Therion - Gothic Kabbalah (2007)

Ben erg benieuwd... Erg fan van deze band! Ik hoop dat het gewoon een album is in de trend van de laatste 4... ze zullen er vast wel iets moois van maken.. Ik houd het in ieder geval in de gaten:-)

Voor mensen die niet weten wat voor band dit is:
Dit is een band te vergelijken met Tristania, Sirenia, symfonische rock of gothic-metal dus eigenlijk. Als je van dit soort muziek houdt, is deze band echt een aanrader!

Theli is nog steeds 1 van men favo platen, zit er nog steeds over te dobben of ik die in men top 10 moet zetten..

ben ook erg benieuwd naar dit mischien wel nieuwe meesterwerk!

'K heb juist de promo geluisterd ... klonk bij de eerste luisterbeurt al goed en klinkt bij elke luisterbeurt beter en beter. Qua stijl zijn ze het pad van voorganger "Sirius B & Lemuria" blijven volgen, maar ik vind persoonlijk dit album nog beter klinken.

Lekkere heavy symfo. Een aanrader !

Goed nieuws van Free.... nog 1 dagje.. ik ga pas luisteren als het hele album te luisteren is. Ik heb er echt zin in gewoon.. Therion is een van de beste symfonische rock orkesten die er zijn (of hoe je het ook wilt noemen)

Sluit me helemaal aan bij Free. Super productie, niet te orkestraal en een perfecte mix van mannelijke en vrouwelijke zang. Ben benieuwd of de songs van dit album live goed tot hun recht zullen komen. Kan niet wachten tot 17 februari in de Oosterpoort.

Weer een sterke cd. Heb de indruk dat ze nog een stukje progressiever te werk gaan dan op de vorige twee albums. Zo hier en daar vind ik het wel een beetje te ver gaan en ook niet alles blijf hangen bij mij. Maar nummers als Perennial Sophia, Son Of The Staves Of Time en Chain Of Minerva zij wel weer gewoon erg goed. 4.

Therion blijft klasse albums afleveren, zo ook deze dubbel CD. Alle bekende invloeden zijn weer uit de kast gehaald, om er weer een meesterlijke audiofiele achtbaan van te maken, tot aan de laatste track toe.

Had ik deze plaat nog niet beoordeelt? Foutje! Geweldig dit. Gelukkig zijn de koortjes minder aanwezig dan op hun vorige materiaal, en dat maakt wel een hoop goed voor mij. IInderdaad een goeie samenwerking tussen vrouwelijke en mannelijke vocalen. Adulruna is helemaal geweldig. Was de hele plaat zo magisch geweest dan had er zeker een 5 in gezeten. Over het algemeen vind ik cd alleen ietsje beter dan cd 2. Op Adulruna na dan. 4.5* voor dit ubermuziekje.

Bij Sirenia en vooral Tristania heb ik niet het gevoel dat ik naar een album zit te luisteren, dat wil zeggen dat het voor de kwaliteit van het album niet veel uitmaakt of je hem zo luistert, of op shuffle zet.
Van Sirenia heb ik het eerste album gehoord, waarvan de nummers naar mijn smaak standaard één à twee minuten te lang duren. Ook zit er veel te weinig verschil tussen de nummers, wat mij betreft hadden er zeker meer dingen in mogen zitten zoals dat geweldige Finntroll-deuntje op 5:23 van het eerste nummer.
Van Tristania ken ik World of Glass, en dit vind ik te duister en eveneens te langdradig, ook hun sound komt op dit album voor mij niet goed uit de verf.

Ook van Therion heb ik tot nu toe alleen dit album gehoord, maar ik weet al wel dat ik deze band veel hoger heb zitten dan Sirenia en Tristania. Wel moest ik even wennen aan hun sound, en dan bedoel ik vooral de zang die mij soms wat overdreven in de oren klinkt. Maar door de afwisseling en het feit dat het album blijft boeien vind ik deze cd inmiddels toch zeker een 4 waard.

Ik als Nightwish-fan heb gehoord dat hun nieuwe album Dark Passion Play een stuk progressiever zou zijn... misschien met een beetje meer invloeden van dit album erin? Wellicht zou het nóg meer toevoegen aan hun toch al geweldige sound.

Adulruna Rediviva met koptelefoon

Elke luisterbeurt wordt deze cd beter. Inmiddels staat hij eindeljik op 5*... en ik moet toch eens nodig achter meer Therionalbums aan.

Verbazend sterk album. Het is goed dat het orchestrale element eens wat minder prominent aanwezig is. Het maakt het geheel alleszins wat pakkender en meer down to earth. Vooral cd1 spreekt mij erg aan.

Beste nummers:
The Perennial Sophia
Wisdom and the Cage (die vrouwenstem!!)
Son of the Staves of Time (gruwelijk catchy!)
Wand of Arbaris
Adelruna Redivina

Adelruna Redivina blijft toch wel één van de sterkste Therion songs ooit. Schitterende melodieen boordevol afwisseling, en toch nog een coherent geheel vormen. Zeer sterk. Toch haalt deze plaat net niet het niveau van Lemuria/Sirius B vind ik.

Deze plaat is een nieuwe overwinning voor Therion. Z'n voorgangers, Lemuria en Sirius B waren al erg spannende platen (en al een gigantische vooruitgang na de monstroriteit The Secret of the Runes), maar Gothic Kabbalah toont voor het eerst weer eens iets nieuws. Een vast concept (ja, men zou zeker over een rock opera kunnen spreken), en een totale draai van karakter. Therion's vorige albums waren bijna kosmisch, pompeus, episch en, op één of andere manier, raadselachtig. Gothic Kabbalah, aan de andere hand, hoewel even pompeus en sterk als de vorige werken, is toch iets menselijker, begrijpelijker, en, om die reden, toegankelijker. Ik denk dat dat te maken heeft met de iets kleinere hoeveelheid aan guests, minder groot orkest, de nieuwe belangstelling voor de nieuwe lead zangers en, natuurlijk, de keyboards (die het geheel aanzienlijk "moderner" doen klinken). Een ijzersterke album, en een eerlijke stap vooruit. Niet per sé beter dan de vorige twee, maar zeker een waardige opvolger. Het enige wat mij nog stoort is de ongelovelijke naiveté van de teksten die, zoals altijd, door Thomas Karlsson geschreven zijn, de voorzitter van de Dragon Rouge. Als Therion het nou eens voor elkaar zouden krijgen om een andere schrijver te pakken te krijgen dan zouden ze zeker een perfekte album kunnen creëren... Helaas ziet het daar niet echt naar uit, maar het blijft goed.

Ik heb net hetzelfde gevoel: ik leg "Gothic Kabbalah" op en nadien denk ik aan Lemuria / Sirius B. Waarschijnlijk ten onrechte maar begrijpelijk.
Het is wel een album die mij nooit zal vervelen, daarvoor is de muziek te goed!

Voor de mensen die nog nooit van Therion hebben gehoord: probeer het eens!

Is Black Funeral ooit verschenen? Ik vind op youtube een versie waar ze dit nummer live spelen...

Dit is mijn kennismaking met de band geweest. Ik weet niet af het daaraan ligt, maar in mijn beleving is dit het beste album van Therion. Men lijkt wat meer invloeden van ander muziekstijlen toe te laten in hun metal en dat maakt het geheel afwisselender en makkelijker verteerbaar. De verschillende zangpartijen zijn goed uitgewerkt en het geluid is ook erg prima verzorgd.

Wat is Adulruna Rediviva toch een ziekelijk geweldig nummer _o_
Misschien wel één van de beste nummers die ik ooit heb gehoord.

Ik moet het volledige album nog even iets beter leren kennen denk ik, maar de kans dat hij een plek in mijn top10 gaan halen is waarschijnlijk vrij groot.

Ongelofelijke band *O*

Ik heb het album ook nog niet vaak genoeg gehoord. Maar mijn eerste indrukken zijn positief.

Het is echt een topalbum. Een van de betere die ooit door mijn speler denderden. De nieuwe Therion is compleet anders dan de oude Therion, maar nu wijkt het toch wel compleet af. Heerlijke vocalen, en qua symphonic ook niet mis. Het laatste nummer 'Adulruna Rediviva' maakt toch echt alles los. Perfecte melodien gecombineerd met uiterst goede zanglijnen. Het concept is ook goed in elkaar gezet. Over de theorie van een zweedse filosoof: Johannes Bureus. Het mooie is dat het concept compleet verborgen zit in de nummers en dat het niet langer in chronologische volgordes is verteld, maar gewoon alles door elkaar. Het is bijna een complete studie om allemaal deze dingen te kunnen achterhalen, maar zeker de moeite waard.
Mijn favorieten:
Son of the Staves of Time - In het begin heb je zoiets van 'wat gebeurd me nu toch', maar na het intro breekt alles los
TOF ~ The Trinity - Om de een of andere reden heb ik het nummer altijd vermeden. Nooit afgeluisterd. Totdat ik een tijdje geleden bij toeval op het nummer stuitte, sindsdien toch een van de betere van de plaat
Adulruna Redivia - Gewoon compleet, bombastisch en qua songtekst gewoon perfect opgebouwd met heeeeel erg veel instrumentale interludes.

De andere nummers zijn ook allemaal geweldig, maar ik heb me hier maar even beperkt tot mijn favoriete 3.

Zijn er nog mensen die bij het beluisteren van Tuna 1613 spontaan aan The Sails of Charon van de Scorpions gaan denken? (uit Taken by Force - 1978)

Spontaan niet. Maar nu je 't zegt, de zanglijn lijkt er wel wat op.

Is niet gek. Johnson is een groot liefhebber van de oude Scorpions.

Ik heb het album eigenlijk nog steeds niet echt aandachtig beluisterd. Af en toe gedraaid terwijl ik druk was met andere dingen. Het lijkt me ook nooit echt mijn ding, deze muziek. Al klinkt het af en toe best lekker.

Tussen het andere Therionwerk is het best een verfrissend album. Minder bombast, minder klassieke invloeden. Wat meer metal. De duozang tussen Leven en het mij onbekende grietje in het titelnummer straalt chemie uit. En Cristofer Johnson grossiert zoals altijd in de meest aanstekelijke en wonderschone melodieën.
Enkel de matige quasi-theatrale vocalen van Shaw halen het peil van de songs waarop hij meedoet wat naar beneden. Perennial Sophia bijvoorbeeld en Wand Of Abaris. In de dop prima nummers, totdat deze lange mijnheer zijn stembanden laat trillen.
Het is maar een klein smetje op deze uitstekende dubbelaar.

Het dubbele is er mij wat teveel aan denk ik.
Maar ik zal 'm nog eens proberen.

Daar kan ik wel inkomen. De muziek is niet heel complex of uitdagend. De verveling zou dan nogal snel kunnen slaan. Ik luister hem dan eigenlijk ook nooit in één keer.

Prachtige muziek dit, waar ik gisteravond een concert van bijgewoond heb in de Oosterpoort in Groningen.

Is dit album nu het meest uitgesproken Therion album?

Ik zou best een album van deze band willen kopen, maar vind het lastig om te bepalen welk album nu hun magnum opus is.

Misschien wel een live album of een verzamelaar, maar het lijkt me toch echt een album band.

Nee dit is niet heel typisch Therion. Begonnen als death metal orkest is de band met Theli en Vovin uitgegroeid tot een bombastisch circus met veel toeters en bellen. Die twee albums zijn samen met Symphony Masses wat mij betreft de absolute hoogtepunten uit het oeuvre. Met Gothic Kabbalah verdween de bombast iets naar de achtergrond.

Kanttekening is wel dat je met elk Therion plaat geen buil valt als je je hebt laten inpakken op een concert

Dus ik zeg: Vovin of Theli maar eens proberen.

Deze heb ik gistermiddag eens beluisterd, maar de nummers lijken hierop wel 1 geheel te vormen. Net of het maar 1 nummer is en niet allemaal losse nummers.

Ook hierop de schitterende middeleeuwse sfeer zoals ze die bij dat concert ook ten gehore brachten.

Volgens mij is dit ook een band waar je echt even de moeite voor moet nemen en de tijd moet nemen om alles een beetje te gaan bevatten. Ik vind de nummers wat op elkaar lijken en kan de diverse nummers nog niet echt goed van elkaar onderscheiden.

Het klinkt echter wel prachtig en het doet me zeker wat, maar voor ik het compleet vat en er een beetje in thuis ben, zijn we wel een poosje verder denk ik.

Ook mooi dat je met sommige power metal riffs en de hoge zangstem, soms een beetje Judas Priest terughoort, en soms zelfs ook Iron Maiden.

Prachtige muziek, ook een beetje feel good muziek vind ik, zo van wij zijn vikingen en onoverwinnelijk. Deze muziek heeft iets spiritueels en geeft je onbewust extra kracht.

Ik ga van Therion zeker iets origineels aanschaffen. Deze heb ik even geleend gisteravond van mijn zwager, maar heeft hem alweer terug nu.