Dillard & Clark - The Fantastic Expedition of Dillard & Clark (1968)

Bij Dillard & Clark - The Fantastic Expedition of Dillard & Clark / Through the Morning, Through the Night (2001):

Dit is een must voor liefhebbers van countryrock. Dankzij deze fantastische expeditie van ex-Byrd Gene Clark met bluegrassman Doug Dillard mag Clark zich een van de grondleggers van deze stroming noemen. Bernie Leadon (later Burrito Bros en Eagles) vervult ook nog een prominente rol.
Betreft hier twee volledige albums op 1 CD, aangevuld met een 3-tal tracks van losse singles. Vooral The Fantastic Exhibtion is van een bijzondere schoonheid. De 2e plaat is wat rommeliger van opzet met verwijzingen naar andere muziekstijlen (o.m. gospel), maar sluit wel fraai af met de Lennon/McCartney klassieker Don't Let Me Down.
Aanrader!!!

absoluut!!

Bloedmooi album!
Ik draai deze toch wat vaker dan 'Sweetheart of the rodeo' van The Byrds uit hetzelfde jaar. Ik vind alles dat Gene Clark gemaakt heeft wel goed en ook die albums met Carlo Olson.
Gene Clark zat net zoals Kenny Rogers, Barry McGuire en Kim Carnes in The New Christy Minstrels, een groep die van die E.O.-muziek zong, maar prima vocalisten had. Hij gaf The Byrds op hun eerste platen een duw in de goede richting.
'Train leaves here this morning' zou later ook op het eerste album van Eagles terechtkomen. Ik vind beide versies goed.

Sweetheart zette de country/rock stroming in maar is eigenlijk niet zo'n sterke plaat IMO. Fantastic Expedition van Dillard & Clark, Gilded Palace Of Sin van The Flying Burrito's en Pickin' Up The Pieces van Poco ( die hier in Nederland destijds binnen één maand in de winkels verschenen ) zijn voor mij nog altijd de "heilige drie-eenheid" van die stroming.

Gene Clark is voor mij één van de belangrijkste singer/songwriters aller tijden, daar neem ik zelfs Carla Olson voor op de koop toe...... Hij maakte trouwens maar 1 echt album met haar, de rest zijn posthume releases van live materiaal .......

De combinatie Gene Clark en bluegrass is ijzersterk. Hill music noemden ze het zelf. Wat een schoonheid. Een onderschat meesterwerk & 1 van mijn all time favourites!

Een van de allermooiste platen die ik de afgelopen tijd gekocht heb. Country rock van hetzelfde hoge niveau als "The Gilded Palace Of Sin" van The Flying Burrito Bros en "Sweetheart Of The Rodeo" van The Byrds (en misschien nog wel beter dan die laatste). Gene Clark zou dit alleen nog evenaren met zijn soloplaat "No Other" (1974). Luister vooral naar 'Train Leaves Here This Mornin'!

Dit is absoluut een essentiële plaat in de country rock. Ik ben al jaren fan van het werk van Gene clark maar dit is echt zijn meesterwerk. Prachtig hoe de plaat klinkt, vooral op die dubbele remaster waaraan ze ook hun tweede plaat toegevoegd hebben. Zulke muziek maken ze niet meer zucht.....

Zo af en toe heb zelfs ik het idee dat ik af en toe afwezig was toen er iets wereldschokkends gebeurde.... met andere woorden, ik ken dit zogenaamde meesterwerk totaal niet, maar mijn belangstelling is méér dan gewekt, komt dit in de buurt van bijvoorbeeld Gram Parsons of The Flying Burrito Brothers???
Ik ontdek dit album best vroeg of laat wel eens!

Ja, dit komt zeker in de buurt alleen de sound is iets anders en dit album heeft een zeer aangenaam bluegrass sausje. Dus ik kan alleen maar zeggen probeer het eens, luister bij je platenboer of luister de fragmenten op Bol.com en overtuig jezelf.

Ik zou Gene Clark (71) aka White Light daar toch zeker ook bij noemen ....



Wel kwa sfeer maar Fantastic Expedition zit door de aanwezigheid van banjo wonder Dillard toch veel meer in de bluegrass richting waar Guilded Palace via Sneaky Pete's pedal-steel guitar veel meer de richting van de Bakersfield Sound op gaat. Bovendien zijn de opnames veel en veel beter en hebben de heren Dillard & Clark wèl de moeite genomen om de songs vooraf te repeteren

Deze plaat is wat mij betreft zijn tijd ver vooruit geweest. Het is een van de vroegste en meest creatieve muzikale experimenten van wat we tegenwoordig Americana noemen. Songs als With care from someone, Git it on brother, Train leaves here this morning, The radio song, In the plan zijn van ongekend muzikaal niveau en uniek qua sound. Ik sta er nog versteld van hoe ze zulke nummers hebben kunnen maken.

Ik dank de geweldige userbase van musicmeter.nl voor het aanbevelen van dit schitterende album. Dank jullie wel!

En jij bedankt dat je dit mooie album weer even onder de aandacht hebt gebracht.

Fantastisch album blijft dit toch, misschien wel de beste countryrockplaat. Gene Clark was begin 1966 uit de Byrds gestapt en nam vervolgens de crimineel over het hoofd geziene sixtiesparel Gene Clark & The Gosdin Brothers op. Met de staart tussen de benen was hij in 1967 weer op het oude nest van The Byrds teruggekeerd, nu als vervanger voor de uit de band gezette David Crosby, maar dit duurde maar 3 weken - Gene was onhandelbaar, had paniekaanvallen, er viel niet met hem te werken.
Dus wederom exit Clark, maar vervolgens ging hij een team vormen met banjovirtuoos Doug Dillard en zo kwam The Fantastic Expedition tot stand - de songs van Gene Clark kwamen geweldig tot zijn recht in een bluegrass/country/rock setting, elke song is een pareltje en let toch ook vooral op die alomtegenwoordige banjo die nergens verveelt.
Baanbrekend, goed getimed temidden van de eerste back-to-the country albums van Dylan, The Band en oud-collega's The Byrds, en toch kwam het album niet verder dan een cultstatus.

Opvolger Through The Morning Through The Night miste de magie van The Fantastic Expedition volkomen, en de groep viel uiteen.
Voor dit debuutalbum echter 5 sterren *****

Ik zou enkel voor het banjowerk van Doug Dillard op "With Care from Someone" al 5 sterren wil geven. De solo die na iets meer dan 2 minuten begint is één van de zaligste dingen die ik ooit heb gehoord.

Maar daarnaast is Gene Clark ook nog is in topvorm op dit album. Wat een geweldige nummers zeg. Vooral Train Leaves Here This Morning, The Radio Song en Out on the Side vind ik van absolute topklasse. Dit project doet mij nog meer dan "No Other", wat trouwens ook al een geweldig album is. Misschien zijn het die frisse banjogeluiden van z'n maat Dillard die hem tot deze hoogte hebben doen stijgen, het heeft er alle schijn van.

Dillard & Leadon woonden ten tijde van de voorbereiding op dit album in één huis, waar Clark ook zo'n beetje de hele week door kampeerde. Veel nummers zijn geschreven aan de hand van de jams die ze deden tussen de repetities door. Het is dus puur de wisselwerking tussen deze drie die dit album tot zo iets speciaals gemaakt hebben ........

Wat een ongelooflijk speciaal album is dit toch. Country is wel het laatste genre waar ik me normaal mee bezighoud, maar ik ben lange tijd niet meer zo diep geraakt door muziek als bij deze plaat het geval is. Prachtige, bondige nummers met mooie teksten, machtige beheersing van instrumenten (vooral het banjospel is magisch) en geweldige samenzang. Het zijn uitsluitend pareltjes die je op dit album vindt.

De tracklist op mijn versie van het album (de remaster uit 2008) wijkt wel af van die hier boven staat. Why Not Your Baby en Lyin' Down The Middle zijn daarop geplaatst vóór Don't Be Cruel, de rest komt wel overeen. Moet zeggen dat ik die volgorde beter vind lopen.

Volgens mij zijn Why Not Your Baby, Lyin Down the Middle en Dont Be Cruel bonustracks die niet op de eerste uitgave van dit album stonden. Ik ben het met je eens dat het album in de oorspronkelijke versie wat lekkerder loopt dan zoals het hier is weergegeven. De naar mijn mening 3 beste nummers (Train Leaves Here This Morning, With Care From Someone en The Radio Song) staan dan achter elkaar, wat echt heerlijk weg luistert.

Klopt ! Ik heb ook nooit begrepen waarom die 2 bonus tracks er tussen geplaatst zijn, ook op sommige edities van de Fantastic Expedition / Through The Morning 2fer trouwens ............

Onlangs aangeschaft; Ben er absoluut blij mee, deze countryrock is heerlijk.
Ik zie dat ie nummer 1 staat in het lijstje van beste sixties albums. Dàt is me nèt weer iets teveel eer...

@FM: hoop ik dat je de beurs een beetje dicht hebt kunnen houden; de beide albums zag ik hier op één cd voor 6,95. Omdat ik niet in de goede bui was, heb ik 'em laten liggen

Omdat deze plaat op nummer 1 stond van de countrylijst op MM heb ik hem maar eens goed beluisterd. Ik was al bekend met wat werk van Gene Clark, dus wist wel een beetje wat ik kon verwachten. Helaas bleken de verwachtingen toch wat te hoog getemperd. Het is absoluut een prima album, met bij tijd en wijlen vocalistische prestaties om kippenvel van te krijgen en ook de bluegrass invloeden kunnen mij wel bekoren. Maar ik vind de liedjes toch wat te mager om tot allebeste countryplaat vernoemd te worden; zelfs niet de beste van Gene Clark. Maar verder een absolute aanrader.

Hij staat dan nu inmiddels op de 2ste plek. Wat mij betreft klopt dat wat meer.

Countryrock, bluegrass, banjo, allemaal ingredienten die voor mij normaal gesproken garant staan voor een hele zure appel. Maar wat overblijft is echter een dijk van een plaat.

Schitterende plaat, die zoals eerder vermeld érg invloedrijk was voor het country-rock genre. Gene Clark bewijst hier dat hij zonder the Byrds tot nog hogere hoogtes kan stijgen (zoals hij dat ook met zijn solo-carrière zou laten zien). Er is geen (geforceerde) hit nodig, er wordt gespeeld wat Dillard & Clark echt willen, althans zo komt het in ieder geval over.

Nog even puzzelen welke twee nummers ik naast 'Train Leaves Here This Morning' aanvink als favorieten. Moeilijk zeg.

Je zal het wel "in de tijd" moeten plaatsen, maar ik hoor het niet...

The Fantastic Expedition is zo heerlijk basaal opgenomen dat de muziek juist nauwelijks gedateerd overkomt en dat argument IMO totaal niet opgaat. Je kan er ook gewoon niks aan vinden natuurlijk.

Precies ... en als het niet je muziek is, stem dan niet, zou ik daaraan willen toevoegen. Ik ga ook niet stemmen op Michael Jackson, om er maar eens eentje te noemen uit slagerkorrel's top 10. Ik bedoel, de man zal in zijn soort muziek geweldig zijn, maar ik trek het niet. Dat weerhoudt me dan ook om te stemmen op 's mans werk: het is mijn muziek niet, dan is het niet aan mij om gemiddelden van artiesten waar ik niets mee heb op MuMe omlaag te halen.
Datzelfde hoort, denk ik, omgekeerd te gelden. Twee sterren voor Fantastic Expedition ... om die reden ... 's raar. Gaat u eens even snel moonwalken.

Gedateerd kan ook gewoon betekenen dat het typisch muziek is die toen werd gemaakt - en nu veel minder. Groepen als Animal Collective, Grizzly Bear en Fleet Foxes maken nú muziek met veel sixties-sound erin, maar een verstandig mens zal niet willen beweren dat die muziek typisch voor nu is, m.u.v. de grote hoeveelheid verschillende invloeden.

Als iemand Clark niets vindt na beluisteren, mag ie dat van mij best zeggen, hij moet zich alleen niet voor willen doen als een kenner van het soort muziek (en met zo'n toptien als de zijn is dat idd het geval).

Ik heb dit ook geprobeerd en misschien net als slagerkorrel, omdat dit een tijdlang erg hoog stond in diverse toplijsten hier op de site. Bij de eerste luisterbeurt wist ik niet zo goed wat ik er van moest denken en kon mijn mening nog alle kanten uit, maar ik ben er nu uit dat dit toch ook niets voor mij is...

Je weet pas of iets je muziek is als je het eenmaal hebt beluisterd... En stemmen mag altijd, zolang je iets maar beluisterd hebt.