Coil - Musick to Play in the Dark Volume One (1999)

Helemaal onzin is het natuurlijk niet wanneer je de muziek slechts beoordeelt aan de hand van bruikbare samples. Dan ben je niet met andermans muziek bezig, maar met je eigen muziek.

Na het eerste nummer beluisterd te hebben dacht ik al, hier zou ik wel eens wat mee kunnen. Klinkt voor jullie misschien als een verkrachting van een goed nummer, maar ja, smaken verschillen.

Lees mijn eerdere bericht, ik had dit al duidelijk gemaakt dat jullie dit niet respectvol zouden vinden. Ik snap het helemaal, maar ik geef MJ ook gelijk. Sowieso dat een lid onlangs is overleden vind ik barweinig te maken hebben met het feit dat ik deze muziek interessant vind en op zoek ben naar samples.

Trouwens, mijn eeuwige zoektocht naar samples heeft niks te maken met het feit dat ik op dit album ben gestuit. Ik had helemaal niks te doen en ik kwam bij een lijst van MJ, dingen die origineel, gebrand of gedownload had ofzo. Ik zat willekeurig wat dingen te bekijken voor iets wat ik niet kende, kwam deze naam tegen, klonk interessant, ben het gaan checken. Uiteindelijk was mijn conclusie dat ik dit misschien wel zou kunnen gebruiken om te samplen.

Maar als ik eerlijk ben, is mijn eeuwige honger naar samples wel een grote bron voor mijn uitbreidende interesse in muziek. Geen negatieve zaak dus.

Beoordelen en beluisteren zijn verschillende dingen, en herman heft het over dat tweede.

Ik denk dat de gemiddelde Coil fan niet zo gauw van z'n stoel schuift door samplematige verkrachting in een hiphop-deuntje, die is muzikaal wel wat gewend. Verkrachting is overigens een dankbaar thema in Coil's werk, check bijvoorbeeld The Sewage-Workers Birthday Party of The Anal Staircase. Maar weet wel dat je je dan met klanken inlaat die binnen de meest extreme homo-erotische zone van de muziekindustrie zijn gebrouwen, zonder glijmiddel. Wat ik me trouwens afvroeg: draag je een hoody of zo'n glimmende zwarte jas met bontkraag bij die sample-strooptocht ..? Just to get the picture clear

Extreme homo-erotische zone van de muziekindustrie klinkt inderdaad niet als iets voor mij. Maar uiteindelijk maakt het mij niet uit waar het vandaan komt, zo lang de beat die ik produceer maar goed klinkt.

Trouwens heel grappig vind aan je hele reactie. Je probeert mij af te schilderen als een kortzichtig iemand, gebruikmakend van een stereotype (weet je wel dat dit uit een homo-erotische zone komt? dat haten jullie hiphoppers toch). Waarmee je eigenlijk zelf nog kortzichtiger overkomt. Al helemaal de laatste vraag vind ik echt belachelijk. Ik respecteer jou, dan verwacht ik toch op zijn minst een acceptatie terug.

Gatverdamme man, ik had toch een wat geopendere manier van denken verwacht. jammer.

Ongelofelijk kortzichtig en op je pik getrapt figuur, jij .

Smiley gemist ? Da's pas kortzichtig

Ja, lekker makkelijk, een lulkraak bericht neerpennen en je dan verschuilen achter een smiley, die niets eens je bericht camoufleerde (daar is '' '' voor uitgevonden).

Ja, same story als bij MJ_DA_MAN's reactie. Zelf heb je natuurlijk ook enige vooringenomenheid met betrekking tot de opvatting van Coil-fans. Je neemt aan dat we een en ander wel respectloos zullen vinden, en spreekt zelf van 'verkrachting'. Volgens mij doen liefhebbers van Coil niet aan dat soort helden-verering, we hebben het hier niet over 2-Pac of zo. De vooroordelen over homosexualiteit en hiphop spreek je overigens tegen én bevestig je in hetzelfde bericht. Daar heb je mij niet voor nodig

Oh, is dat alles ? Dan doen we daar in het vervolg wat mee

Hij gaat bijna volledig voorbij aan het gegeven dat een album als dit een kunstvorm op zichzelf is. Voor Elohim is het niet meer dan een paar muzikale bouwstenen voor zijn eigen ding. Waarom zou ik er dan blij mee moeten zijn dat hij het beluisterd heeft? Hij heeft niets te melden over deze muziek.

Wat betreft sample-producing: ik vind het van meer creativiteit/visie getuigen als je een idee hebt voor een nummer/beat en aan de hand daarvan iets uit je manifeste muzikale geheugen trekt. Als dat dan iets van Coil is prima, maar nu is het net alsof hij door een muzikale bouwmarkt loopt, op zoek naar leuk uitziend materiaal.

Ik heb het even goed over beoordelen, want ik hoor Elohim alleen maar over samples. In de muziek heeft hij zich zo te lezen niet verdiept.
En wat smileys betreft: een kan ook uit de tekst blijken. Er hoeft toch niet altijd zo'n knipoog achter een zin die als knipoog bedoeld is? Vroeger deden we niet anders... Mooi stukje taalverloedering, die smiley-behoeftigheid van sommigen.

Om het oil-drum vuurtje wat verder op te stoken :
Alsof je de darkroom binnen gaat, op zoek naar lekkere chickies. En dan nu met interpunctie :

Daarna wordt de vraag gesteld wat Elohim bij dit album ''doet''.

Verder snap ik nog steeds niet waarom je er kritiek op hebt als Elohim deze muziek checkt om nieuwe dingen te ontdekken. Dat hij ze eventueel wil gebruiken in een sample is namelijk een tweede, want je gaat gaan muziek samplen die je slecht vindt.

Nietus, ik vraag wat hem in deze scene heeft doen terechtkomen. Weet ik veel dat het slechts om shoplifting gaat . Maar ik ben het in zoverre met Herman eens : het is interessanter om te lezen wat iemand van bepaalde muziek vindt, en minder interessant om te lezen dat er leuke samples inzitten of dat iemand iets als ringtone heeft geupload or whatever. Potsierlijk wordt het bovendien wanneer iemand zichzelf 'verdenkend' verklaard en twee berichten verderop een ander kortzichtig noemt.

Hij geeft gewoon antwoord op jouw vraag; wanneer het bij zijn eerste bericht was gebleven had niemand er verder ''problemen'' mee gehad. Draai het dus a.u.b. niet om.

Als ik er problemen mee had, dan gaf ik geen tip met betrekking tot andere Coil albums. Het lijkt wel de bedoeling dat er aanstoot genomen wordt aan sample-gebruik is mijn indruk. Het gebruik zelf boeit mij echter nauwelijks, interessanter is of de muziek gewaardeerd wordt. Jij zegt dat de waardering blijkt uit het feit dat er samples van worden genomen ? Over omdraaien gesproken

En waar slaat dit op? Waardering? Ik heb het woord waardering niet eens in de mond (vingers) genomen.

Maar ik houd het hier voor gezien gezien ik zowel van de muziek van Coil als haar fans rare kriebels krijg.

Daar refereerde ik aan.
En juist daar wordt het interessant

Laat me dit vooropstellen. Ik heb niks tegen homo's. Alleen luister ik graag naar teksten die me boeien, waarmee ik me kan identificeren of die ik om een andere rede interessant vind. Ik zie dit niet snel gebeuren met homo-erotiek. Ik heb eerlijk waar niks tegen homo's, zo lang ze mij maar niet leuk vinden, dat levert heel wat awkward momenten op.

Ik ben dit album simpelweg gaan luisteren omdat ik het in een lijst van MJ zag. Vond de titel interessant, heb het opgezocht op youtube, en de muziek bleek ook interessant te zijn. Ik heb alles zorgvuldig beluisterd en bedacht dat ik het wel zou kunnen gaan samplen. Dus niet andersom, dat ik op zoek was naar samples, dit tegenkwam en het ben gaan uitpluizen voor samples. Ik was simpelweg heel erg verrast door het type muziek omdat ik er niet bekend mee ben, en meteen vroeg ik me af hoe dit zou klinken als ik het zou samplen. @herman, als ik dat van jou lees vind jij sampling een minderwaardige manier van produceren? Zo komt het op mij over in ieder geval. Zo ja, dat is een meningsverschil en een totaal andere discussie, ga ik liever niet op in.

Trouwens, sorry voor mijn uitval van vanmiddag, ik was een beetje pissig en denk dat ik het een en ander verkeerd heb opgevat.

Ik heb het feit, dat ik het wel als een sample zou kunnen gebruiken, meer genoemd als mijn eerste indruk. Ik had verder niet zo barveel zinnigs te zeggen, behalve dat het me interessant leek.

Mijn waardering voor bepaalde muziek blijkt niet uit het feit of ik het sample of niet. Sommige mooie muziek leent zich voor sampling, andere niet. Mijn waardering blijkt wel als ik het heb gesampled (gesampled... een d of een t?), maar kan ook op andere manieren blijken.

Ik snap trouwens nu waarom iedereen hier denkt dat ik dit ben gaan luisteren om een sample te vinden. Het was meer gewoon een aanduiding waarom ik mezelf forceer mijn muziekhorizon uit te breiden. Uiteindelijk is het het belangrijkste dat ik leuke muziek luister, als ik tijdens het luisteren een vet sample hoor, is dat mooi meegenomen.

Ik denk dat ik de meeste dingen nu heb geprobeerd te verduidelijken. Ik merk het wel aan de volgende reactie of dat klopt of niet denk ik.

Prima zo Elohim.


Dat heb ik nooit gezegd en dat vind ik ook niet. Scheelt weer een discussie.

Dat was een reactie op het stukje wat begint met "Wat betreft sample-producing". Zoals ik al zei, zo komt het op mij over in ieder geval. Ik dacht al dat het een misverstand zou zijn, maar ach.

Uiteindelijk heb ik nu bijna alles beluisterd van dit album. En kom ik tot de conclusie dat ik ruimte vrij ga moeten maken op mijn mp3-speler om dit in ieder geval nog eens enkele keren in goede kwaliteit te kunnen beluisteren.

Wat je hier tentoonspreidt, is onverschilligheid verpakt als tolerantie. Wees gerust want zo zijn er velen. Ik ben zelf zo 'straight' als Hans Kraaij jr, maar heb wel intensief met homosexuelen gewerkt. Dan leer je dat 'leuk vinden' niet per se direct duidt op sexuele belangstelling en paniek meestal onnodig is.

Is dat relevant in samenhang met Coil ? Ik ben genegen te zeggen: ja. Er is haast geen act te vinden die homosexualiteit zo'n dominant onderdeel heeft gemaakt van haar werk als Coil, en in die zin op haar wijze ook ruimte geschapen heeft voor acceptatie. Het zou zowaar een postuum huzarenstukje zijn, als middels samples ook tolerantie (op andere wijze dan wat je hierboven uitspreekt ) onder hiphoppers zou worden bevorderd. Dus ik zou zeggen, verzamel zoveel samples als je gebruiken kunt, speel vooral open kaart over de herkomst en maak expliciet homosexuele klanken hiphopfähig

Leuk vinden had je wel even kunnen interpreteren hea. Dat leek mij wel duidelijk dat ik op een romantische manier bedoelde.

Ik denk trouwens niet dat ik open kaart ga spelen over de herkomst van mijn samples. Mijn samplegebruik is vooral wat mijn beats een (denk ik toch wel) uniek geluid geeft. Wanneer ik dat vrijgeef zullen veel mensen het nadoen, denk ik.

Uiteindelijk ben ik het wel eens hoor, dat er veel teveel homohaat is in de hiphop. Maar dat is zo'n groot probleem wat een kleinschalige artiest als ik niet kan veranderen.

Complimenten voor Elohim hoor. Denk niet dat ik als zestienjarige al zo'n open mind en wijdse blik had mbt muziek.

Heheh, bedankt =]

Hoezo hebben jullie het hier al 2 pagina's lang over sampling, homohaat (okee dan, die link leg ik nog wel...) en hiphop? Wat heeft dat met de prachtige avant-garde duisternis van Coil en deze Musick (zieke muziek??) to play in the Dark te maken? Een album dat iedere rechtgeaarde muziekliefhebber die niet van platgetreden paden en makkelijk in het gehoor liggende Voice of Holland covermeuk houdt gehoord moet hebben!

Vast in mijn top 10! Zegt het voort!

Als eerste, vanwaar de elitaire instelling?
Als tweede, de rede dat dat hier genoemd wordt, is dat iemand zich verbaasde over het feit dat ik hierin geïnteresseerd was, gezien mijn top 10.

Sorry hoor, maar dat leek mij best wel simpel op te maken uit wat er gezegd werd...

goeie plaat hoor, maar ik heb wel wat kanttekeningen. als geheel vind ik het album niet helemaal coherent, ook het donkere voelt voor mij niet zo donker als het volgens mij zou moeten zijn. maar misschien ligt dat aan mijn verwachtingspatroon bij zo'n titel.

de plaat trapt desondanks wel geheel in stijl met de titel af. donker, enigszins onheilspellend, met een goeie vocaal en wazige glitches. erg gaaf en met 9,5e minuut zeker niet te lang.

red birds schijnt of een remake of zeer geïnspireerd te zijn op een track van tangerine dream (help iemand?). nu hoeft opzich niemand dat ergens te lezen om verband te leggen met td natuurlijk. fijne krautrockvibe met een hoogtepunt naar het einde toe. echter toch hele andere koek dan de openingstrack.

red queen duikt weer de donkere kant op, met een pianootie die me doet herinneren aan de setting zoals bohren & der club of gore die creëert.
broccoli knispert weer lustig en bevat daarnaast een zeer cheesypianootje. weinig bijzonder.

ook strange birds is voor mij een niemandsdalletje. minste track van de plaat. begin doet me vooral denken aan pole en het mille plateaux label. aangezien dat een van mijn favoriete labels is kan ik natuurlijk niet anders dan vinden dat het geglitch hier minder spannend klinkt.

the dreamer sluit wel weer af zoals er werd gestart, maar dan iets luchtiger en minder ´vet´. 3 of 4 tracks passen goed bij elkaar, hier had wel iets meer mee gedaan mogen worden wat mij betreft. desalniettemin is deze plaat gewoon materiaal om te willen hebben natuurlijk.

En ik dacht dat ik een snob was.
Wat een held


En dan wordt het later op nog beter






ps. niet onaardig album. Kan er soms van genieten maar ben er niet zeer zwaar van onder de indruk. Wat ik toch al niet snel heb bij Coil, maar dat zal wel aan mij liggen.

Kwam deze vandaag tot mijn verbeazing nog tegen in een CD-winkel (fysiek dus). Hoewel niet goedkoop, wel gelijk meegenomen, want deze zie je nog minder vaak dan zijn opvolger en het is één van de weinige albums van Coil die ik nog miste. Mijn Coil-collectie op CD wordt inmiddels mijn oude-dag-voorziening geloof ik.