Ian Anderson - Rupi's Dance (2003)
mijn stem
16 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: R&M
-
Calliandra Shade (The Cappuccino Song) (5:03)
-
Rupi's Dance (3:00)
-
Lost in Crowds (5:38)
-
A Raft of Penguins (3:35)
-
A Week of Moments (4:28)
-
A Hand of Thumbs (4:03)
-
Eurology (3:15)
-
Old Black Cat (3:41)
-
Photo Shop (3:21)
-
Pigeon Flying over Berlin Zoo (4:19)
-
Griminelli's Lament (2:57)
-
Not Ralitsa Vassileva (4:46)
-
Two Short Planks (4:05)
-
Birthday Card at Christmas (3:37)
1
geplaatst: 2 april, 19:33 uur
Toen ik bijna twaalf jaar geleden door de discografie van Jethro Tull reisde, aan de hand van de verhalen op MuMe om zo de beste nummers van YouTube te rippen en op cd te branden, was Rupi's Dance één van de aangename verrassingen van recentere datum. Alleen al dat Anderson net als vroeger op de voorzijde staat afgebeeld en dat bovendien in zijn kenmerkende pelikanenhouding. Leuk!
Anno 2026 luister ik via een regulier streamingplatform en kan zo makkelijker dan toen een geheel album beluisteren. Het prettige gevoel bij Rupi's Dance is gebleven: Ian Anderson maakte een kalm album op de driesprong van kwaliteitspop, folk en klassiek. Wel vind ik het nu met z'n dikke 55 minuten wat lang duren, op gegeven moment verslapt de aandacht. De remedie daartegen is een beproefde: halverwege beginnen.
Voor dit album werkte Anderson met een grote groep musici, te veel om hier op te noemen. Wat hij dus níet doet is wat Martin Barre in datzelfde 2003 deed op diens sterke Stage Left. Die werkte vooral met zijn collega's van Tull - behalve Anderson. Een instrumentaal album is Rupi's Dance evenmin geworden: ondanks Andersons stemproblemen klinkt op ieder nummer zijn zang.
De folk van Calliandra Shade (The Cappuccino Song) blijft een juweeltje en belandde in 2014 meteen op mijn verzamel-cd. Andere briljantjes: Lost in Crowds, ook al vind ik de scheurende gitaar niet goed op dit album passen; het nummer had kleiner mogen blijven, het klassieke middendeel is echter práchtig. Derde topnummer is Eurology, mede dankzij de accordeon van John O'Hara en het dwarsfluitduet.
De overige nummers zijn "gewoon goed", zoals het folkachtige Rupi's Dance, A Week of Moments met licht-oosterse invloeden, de op de hoes afgebeelde Old Black Cat is in de sfeer van Kerst en het licht weemoedige en anderzijds opgewekte Two Short Planks.
Bonustrack en tevens tweede in kerstsfeer is Birthday Card at Christmas, om de luisteraar te verleiden het volgende album te gaan kopen. Andersons voorliefde voor Kerstmis / Yule is een rode draad vanaf het begin van zijn carrière.
Een warm album, lekker om bij te werken of als laatavondplaat. In datzelfde 2003 verscheen inderdaad een derde interessant album voor de liefhebbers van Jethro Tull: The Jethro Tull Christmas Album.
Anno 2026 luister ik via een regulier streamingplatform en kan zo makkelijker dan toen een geheel album beluisteren. Het prettige gevoel bij Rupi's Dance is gebleven: Ian Anderson maakte een kalm album op de driesprong van kwaliteitspop, folk en klassiek. Wel vind ik het nu met z'n dikke 55 minuten wat lang duren, op gegeven moment verslapt de aandacht. De remedie daartegen is een beproefde: halverwege beginnen.
Voor dit album werkte Anderson met een grote groep musici, te veel om hier op te noemen. Wat hij dus níet doet is wat Martin Barre in datzelfde 2003 deed op diens sterke Stage Left. Die werkte vooral met zijn collega's van Tull - behalve Anderson. Een instrumentaal album is Rupi's Dance evenmin geworden: ondanks Andersons stemproblemen klinkt op ieder nummer zijn zang.
De folk van Calliandra Shade (The Cappuccino Song) blijft een juweeltje en belandde in 2014 meteen op mijn verzamel-cd. Andere briljantjes: Lost in Crowds, ook al vind ik de scheurende gitaar niet goed op dit album passen; het nummer had kleiner mogen blijven, het klassieke middendeel is echter práchtig. Derde topnummer is Eurology, mede dankzij de accordeon van John O'Hara en het dwarsfluitduet.
De overige nummers zijn "gewoon goed", zoals het folkachtige Rupi's Dance, A Week of Moments met licht-oosterse invloeden, de op de hoes afgebeelde Old Black Cat is in de sfeer van Kerst en het licht weemoedige en anderzijds opgewekte Two Short Planks.
Bonustrack en tevens tweede in kerstsfeer is Birthday Card at Christmas, om de luisteraar te verleiden het volgende album te gaan kopen. Andersons voorliefde voor Kerstmis / Yule is een rode draad vanaf het begin van zijn carrière.
Een warm album, lekker om bij te werken of als laatavondplaat. In datzelfde 2003 verscheen inderdaad een derde interessant album voor de liefhebbers van Jethro Tull: The Jethro Tull Christmas Album.
* denotes required fields.
* denotes required fields.