Eurythmics - Be Yourself Tonight (1985)

Vond dit toch wel één van de betere jaren '80 pop-bandjes. Dit album week enigszins af van wat we van ze gewend waren. Vond het zeker geen terugval. Het swingende duet met Aretha Franklin staat nog steeds als een huis.

tot en met dit album vond ik the eurytmics nog goed,wat ze na 1985 hebben uitgebracht kan mij absoluut niet bekoren ( uitgezonderd don't ask me why uit 1989)

Ik vond dit album al stukken minder dan de voorgangers. Heb altijd al een bloedhekel aan het nummer There Must Be An Angel gehad, de manier waarop Annie in dit nummer zingt.... Echt vreselijk!

Would I Lie to You en It's Alright staan me ook nog steeds erg tegen. Het duet met Aretha gaat nog wel.

Nee, erg tegenvallend album dit. 2*

Alweer zo'n jaren tachtig bandje wat veel te lage scores krijgt...in de jaren 80 werdt dit goed gevonden!

Nu we een rivival hebben van muziek uit eind 70 begin 80 (postpunk, new wave) hoeven we nog maar even te wachten en dit wordt ook gebruikt ter inspiratie.....??

Dit album is een beetje (veel) onsamenhangend maar bevat prima popsongs.

Machtige opener Would I lie to you.
Ball and Chain is ook puur plezier...
Vind dit absoluut geen minder album of zo, al heb ik het ook niet zo voor het zoetsappige There Must be an Angel.
Maar de rest van het plaatje kan me wel bekoren.

Al moet ik zeggen dat het héél lang geleden is dat deze nog mijn cd-speler is gepasseerd;

Brengen we verandering in.

4 sterren is mijn beoordeling; Voor Annie's mooie stem!

.....eerste CD dus die ik ooit aanschafte....echter na 2 weken weer teruggebracht (geruild van Avalon van Roxy Music die ik nog steeds heb, koester en in mijn persoonlijke top 10 staat).......
Destijds erg gecharmeerd van Touch en m.n. Sweet Dreams ('Love Is A Stranger' vind ik een All Time Classic) .....maar bedenk ik mij terwijl ik intyp, wellicht geldt voor Eurythmics wel het zelfde als wat voor de Simple Minds voor die tijd gold: leuke vernieuwde, betekenisvolle bands die een paar geweldige platen hebben gemaakt begin jaren '80, maar daarna toch echt het vernieuwende, artistieke spoor kwijt begonnen te raken (en hun oren te veel lieten hangen richten commerciel meer verantwoord 'materiaal'.... helaas (voor mij en, naar ik inschat, vele andere die deze band destijds een warm hart toedroegen).....
N.b. Love You Like A Ball & Chain en It's All Right vind ik de beste nummers op deze plaat

Dit vind ik het beste album van Eurythmics, het is ook meer rock- en soulgetint dan de vorige albums.
"Would I Lie to You?", met het Kinks-gitaartje, vind uitstekend evenals "There Must Be an Angel " met de vocale hoogstandjes van Annie Lennox en de mondharmonica van Stevie Wonder.
Ook zeer geslaagd is de samenwerking met queen of soul Aretha Franklin in "Sisters Are Doin' It for Themselves" (die versie vind ik nog altijd beter dan die van Natalia & Pointer Sisters), het duet met Elvis Costello in "Adrian" mag ook niet onvermeld blijven.

Allergaartje uit de latere periode van het duo Steward/Lennox.De wat kille sound van voorheen heeft plaats gemaakt voor een bredere warmere aanpak en worden soul en rock niet geschuwd.Dit betekende overigens wel een definitieve knieval richting commercie.
Nummers als It's Allright,Love you like ball&vhain,Sisters,met Aretha Franklin en de ''Rocky'' opener Would i Lie to you,doen het overigens nog erg aardig tegenwoordig.Hun meest veelzijdige plaat,maar ik mis toch een beetje die eigenzinnigheid en duisterheid die hun begin platen een beetje kenmerkte.

@LucM: ik ben het met je eens, 'Adrian' met Elvis Costello is voor mij het beste nummer dat Dave en Annie ooit uit hun mouw schudden. Heeft na meer dan 20 jaar nog niets aan frisheid ingeboet.
Eurythmics heb ik ooit grijs gedraaid, en regelmatig belanden ze nu opnieuw in mijn cd-speler, en dan draai ik ze weer helemaal grijs voor een tijdje. De stem van Annie is uniek, maar solo vind ik ze toch een heel stuk minder. Kent iemand Platinum Weird van David? Leuke songs, maar met Annie erbij was dat... ach ja... pure nostalgie zeker?

Dit is een van de albums waar ik als klein kind al naar luisterde. Totaal afwijkend van wat ze daarvoor gemaakt hebben en toch niet minder goed naar mijn mening.

Na Sweet Dreams en Touch was het voor liefhebbers van Synthpop wel even wennen aan dit veel dynamischere popalbum, waarop vele nummers staan die een hit zijn geworden (of het moeiteloos zouden kunnen zijn), en dat is ook wel een verdienste. Daar waar diverse succesvolle artiesten in de jaren 80 door het ijs zakten in de poging een hitgevoeliger album te maken, met 2 of 3 sterke nummer sen een hoop troep om de boel op te vullen zijn the Eurythmics er in geslaagd een album te maken dat nauwelijks zwakke punten kent, en sterke ballads afwisselt met meer soulachtige nummers (Sisters are doing it for themselves en It's allright). Misschien niet erg diepgaand en gewaagd allemaal, maar het luistert wel heel makkelijk weg.

Hier staan 3 juweeltjes op, echt prachtige liefdesliedjes:
Would I Lie To You?
There Must Be An Angel
It's Allright (Baby Is Coming Back)

Koop vooral de geremasterde versie uit 2005 met de extra tracks: de 2 ET Mixen zijn zeer de moeite waard. Daarbij dus ook Sisters, met Aretha Franklin.
De overige tracks van dit album zijn aardig, maar duidelijk minder.

ik ben het deels met west eens/oneens: hier staan veel meer leuke liedjes dan de eerder genoemde drie parels.

Dit album met de 4 singles die eraf zijn gehaald behoort tot de succesvolste albums van Eurythmics en tegelijkertijd ook een die ze naar de 2de helft van de jaren tachtig bracht, waarin ze dat specifieke geluid van de 1ste helft van de jaren tachtig uit oog verloren. Edoch, opener Would I Lie To You knalt er lekker in en de volumeknop gaat open. There Must Be.... is de zoetsappigste ws. van dit duo, maar misschien wel hun grootste hit...typisch dat Stevie Wonder op het eind met de mondharmonica meedoet, die datzelfde had met zijn I Just Called To Say.
Sisters are Doin'' It...was er al lang voor de girlpower van de Spice Girls...mooi anthem met souldiva Aretha Franklin. Als laatste It's Alright..dat een pakkend refrein heeft en een slepend ritme. Met Ball and Chain en Sinking Feeling zijn er nog 2 nummers die tot de verbeelding weten te spreken. De rest is wel okee maar weet mij minder te boeien.

Mijn eerste en persoonlijk mijn meest favoriete plaat van Eurythmics. Destijds gekocht bij platenzaak Tommy (Tilburg) rond Sinterklaas.

Wat een lekker album. Gaat geregeld nog mee de auto in.

Ik vind eigenlijk There Must Be An Angel en Ball & Chain erg sterk. Verder vind ik de overstap van de band van synthpop naar gewone pop, niet echt naar mijn plezier.

De pop is goed uitgevoerd en de songs zijn prima, maar het is wel allemaal supernetjes. Lennox blijkt wel weer tot de top van de zangeressen te horen.
Op Ball & Chain vind ik haar stem wat lijken op Ann Wilson.

Een halfje omhoog. Vind het songmateriaal in de meeste gevallen toch wel van een aardig nivo.
Would i lie to you ? Sisters en Adrian zijn highlights.
There Must Be An Angel vind ik daarintegen een draakje.

Lennox is een geweldige vocaliste. Dat scheelt ook.

Would I Lie to You? springt er voor mij wel uit.

Wel een heel ander album dan de syntpop die we gewend waren. Meer rock & soul georiënteerd en een stuk commerciëler. Op zich niks mis mee want ik vind het een prima album. Diverse gastmuzikanten worden van stal gehaald wat de plaat een meerwaarde geeft. Ben geen soulliefhebber maar de combi Lennox/ Franklin bevalt me wel.

Eurythmics ging al commerciëler met hun tweede album Sweet Dreams waar ze inhaakten op de populaire syntipopgolf nadat het eigenzinnige debuut weinig verkocht. Niettemin vind ik hun albums buiten 1984 wel sterk met deze Be Yourself Tonight als hoogtepunt en daar dragen de gastmuzikanten inderdaad bij.

Fijn Eurythmics album, vooral de deluxe editie met de bonus tracks. Better to Have Lost in Love (Than Never to Have Loved at All) kende ik nog niet maar wat een heerlijk nummer!

Een tijd terug op lp gekocht omdat topper Would I lie to you op mijn Greatest hits exemplaar ontbrak. Onbegrijpelijk voor mij dus deze er toch maar bij gekocht. Heerlijk album. Ball & chain en Adrian zijn de twee overige prijsnummers op dit album buiten de singles om. Dit meer rock gerichte jasje dat de band aantrekt bevalt me prima. De live versies van deze nummers mogen er overigens ook zijn. En ja, de stem van Annie tovert sowieso al een lach op je gezicht natuurlijk. Helaas nooit live gezien. Zal ook wel niet meer gebeuren maar ik blijf hopen

Dit album heb ik nooit zo sterk gevonden. De singles gaan nog wel en Lennox heeft zeker een omfloerste Soul stem, maar de overige nummers pakken me niet en de vergelijking met de synthsound van de eerdere platen met deze, valt in het nadeel van dit album uit. Geen slechte plaat, maar ook geen interessant album dat ik dan ook bijna nooit opzet.

De albums hiervoor waren wel leuk maar voor mij té new waverig. Vanaf dit album laat Stewart horen ook een meer dan aardige gitarist te zijn. De man tovert een heel fijne sound uit zijn gitaar die perfect past bij de nummers.