Dillard & Clark - The Fantastic Expedition of Dillard & Clark (1968)

Zeer toffe country / rock plaat. Jammer van het laatste nummer. Mijns inziens een beetje uit lijn met de rest van de plaat en ook niet van hetzelfde niveau.

Don't Be Cruel stond dan ook niet op het orginele album, Why Not Your Baby en Lyin' Down In The Middle trouwens ook niet. Vind het ook erg storend dat die er gewoon tussengeprakt staan. Een van mijn eerste akties na de aanschaf van mijn eerste computer was dan ook een CDRetje fikken waarop alle bonus tracks gewoon aan het einde staan ..........

Net als bij The Allman Brothers Band - ... speelden Jan Donkers en Wim Bloemendaal, twee fameuze diskjockeys en muziekkenners van de VPRO, bij de introductie van dit album een grote rol. Dankzij hun propaganda heb ik de LP als de wiedeweerga opgehaald. Het duurde even, gewend als je was aan rockmuziek, maar dan ging je er ook voor; prachtige songs, fraaie melodieën, tingelende mandolines, kletterende banjo's, gitaren alles zit er in.
Zij gaven inderdaad vorm aan de kruising tussen rock en bluegrass.

Train Leaves Here This Morning, With Care from Someone, The Radio Song en In the Plan zijn mijn favoriete songs. Eigenlijk alles van de oorspronkelijke LP; dus zonder track5, 6 en 12. Inderdaad droombolus.

5 sterren, no problem. Git It on Brother!!!

"Lyin' Down the Middle" was de A-kant van een singletje en dat laatste nummer stond op de ommezijde. Gene was een groot fan van de vroege Elvis Presley.
"Why Not Your Baby" was een ander singletje met "The Radio Song" op B.
Ik vind het een zinvolle aanvulling van de anders wat korte cd, want behalve "Don't Be Cruel" alles Clark composities uit dezelfde sessies, maar hadden dan wel achteraan gemoeten ...
Overnieuw fikken, net als Droombolus deed.
En de songs op de inlay dan weer in de juiste volgorde typen.

Inderdaad, zonder die 3 nummers had het plaatje niet eens een half uur geduurd. Mooie nummers van het duo Douglas Dillard/Gene Clark. Gene Clark kende ik al van zijn solowerk en van The Byrds, maar van Dillard had ik werkelijk nog nooit van gehoord.

Een plaatje zoals het moet! Niets te lang, wat dezer dagen wel eens gebeurd.

Ik ken dit album nog niet, wel de compilatie LP die op voordracht van Jan Donkers in Nederland is uitgegeven. Deze LP, die ik onlangs op de kop heb getikt op een platenbeurs in Arnhem (helemaal gaaf en dat voor 4 euro!!) heeft me van het begin tot het eind geboeid met prachtige songs van dit befaamde duo.
Mijn vraag aan jullie is: is The Fantastic Expedition of Dillard & Clark in Nederland als LP te krijgen? Of wordt dat een moeilijke zaak? (In principe verzamel ik alleen LP's en geen CD's)
Voor de rest ben ik ook nog op zoek naar White Light en No Other van Gene Clark.

Er waren 2 compilatie LPs ( Dillard & Clark en Kansas City Southern ) waarop alle nummers van de 2 ozzinele LP stonden ....

Een bewonderendswaardig streven ! Maar nu heb je wel een LP die CD heet !
The Fantastic Expedition beleefde ook een heruitgave bij het label EDSEL. Prima geluid en met Don't Be Cruel. Dat verdubbelt je kansen !

Ik heb beide albums van Dillard & Clark wel op CD gebrand in een goede kwaliteit, maar mijn streven is wel de originele LP's te bemachtigen. Het zal wel moeilijk worden op de Nederlandse (tweedehands) markt !
Overigens vind ik dit een fantastisch album, met heerlijke country/rock, met als hoogtepunt The radio song !
Jammer dat dit duo al na twee albums gestopt zijn!

Juist hier zijn ze het best te vinden, want ze verkochten hier het best ...net als The Flying Burrito Bros, ABBA, the BeeGees en vele anderen...

Nou, ik heb hem vandaag gekocht. Op een rommelmarkt in het Gelredome, Arnhem.
Ik moest er wel 8 euro voor betalen, maar voor zo'n zeldzame plaat is mij dat wel waard!
Ik ben er erg blij mee, deze plaat aan mijn collectie toe te kunnen voegen!!!

Koopje !!! Gefeliciteerd

The Radio Song, en Train leaves here this morning, zijn mijn favoriete nummers

Fantastic !
4.5*

Er is dit jaar op BGO een 2fer van Fantastic Expedition & Through The Morning uitgekomen die ( eindelijk ) de bolustreks aan het einde heeft staan zodat de liefhebber zonder kunstgrepen Fantastic Expedition kan beluisteren zoals ie bedoelt was ........

vond deze cd deze week bij ons in de dorpsbibliotheek in de countrybak ergens tussen Dolly en de Tumbleweeds, hij is sindsdien niet meer uit de cd speler weggeweest.

Somewhere Between Dolly en de Tumbleweeds ?

Eindelijk wordt jouw username opgehelderd:
net als bankiers of woningbouwverenigingsmanagers, maar dan op cd: gedroomde bonussen !

Maar helaas........ Zacharias Droombolus is een personage uit een Joris PK strip van wijlen Peter De Smet .........

He Droombolus, ik kom jou de laatste tijd ook werkelijk overal tegen. Sorry, ik doe het niet express. Bij Pickin'up the Pieces van Poco zul je me niet tegenkomen (althans niet in positieve zin). Ben een poosje met blues bezig geweest (nog steeds wel trouwens), maar ben de laatste tijd mijn wortels aan het herontdekken. De country. Ik was nooit een groot liefhebber van de Byrds. Sommige nummers zijn erg goed, maar complete albums waren een brug te ver over het algemeen. Ook Gene Clark solo bekoort mij niet zoals de meesten anderen hier op MM en heb ik daarom veel links laten liggen. Ik denk dat het de toevoeging van Dillards banjo voor mijn oortjes perfect heeft uitgepakt, want dit album is helemaal perfect. Ik heb het dan ook over de originele versie net als jij. Met de 3 toevoegingen is het voor mij geen 5 sterren. De originele tracklist is dubbel en dwars 5 sterren. Elke song is raak. Ook zo'n album waarbij je gewoon geen 3 favoriete tracks kan aanvinken zo goed is alles. Op zeker dat deze plaat van invloed is geweest op vele bands nadien. Prachtig.

Hè Hendrik, ook hier ?

Heb je Gene Clark's White Light wel eens geprobeerd ? Wat ik zo van jou voorbij zie komen denk ik dat je die ook wel kan waarderen.

Ik raad je aan om ook eens naar Country Gazette (de eerste 2 lp's zijn op één cd verschenen) en Old and in the Way te luisteren. Een mix van Countryrock en Blue Grass waarbij de banjo prominent aanwezig is.

Zowel White Light als Country Gazette ken ik vaag. Zou ik nog weer eens moeten proberen. Ik had het idee, maar dat kan ik helemaal verkeerd hebben hoor, dat Gene Clark steeds verder van zijn roots afdreef, wat op zich niet verkeerd hoeft te zijn, maar dat het bij Gene voor mij net verkeerd uitviel. Beetje te artistiekerig en wat minder puur. Maar ik kan nu wel van alles gaan roepen, ik zal hem binnenkort eens even weer opsnorren evenals Country Gazette en dan een beter oordeel vellen. Er zijn echter niet veel platen die je zo ineens raken als deze en dan valt ander werk van eenzelfde artiest al vaak tegen, terwijl dat eigenlijk soms ook best goed is. Wordt vervolgd.

Je zou op zich wel kunnen zeggen dat Gene Clark hierna iets minder 'traditioneel' ging spelen, maar zijn roots blijven aanwezig.

No Other is inderdaad experimenteler met meer aandacht voor de arrangementen.

Heeft mijn geheugen me dus niet helemaal in de steek gelaten, maar zoals ik al zei: Ik moet het gewoon opnieuw proberen. De hoge beoordelingen van White Light en No Other zijn vast niet voor niks. Tot die tijd geniet ik met volle teugen van dit meesterwerk.

Dit album heb ik met Through the Morning, Through the Night op één CD. Frisse en gezellige countryrock met geweldige vocalen en samenzang,een beetje in het verlengde van Sweetheart of the Rodeo van The Byrds. De vaak prominente aanwezigheid van de banjo zorgt ervoor dat deze countryrock toch nog een eigen karakter heeft, ik kan mij best voorstellen dat The Eagles aanvankelijk door dat album zijn beïnvloed. Enkel de cover Don't Be Cruel is wat overbodig maar de overige songs zijn fraai.

Bernie Leadon woonde in die periode met Dillard in 1 huis en buiten dat hij kamerbreed aanwezig is op gitaar hielp hij ook nog mee bij het schrijven van een paar nummers .......

Vroeger kocht je van die gestencilde boeken met songteksten, bio's en div andere wetenswaardigheden van een band en haar aftakkingen/stamboom. Ik had er zo een van Fairport Convention en één van The Byrds - had ik beide nog maar, trouwens. In dat van The Byrds kon je der stamboom doortrekken naar The Eagles - met een paar fikse groeitakken er tussenin. Ooit maakte ik er een sport van zo'n stamboom (bijv ook die van Jess Roden, Bronco) etc compleet te willen hebben. In het geval van The Byrds (in al hun gedaanten) was dat (incl. Poco, Firefall, Country Gazette etc) knap onbegonnen werk. Ik ben dan ook begonnen met de wat mindere takken eraf te zagen.

Een van die takken was - neither fish (rock) nor flesh (c&w, bluegrass) band The Eagles - wat een blanke MOR. Het oudere werk van The Dillards (blue grass - check ook het vermaarde Duellin' Banjos in Deliverance). Was ik Doug of Gene (may the lord rest his soul) zou ik daar ook niet zo trots op zijn op die invloed op The Eagles. Burrito Bros en GP houdne zich veel meer aan het idioom.

@DB - wat heb jij met Peter de Smedt?

Peter De Smet, zonder de d, bedoel je ?

Zijn Joris PK verhalen zijn ( net als Gene Clark's platen ) altijd een bron van inspiratie gebleven. Sommige van zijn woordgrappen, zoals "zo plat als een bal" ( want de munteenheid in Transandijvië is natuurlijk De Bal ), gebruik ik nog regelmatig.

Heb je dat zelf uitgevogeld ? Zo ja, ben je de eerste in dik 10 jaar .......

Ben zelf, eerlijk gezegd, meer een liefhebber van De Generaal. Ooit in de vorige eeuw een serie interviews met NL striptekenaars gedaan, Jan van Haasteren, Theo Vandenboogaard, Peter de Smet en ik meen ook een aantal Tina-tekenaars; de meesten woonden in Noord-Holland (Bergen, Obdam). Had ook oorspronklijke tekeningen van Peter de Smet (een compleet 4 p. met voorplaat van Pep) - helaas ooit weggedaan when times were tough.