Neil Young - Peace Trail (2016)

Opgenomen in de Studio van Rick Rubin maar niet door hem geproduceerd. Zonder POTR maar met Jim Keltner en Paul Bushnell.

Neil Young News: NEW ALBUM: "Peace Trail" by Neil Young due December 2 + 2017 Tour News - neilyoungnews.thrasherswheat.org

Verwacht er niet veel van. Vond Monsanto Years en Storytone ook niet al te best.

Hopelijk komt archives volume 2 in 2017 eindelijk uit.

Ik vrees dat het weer zo'n haastuitgave wordt, die met wat meer inspanningen veel beter had kunnen zijn. Afgaande op zijn live-optredens verwacht ik dat de nummers erg wisselvallige niveaus hebben.

'Indian Givers' vind ik misschien wel z'n allerslechtste nummer. Vaak heeft Neil wel een punt, maar ik word een beetje moe van dat gepredik over mp3's, pipelines, GMO's en fossiele brandstof. Ga dan Twitteren ofzo, of zou hij bang zijn om David Crosby daar aan te treffen?

'Peace Trail' en 'Terrorist Suicide Hang Gliders' vind ik live goed uit de verf komen, maar het is afwachten hoe ze hier zonder Promise of the Real klinken. De orgelpartijen en het rootsy arrangement van 'Peace Trail' werkten juist goed. 'Texas Rangers' wordt hopelijk voorzien van een ander arrangement, want zulke toss outs schrijft Neil normaliter toch niet.

Aan de andere kant stelt Neil toch zelden teleur met enkel zijn akoestische gitaar en ben ik benieuwd naar de hernieuwde samenwerking met Jim Keltner.

Vanwaar ben je zo benieuwd naar Keltner? Vond je zijn spel op 'Silver & Gold' nou zo bijzonder? Ik vind überhaupt de drummers op al zijn albums zonder Crazy Horse vanaf 1980 niet echt meer noemenswaardig. Ik ben het wel helemaal met je eens w.b.t de haastuitgaven en wisselvalligheid. Hij had gewoon veel meer potten kunnen breken deze eeuw als hij wat meer geduld in de studio had getoond helaas.

De studioversie van Peace Trail klinkt zeer goed, de live versies van Texas Rangers, Terrorist Suicide Hang Gliders, John Oaks klinken wel zeer goed. Show Me & Indian Givers klinken inderdaad wel een beetje prekerig, ik ben ook erg benieuwd naar My New Robot, niet echt direct een titel die ik bij een Neil Young nummer verwacht (tenzij tijdens Trans )

Is de release datum niet 9 december meen ik mij te herinneren?

Op Deezer staan nu 3 nummers van het album beschikbaar met als release datum 2 december en de overige nummers 9 december.

Het openingsnummer Peace Trail bevalt prima, niets nieuws wel feest der herkenning met Native American invloeden: dat was wel te verwachten met zo'n titel. Hier en daar zijn de vocalen zwak, in de overdubs / samenzang maar ook de stem van Neil ontbreekt de nodige kracht. Muzikaal komt het in de buurt van zijn 80s albums met Crazy Horse die bij mij wel hoog gewaardeerd worden.

Show Me is heerlijk ingetogen, good old Neil en minimaal aangekleed met de focus op de stem/tekst en getokkel op de akoestische gitaar. Maar ook hier ontbreekt het aan kracht in de stem, eerder dat dan dat het fragiel klinkt. Wat min of meer hetzelfde is maar het éne is meer een fysieke kwestie en het andere een mentale (naar mijn mening).

In My Pledge experimenteert Neil met auto-tune en dat bevalt mij niet echt. Hij spreekt hierin de rechter toe, wat in sommige Amerikaanse nummers ook een verwijzing is naar God. Het nummer is een reis door zijn (familie) geschiedenis en neemt meteen die van de Verenigde Staten daarin mee.

Op deze in de haast opgenomen manier, in 4 dagen vaak in 1 of 2 takes, klinkt dit ook als een afscheidsalbum waarvan we diverse gehad hebben in het afgelopen jaar. Peace Trail > Vredes Pad > Heeft hij vrede kunnen vinden met het naderende einde?

Zou me dus niets verbazen als er binnenkort weer een Canadese Legende toegevoegd kan worden aan de annalen de tijd en dan heb ik het niet over Joni Mitchell alhoewel misschien ook wel.

Niet zo pessimistisch. Hij gaat volgend jaar weer touren met Potr in Australië, Nieuw Zeeland en w.s Japan. Hij gaat gewoon door.

pmac deze tour is zojuist gecanceld.. Reden nog onbekend

Waar vind je die informatie?

Samenvattend: de aangegeven reden is dat Neil rust zou willen van het vele toeren en geheel 2017 niet zal optreden maar dat er geen reden is om aan te nemen dat het een gezondheidskwestie is.

Nu is rusten in principe ook een gezondheidskwestie zeker als een hele tour niet doorgaat. Mentale en/of fysieke uitputting?

Ach, het is niet het eerste concert dat door Neil Young geannuleerd wordt en ook zeker niet de laatste. Een man van 71 kan vier keer per jaar toeren toch niet eeuwig volhouden? En tussendoor allerlei nevenactiviteiten uitvoeren en een nieuwe plaat opnemen. Zijn tempo benaderen de meeste 21-jarigen niet eens.

Nu hij toch thuis zit kan hij evengoed aan Archives II & III beginnen , er is al jaren sprake van om live te minderen (stoppen zelf). Neil speelt al jaren met een ingetapte pols omdat die zo goed als naar de kl*te is.... hij heeft natuurlijk een reputatie om grillig te zijn en rap dingen beu te zijn (hall Stills, have a peach...)

Opvallend nieuws toch. Dat optreden was gepland voor april 2017. (Kaarten waren al verkocht.). Over ruim 4 maanden. Dat is toch ver weg. Een mogelijke vermoeidheid is dan toch een vage reden.

Hij is inderdaad met Archives II en III bezig en een tijdje geleden opa geworden. Anderen nemen ook wel eens een sabbatical, ik zou er niet al te veel achter zoeken. In Waging Heavy Peace vertelt hij bovendien dat hij af en toe even afstand moet nemen van de muziek.

De 1ste bespreking is er via Enola.be en die is helaas niet al te lovend: de milieu boodschap (die ook bij The Monsanto Years de boventoon voerde) zou er hier weer dik op liggen en de vocoder/autotune/computerstemmen (die hij op Earth ook gebruikte) zouden hier (helaas) ook weer opduiken met als dieptepunt My New Robot waarin een computerstem uitlegt hoe een nieuw paswoord in te stellen????

Soit vrijdag komt het album uit en hopelijk valt het nog allemaal wat mee (Peace Trail, TSHG, Texas Rangers klinken goed, Show Me, Indian Givers ietwat te prekerig en John Oaks is nog een twijfelgeval)

Een downloadje moet kunnen ?

Ondertussen al eu "vrijgegeven" en al bij al valt het erg mee, wat mij direct opvalt is de warme klank van Neil z'n stem die opvallend voorin de mix zit, met de gitaren opvallend laidback, ietwat meer unplugged geluid (tenzij de fuzz op het einde van Texas Rangers & Terrorist Suicide Hang Gliders).

De autotune/vocoder trucjes op My Pledge & My New Robot helpen beide nummers om zeep... maar voor de rest een uitstekend album met een sound die mij doet denken aan Sleeps With Angels...

Of de nummers de tand des tijds zullen doorstaan lijkt me sterk, daarvoor zijn ze ietwat te specifiek thema gebonden (Indian Givers, Show Me, John Oaks qua thematiek vergelijkbaar met Ohio maar niet zo sterk), het enige nummer dat een blijvertje kan zijn is het titelnummer (tegelijk ook het prijsbeest van deze cd).

Ik begin met 2,5 ster. Weet niet of ik hier vaker naar ga luisteren.
Tijd om te stoppen lijkt mij het beste voor Neil.
De man heeft ons veel moois gebracht, jammer dat het zo af loopt.

Ik kan hier ook weinig mee. Plaat begint aardig, maar op het eind viel ik zowat in slaap! Jammer, maar ik heb de hoop nog niet opgegeven dat Neil nog eens met een sterke plaat komt. Zo lang is het nou ook weer niet geleden dat hij nog sterke platen afleverde. (Le Noise en Psychedelic Pill bijvoorbeeld.)

Dat gevoel heb ik al jaren, reden waarom ik gewoon helemaal gestopt ben nieuwe releases nog te beluisteren. Al die middelmatige meuk, deze wordt ook alweer erg lauw ontvangen, komt mijn achting voor ome Neil ook al niet ten goede. Dit jaar heb ik On the Beach uit mijn top 10 geknikkerd, gewoon omdat Neil niet meer bij mijn top 10 artiesten hoort, ook niet met die prachtige platen die hij ons lang geleden heeft gegeven. En al die mooie platen dreigen met de dalende waardering voor de artiest in het algemeen ook steeds verder in de vergetelheid te raken. Kan me niet heugen wanneer ik voor het laatst een plaatje van Neil onder het stof vandaan heb getrokken. Erg jammer allemaal.

Peace Trail is niet bepaald een renaissance geworden in Neil Youngs carrière. Het songmateriaal heeft de uitstraling van een repetitie of jamsessie waarin nieuwe ideeën worden uitgeprobeerd of zelfs ter plaatse geïmproviseerd. Zowel tekstueel als muzikaal werkt dat twee kanten op. Vernuftige zinsneden worden afgewisseld met tenenkrommend platte leuzen. Net zoals in essentie prima nummers als 'Peace Trail' en 'Terrorist Suicide Hang Gliders' naast 'Texas Rangers', met de muzikale inhoud (en het ritme!) van een eierkoker, staan.

De keuze om Keltner en Bushnell te prefereren boven Promise of the Real heeft ook niet goed uitgepakt. POTR maakte er toch een meer organisch geheel van. Hier klinkt de instrumentatie vaak plat (zelfs de fuzz op 'Peace Trail'), leeg, met te veel open ruimte tussen de liedjes. Keltner duikt daar vaak nogal eenzijdig en geforceerd in, terwijl Neil er zelf eigenlijk alleen met zijn overstuurde harmonica een effectieve invulling aan geeft. Bijzonder overigens dat hij dit nooit eerder heeft gedaan.

Tussendoor vraag je je af wat Neil met die autotune moet, het is niet eens goed gemixt in 'My Pledge'. Op Trans had de vocoder een symbolische rol, net zoals de autotune op Earth als metafoor ingezet werd voor GMO's. Iemand die juist bekend staat om zijn authenticiteit en de zeggenskracht van zijn stem zou daar verder ver weg van moeten blijven.

'Glass Accident' is tot slot een slechte kampvuuruitvoering van 'Sail Away' en 'My New Robot' moet ik nog even laten bezinken, maar is in ieder geval origineel.

Lang verhaal kort makende: kutplaat, amper beter dan The Monsanto Years. Zelfs die hoes: een stukje bekrabbeld afval, een beetje tijd en moeite mag het maken van een album toch wel kosten?

Tja, Neil maakt de laatste jaren vooral muziek op gevoel. Kwantiteit over kwaliteit. Beetje a la Anton Heyboer, die maakte op het laatst ook schilderijen in een kwartiertje...

Nog niet beluisterd overigens. Voel op de een of andere manier geen behoefte nog. Iets wat ik heb sinds A Letter Home, Archives daargelaten uiteraard.

Tijd om NYA vol. 2 en 3 af te ronden.

Zojuist beluisterd. Met alle respect. Een goede, gedreven artiest die al ouder wordend en met liefde muziek met een boodschap blijft maken. Knap. Ik word er wel heel soms een klein beetje moe van.

Het titelnummer en Show Me zijn prima nummers. De rest is nogal matig, met als dieptepunt Texas Rangers.

Een nieuw album van Neil Young, inderdaad. Heb het nu 2x beluisterd, maar kan er niet warm of koud van worden. Verwachten we misschien teveel ?

Stijn_Slayer De hoes is nog het beste van de verpakking: een out of size kartonnen doos met de cd los erin met de teksten op een donkergrijs (express slecht gekopieerd) blad met op de achterkant 3 lelijke foto's/logo's met Peace Art Music....

Tja. Neil trekt het concept graag door. Bezit van de cd is deel van de totaalbeleving. Zie ook Living with War.

Pfff wat een onverzorgd album zeg. Het klinkt meer als een stel demo's die ook nog niet erg sterk zijn. Wat is er toch een verschil met wat hij live doet en in de studio. 2,5. Meer kan ik er vooralsnog niet van maken.

Was altijd groot fan van Neil maar de laatste jaren begint hij mij te verliezen. Ik vind dit nog geen twee sterren waardig helaas.