The Game - Doctor's Advocate (2006)

Er staat enorm veel troep op deze plaat, maar dat vergeef ik The Game, omdat ook nummers als Da Shit, Let's Ride, One Night, Doctor's Advocate en Ol' English op deze plaat te vinden zijn.

die track is echt te af voor woorden

@game

wat vind jij als game-freak van i'm chillin'????

Dit is natuurlijk een geweldig album net als The Documentary.
Alleen vind ik het jammer van de aflsluiter : Why You Hate The Game
Het duurt 9 minuten en 22 seconden.
Ik vind het een slechte afsluiter die ook nog te lang duurt.

Maarja, de rest is geweldig en overteft bijna The Documentary .

Favoriet is Doctor's Advocate met Busta Rhymes

heb hem in het echt ontmoet, patser

Sterk album, maar toch veel nummers waarbij je hebt laat het nu maar over zijn, die je uiteindelijk dus gaan skippen. The Documentary is in mijn ogen vele maten beter en vind The Game op dit album iets eentoniger.... Misschien dat die nog een halfje omhoog gaat na meer luister beurten....

Goede opvolger van The Documentary. Favorieten hierop: California Vacation (met Xzibit en Snoop Dogg), Let's Ride, Too Much en It's Okay.

Haal er een half sterretje af, vind dit bij nader inzien een bijzonder saaie plaat. Er zijn wat uitschieters en de productie is best aardig over het algemeen, maar de meeste tracks kunnen mijn aandacht gewoon niet vasthouden voor langer dan een minuutje of twee. En met nummers die allemaal de 5 minuten naders is dat vrij dodelijk.

Game is tekstueel saai, zijn flow is ook niet al te bijzonder hoewel zijn stem nog wel aardig goed aan te horen is. Het mist alleen totaal de ziel van de vroegere gangsterrap. Mr. Game is nog zo controversieel, nog zo maatschappijkritisch en heeft vooral een gebrek aan humor. Allemaal prima, maar als zelfs de refreintjes ook al niet al te veel voor stellen houd het een beetje op. 50 Cent kan niet veel, maar hij was wel zeker een toegevoegde waarde aan The Documantery.

Ik kom uiteindelijk dus uit op 2 sterren, voor de producties. Sommige gast-verses zijn nog wel wat waard maar niks springt er op dat front echt uit. Het is gewoon middelmatig en langdradig allemaal. Als het drie kwartier had geduurd, prima. Maar dan is een uur en een kwartier als geheel ook wel weer aan de hele lange kant. Game is in dat opzicht wel hetzelfde als Snoop: Alleen goed met een leuke gast artiest op een Dre beat.

The Game heeft, vooral op deze plaat, allang bewezen geen Dr. Dre beats nodig te hebben.

Tekstueel weinig inhoud inderdaad, maar dat moet je ook niet verwachten van hem. Alhoewel Ol English wel een verhaal heeft, One Night ook vrij diep gaat (voor Game begrippen) en Doctor's Advocate een prachtige reactie is op de situatie toen met Dre toendertijd. Verder gewoon lekkere West Coast beats met de beste hedendaagse Gangsta Rapper die er is. Althans, in 2006 dan. In 2011 is het allemaal anders.

Leuk album. Zet hem nog altijd regelmatig op. California Vacation is echt vet!

off topic bericht verwijderd

Net wat minder dan z'n debuut, maar wel nog steeds overtuigende Westcoast bangers. Die One Blood is wel zo lomp hard, heerlijk gewoon.

Ik vind Too Much het beste nummer op de hele album. Dat is volgens mij echt Game op zijn best. Heb hem (denk ik) nooit beter horen rappen.

Fijn album. The documentary vind ik wel beter.

Hoe Busta rapt op Doctor's Advocate is toch wel zwaar genieten. Sowieso een heel fijn nummer.

Why You Hate The Game vind ik redelijk, al duurt het einde veels en veels te lang. De enige track die ik 100% zeker skip altijd is Ol' English. One Night, One Blood, Let's Ride, Too Much, Wouldn't Get Far, Around the World, Lookin At You en Da Shit zijn stuk voor stuk gigantische tracks!

Geweldig album dit

Ol´ English vind ik juist superchil, dat refreintje klinkt te lekker , maar goed smaken verschillen

Inderdaad, gelukkig maar!

Around The World vind ik eigenlijk maar kut, die skip ik bijna altijd. Ol' English is juist zo chill en een van de weinige serieuzere tracks.

Een mooie album die de vorige best kan volgen. Zonder Dre beats , maar toch weer Westcoast beats wat The Game beter maakt.

The Game is weer helemaal in vorm , en spit echt elke track goed. Lets Ride en Its Okay one Blood zijn lekkere hits met California vacation als een harde Westcoast banger. Too much met Nate dogg is ook zo een verfijnde track.

Dit is ook de laatste album van The Game in zijn prime , dat goed was.

Ik vind Its Blood ook een leuk nummer.

Wat blijft Ol English toch een afschuwelijk lelijk nummer op deze best redelijke lekkere plaat. Die blijf ik altijd skippen, en Why You Hate The Game is gewoon veels te lang. Zo jammer want anders had hij echt wel een wereldplaat geleverd

Ol' English is zo'n beetje de beste track van dit album.

De beste track is natuurlijk Let's Ride, maar Ol' English is ook wel lekker.

Nah, Ol' English is naar mijn mening het enige gedrocht op deze plaat

one blood is echt vet, echt zo'n oppep nummer met lekkere beat en sample...dat is voor mij de beste track.

Als jonge tiener was dat mijn favoriete nummer ooit jarenlang. Tegenwoordig weet ik het niet meer helemaal. Ben de anderen als Wouldn't Get Far, One Night, Let's Ride, Compton, Da Shit, Around the World enorm meer gaan waarderen, en One Blood nou net iets minder. Dat is voor mij denk ik de enige plaat die ik gewoon teveel heb gedraaid in mijn jeugd waardoor de ervaring iets minder vet is geworden

ah ja kan me voorstellen, dat heb ik met Mobb Deep tracks van het album Hell On Earth, die heb ik tig keer gedraaid waardoor het allemaal een stuk minder spectaculair wordt.

Precies, maar meestal vind ik de track als ik hem even later weer beluister weer even episch als eerst. Helaas is dit effect verdwenen, maar het blijft een bazig nummer

Net zoals The Documentary een topalbum.

Lookin' at You, It's Okay (One Blood), Let's Ride (Strip Club), Too Much, Wouldn't Get Far, Doctor's Advocate(!), Ol' English(!), California Vacation(!), Around the World en Why You Hate the Game? behoren tot de toppers van The Game.

Diegene die niet genoemd zijn zijn ook werkelijk zeer goed, maar toch net iets minder dan de nummers vermeld in de vorige alinea. Scream on 'Em is het minste nummer van Doctor's Advocate naar mijn mening.

Welverdiende 4*. Deze moet niet te gek veel onderdoen voor z'n debuutalbum.

Bangelijk album maar teveel gastartiesten.

Naar aanleiding van het uitkomen van 1992 moest ik even op adem komen met Game's beste: The Doctors Advocate. Na het succes van The Documentary -het meest geplugde Hip-Hop album van de zero's- moest hij bewijzen het op eigen benen te kunnen. En dat gevoel is wat je het hele album door hoort: honger. Het geheel klinkt fris, geïnspireerd, en zoals gezegd; je hoort een sterke bewijsdrang in de stem van Game. Hij is klaar om de wereld te veroveren. Dit album terug luisterend geloof je bijna dat het ook zal gaan gebeuren. Helaas loopt het wat mij betreft anders, de kwaliteit van zijn platen gaat hierna snel achteruit en hij lijkt zich meer bezig te houden met die onzin rondom G-Unit en 50 Cent. The Game is simpelweg een betere artiest dan 50 Cent en dat had hij muzikaal moeten bewijzen, niet met krachttaal in interviews en tientallen slappe disstracks.

Op dit album is het gelukkig nog niet zo ver. Dit is de mooiste herinnering aan Game's gloriedagen. Niet in de laatste plaats leunt dit album op hele sterke producties, en om maar even te vloeken in de kerk: het album is als geheel beter geproduceerd dan The Documentary. Met name het 2e gedeelte op dat werk heeft zijn beste tijd gehad terwijl dit album geen moment verveeld. Kanye valt hierop wat tegen, maar Swizz en Just Blaze verrassen juist weer.

Tekstueel is het allemaal wat eentonig, zoals gewend van Game. Toch is dit album wat dat betreft ook zijn sterkste. Zijn breuk met Interscope/Aftermath heeft hem voldoende inspiratie gegeven om af en toe wat andere onderwerpen aan te snijden dan Compton, The Bloods, of het feit dat hij zich vergelijkt met Hip-Hop legendes uit het verleden. Het album is vooral als geheel sterk. De opener en afsluiten zijn naast Remedy en Let's Ride hoogtepunten voor mij. Geen enorme uitschieters, en daarmee voor mij een 7,5/10 en daarmee een nipte 4*.

1. Lookin' at You | 4,25/5
2. Da Shit | 4/5
3. It's Okay (One Blood) 3/5
4. Compton | 3,5/5
5. Remedy | 4/5
6. Let's Ride | 4/5
7. Too Much | 4/5
8. Wouldn't Get Far | 3/5
9. Scream on 'Em | 3/5
10. One Night | 4/5
11. Doctor's Advocate | 4/5
12. Ol' English | 2,5/5
13. California Vacation | 4/5
14. Bang | 4/5
15. Around the World | 3/5
16. Why You Hate The Game | 4,5/5

Vandaag weer eens uit de speakers laten knallen en ik moet zeggen dat het een stuk toffer nog vond dan ik me herinnerde. Hard album, met banger na banger. Lekker ongecompliceerde Westcoast hiphop. Wouldn't get far en zeker Around the world minpuntjes, verder erg tof.

De opvolger van The Documentary en deze is eigenlijk van hetzelfde niveau. Wat in ieder geval opvalt is dat er geen G-unit features opstaan, maar rond deze tijd hadden ze beef geloof ik. Voor de rest niet geen spectaculaire koerswijziging op muzikaal gebied (ook niet echt qua artwork). The Game doet nog steeds graag aan 'namedroppen' en het klinkt allemaal weer erg westcoast en gangsta. Het komt bij The Game ook altijd wel een tikkeltje geforceerd over. Hij heeft wel een fijne stem en flow en de producties zijn wel echt goed weer moet ik zeggen.