menu

Sting - The Soul Cages (1991)

mijn stem
3,60 (178)
178 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: A&M

  1. Island of Souls (6:41)
  2. All This Time (4:54)
  3. Mad About You (3:53)
  4. Jeremiah Blues, Pt. 2 (4:46)
  5. Why Should I Cry for You? (4:54)
  6. Saint Agnes and the Burning Train (2:43)
  7. The Wild Wild Sea (6:41)
  8. The Soul Cages (5:52)
  9. When the Angels Fall (7:48)
totale tijdsduur: 48:12
zoeken in:
avatar van devel-hunt
4,0
Deze plaat is mooi mistroostig met licht aan de horizon. Jaren niet meer gedraaid maar na zijn sympathieke en intelligente optreden in college tour maar weer eens een Sting CD gepakt. Het viel niet tegen, maar The soul cages vind ik wel zijn laatste echte grote plaat. Rustig maar vol onderhuidse spanning en veel emotie. Mooie plaat van een man met een visie.

Banjo024
Een van m'n favoriete instrumentale nrs staat hierop... Saint Agnes and The Burning Train

Ozric Spacefolk
Aangename en rustige plaat met veel invloeden uit de wereldmuziek.

Staat echt veraf van wat Sting ooit met The Police deed.

Soms even wat té intellectueel, en ben bang al te snobistisch te zijn, dus 1 Stingplaat in de zoveel tijd is voldoende.
(Heb hetzelfde met Phil Collins, Peter Gabriel, Paul Simon etc.)

avatar van lennon
4,0
Banjo024 schreef:
Een van m'n favoriete instrumentale nrs staat hierop... Saint Agnes and The Burning Train


Inderdaad wonderschoon!

avatar van rkdev
5,0
lennon schreef:
Inderdaad wonderschoon!
Net zoals de rest van de plaat, 5* dus

4,0
Fijne plaat van Sting,die iets kleiner en persoonlijker is gaan schrijven en dat maakt het wat intiemer.De instrumentatie is perfect verzorgd en ook de composities liegen er weer niet om.Sting's voordracht is op sommige momenten mooi fluisterachtig en de nummers worden keurig muzikaal ingekleurd.Nergens een noot teveel.Dat maakt het geheel ook ietwat klinisch en misschien hadden iets meer frivoliteiten hier ,er een nog mooier album van gemaakt ,maar storen doet het niet .Ook deze krijgt 4 sterren van me.

woordenaar
Wat een prachtplaat is dit toch! Ik verbaas me dan ook over de lage score, deze wordt minder gewaardeerd dan opvolger Ten Summoner's Tales, terwijl die toch echt een pak minder is. Te weinig frivool zeker?

avatar van Deranged
All This Time vind ik denk ik toch wel zijn beste nummer. Wat een sfeer en feel zit daar in.

deric raven
Langere tijd moeite gehad met het solo werk van Sting.
The Police klonken op het laatst namelijk wat duisterder, en natuurlijk kwam dat mede door de onderlinge relaties die op een zeer laag pitje stonden.
Toen Sting solo ging klonk hij bevrijd; If You Love Somebody Set Them Free, hoe toepasselijk kan een titel zijn.
Beetje te vrolijk allemaal met Russians als maatschappelijk standpunt.
Stomme Sting!
En dan dat geneuzel bij Dire Straits, samen met hoofdneuzelaar Knopfler.
Fragile en Englishman in New York klonken voor mij als iemand die de artistieke, onbegrepen kunstenaar wilde uithangen.
Jaren later kocht ik The Dream of the Blue Turtles, en na het ontdekken van de schoonheid van Moon over Bourbon Street durfde ik mij ook aan Mercury Falling te wagen.
Daarbij viel gelijk I Hung My Head op, die ik van Johnny Cash kende.
En dan nu The Soul Cages.
Geschreven om het verlies van zijn vader te verwerken.
Ik verwacht een treurig geheel, maar het heeft iets opbeurends en hoopvols.
Wel een geschikt herfstalbum.
Geen maniertjes, alleen puurheid.
Vaak moet ik denken aan een So van Peter Gabriel qua sfeer, en dat is positief.
Dat album bleef ik na loop van tijd steeds meer in waardering groeien.
...Nothing Like the Sun laat ik nog maar eventjes links liggen, dat zal wel nooit helemaal mijn ding worden.

avatar van wizard
4,0
Ingetogen plaat, waarop Sting de dood van zijn vader verwerkt. Zo enthousiast als ik hier een paar jaar geleden over was, ben ik niet meer, maar ik vind The Soul Cages nog steeds een mooi album.
The Soul Cages begint met het sterkste nummer. Island of Souls lijkt me vooral een beschrijving van de jeugd van z’n vader, van opgroeien vlakbij de scheepswerf waar hij later zal gaan werken, van dromen om daar weg te komen, en van de dood van zijn vader na een ongeluk op de werk, waarna hij toch op de werf aan het werk gaat.
Ook All this Time en Mad About You zijn prima nummers. Daarna wordt het langzaam wat minder, totdat er op The Wild Wild Sea wel erg weinig gebeurt. Gelukkig komen er daarna nog het prima titelnummer, dat zich tekstueel bijna als een vervolg op Island of Souls laat beluisteren, en nog een tweede hoogtepunt in de vorm van When Angels Fall.

Gezien het thema van The Soul Cages ligt het voor de hand dat dit een heel zwaar album zou worden, maar dat is niet het geval. Ik vind het best toegankelijk, eerder ingetogen dan echt somber, en Sting’s stem, waar ik niet altijd even goed naar kan luisteren, vind ik hier goed bij de muziek en de sfeer passen.

Niet een album dat ik vaak luister, maar dat zou ik misschien vaker moeten doen.

4.0*

Ozric Spacefolk
Ik vind de procuctie van Hugh Padgham echt fenomenaal. De plaat klinkt vol en toch helder. Het drumgeluid, het gitaargeluid, het basgeluid, de piano/keyboards en de sax klinken allemaal zo heerlijk. Nergens klinkt het lawaaiig, terwijl er toch flink wordt gemusiceerd.

avatar van Broem
3,5
Album aangetroffen in de 2e hands vinyl bak voor een nette prijs. Album heeft altijd mijn belangstelling gehad vanwege de Q sound mix. Prachtige produktie op cd maar Iets minder uitgesproken als op andere Q sound albums uit die periode (meest bekende is Amused to Death van Roger Waters) Ook de vinyl uitvoering blijkt echter een audiofiel feestje te zijn. Na een verplicht vinyl badje vanavond voor, achter, links en rechts genoten van een Sting album wat nog steeds de moeite waard is. Q sound is en blijft een verwaarloosd fenomeen. Jammer.

avatar van bikkel2
4,0
Klinkt inderdaad als een klok en eigenlijk is dit een wat onderschat Stingalbum.
Iedereen loopt weg met zijn twee 1e albums.
Misschien door de beladen sfeer ( Sting verloor zijn ouders snel achter elkaar) heb ik een voorkeur voor dit album.
Het is krachtig , soms wat somber en muzikaal en tekstueel voorbeeldig.
Echt een heel.persoonlijke plaat.

avatar van Broem
3,5
Eens bikkel2 Uiterst fragiel (excusez moi) album van Sting. All This Time grijpt me nog steeds aan. Heb voor de man z'n woning in Toscane staan posten. Heb echter de laatste boot (Last Ship) gemist. Zo jammer van al dat talent. Tantra heeft Sting meer kwaad gedaan dan drank ooit goed kan maken

avatar van bikkel2
4,0
Dat kun je wel stellen Broem. Gelukkig is ie tussentijds nog met The Police in de weer geweest.
Wat een saai gedoe allemaal.

Hij is nu aan het touren met Paul Simon.
Tja, Sting kan nu doen wat ie wil.

avatar van heartofsoul
4,5
Prachtig album dat ik onlangs pas voor het eerst beluisterde, en het kwam onmiddellijk bij me binnen.
De songs doen er toe en raken me dan ook stevig. Het klinkt in mijn oren zeer oprecht en doorleefd. Ik denk niet dat ik Sting ooit mooier heb horen zingen. Bovendien zijn de musici excellent en is het in muzikaal opzicht erg mooi vormgegeven. Het geluid had ik alleen wat droger gewenst - op het zeer verdienstelijke drumspel van Manu Katché zit naar mijn smaak bijvoorbeeld teveel galm. Maar verder een schitterend album dat ik nog vaak zal beluisteren.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:46 uur

geplaatst: vandaag om 21:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.