Therion - Gothic Kabbalah (2007)

Therion was voor mij een eendagsvlieg met het sterke Vovin album. De 2 albums erna vond ik zo teleurstellend dat ik ze uit het oog verloor. Via deze site zag ik toch lovende recensies en gaf Gothic Kabbalah een kans.
En zo zie je maar weer hoe je de boot kan missen! Want zelden ben ik de laatste jaren zo enthousiast geraakt over een muziekalbum als deze! Hoogtepunten vliegen om je oren, er staat geen enkel zwak nummer op dit dikke 80min. durend meesterwerk. Trul en The Falling Stone vallen op doordat ze wat minder zijn en das niet eens als kritiek bedoeld, kan je nagaan.
Er zijn een aantal tracks die ik er maar uitlicht: Wisdom And The Cage hebben prachtige zanglijnen en de wisselwerking tussen de zanger Snowy Shaw (oa King Diamond) en zangeres Hannah Holgersson is werkelijk subliem. Eentje van de buitencategorie is Son Of The Staves of Time, een buitengewoon sterke compositie die ook weer gedragen wordt door sterke zanglijnen, bezwerende soprano stem van Hannah en prachtig koor.
Disc 2 opent met het weergaloze The Wand Of Arabis met sterke drumpartij van Petter Karlsson. Hier ook sterke zanglijnen wat bijna over the top gaat in zinsnede: "The wand is glowing in the dark" maar het deert eigenlijk niet, je neemt het voor lief want de bezwerende keyboardlijntjes maken dat je zowat in trance gaat...... Het snoeiharde TOF The Trinity gaat als een bezetene tekeer en bewijst voor mij dat ook snelle harde Metal tracks ook 5 sterren kunnen halen als ze maar afwisselend genoeg zijn dan alleen maar rampestampen.
En dit alles komt (lijkt) samen in het neusje van de zalm zijnde Adulruna Rediviva. Het epos laat zich niet zomaar doorgronden, meerdere luisterbeurten is essentieel om het op juiste waarde te kunnen schatten. En daarom is deze er ook eentje van de buitencategorie.
Therion staat bekend om symfonische metal compleet met koren en soprano zanglijnen maar op deze plaat worden keyboard, blazers, Hammond orgel en grand piano toegevoegd waardoor het geluid nog rijker en bombastischer wordt. Je zou kunnen zeggen dat het toch wel teveel wordt maar niets is minder waar. Het enige kritiek die ik kan geven is dat op geweldige nummers als Wisdom And The Cage en Son Of The Staves Of Times eigenlijk te abrupt een einde komt, alsof een Ferrari binnen 2 seconden stil staat...dat wil je toch niet? Verder valt op dat veelal de nummers progressieve elementen bevatten en zeker Adulruna Rediviva is gewoon een prog. symfonisch metal nummer van de allerbovenste plank.
Wat ook gezegd moet worden is dat de kern van de band, Hr Johnsson (keyboards, gitaar) Hr Niemann (lead gitaar), Hr J. Niemann (bass gitaar) en Petter Karlsson (drums) geholpen werden door een waslijst met gastmuzikanten, kan ook niet anders. De belangrijksten voor mij waren Mats Leven, Snowy Shaw en Hannah Holgersson zijnde zangers en soprano zangeres.
Ik kan niet wachten om de albums uit 2004 te gaan beluisteren!