Kraftwerk - Electric Café (1986)

Boing Boom Tschak: Eén van m'n favoriete Kraftwerk-nummers .

Sex Object !!!

"I don't want to be - your sex object/ you played your tricks - and that's a fact... no no no - yes! "

Elecitric Café. !!!

En ja.. dat hilarische "boing boom tschak"!!

Knappe plaat van Ralf, Florian & co....
Hun laatste echte studioplaat.........

Remixen, reworks, best of's en live opnamen niet meegerekend...

Destijds werd dit album sterk gepromoot door Domino op Omproep Brabant op Radio2 (Belgie) met Lux Janssen....

Knappe, volwassen synthi-popplaat van Kraftwerk!

goede opvolger voor computer world

4,5 sterren

Een aardig album dat in die tijd niet aan de verwachtingen van de fans voldeed. Toch genoeg om van te genieten met voor mij The Telephoncaall als hoogtepunt. Duitse versie is overigens veel leuker.

Beter dan verwacht, maar ik vind dit toch een beetje na-aperij van Computer World. Kan me ook wel voorstellen dat de creatieve koek een keer opraakt. Het klinkt nog altijd prima genietbaar, maar echt heel bijzonder vind ik dit album niet.

Vergeleken met Trans Europe Express en The Man-Machine is deze plaat toch vooral erg monotoon. Ik doe hem zo nu en dan wel in mijn cd-speler, maar halverwege haal ik hem er meestal ook weer uit.

2*

Met de 12" van Musique Non Stop in de kast is deze plaat eigenlijk vrij overbodig geworden.

Hier hoor je veel negatiefs over, maar ik heb hem altijd al heel leuk gevonden om naar te luisteren. Heel apart geluid, zeker anders dan computer world (als we de vergelijkende toer op gaan). Sex Object heeft enkele van de zaligste kraftwerk stukjes en Music Non Stop is gewoon cool... En die stemmekes in "Electric Cafe"... geweldig.

Alleen maar lof voor dit album eigenlijk. Ik heb de negatieve onvangst nooit goed begrepen.

Op dit album wordt pijnlijk duidelijk dat de profeet Kraftwerk deze titel niet meer kan waar maken. Links en rechts is duidelijk hoorbaar dat Kraftwerk nu leentjebuur hebben gepleegd bij acts als Depeche Mode en The Art of Noise. Hierdoor is de muziek kil gaan klinken en dat is jammer te noemen. Muziek van Kraftwerk heeft ondanks de electronica die er op gebruikt is wel iets warms gehad. Iets wat ik op dit album dus mis.

Daarnaast mis ik de humor die op de vorige albums wel was te horen. Het geeft me een gevoel of er met behulp van een liniaal muziek is gemaakt. Of anders geformuleerd waar is dat stukje spontaniteit gebleven wat Kraftwerk ondanks het strakke keurslijf had? Een vraag waar ik nu geen antwoord op kan geven. Wat ik nu wel weet is dat de albums tot en met Computer World wel met enige regelmaat de binnenzijde van de cd-speler mogen aanschouwen en dat deze een enkele keer uit het rek mag om me te overtuigen dat het oude werk beter is.

Kraftwerk leentje buur spelen......? Kom op nou maar dit is precies andersom, Depeche Mode en Art of Noise speelde leentje buur, als je het op die manier wilt zien. Nee bij Electric Cafe hoor ik nog steeds Kraftwerk zoals Kraftwerk was.

In de begin dagen hebben Depeche Mode en The Art of Noise zeker goed geluisterd naar Kraftwerk, daar hoor je mij niet over. Toch blijf ik van mening dat Kraftwerk op dit album veel van haar eigenheid heeft verloren. Ik mis hier echt de warmte die nog op Computer World is te horen. Daarnaast mis ik ook de humor die Kraftwerk sierde. Wat dat betreft is dit duidelijk een minder album van de heren, jammer dus. Ze klinken hier kil en dat heb ik met andere albums niet ook al zijn die erg strak van opzet.

Musique Non-Stop zo'n irritant kontnummer, uiterst gedateerd album van deze elektro-pioniers.

1,5 *

Dit album heeft geen humor????

Heb je nooit goed geluisterd naar de Telephone Call en Sex object daar spat de humor vanaf.

Geef mij maar de humor op de albums uit de jaren zeventig en begin jaren tachtig, daar kan ik wel om lachen. Dit is in mijn oren te strak geregisseerd en daar kan ik weinig mee. Daardoor heb ik het gevoel dat er veel spontaniteit verloren is gegaan. Als ik twee albums zou moeten aanwijzen met veel Kraftwerkhumor zijn dat wel Computer World en Trans Europe Express. En ten slotte heb ik Electric Cafe zeker een kans gegeven, maar het is niet mijn ding. Nee, wat dat betreft luister ik veel liever naar het album Communication van Karl Bartos.

Ben het met Gerards Dream eens dat album minder warm is dan de voorgaande albums.Echt kil is het ook weer niet.Mist een beetje sfeer en is te strak geproduceerd.Desalniettemin luister ik geregeld naar dit album.Aan de toppers Man Machine en TEE kan het niet tippen,maar dat is geen schande.Telephone Call is hierop mijn favoriet.

ELECTRIC CAFE 1986
The album that was partly ahead of its time (side A)
but partly an average copy of the 80s synth pop wave (side B).

The Tour de France single was announced to be followed
by a new Tour De France Kraftwerk album in 1983, but plans changed
20 years later the concept album about biking would come true.
Interesting detail: after German and English, French became
the third standard language Kraftwerk would use (they used if before
on Les Mannequins ... a French recording of Showroom Dummies in 1977).

21. TOUR DE FRANCE
A very joyful melody dances around a strict tempo of heartbeats and breaths.
One of Kraftwerks finest skills: writing an everlasting musical theme.
This song could be played again every biking season without ageing.

22. BOING BOOM TSCHAK
Techno pop was still premature and didn't sound uhntish uhntish uhntish.
Kraftwerk made it sound like music: boing boom tschak.
Using nothing but bouncing vocal sounds in a clever arrangement.

23. MUSIQUE NON STOP
French again on this musical masterpiece: a slow preview on techno music.
Used by MTV in the 90s as jingle on their nonstop retro clip program.
I think the 1991 remix version is even better, because
it incorporates Boing Boom Tschak.

Side A was entirely based on the slow techno beats.
The album itself could be regarded as a concept album about
virtual communication in hindsight (electric café = virtual meeting place).
People talking in techno pop language ... using musical language.

Side B brings in the matter of virtual sex and modern telecommunication.
Replace the digital phone idea by the mobile phone of today
and The Telephone Song gains a lot of actual value.

24. THE TELEPHONE SONG
This was the single, but too long (almost boring) in it's album version.
The phone noises are carefully arranged, but the singing is a bit embarrassing.
Kraftwerk is trying to sound too much as an average synth band.

Fragment uit een Engelstalige Kraftwerk recensie
die ik in februari 2008 schreef voor het officiële OMD forum.
In 24 tracks stelde ik mijn persoonlijke 2CD compilatie samen.
Lees ook bij de vorige Kraftwerk albums ...

Dit vind ik dus echt de allermooiste hoes van Kraftwerk.
Als kleine bengel was ik verkocht toen ik deze hoes zag,al wist ik toen niet eens wat kraftwerk was.
Pas 20 jaar later kwam ik de cd weer eens tegen,en meteen besteld.
Ik heb hem geloof ik 5 keer achter elkaar gedraaid,wat een gaaf album.
Inderdaad anders als wat ik van kraftwerk gewend was,maar gelukkig positief anders.

Ik herkende meteen music non stop,wat ze dus elke keer gebruikte bij een of ander popprogramma.

Snap niet dat ze dit album nu gaan releasen onder de oorspronkelijke titel 'Techno Pop'. Het album is uitgebracht onder 'Electric Cafe', dus laat dat dan ook zo. Al is dit album een van hun mindere, staan er toch best mooie dingen op.

Waar heb je dit nieuws vandaan?

Techno Pop was de werktitel van de opvolger van Computer World (1981).
Het album moest in 1983 uitgebracht worden maar Kraftwerk was niet tevreden.

Alleen Tour De France zag het levenslicht.

Electric Cafe is een grondige herwerking van Techno Pop.
Met gelijkaardige tracks die herzien werden en andere tracks.

Althans ... zo dacht ik het ooit gelezen te hebben.

Dus met Techno Pop wordt misschien wel dat onvoltooide album bedoeld.
En dat zou best wel eens een aardige release kunnen opleveren ...

Het staat ook op de site van EMI Nederland en op verschillende internetsites. Alle albums komen ook uit in een box 'The Catalogue'. Daarvan is al in 2004 een promo uitgekomen en daar zie je ook echt de hoes van 'Electric Cafe' maar dan met de titel 'Techno Pop'.

Catalogue Marketing News From EMI - emimusic.nl

http://www.eleventhvolume.com/miscellany/wp-content/uploads/2007/05/catalogue.jpg

http://www.popsike.com/pix/20080210/230221674602.jpg

Dit klopt ook inderdaad. Dat heb ik ook gelezen.

Ik heb hier nog de lp van. Jaren 80 waren voor mij vooral New Wave, New Romantics en Gothic. Maar de muziek van Kraftwerk kon ik zeker ook waarderen.

Ik heb ze trouwens afgelopen zaterdag live gezien. Ze speelden ongeveer de nummers die ik als een best of verzameling op een cassette bandje had staan. Mooi en strak concert.

Ach dat ze strak spelen komt toch ook vooral omdat alles gewoon feitelijk van 'band' komt en niet echt meer live te noemen valt. Ik verdenk ze er wel eens van dat ze achter die laptops van hen met elkaar zitten te msn-en of de boekhouding doen of zo.

Hahahaha ja dat zou goed kunnen. Ach alles is voorgeprogrammeerd, dus feitelijk kun je iedereen achter dat laptopje zetten.

En toch zijn ze fijn om live te zien om één of andere reden. Niemand snapt dat, maar zo is het.

Mysterieus toch?


Electric Café vond ik altijd al een heerlijk album, ondanks de vele slechte kritiek die het krijgt. Maar ik ken nu vooral de remaster technopop. En hierbij mijn vraag: moeten we een apart album toevoegen of voeger we hier gewoon een alternatieve titel bij? Of hoe gaat dat?


Het album zelf is heerlijk om te beluisteren en zit vol humor uiteindelijk. Moeilijk te zeggen wat ik er leuk aan vind. Maar ik denk vooral de harmonie waarmee ze hier dollen en het feit dat ze meer "organische klanken" erin hebben gestoken, die ook wel synthetisch zijn (vermoed ik). Maar nooit met de allure van: "dit onderscheid je niet van een echt instrument".

Anyway, dunno. Klinkt gewoon heerlijk cool vind ik. Vooral als ze zeggen: "Electric... Cafééé!"

De betreffende box heb ik gisteren bij Mediamarkt, Oostakker (Gent) meegenomen voor 79 n€urootjes, wat ik voor 8 geremasterde cd's en een boekwerk ter grootte van een originele elpee, telkens pèr album, géén geld vond.
De box ziet er geweldig uit.
Momenteel beluister ik dit album, dat ik niet eerder had; Ik vind de titel "Techno Pop" eigenlijk stukken geslaagder dan "Electric Café".

Kraftwerk vind ik echt ontzèttend originele artiesten, met niets of niemand te vergelijken en nèt dààrom al één van de allerleukste bands/projecten allertijden.
Wat ik van dit album vind, daar kom ik straks wel op terug. Het begin klinkt als vanouds zéér vertrouwd en goed doordacht.

Vandaag goed beluisterd, en deze had me meteen mee, erg leuk album, wel vrij kort, maar zo verveelt het ook nooit.

Electric Café vond ik altijd al een heerlijk album, ondanks de vele slechte kritiek die het krijgt. Maar ik ken nu vooral de remaster technopop. En hierbij mijn vraag: moeten we een apart album toevoegen of voeger we hier gewoon een alternatieve titel bij? Of hoe gaat dat?


Ik ken alleen de remaster "Tecnopop", maar strikt gezien is dat een ander album dan "Electric Cafe", omdat de lange versie van "Der Telefon Anruf" ontrbreekt. In plaats daarvan hebben we de single edit van laatstgenoemde, gevolgd door de (destijds) B-kant "House Phone". De inhoud en de naam zijn beiden veranderd, dus is het eigenlijk een ander album vind ik.

Alhoewel ik het geen meesterwerk a la TEE, Mensch-Maschine, of Computer Welt vind (vooral vanwege de tweede helft van het album) is hij me behoorlijk meegevallen, alle kritiek erop van destijds in ogenschouw nemend. De eerste drie tracks tonen maar weer eens dat de heren van Kraftwerk nog steeds vernuftige componisten zijn. De lijn van Computerwelt (met meer nadruk op ritme dan op melodie) wordt hier in feite nog verder doorgetrokken en met verbluffend resultaat! Kraftwerk wordt weliswaar nog killer, maar wel swingender en dwingender. En dan nog een prachtige lyric die zo op een tegeltje gedrukt kan worden:

"Elektroklänge überall,
Dezibel im Ultraschall

Es wird immer weitergehen,
Musik als Träger von Ideeen"

Op mij komt het over alsof Kraftwerk er ditmaal voor gekozen heeft haar tekstuele focus naar binnen, in plaats van naar buiten te richten. Ze zingen in wezen over hun eigen muziek en de trance-achtige werking die ervan uitgaat in dit regeltje. Ik vind dit werkelijk een van de mooiste tekstregels in hun repertoire.

De tweede helft vind ik niet slecht, maar ik had liever een langere stilte gehad tussen het einde van Musique Non Stop en het begin van Der Telefon Anruf. Bovendien komt die laatste te luid door, juist in contrast met de meer relaxte en minder agressieve sfeer ervan, maar dit is meer een remaster-issue denk ik. House Phone sluit er op zich goed op aan, maar klinkt een beetje, ja, Francois Kevorkiaan en niet zo Kraftwerk.....Sex Objekt is dan weer geweldig (die vocal!) en aan het eind komt dat oh zo vernuftige combineren van ritme-structuren en Schneiders "Sprachsyntetische" kunsten (de stemmetjes dus) En die slap-bass maakt het helemaal compleet!!

Dik okee.

Sorry, er is iets fout gegaan in de vorige post. De eerste alinea betreft een quote van Pittaman, maar ik weet niet waarom die ineens niet meer als quote staat aangegeven.....

Hoera voor die slap-bass ja

Ik vind de remaster dik ok trouwens, echt hoe het moet zijn, voor mij. Beetje in your face soms ofzo. Dunno.