The Scene - Blauw (1990)

Dat een Belg dit moet toevoegen

Heb jij wat tegen Belgen ?

1 van mijn favoriete Nederpopbands. 3,5*

Ik denk dat ik 14 of 15 was toen ik dit album kocht. Niet veel later heb ik hem weggegeven, omdat ik er toch niet zoveel aan vond. Achteraf heb ik daar toch wel spijt van.

Eigenlijk best jammer dat deze band ter ziele is gegaan: ook ik vind dit toch wel behoren tot de betere bands uit Nederland.
Met het solowerk van Thé Lau ben ik niet bekend.

Het geluid van zijn stem alleen al. Plus de teksten. Kippenvel.

Brand is een van de nummers die bij mij zijn bliven hangen, goede band, niet hun beste cd

Prachtig Nederlandstalig album met inmiddels klassiekers als Blauw; Iedereen Is van de Wereld; en Rigoreus.

Dit album doet mij helemaal niets. Gaat volgende week zaterdag mee naar de rommelmarkt! Vraagprijs €1

Mij eigenlijk ook niet. Het nummer Blauw vind ik wel goed, maar de rest van dit album niet zo.

top plaat van top band!!!

Blauw is een prachtig nummer. Daarna zakt het wat weg helaas. 3,0

Als de jankende gitaarintro van "Iedereen is van de wereld" hoor en dan de drums hoor invallen zijn er weinig mensen die mij de vier daaropvolgende minuten uit mijn trance kunnen halen. Geweldig nummer, aardige cd.

Ik heb dit album "Blauw" toen toch maar niet verkocht op die bewuste rommelmarkt. Tja, en bij nader inzien vind ik het toch wel een goed album. Je kan wel eens op andere gedachten worden gebracht door iemand die het beste met je voor heeft .

Toch wel de beste plaat die The Scene heeft gemaakt, deze!

Rigoreus is puur kippevel, die tekst, die opbouw van dat nummer, brrr!

En Hoe sympathiek ik Rick de Leeuw ook vind, als zanger kan hij mij niet bekoren, en daarom heb ik niets van zijn Tröckener Kecks in huis, ik blijf Thé Lau en de zijnen stukken interessanter vinden!

Deze Blauw is me wel 3.5 ster waard!
***1/2

Zo raar is dit niet, the Scene had eerder succes in België dan in Nederland.

Vreemd dat the Scene meer succes had in Vlaanderen dan in Nederland. Maar het doet er niet toe, dit is een sterk en tijdloos album met eigenzinnige teksten. "Blauw" en "Rigoreus" zijn klassiekers in het Nederlandstalige genre.

Idd een tijdloos album uit de Lage Landen met het 2de nr, 'Iedereen is van de Wereld', als het meest tijdloze en actuele......
Staat in mijn top 5 van beste Nederlandstalige platen!

Geweldig album die vandaag de dag nog steeds veelvuldig beluister.
Hoogtepunt voor mij toch wel Brand...wat 'n geweldig nummer!

Ik beschouw de Scene als 1 van de betere Nederlandstalige bands van Nederland .
De uiteindelijke doorbraak kwam met deze plaat .
Een tekstueel pareltje want The Lau is een benadigt teksdichter .
Enig nadeel van deze zanger /gitarist is dat hij wat moeilijk te verstaan is . Maar eenmaal alles goed beluistert is dit absoluut een must om te horen .
De muziek is trouwens ook prima . Gelukkig geen al te gelikt gedoe , maar een lekker rauwe sound met prima liedjes .
De eerste 3 liedjes zijn onderhand al niet meer weg te denken uit de geschiedenis van de nederpop .
De opvolger Open vind ik overigens beter . Donkerder , minder toegankelijk maar met een zeer fraaie sfeer .

Voor The Scene heb ik een tijdje wel wat waardering voor gehad, wat daarna een beetje is 'doodgebloed'. Ten tijde van dit album ook een aantal keren live gezien, waaronder in een jeugdhonk in Geldrop. De bassiste vond ik destijds wel een coole tante om te zien spelen. De teksten van The Lau hadden wel wat over zich en de ruwheid van de nummers sprak mij wel aan, waardoor de stem van The ook wel te hebben was....nu niet meer zo trouwens, net als die van rick de leeuw.
Dit Blauw heeft een veeltal aan sterke liedjes, waaronder natuurlijk Blauw, die ik in de 2 meter versie ook prachtig vind klinken. Iedereen is van de Wereld, dat een anthem is geworden voor vrijheid en Rigoreus een sfeervol, spannend nummer met een mooie opbouw.
Goede plaat, die past binnen de klassiekers van de nederlandse bodem.

Net nog eens herbeluisterd. Op zich is het geen slecht album/slechte band, maar wel een waarbij ik veel kanttekeningen kan plaatsen. Thé Lau is nou toch niet bepaald een grandioos zanger, en soms kan hij zelfs wat lichte irritatie bij me opwekken. Ik moet 'm dan ook niet te vaak horen. Het helpt daarnaast ook niet dat de teksten in het Nederlands zijn, ik blijf dat in negen van de tien gevallen gewoon een minder mooie taal vinden om in te zingen.

Vooral de opgewekte rocknummers op dit album kunnen op mijn goedkeuring rekenen. De rustige nummers vind ik eigenlijk niet boeiend, en het titelnummer 'Blauw' vind ik zelfs zwak.

De uitblinkers vind ik 'Sex of Fantasie' en 'Opgejaagd'.

Kortom: een aardig album om eens in de zoveel tijd eens wat van te beluisteren. Het hele album in één keer is te veel van het goede voor mij.

aardig, maar vind de opvolger 'Open' een stuk beter!

The Scene, die ik in 1980 al voor het eerst zag optreden (met Engelse songs), braken dan met deze Blauw eindelijk door, al was het dan alleen in de lage landen.
In de eerste helft van de jaren 90 hadden erg veel mensen toch wel wat met The Scene, veroorzaakt door een paar goede albums en erg veel live-optredens.
Optredens die altijd goed waren.
Ik mag mezelf daar ook wel bij rekenen, maar ben ze na Arena kwijtgeraakt.
Blauw, Iedereen Is Van De Wereld en Rigoureus (overigens nog mooier op zo'n 2 Meter Sessies CD) kent iedereen wel en horen wat mij betreft tot de Nederpopklassiekers.
De Stem Die Fluistert In De Nacht en Geloof zijn dan ook nog aardige nummers, maar dan zakt het wat in, om weer sterk te eindigen met Sex Of Fantasie en Opgejaagd.
Ik heb besloten om ook maar weer eens achter de recentere albums aan te gaan. Hier te zien moet de laatste nogal goed zijn.
Eigenlijk 3,5 maar doe er een halfje bij voor het jeugdsentiment en de geziene live-optredens die ik me nog goed herinner.

Geweldige plaat van een van Nederland's beste bands. The Lau is een uitstekende tekstschrijver, wellicht niet de allerbeste zanger, maar dat stoort me in het geheel niet. De muziek zit goed in elkaar. Deze plaat bevat een paar van de beste Nederlandstalige nummers: "Iedereen is van de Wereld" (die intro en riff), "De Stem die Fluistert in de Nacht" (lekkere funky wah-wah gitaar) en "Geloof" (kippevel als die hammond orgel wordt ingezet bij het refrein). Het nummer "Rigoreus" is tekstueel hoogstaand en heeft een mooie dreigende opbouw. Deze plaat is met recht een Nederpopklassieker.

Goede plaat ,al is ie niet zo evenwichtig als Open.The Scene schuurt en rockt de pannen van het dak.Er zit een ondehuidse spanning in deze plaat die tijdloos lijkt.Iedereen is van de wereld heb ik iets te vaak gehoord ,maar een nummer als Geloof kan ik keer op keer horen.Ook afsluiter Opgejaagd gaat bij mij voluit,tot groot ongenoegen van de buren .
4 sterren met nog wel groeipotentie .

Deze is echt moeten groeien bij mij, iedereen vond 'm fantastisch en ik hoorde het maar niet. Heeft dan een paar jaartjes onder stof gelegen, en zowaar: Magie! Al blijf ik "Blauw" een k*tnummer vinden, maar dat neem ik voor eigen rekening. "Brand" moet ondertussen echter zowat 1 van m'n nederlandstalige favorieten zijn, en verder staan er natuurlijk nog gewéldige dingen op (iedereen, tijd, rigoreus, ...).

Eerder op de avond 'Niemand in de Stad' van De Dijk gedraaid en nu net 'Blauw' achter de rug. The Scene is dan wel een stuk steviger. Bij de een staat dan ook pop en bij de ander rock. Alhoewel het album van De Dijk mooier is heb ik meer van The Scene in huis. 'Avenue de la Scene' en 'Arena' liggen nog op de plank. Van 'Blauw' heb ik erg genoten van 'Opgejaagd'.

Nederlandstalige gitaarrock van de beste soort.