Janet Jackson - Control (1986)

Maar dan stukken beter

Gewoon goed geproduceerde plaat. De 2 voorgangers van Janet waren niemanddalletjes, totdat F.T. zich er mee ging bemoeien. Die hebben ervoor gezorgd dat Janet bijna net zo groot werd als haar broer in deze periode. Tot het moment dat ze voor andere producers ging kiezen, toen was het ook gedaan.

De heren hebben hun oorsprong bij the Time, wat weer door Prince is verzonnen. Die Minneapolis sound is zeer sterk op dit album, en daarom vind ik het ook een heerlijke plaat.

Ik hoor net Critisize van Alexander O'neal op de radio.. en dat begin deed me wel heel erg denken aan He Doesn't Know I'm Alive... De link met de producers is snel gelegd natuurlijk... maar welk nummer was nou eerder?

Dit is zo één van die albums die een unieke plaats innemen in de muziekgeschiedenis, onmiddellijk herkenbaar en eenzaam goed. Een beetje zoals Sweet Dreams van Eurythmics in een heel ander genre, maar op zijn manier even uniek. Niks dat er op lijkt, en beide hebben nadien nog ooit zoiets goeds afgeleverd.
In Janet's geval is er natuurlijk altijd de gelijkenis met Michael, maar dat is puur op stemgebied zo en dus onvermijdelijk.
Sterkste nummers vind ik Nasty en Let's wait awhile.

De definitieve doorbraak van Janet, Miss Jackson if... (maak 'm maar af).

Dit is een iconische plaat waar dik 15 miljoen exemplaren van zijn verkocht. Haar stem klinkt in de agressievere nummers lekker 'ruig' maar wanneer er wat meer pop/funk komt is ze mierzoet. 'Control' is voor meerdere redenen iconisch (denk aan de videoclips, de nummers an sich, de boodschap, de productie). Het is een geweldige zet geweest van Janet om met Jimmy Jam & Terry Lewis in zee te gaan en je kan die Minneapolis-sound goed horen!

Naar aanleiding van 'Control' probeerden allerlei labels jonge vrouwen hun doorbraak te realiseren (wat op de langere termijn niet zó succesvol bleek); denk aan Jody Watley (Shalamar) en Paula Abdul.

Eigenlijk heel knap en gedurfd wat Janet Jackson hier klaar speelt.
Haar broer was behoorlijk groot geworden vanaf Thriller, en wist met meerdere singles daarvan flink te scoren.
Janet deed hetzelfde bij het album Control.
Toch wist ze goed hoe ze het aan wilde pakken.
Nadat ze met haar eerste twee solo albums niet echt bekend wist te worden, pakte ze het hier aan met een mix tussen de sound van Prince en Trevor Horn (veel Art Of Noise achtige stukken), wel net wat commerciëler gebracht allemaal.
In haar stem heeft ze absoluut raakvlakken met haar bekende broer, en ook Janet legt ook een nadruk op het dansgedeelte.
In de clips presenteert ze een soort van Streetdance, al is het net wat gemakkelijker uit te voeren dan het werk van Michael.
Ik denk dat het album Control het ook wel gered had zonder de clips, daarvoor is het hitgevoelig genoeg, al zullen we het nooit zeker weten.

Goed album , maar wel erg ingehaald door de tijd . Pakkende liedjes en natuurlijk was Janet een prima verschijning . Ze deed mijn 14 jarige hartje wel kloppen toen. 6 hitsingles kwamen hier maar liefst af . Jammer dat het album afsluit met twee ballads , dat laat de boel een beetje als een nachtkaars uitgaan. 3 sterren

Goed album met een vet MPLS-sound laagje dankzij de heren Jam en Lewis en veel (voormalige) leden van The Time. Meisje Jackson zingt lekker en de nummers steken goed in elkaar. De ballads zijn niet allemaal goed geslaagd.

Nooit mijn favoriete Janet album geweest. Nasty, When I Think Of You en Let's Wait Awhile zijn voor mij de beste nummers op deze plaat, maar met de rest heb ik minder. Begon haar pas echt interessant te vinden met opvolger Rhythm Nation 1814.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Janet Jackson - Control (1986) - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Janet Jackson - Control (1986)
Janet Jackson had niet veel bijzonders laten horen op haar eerste twee albums, maar met het in 1986 verschenen en zeer vakkundig geproduceerde Control groeide de Jackson-telg terecht uit tot een wereldster

Ik had in 1986 niets met Janet Jackson, al vond ik When I Think Of You best lekker klinken. Ik was in 1986 wel gek op Prince, maar had niet door dat er op het album Control van Janet Jackson nogal wat Prince-invloeden te horen zijn. Control klinkt in productioneel opzicht inmiddels ietwat gedateerd, maar je hoort wel het vakwerk van Jimmy Jam en Terry Lewis. Nog beter zijn de songs op het album, die door Janet Jackson fraai worden vertolkt. Van Control werden er in 1986 vele miljoenen verkocht en ik begrijp inmiddels wel waarom dat zo is. Met het zwak dat ik inmiddels heb voor pop kan ik alsnog genieten van het 40 jaar oude doorbraakalbum van Janet Jackson.

Ik had in de jaren ’80 en ’90 nog niet zo heel veel met pop en liet de grote popalbums uit deze decennia daarom meestal links liggen. Ik luister tegenwoordig wel met enige regelmaat naar pop uit de jaren ’80 en ’90 en vind veel popalbums uit deze periode inmiddels behoorlijk gedateerd klinken. Onlangs heb ik me verdiept in het werk van Janet Jackson, die net als haar andere broers en zussen altijd in de schaduw stond van broer Michael, maar die in de jaren ’80 en ’90 een tijd lang behoorlijk populair was.

Janet Jackson maakte in de eerste helft van de jaren ’80 twee albums die we maar beter zo snel mogelijk kunnen vergeten, maar met Control (1986), Rhythm Nation 1814 (1989), Janet. (1993) en The Velvet Rope (1997) leverde ze vier albums af die er absoluut mogen zijn. Het zijn vier albums waaruit het best lastig kiezen is, want ze hebben alle vier hun sterke en zwakke punten, maar ik heb uiteindelijk het meest met Control uit 1986.

Het is het album waarmee Janet Jackson even uit de schaduw stapte van haar broer, die in 1987 zijn album Bad zou uitbrengen. Control behoorde in 1986 tot de best verkochte albums, ging meer dan tien miljoen keer over de toonbank en legde het alleen af tegen Madonna, Bon Jovi en Paul Simon.

Ik gaf hierboven al aan dat veel popalbums uit de jaren 80 inmiddels wat gedateerd klinken en dat geldt eerlijk gezegd ook wel voor Control van Janet Jackson, al vind ik het album nog steeds fantastisch klinken. Op Control werkt Janet Jackson samen met producers en songwriters Jimmy Jam en Terry Lewis, die in de jaren ’80 en ’90 werkten met de groten der aarde en terecht werden beloond met meerdere Grammy’s en een plekje in de Rock and Roll Hall of Fame voor hun productiewerk en songwriting.

Jimmy Jam en Terry Lewis kwamen oorspronkelijk uit de entourage van Prince en maakten deel uit van de band The Time. Die connectie met Prince hoor je op Control heel duidelijk en met name in het gebruik van elektronica en in de dominantie van ritmes op Control, al legde het album van Janet Jackson ook de basis voor het zo karakteristieke en succesvolle Jimmy Jam en Terry Lewis geluid.

Zowel de ritmes als de elektronica op Control hebben een typisch jaren ’80 geluid, waardoor je direct hoort dat het een album uit het verleden is, maar de songs van Janet Jackson op Control hebben weinig tot niets van hun kracht verloren. Control was uiteindelijk goed voor een imposante serie singles, want met name Nasty, What Have You Done for Me Lately, When I Think of You en de ballad Let's Wait Awhile werden grote hits.

Janet Jackson stond zoals gezegd het grootste deel van haar carrière in de schaduw van haar broer Michael, maar op Control doet ze niet veel onder voor haar broer. De songs zijn uitstekend en de zang van Janet vind ik persoonlijk veel beter dan alle kreetjes van Michael.

Janet Jackson maakte tussen 1986 en 1997 echt prima albums, al is flink wat liefde voor pop noodzakelijk om te kunnen genieten van Control. Het is een album dat af en toe klinkt alsof Prince achter de knoppen zat. Als dat zo was geweest had Control inmiddels nog wat meer aanzien gehad dan nu het geval is, maar ook het productiewerk van Jimmy Jam en Terry Lewis is tot in de puntjes verzorgd. Ik zal niet heel vaak luisteren naar Control, maar het album is echt klassen beter dan in mijn herinnering. Erwin Zijleman