)accenten en klankkleur aanzet in haar vocalen dan ze voorheen deed. Of dat in die scene 'hoort' of gewoon een beetje performatief is weet ik niet. Ze deed de 'thang' ipv thing al jaren eerder.

Gek genoeg rekt Honest Life mijn smaak wat op - vooral de laatste nummers 6 tot 10 leunen wat meer op haar sterke vocalen waardoor de duidelijke country-invloeden in de overige tracks wel te vergeven zijn. Mijn benchmark voor CMA-albums: krijg ik kippenvel van haar stem? Dat gebeurt ook hier op bijvoorbeeld 15 Highway Lines.

Ik heb de 'pech' dat ik begon bij haar 6 jaar jongere album(s) waardoor de fladderende stem van de toen nog 19-jarige Courtney de basis voor mij heeft gelegd, nu ze muzikaal tot volwassendom komt is het soms jammer te constateren dat ze de registers niet altijd meer volledig openzet. Het werkt niet mee dat juist veel van die albums door mevrouw Andrews zelf zijn verwijderd. Ach ja, die jeugdige onbezonnenheid kon ze zich niet meer in vinden schijnt.

Al is het ook wel leuk om haar groei zo chronologisch te volgen!

Ik leerde haar muziek kennen via deze Honest Life. En was zwaar onder de indruk, zeker gelet op haar jonge leeftijd. De albums daarna ben ik nog een tijdje blijven luisteren dan wel kopen. Want ik was erg benieuwd hoe zij zich muzikaal zou ontwikkelen.

En dat viel mij niet bepaald mee. Het is nooit slecht geworden, dat zeker niet. Maar ieder album was voor mij een klein stapje achteruit.

Maar ja, dan hoor ik het titelnummer van dit album, en dan weet ik weer waar ik destijds als een blok voor gevallen ben.