Bel Canto - White-Out Conditions (1987)

dit album is echt top, vooral ook de bonustrack. Onderkoelde pop met veel soul, alsof je door de fjorden zeilt en er geen wolken meer bestaan, met deze plaat een maand op een ijsberg graag!

Schitterend album waarbij je het ijs hoort kruipen en kraken. Om nu Bel Canto onder Pop onder te brengen gaat me wat te ver. Daarvoor zijn vooral de eerste albums te alternatief.

Dat zijn de albums waarop Geir Jenssen nog meespeelt. Nu Biosphere vormend, een baanbreker voor de ambient.

Dit is Bel Canto's sterkste album.

Helemaal mee eens

Nee, dit lijkt me niet Bel Canto's sterkste plaat. Die eer is eerder aan een van de twee opvolgers als je het mij vraagt. Die klinken wat moderner en kennen sterkere songs. Deze blijft natuurlijk goed genoeg om hem erbij te houden. Zo is t wel. Overigens staat bij mij op de cover 1988 als jaar van uitgifte ?

Tijd om hier eens een bericht bij te zetten. Een album dat meer geschikt is om te draaien in de winter dan in de zomer. Je waant je als het ware in een poollandschap met gletjers en ijsschotsen. De muziek van Bel Canto klinkt mystiek en eigenzinnig. Ik vind het echt een prachtig album. Hoogtepunten zijn voor mij Blank Sheets, Dreaming Girl en het wonderschone titelnummer. Een zeer onderschat album van een oneindige schoonheid.

Ik krijg nog steeds kippenvel als ik dit album hoor, herinner me nog als de dag van gisteren toen ik het voor het eerst hoorde op een woensdagavond bij de radio, VPRO. Een interview met een schuchter meisje uit Noorwegen, maar wat een stem en wat een passie.

Ik ben blijven steken bij dit album, heb geen enkel ander album meer gehoord of gevolgd, tot kort geleden ik Shimmering, warm en bright hoorde.

Een zeer onderschat album, maar dat geeft niets, voor degene die het kennen weten het wel op waarde te schatten.

Een vriend was in 87 naar Noorwegen geweest en had van een Noor een cassette gekregen met dit album. Thuis was hij vergeten hoe deze groep ook al weer heette. Hij liet het aan mij horen en ik was helemaal onder de indruk van deze muziek. Heb toen een zaterdag doorgebracht in een goede muziekzaak en heb uiteindelijk, na heel veel albums te hebben beluisterd, dit album gevonden.

Daarom heeft dit album voor mij iets extra's. De albums hierna zijn ook heel mooi, vooral 'Shimmering ............'

Zoveel mooie muziek komt uit Scandinavië

Via MUME deze plaat toch maar eens aangeschaft omdat ik deze band destijds 'gemist' heb.... Kan begrijpen waarom deze muziek binnen binnen de groep van new wave / (synty) pop liefhebbers wordt gewaardeerd.... mij doet het echter niet veel.....voor de liefhebbers dus terug te vinden in de MMD-database....

De kille Noorse wind die hoorbaar is in veel nummers maakt dat ik niet een heel album kan aanhoren. De referenties aan Echo & The Bunnymen, Siouxsie & The Banshees en The Comsat Angels UIt de beginjaren van de 80's maken het echter wel interessant genoeg.

Mooi album met op de eerste kant ('k heb hem ook nog op vinyl) meer synth pop songs en op kant twee meer ambient waarbij inderdaad de ijsschotsen en masse voorbijdrijven en je het ijs kunt horen kraken.
De tweede helft vind ik toch wel het mooist met het ritmisch prachtige Kloeberdanz, de eenzame, onafzienbare ijsvlakten van White Out Conditions en Baltic Icebreaker en het majestueuze Upland.

Mix van Synthpop met Dead Can Dance/Cocteau Twins. Vooral Capio en Agassiz doen aan DCD denken. De meer experimentele songs op kant B lijken door de Noorse band Twice A Man geïnspireerd. Ik ben het album nu nog eens aan het beluisteren en Upland is grote klasse!

Twice a Man: afkomstig uit Göteborg, daar waait een blauwe vlag met een geel kruis.

Bel Canto - hidden Noorse Treasure (maar dan niet van CT)

Zou het echt ?

Zo ja, dan moet deze maar weer eens op draaitafel geplaatst worden.

Maar moet met het schaamrood op de wangen bekennen dat ik dit al jaren niet meer heb gehoord. Tijd voor de herkansing dus, maar laten we hopen dat het positiever uitvalt dan Twice A Man.

Biosphere is daarentegen boven alle twijfel verheven, voor wat IK van hem ken.

Ik maakte in 1987 kennis met Bel Canto, toen deze band het nummer Blank Sheets in een tv-programma ten gehore bracht. Dit maakte op mij zoveel indruk, dat ik de cd al vrij snel in huis had. 27 jaar na dato staat dit album nog steeds al een huis. De 2 opvolgers zijn ook zeer de moeite waard, maar White-Out Conditions blijft mijn favoriet. Zeer fraai en sfeervol.

Sterke new-waveplaat met weelderige toetsenpartijen. Hoe kan het ook anders met Geir- Biosphere- Jenssen in de gelederen. Upland komt, met zijn ijle kou, zelfs al aardig goed in de buurt van het geluid waarmee deze toetsenist later op de proppen zou komen. Heerlijk statig, groots en exploratief nummer.
Op de luisterlijst ermee. .

Vandaag weer eens opgezet, gezien de thematiek van dit album, het Noorse poolklimaat rond Tromsø en het gevoel van isolatie.

Een destijds veelbelovend debuut met het titelnummer als belangrijkste trekpleister. De eerste drie albums van Bel Canto zijn ijzersterk. Daarna werd het ras minder.
Dit muziek op dit album pop noemen doet de muziek wat te kort. Het lijkt miij eerder Electronic en bevat ambient elementen. Als je op spotify kijkt wat fans nog meer mooi vinden begint het met This Mortal Coil. Verder worden o.a. Dead Can Dance, Cocteau Twins en Cranes genoemd. Niet de minsten!
Ik stream of draai de albums met enige regelmaat. Het tweede album Birds of Passage uit 1989 is daarbij licht favoriet.
4,5* is zeker terecht.

Onlangs ontdekte ik dat Bel Canto een nieuw album had uitgebracht. Nou ja nieuw, we hebben het over 2024. Het waren helden van weleer, en dus ga je de gouwe ouwe meteen weer draaien. Te beginnen met deze.
Dit kwam uit toen ik zwaar verslaafd was aan het aetherial werk van 4AD. Cocteau Twins en Dead can Dance brachten me in de hoogste sferen en ik zocht me suf naar muziek die dat ook teweeg bracht. Bel Canto was ook 1 van die bands die mijn interesse hadden, maar het was het nét niet. Prachtig, maar het raakte me niet zo intens als eerdergenoemde bands. Ik vond het super goed geprobeerd, maar miste de bezieling.
Nu, na een aantal jaren heb ik het alweer verschillende keren beluisterd en en My God, wat is het eigenlijk toch prachtig! Het heeft aan kracht helemaal niet verloren en het kinkt meer intens dan vroeger voor mij. Even niet met het vergelijk met DCD en CT in het achterhoofd en dat scheelt enorm. Dit is gewoon een fantastisch album en klinkt nog steeds als een klok. Alles is raak en mooi en de veelzijdigheid geweldig. Wát een plaat!
Ook Birds of Passage alweer beluisterd en ik merk dat White out Conditions het meest aanspreekt. Het is puur en trefzeker zonder al te veel opschmuck. Birds of Passage is ‘rijker’ en lijkt meer doordacht en beter afgewerkt, maar dat pure van het debuut is er wel een beetje af. Ik trok meteen de vergelijking met Tears for Fears. The Hurting is meer basic, maar meer trefzeker. Opvolger Songs from the big chair beter afgewerkt en meer doordacht, maar het pure was er een beetje vanaf. Bij Bel Canto is het niet anders; op het eerste album is alles raak. Belangrijk verschil onder andere is de zang. Het meerstemmige dat op BOP meerdere keren voorkomt haalt iets van de magie en van de eenvoud weg. De albums daarna, die ik nog ga beluisteren, worden steeds commerciëler en raken steeds verder verwijderd van de Noorse kou die je op WOC nog hoort.
Een heel verhaal waarmee ik eigenlijk wil zeggen dat dit mijn favoriet is en zal blijven. Misschien een keer een betere remix zou mogen, maar zonder dat blijft het een prachtig muzikaal document.