Rip Rig + Panic - God (1981)
mijn stem
28 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Avant-Garde / Rock
Label: Virgin
-
Constant Drudgery Is Harmful to Soul, Spirit & Health (3:24)
-
Wilhelm Show Me the Diagram (Function of the Orgasm) (1:10)
-
Through Nomad Eyeballs (3:27)
-
Change Your Life (3:02)
-
Knee Deep in Shit (3:29)
-
Totally Naked (Without Lock or Key) (1:54)
-
Try Box Out of This Box (2:33)
-
Need (De School You) (1:32)
-
Howl! Caged Bird (3:30)
-
Those Eskimo Women Speak Frankly (3:14)
-
The Blue Blue Third (5:26)
-
Shadows Only There Because of the Sun (2:39)
-
Beware (Our Leaders Love the Smell of Napalm) (1:51)
-
Miss Pib (1:34)
-
It Don't Mean a Thing If I Ain't Got That Brrod (2:54)
Links
Spotify
0
geplaatst: 8 april, 20:17 uur
Rip Rig + Panic, een avant-gardistische groep uit Londen, vernoemd naar een sterk bebopalbum van multi-instrumentalist Roland Kirk. Ik had ooit een collega genaamd Ton, een wandelende jazzencyclopedie die mij véél leerde over bebop. Kirk was één van de namen die hij regelmatig aanprees.
Ik ben hier echter op reis door new wave in de bredere zin van het genre (mijn vorige album was het solodebuut van Ian Dury) en Rip Rig + Panic nemen daarin een bijzondere plek in. Ik kwam meer avant-garde met jazzinvloeden tegen zoals het New Yorkse Pere Ubu en de Engelse groepen Throbbing Gristle en The Pop Group. Bij RR+P twee exen van die laatste groep: pianist, zanger en saxofonist Mark Springer en percussionist Bruce Smith. In vergelijking met die andere namen zijn de invloeden uit jazz hier het sterkst, zij het niet zozeer afkomstig uit de bebop. De nummers verschillen onderling sterk van aanpak.
Het album verscheen in september 1981 op twee 12"-platen, dus op elpeeformaat die op 45 toeren horen te draaien. Op iedere kant vier nummers, op kant 3 drie, samen zeventien stuks die een kleine 42 minuten duren.
Wat krijgt de luisteraar voorgeschoteld? Veel verscheidenheid, die ik poog in woorden te vatten.
Allereerst is er funk. Woest met zang van Neneh Cherry (inderdaad dezelfde als die van 7 Seconds met Youssou N'Dour) in Constant Drudgery Is Harmful to Soul, Spirit & Health, swingend is Totally Naked (Without Lock or Key), moeilijker behapbaar is Shadows Only There Because of the Sun.
Piano viert de boventoon in het furieuze Wilhelm Show Me the Diagram (Function of the Orgasm), kalmer met percussie in Change Your Life en het dromerige The Blue Blue Third.
Midtempo soul/funk in Through Nomad Eyeballs, funk-met-punkzang in Knee Deep in Shit.
Soundscape met dromerige sax en sobere synthesizer in Try Box Out of This Box, Afrikaanse zang en drukke funk in Need (De School You).
Piep-piep-knor jazz (een term van Ton geleerd) in Howl! Caged Bird en Those Eskimo Women Speak Frankly, een ingetogener vorm met veel percussie in Beware (Our Leaders Love the Smell of Napalm) en meer experiment in slotlied It Don't Mean a Thing If I Ain't Got That Brrod. En er is een gesprek, als Miss Pib tot albumtrack verheven.
Mijn favoriet is Change Your Life met z'n Latininvloeden en de pianofurie van Wilhelm bevalt ook goed. Mijn volgende halte is een groep die nog meer buiten de lijntjes kleurde. Omdat ik hun debuut per ongeluk miste, keer ik kort terug naar 1979 en het debuut van This Heat.
Ik ben hier echter op reis door new wave in de bredere zin van het genre (mijn vorige album was het solodebuut van Ian Dury) en Rip Rig + Panic nemen daarin een bijzondere plek in. Ik kwam meer avant-garde met jazzinvloeden tegen zoals het New Yorkse Pere Ubu en de Engelse groepen Throbbing Gristle en The Pop Group. Bij RR+P twee exen van die laatste groep: pianist, zanger en saxofonist Mark Springer en percussionist Bruce Smith. In vergelijking met die andere namen zijn de invloeden uit jazz hier het sterkst, zij het niet zozeer afkomstig uit de bebop. De nummers verschillen onderling sterk van aanpak.
Het album verscheen in september 1981 op twee 12"-platen, dus op elpeeformaat die op 45 toeren horen te draaien. Op iedere kant vier nummers, op kant 3 drie, samen zeventien stuks die een kleine 42 minuten duren.
Wat krijgt de luisteraar voorgeschoteld? Veel verscheidenheid, die ik poog in woorden te vatten.
Allereerst is er funk. Woest met zang van Neneh Cherry (inderdaad dezelfde als die van 7 Seconds met Youssou N'Dour) in Constant Drudgery Is Harmful to Soul, Spirit & Health, swingend is Totally Naked (Without Lock or Key), moeilijker behapbaar is Shadows Only There Because of the Sun.
Piano viert de boventoon in het furieuze Wilhelm Show Me the Diagram (Function of the Orgasm), kalmer met percussie in Change Your Life en het dromerige The Blue Blue Third.
Midtempo soul/funk in Through Nomad Eyeballs, funk-met-punkzang in Knee Deep in Shit.
Soundscape met dromerige sax en sobere synthesizer in Try Box Out of This Box, Afrikaanse zang en drukke funk in Need (De School You).
Piep-piep-knor jazz (een term van Ton geleerd) in Howl! Caged Bird en Those Eskimo Women Speak Frankly, een ingetogener vorm met veel percussie in Beware (Our Leaders Love the Smell of Napalm) en meer experiment in slotlied It Don't Mean a Thing If I Ain't Got That Brrod. En er is een gesprek, als Miss Pib tot albumtrack verheven.
Mijn favoriet is Change Your Life met z'n Latininvloeden en de pianofurie van Wilhelm bevalt ook goed. Mijn volgende halte is een groep die nog meer buiten de lijntjes kleurde. Omdat ik hun debuut per ongeluk miste, keer ik kort terug naar 1979 en het debuut van This Heat.
* denotes required fields.
* denotes required fields.