Sting - Brand New Day (1999)

Bij de eerste luisterbeurt, leek er weinig te gebeuren op deze CD. Maar stiekem klinkt hij erg goed, omdat hij zo goed geproduceerd is. Ook kan ik nu wel 2 favorieten noemen: Desert Rose & Gohst Story!

Fill Her Up zou een eerbetoon aan Lyle Lovett zijn, daarom het country geluid. Sting kan zingen, dat bewijst hij hier weer, maar het klinkt allemaal wat gezapig.

De titeltrack is fenomenaal en een van zijn beste ooit. Ghost Story ook erg sterk. Dus deze afdoen als een van zijn zwakste ooit is er niet bij in mijn optiek.

Oké Desert Rose, maar verder ... hm.

Lang heb ik dit album niet echt één van zijn beste gevonden.

After the rain has fallen leek een herhaling van this cowboy song, en de titel track heeft me nooit geboeid. Leuk dat Stevie er op mee doet, maar als single had ik wel een beter kunnen bedenken.

De plaat opent (net als Mercury falling) meteen met het sterkste wapenfeit van het hele album. Hiermee wordt je wel wat op 't verkeerde been gezet, want de lat wordt meteen erg hoog gelegd. Dit niveau wordt niet meer gehaald op beide albums. (maar dat is dan wel niveau Sting 1985 wat mij betreft)

Desert Rose blijft een erg sterke single, en een lekkere meezinger. De plaat kabbelt daarna lekker verder met heerlijke Sting nummers, maar zonder echte uitschieters, tot aan Ghost story, die trekt de aandacht een stuk meer (ondanks de country-achtige gitaar in de song)

Een song als Fill her up vind ik een dieptepunt, dit komt door de country invloeden. Ook op Mercury falling voor mij de skip momenten.
Lang heb ik 3 sterren toegekend aan deze plaat, daar maak ik 3,5 van. Het heeft me ruim 17 jaar gekost het album op waarde te schatten. Het zal nooit mijn absolute favoriete Sting plaat worden, maar slecht wordt het nergens.

Vandaag nog geluisterd.

Doet niet eens zo ver onder voor zijn voor mij twee absolute toppers The Soul Cages en Ten Summoner's Tales.

Waardige afsluiter van een productief jaren negentig tijdperk waarin eigenlijk louter prachtplaten werden afgeleverd.

Wat mij betreft.

Hoogtepuntjes het schitterende Ghost Story waar de akoestische klankkast van Dominic Miller maar weer eens een glansrol vervult, en Sting nog maar een keertje onderstreept een bijzonder verfijnd tekstschrijver te zijn op een bezielde ballade die een man aan het hart kan gaan.

En een boodschap van hoop vervolgens op het spetterend titelwerk helemaal aan het eind.

Door mij nog altijd als een van zijn beste nummers beschouwd.

Hier kon het nog knisperen, sprankelen, en spetteren.

Nee.

Beslist niks mis an.

De voorganger, voor velen het begin van minderwaardige albums, beschouw ik als het laatste sterke werk. Vanaf hier wordt het volgens mij allemaal minder. Er zijn een aantal betere nummers, maar geen enkel kan in de top 10 van Sting komen, verre van zelfs, maar tegelijk is het ook een aangenaam album. Meerdere luisterbeurten kunnen de mening nog wijzigen.

Het laatste vrij redelijke album van Sting waarbij het venijn hem niet in de staart betreft. Neen, de eerste helft van de schijf vind ik zelfs sterk.
Oke, de stemmige opener duurt veel te lang maar steekt aardig in elkaar.
Dan komt het absolute prijsnummer; Desert Rose, de elektronische klanken in samenhang met de zang van Cheb Mami en Sting vormen een wonderschoon geheel. Het tribal ritme maakt de song helemaal af. Hierna komen er nog enkele fraaie songs voorbij waarbij het variatie troef is.
Toch al nooit vies van een moppie (lichte) jazz, weet Sting dit element op een mooie manier te implementeren in enkele songs.
Tomorrow We'll See is dan nog wel redelijk, echter hierna komen er enkele zwalkende songs voorbij.
Het country deuntje van Fill Her Up bevalt mij maar weinig, als halverwege de song ook nog eens een compleet gospelkoor voorbij komt is hij mij kwijt.
Het Keltische geneuzel van Ghost Story wordt nergens spannend en komt nooit tot leven.
De titelsong is an sich niet slecht maar het olijke karakter van de track is niet zo aan mij besteed.
Overall gezien ben ik geneigd te zeggen dat Brand New Day zijn laatste plaat is waar Sting een dikke voldoende uit het vuur te slepen. Hierna was de koek voor mij echt op. Er staan echter genoeg aardige ideeën op Brand New Day die bij vlagen goed uitgewerkt worden.