Norah Jones - Come Away with Me (2002)

Vroeger werd ik gewoon zo goed als uitgelachen in de klas omdat niemand van mijn toenmalige leeftijd (11) dit draaide en ik deze CD toen ook nog eens had gekocht.Voor dit album van Norah heb ik altijd een zwak gehad. Voor de een zal het erg veel van hetzelfde zijn terwijl het voor de ander een waar genot is. De eenvoud van de klanken, de zuivere stem van Norah, de luchtige liedjes en de strakke productie zorgen voor een algehele sfeer die zwaar in orde is.

Een nummer als ‘Don’t know why’ is gewoonweg prachtig met een prima pianospel. ‘Seven years’ heeft daarentegen weer iets akoestisch waarbij de gitaar centraal staat, en een nummer als ‘Cold, cold heart’ heeft zelfs een vleugje blues. ‘Feelin’ the same way’ heeft zelfs iets folkloristisch en zo is er variatie genoeg op de rest van dit album. De hoogtepunten zijn voor mij ‘Don’t know why’, de titeltrack maar vooral ‘Shoot the moon’, ‘Turn me on’ en ‘Lonestar’.

Acht jaar na de release is dit album gewoon nog helemaal oké en staat ‘t als een huis. Het is erg braafjes en veilig, iets waar ik normaal bij vele andere artiesten niet tegen kan. Norah vormt daar een uitzondering op. Misschien komt het wel omdat dit album gewoon tot in de puntjes is verzorgd. Helaas heeft geen enkel album dat volgde van Norah, deze debuutplaat kunnen overtreffen. Dat betekent overigens niet dat ze slecht zijn, maar dit is haar enige album dat ik nog met regelmaat beluister. Een van de meest relaxing en rustgevende albums die ooit is gemaakt en dat is alles behalve negatief bedoeld! Voor mij is ‘Come away with me’ een van de mooiste albums van de afgelopen tien jaar.

Volgens velen is haar debuut tot nog toe onovertroffen, maar ik vind het album dat hierna kwam beter. Ook hier weer Norah's prachtige zangstem, een erg relaxte sfeer, maar helaas voelt het album minder consistent en vrij langdradig aan op een gegeven moment. De rek is na een aantal nummers wel uit de spanningsboog.

Redelijk, maar langdradig. 3*

Net als bij Katie Melua vind ik de muziek van Norah Jones best ok, maar het blijft allemaal veel te veilig en verre van spannend. Prima muziek voor op de achtergrond of in de lift, maar na een paar nummers weet je wel hoe de rest van het album in elkaar steekt en word ik nauwelijks meer verrast. Het schijnt dat haar nieuwste plaat een gedurfder avontuur is met producer DangerMouse. Wie weet trekt ze me dan wel over de streep. "Come Away with Me" blijft bij mij te weinig hangen.