The Beatles - Love (2006)

Vergeet niet dat 'ie ook opnieuw is opgebouwd met onderdelen van andere auto's.

Nogmaals, ik vind het helemaal geen slecht album, ik zet het best rgelmatig op, maar dat die mash-us de originele uitvoeringen vebeteren, daar kan ik dus niet inkomen. Dan maar conservatief.

Ja ik vind de plaat steeds beter worden, klinkt me toch wel goed in de oortjes.

Hoewel ik eerst mijn twijfels had over deze cd, ben ik er toch erg over te spreken.
Tuurlijk het origineel kan er nooit aan tippen, maar het geluid en de nieuwe versies van liedjes zijn echt mooi!
Daarbij vind ik het boekje ook erg interessant..een beetje kleine postertjes
The Beatles zullen altijd wel een legende blijven..

4.0 *

Laten we het hopen! En door mooie albums als deze kunnen we ze toch onmogelijk vergeten...

4.5 *

Ik ben al Jaren een echte Beatle fan en heb zowat al hun werk. Daarom misschien moet ik constateren dat dit album niet echt veel toevoegd aan de reeks bestaande beatle platen. Ik zie het meer als een probeerseltje om de zoon van George Martin wat meer bekendheid te geven, een promo dus!!

Dat is natuurlijk grootse onzin, het is gemaakt voor Cirque du Soleil en dan kun je niet beweren dat het een probeerseltje is voor zoonlief.

mmmm, maar toch is de toegevoegde waarde mijn inziens nihil...tenzij je nog geen Beatle muziek in de kast hebt natuurlijk.

Geen fantastisch grote toegevoegde waarde nee, ben ik met je eens.

tuurlijk is de toegevoegde waarde klein: de muziek bestond al dus wat moeten we daar nog aan toevoegen. maakt het niet minder geinig om naar te luisteren.
en geef toe: sommige 'nieuwe' uitvoeringen zijn op zijn minst interessant.

Ik had hiervoor helemaal niets van the Beatles, alleen wat losse nummers. Voor mij is dit een mooi album, omdat ik in een keer een hele zooi bekende nummers heb. Alleen de laatste twee nummers doen me niet veel.

Waarom geef ik LOVE maar een half puntje? Omdat geen - of vrijwel geen - van de liedjes beter is dan het origineel. Met de nieuwe versie van Because is dan nog niet eens zoveel mis, maar met Get Back begint de ellende. Van één van de beste crowdpleasers die ooit werd geschreven wordt het nummer gedegradeerd tot een kitschversie, met gejuich als in een aflevering van een goedkope Amerikaanse comedy en een extro dat het liedje totaal geen goed doet - bovendien, waarom heeft zo'n sterk liedje het intro nodig van Hard Day's Night?
Op zijn best is het album een leuke, geremasterede versie van originelen, zoals in Eleanor Rigby. Ik heb helemaal niets tegen het versterken van de vioolpartij omdat die - het zij zo - misschien na al die jaren niet meer zo goed van de LP afkomt.
Meteen het volgende puntje van kritiek - de sterkste momenten op de CD zijn de momenten waarop de arrangementen intact zijn gebleven. "Vernieuwde" versies als die van Sgt. Pepper zijn van een dergelijk hoog kitschgehalte dat het glazuur van de tanden afspringt. Op zich geen half puntje waard, want dat oordeel is toch wel hard. Maar vergeet niet, dat dit een plaat is die werd gepresenteerd als enorm creatief - niet voor niets net voor kerstmis werd uitgebracht. LOVE is echter veel, maar niet meer dan op zijn best een plaat met sterke remasters. De plaat is niet vernieuwend en brengt niet meer dan de oude Beatles platen - ik zou pas uitkijken naar een geremixde versie in de geest van No Protection (Massive Attack vs. Mad Professor). Veel meer dan naar een plaat waarbij de twee overleden Beatles zich nog eens omdraaien in hun graf.

Een heleboel mixes vind ik zeer interessant. De versies van Strawberry Fields en Drive My Car b.v. waren toch weer prachtig gemixed moet ik zeggen. Erg geinig album. 4,5*

Vind je 0.5 niet overdreven weinig? Liedjes als A Day in The Life zijn toch bijna helemaal intact gebleven? Waarom zo weinig geven als je die songs goed vindt. Ik geef deze plaat 4*, omdat het eens leuk is om te beluisteren, maar niet meer dan dat.

Dit spreekt mij, als een beatlefan, meer aan dan al die zinloze verzamelaars, gelukkig heb ik nu wel Hey Jude op cd. 4*

Wat een geniale plaat!!!! Toen deze cd uitkwam dacht ik dat George Martin ieder nummer van de Beatles veilloos zou verkrachten op deze cd, maar eigenlijk had ik beter moeten weten. Het enige wat George Martin en Giles Martin met deze collectie Beatles nummers hebben gedaan is ze voornamelijk van een veel betere geluidskwaliteit voorzien. Ook de vele transitions op dit album zijn werkelijk geniaal gemixt waardoor de Beatles weer helemaal meekunnen, voor zover ze dat al niet konden, in de komende jaren.

Luistert weg als een trip!

George Martin en zijn zoon Gilles (spreekt men verkeerdelijk uit als Jaails, moet Zjilles uitgesproken worden op zijn Frans, het is nl. een Franse voornaam!) hebben een hell of a job gedaan met de herwerkte versies van klassiekers van de fab four...
De sobere acoustische versie van het wondermooie While My Guitar Gently Weeps spant voor mij de kroon, samen met het zéér inventieve Within You Without You/Tomorrow Never Knows.
Die psychedelische beats van Tomorrow Never Knows waarop George dan Within You Without You aanzet... fe-no-me-na-bel!

Het is leuk om de nummers eens op een geheel andere manier te horen.
Denk wèl dat het iets zéér leuks is voor die-hard fans zoals ik, de modale luisteraar heeft hier misschien niet zo veel aan, door gebrek aan kennis van de originele muziek...

Voor mij een formidabel album, een unieke luisterervaring !
**** 1/2 bijna de maximale score!

Na een half jaartje merk ik dat ik de cd nauwelijks beluister; ondanks m'n enthousiasme is het geen 'blijvertje'. Wel blijft deze cd een belangrijk argument voor een deugdelijke remaster- en remix-campagne van de Beatles-catalogus. Vooral in Revolution en Back in the USSR horen we hoe hard de Beatles konden rocken!

Ik ben er nog altijd niet over uit. Nog steeds vind ik dit een uitermate gare compilatie om redenen die (denk ik) wel op de voorgaande pagina's zijn benoemd. Maar toch... sommige stukjes zijn wel erg goed gedaan. Al meteen bij de openingstrack bijvoorbeeld, als die prachtige zang rustigjes over gaat in Get Back. En zo zijn er nog wel een paar.
Maar ja, wat kan ik hier verder nog over kwijt... een leuk plaatje voor eens in het jaar, maar als meer dan een aardige curisioteit kan ik het niet zien.

Van begin tot eind uitluisteren is me trouwens nog niet gelukt...

Toch is het best leuk om 'm juist te beschouwen als bijna een opera en 'm eens geconcentreerd van a tot z te beluisteren. Ik vind er altijd verrassend donkere stukken inzitten (Mr Kite die overgaat in I Want You met de gillende McCartney uit Helter Skelter, Julia met de sirenes...).

Maar uit puur eigenwijsheid blijf ik het beschouwen als een soort van oefening voordat de grote remix- en remastercampagne gaat beginnen!

Gaat dat komen dan? Een remix- en remastercampagne?

Vast wel, maar niemand durft te zeggen wanneer. Als je Google't op "beatles remaster', dan zie je dat er sinds 2002 geruchten over zo'n onderneming rondgaan.
Apple (de muziekonderneming) en de belanghebbenden zorgen al sinds 1970 voor een moeras van regels, aanklachten en juridisch gedonderjaag zodra iemand iets nieuws bedenkt. Daarom is de Beatles-cd-catalogus erg verouderd en overbodig voor de echte fans die beter klinkende versies van de albums 'illegaal' downloaden.
Wat dat betreft is Love hoopgevend; men heeft aangedurfd iets met de mastertapes te gaan doen. Verder heeft Apple sinds een paar maanden een nieuwe baas en dan kan alleen maar beter zijn na de hobby-ist Neil Aspinall....

Van de laatste uitgekomen Beatles CD's vind ik 'Love' ronduit teleurstellend.
De opnames zijn heel creatief gemixed en, net als bij 'Let it be', is met behulp van de moderne techniek de kwaliteit van het geluid geweldig en is het net of er een deken van de oude tracks afgaat.
Bij 'Let it be - Naked' is de plaat geworden is zoals de Beatles, en zeker zoals bekend Paul McCartney , oorsponkelijk voor ogen hadden. Je realiseert je dan dat 'Let it be' , zonder de kwalijke invloed van Phil Spector, een van de betere Beatles platen zou zijn geworden. Althans naar mijn mening.
Daarmee vergeleken, is 'Love' een plaat waar George Martin en Zn. in mijn ogen teveel aan verknipt hebben. Welliswaar van hoge kwaliteit en zeker knap gedaan, maar het is in mijn ogen/oren toch een soort van sophisticated Stars on 45.... Zeker de medley-nummers.
Wat dat betreft zit ik meer te wachten op remastered versies van de originele Beatles platen eventueel met bonustracks, voorzover die al niet verschenen zijn op de 'Anthology' serie.

Het project 'Love' kan als groot vakmanswerk worden gezien. De geluidskwaliteit is buiten kijf en er valt genoeg te beleven aan geluidseffecten , knappe overgangen , verwerken van Beatles materiaal etc. . Kortom , de plaat ademt een sfeer van gedegen kwaliteit uit.
De eerste keer dat ik de plaat hoorde , dacht ik , ha , een beatlequiz , wat knap gedaan zeg !
'Tuurlijk, ik stel het wat overdreven voor , maar het is wel de kern van het probleem voor mij : Love 'doet' mij zo weinig. Het mist het belangrijkste element wat muziek zo ongelooflijk mooi maakt voor mij. Helaas.

wat is het meest belangrijkste element wat muziek zo ongelooflijk mooi maakt dan voor jou ?

Emotie.

"Love (2006)" is en blijft een feest om naar te luisteren George. Ik wordt heel erg emotioneel als ik naar zo'n vakkundig gemaakt album luister waarbij de muziek van The Beatles, ook in een nieuw jasje, volledig tot zijn recht komt .

Bedankt voor jouw bijdrage , Hans , ik sluit niet uit dat ik mij vergis. Ik zal ' Love' zeker nog vele keren draaien. Ik ontkom er tot dusverre niet aan om als een analyticus naar de plaat te luisteren .
De tijd zal het leren !

Een geniaal meesterwerk is "Love" van "The Beatles".
Ik dacht al voor dat ik hem had geluistert, wat een geweldig idee om die oude beatles songs eens lekker optefrissen, maar aan de andere kant dacht ik ook: ik hoop dat ze er niet te veel een remix van maken, zoals Junkie Xl die eerder nummers van Elvis Presley volkomen had verkracht. Dus ja, ik had al erg veel zin in deze CD. Maar dat deze muziek zo geweldig was dat had ik niet durven te dromen. Het klinkt niet eens als een remake. Het klinkt als een reünie van the Beatles die een nieuwe frisse plaat hebben opgenomen en waar de stemmen er niet ouderder op zijn geworden zoals de Rolling Stones die met hun nieuwere optredens zich ontsterfelijk belachelijk hebben gemaakt. Ik wil hier mee zeggen dat de songs van dit album op mijn iPod mij nooit vervelen en die ik de hele dag kan luisteren zonder dat ze me gaan vervelen. Na een jaar ontdek ik nog altijd nieuwe dingen die ze nieuw in de nummers hebben gebracht.

Een dikke 5. Wat een prachtige plaat!

En zo is het! 5*